VI SA/Wa 2205/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant ref. staż. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w m. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy oraz zawieszenia wydania nowych świadectw kierowców oddala skargę VI SA/Wa 2205/18 Uzasadnienie Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 32b ust. 1 oraz art. 32f ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2200 z późn. zm., zwanej dalej "ustawą o transporcie drogowym"), w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L Nr 300/72 z dnia 14 listopada 2009 r., zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1072/2009"), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego o sygnaturze [...]: 1. cofnął świadectwo kierowcy o numerze: [...] z dnia [...].09.2017 r. (dotyczące kierowcy P. P.), 2. zawiesił wydawanie przedsiębiorcy P. Sp. z o. o. (zwana dalej "skarżącą") nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku. Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] września 2017 r. przedsiębiorcy P. Sp. z o.o., zostało udzielone świadectwo kierowcy [...] uprawniające kierowcę obywatela Mołdawii Pana P. P. do wykonywania na rzecz przedsiębiorcy przewozów drogowych rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej. Świadectwo kierowcy zostało wydane na okres od 29 września 2017 r. do 28 września 2018 r. Pismem z dn. 19 grudnia 2017r. organ na podstawie art. 32f ust. 1 ustawy o transporcie drogowym wezwał przedsiębiorcę do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 32b ust. 5 ustawy, wobec kierowcy Pana P. P., tj. dokumentu potwierdzającego aktualne ubezpieczenie społeczne, kserokopii dokumentu potwierdzającego ukończenie przez kierowcę wymaganego szkolenia dotyczącego kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego, kserokopii orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz kserokopii orzeczenia psychologicznego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. W związku z faktem, że w odpowiedzi na wezwanie przedsiębiorca nie przedstawił dokumentu potwierdzającego ukończenie przez kierowcę Pana P. P. wymaganego szkolenia dotyczącego kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego, organ pismem z dnia 14 marca 2018 r. ponownie wezwał o ww. dokument. W odpowiedzi na ponowne wezwanie w dniu 9 kwietnia 2018 r. do siedziby tutejszego organu wpłynęła kserokopia zaświadczenia o kompetencjach zawodowych kierowcy oraz certyfikat kompetencji zawodowych dla kierowcy Pana P. P. wydany na terytorium Mołdawii. Pismem z dnia 7 maja 2018 r. organ wezwał przedsiębiorcę do przedłożenia tłumaczenia na język polski dokumentów załączonych do pisma z dnia 9 kwietnia 2018 r. dotyczących kwalifikacji kierowcy Pana P. P. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 21 maja 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 30 maja 2018 r. do siedziby organu wpłynęły dokumenty złożone przez przedsiębiorcę, a mianowicie przetłumaczony na język polski certyfikat C. o numerze [...] poświadczający kwalifikacje zawodowe dla kierowcy oraz zaświadczenie o kompetencjach zawodowych kierowcy dotyczące Pana P. P. W związku z niedostarczeniem wskazanego w wezwaniu dokumentu, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1072/2009 oraz art. 32f ust. 2 ustawy o transporcie drogowym do przedsiębiorcy zostało wysłane zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy o numerze: [...] i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku, zawierające informację o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 22 czerwca 2018 r. Organ wskazał, że stosownie do art. 32b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia, cofa świadectwo kierowcy lub zawiesza wydawanie świadectw kierowców. Zgodnie z art. 32a ustawy o transporcie drogowym "Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy". Przepis ten daje podstawę do zatrudniania przez przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium RP, wykonujących międzynarodowy transport drogowy rzeczy, kierowców niebędących obywatelami państw członkowskich UE. Jednakże warunkiem zatrudnienia kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego UE jest stosowanie określonych w przepisach UE wymogów dotyczących posiadania świadectwa kierowcy. Wymogi te określa art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1072/2009. Kierowca, który jest obywatelem państwa spoza Unii Europejskiej i Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, chcący zawodowo na terenie RP wykonywać transport drogowy zgodnie z art. 32a i art. 39f ust. 3 u.t.d. zobowiązany jest do posiadania świadectwa kierowcy. Stosownie do treści art. 32b ust. 1 u.t.d. organem, który wydaje świadectwo kierowcy jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Aby uzyskać świadectwo kierowcy należy złożyć wniosek oraz potwierdzić, że kierowca ten spełnia wymagania określone w art. 39a u.t.d. Jednym z wymogów jest potwierdzenie odbycia przez kierowcę odpowiedniego szkolenia dotyczącego kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego. Kolejnymi dokumentami są orzeczenie lekarskie oraz orzeczenie psychologiczne o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Takie dokumenty muszą zostać wydane na terenie RP tub na obszarze Unii Europejskiej lub Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). Analiza akt sprawy potwierdziła, że na dzień złożenia wniosku o wydanie świadectwa kierowcy jak również na dzień obowiązywania ww. świadectwa, kierowca nie spełniał warunków określonych przepisami prawa w zakresie posiadania świadectwa