VI SA/Wa 2204/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. N. o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi I. N. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłym sądowym postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia I. N. (nazywana dalej "skarżącą") pismem z dnia 14 maja 2012 r., złożonym osobiście w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku "w wyznaczonym terminie". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 14 maja 2012 r. rozprawa została wyznaczona na dzień 19 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), uzasadnienie wyroku, sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, uzasadnienie wyroku zostaje sporządzone z urzędu. Termin rozprawy został wyznaczony na dzień 19 czerwca 2012 r., który w myśl cyt. przepisu, będzie stanowił datę rozpoczynającą bieg terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła w dniu 14 maja 2012 r. W świetle powyższego, wydaje się oczywistym, że dokonanie czynności procesowej - zgłoszenie żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku, przed jego wydaniem, nie rodzi skutków prawnych i jako takie nie może być potraktowane jako wniosek, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Omawiany przepis wymaga, aby wniosek został "zgłoszony" w określonym terminie - "od dnia ogłoszenia" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt OZ 404/04). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.