kwalifikacji. Organ uznał, że świadectwo C. o numerze [...] poświadczające odbycie wstępnych kwalifikacji w zakresie świadectwa kwalifikacji zawodowych kierowców obsługujących transport międzynarodowy nie może zostać uwzględnione, bowiem nie jest właściwym dokumentem potwierdzającym spełnianie wymagań w zakresie uzyskania odpowiedniej kwalifikacji zawodowej, bądź odbycia szkolenia okresowego. Zgodnie z art. 9 Dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniającej rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylającej dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz. Urz. UE. L Nr 226, str. 4, zwanej dalej "Dyrektywą 2003/59/WE") kierowcy obywateli państw trzecich, którzy są zatrudnieni w przedsiębiorstwie ustanowionym w Państwie Członkowskim lub wykonują pracę na rzecz takiego przedsiębiorstwa uzyskują kwalifikację wstępną w Państwie Członkowskim, w którym znajduje się przedsiębiorstwo lub w Państwie Członkowskim, które wydało im pozwolenie na pracę i odbywają szkolenie okresowe w Państwie Członkowskim będącym miejscem ich stałego zamieszkania lub w Państwie Członkowskim, w którym pracują. Z załączonych przez stronę dokumentów, a w szczególności świadectwa C. o numerze [...] wynika, że kierowca Pan P. P. kwalifikację wstępną uzyskał na terytorium Mołdawii. Podmiot, któremu zostało wydane świadectwo kierowcy o numerze [...] prowadzi działalność gospodarczą na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, a zatem w Państwie Członkowskim Unii Europejskiej. Zdaniem organu, Mołdawia nie jest Państwem Członkowskim, wobec powyższego kierowca Pan P. P. wykonując pracę na rzecz strony powinien zdobyć kwalifikację wstępną/szkolenie okresowe na terenie Rzeczpospolitej Polskiej lub innego państwa będącego członkiem Unii Europejskiej. Odnosząc się do argumentu strony, że kierowca Pan P. P. nie jest już jej pracownikiem, organ wyjaśnił, że fakt ten nie ma wpływu w rozstrzygnięciu przedmiotowego postępowania, bowiem strona wnioskując o wydanie świadectwa kierowcy pod odpowiedzialnością karną złożyła nieprawdziwe oświadczenie, że kierowca ten spełnia wymagania, o których mowa w art. 39 ustawy o transporcie drogowym, a zatem strona nie spełniała warunków do wydania świadectwa kierowcy. W niniejszym postępowaniu organ zbadał przede wszystkim, czy strona spełniała warunki stanowiące podstawę wydania świadectwa kierowcy i czy podała prawidłowe informacje we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy, a na te fakty bez wpływu pozostaje aktualny stan zatrudnienia kierowcy. Owszem, strona w związku z faktem, że kierowca przestał być jej pracownikiem miała możliwość skutecznego zrzeczenia się świadectwa kierowcy o nr [...], o ile przestał być jej pracownikiem przed wszczęciem postępowania w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy o nr [...] i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców i przed otrzymaniem zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania złożyłaby stosowne oświadczenie w tym zakresie. Jednakże o fakcie, że P. P. nie jest już zatrudniony u strony, strona poinformowała po wszczęciu postępowania o cofnięciu świadectwa kierowcy o nr [...] i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców, a w przypadku formalnego wszczęcia postępowania administracyjnego wobec przewoźnika drogowego w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy, z przyczyn określonych w art. 32f ust. 2 ustawy, przedsiębiorca ten nie może się skutecznie zrzec się wydanego mu świadectwa kierowcy, gdyż zgodnie z art. 32b ust. 7 ustawy o transporcie drogowym do wygaśnięcia świadectwa kierowcy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wygaśnięcia licencji art. 16 ust. 4 "przedsiębiorca nie może zrzec się zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji w przypadku wszczęcia postępowania o ich cofnięcie". Ponadto, w związku z wnioskiem o przedłużenie terminu do przedstawienia stanowiska w sprawie do dnia 7 września 2018 r., celem umożliwienia stronie P. Sp. z o.o. wystąpienia do byłego pracownika Pana P. P. o wyjaśnienie okoliczności posiadania przez niego dokumentów dotyczących kwalifikacji kierowcy oraz przesłuchania w charakterze świadka kierowcy Pana P. P., na okoliczność posiadania przez niego uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym, organ wydał postanowienie o odmowie przeprowadzenia ww. dowodów. Żądania strony, którego organ postanowił nie uwzględnić, dotyczy udowodnienia okoliczności, które zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. organ zbadał poprzez dopuszczenie jako dowodów dokumentów złożonych przez stronę tj. kserokopia orzeczenia lekarskiego nr [....] z dnia [...] września 2017r., kserokopia orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] września 2017 r., certyfikat CPC oraz zaświadczenie o kompetencjach zawodowych kierowcy wystawione na terytorium Mołdawii. Ponadto strona co najmniej od dnia 2 stycznia 2018 r., tj. od dnia doręczenia jej wezwania organu z dnia 19 grudnia 2017 r. miała możliwość przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 32b ust. 5 ustawy o transporcie drogowym oraz od dnia 22 czerwca 2018 r., kiedy to otrzymała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy i zawieszenia wydania nowych świadectw przez okres roku miała możność uzupełnienia materiału dowodowego poprzez zwrócenie się do kierowcy o przesłanie wymaganej dokumentacji. W ocenie organu strona przez wystarczająco długi okres czasu miała sposobność, aby wywiązać się z ciążącego na niej obowiązku i skorzystania z przysługującego jej prawa. Odnosząc się do podniesionych przez stronę argumentów, że przepisy prawa nie przewidują wprost zasad postępowania przy nakładaniu kar niepieniężnych oraz, że wobec braku regulacji prawnych dotyczących sankcji niepieniężnych, organ posiłkowo powinien kierować się zasadami wskazanymi w art. 189a k.p.a. organ wyjaśnił, że zarzut ten jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Organ wyjaśnił, że przepisy powszechnie obowiązującego prawa regulują kwestię wydawania świadectw kierowcy. Jednym z obowiązków przedsiębiorcy, który ubiega się o wydanie takiego świadectwa jest konieczność legitymowania się ważnymi badaniami lekarskimi, badaniami psychologicznymi oraz kwalifikacją bądź szkoleniem okresowym. Natomiast obowiązkiem organu jest ustalenie czy przedsiębiorca, na rzecz którego zostało wydane świadectwo kierowcy spełniał podstawowe warunki, bowiem brak spełnienia warunków określonych w ustawie wiąże się z koniecznością podjęcia działań zmierzających do cofnięcia wydanego świadectwa i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy strona do dnia wydania decyzji nie przedstawiła wymaganego świadectwa kwalifikacji. Stosownie do treści art. 7 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1072/2009 właściwe organy cofają licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy, gdy posiadacz przestał spełniać warunki określone w art. 4 ust. 1 lub te, o których mowa w art. 5 ust. 1, lub podał nieprawidłowe informacje we wniosku o licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy oraz w oparciu o art. 32f ust. 2, w myśl którego w przypadku niewłaściwego wykorzystywania przez przedsiębiorcę świadectwa kierowcy polegającego na: 1) niespełnianiu warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa kierowcy lub 2) podaniu nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy - właściwy organ, o którym mowa w art. 32b, cofa świadectwo kierowcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowcy przez okres roku. Mając powyższe na względzie organ uznał, że wystąpiły podstawy do cofnięcia świadectwa kierowcy o numerze: [...] i zawieszenia wydawania przedsiębiorcy P. Sp. z o.o. nowych świadectw kierowców przez okres roku, bowiem w dniu wydania świadectwa kierowcy, kierowca nie legitymował się odpowiednimi dokumentami w zakresie świadectwa kierowcy. Następne skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 kpa w związku z art. 77 kpa w związku z art. 80 kpa polegające na niewystarczającym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym do wydania postanowienia o odmowie przesłuchania w charakterze świadka kierowcy Pana P. P. obywatela Mołdawii na okoliczność posiadania przez niego uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 32 ust. 5 i art. 32 f ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez ich, niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż kierowca Pan P. P. nie posiada uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym; 3. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. motywu pkt. 11 Dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz. Urz. UE. L Nr 226, str. 4 zwanej dalej "Dyrektywą 2003/59/WE) w związku z art. 2 Konstytucji poprzez naruszenie praw nabytych i w konsekwencji uznanie, że kierowca Pan P. P. nie posiada uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym mimo, że takie uprawnienia posiadał i nadal posiada; Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie dokumentów załączonych do skargi na okoliczność posiadania przez kierowcę Pana P. P. uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym oraz o przesłuchanie w charakterze świadka kierowcy P. P. obywatela Mołdawii, na okoliczność posiadania przez niego uprawnień do wykonywania zawodu kierowcy w transporcie międzynarodowym. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b i c p.p.s.a. o: uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dn. 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. p 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w myśl § 2 w/w artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada zaskarżoną decyzję, postanowienie, akt bądź inną czynność mając na uwadze obowiązujące na dzień ich wydania przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania, nie kieruje się natomiast względami słuszności bądź też zasadami współżycia społecznego. Poza tym sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. p. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wskazującym na jej uchylenie. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 roku, którą organ ten : 1) cofnął świadectwo kierowcy o numerze [...] z dnia [...] września 2017r., dotyczące kierowcy P. P., 2) zakazał wydawanie przedsiębiorcy P. Sp. z o. o. nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku. Z ustalonego przez organ stanu faktycznego w sprawie wynika, że w dniu [...] września 2017 roku skarżącej zostało udzielone świadectwo kierowcy o nr [...] uprawniające kierowcę obywatela Mołdawii P. P. do wykonywania na rzecz przedsiębiorcy przewozów drogowych rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej. Świadectwo kierowcy zostało wydane na okres od 29 września 2017 r. do 28 września 2018r. Podstawę prawną wydania świadectwa stanowił art. 32b ust. 1,2,3,4,5 ustawy o transporcie drogowym. Główny Inspektor Transportu Drogowego po wydaniu świadectwa, o którym mowa w art. 32b ustawy o transporcie drogowym z mocy art. 32c ust 1 w/w ustawy jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli wydanych świadectw oraz może zgodnie z art. 32f ust 1 ustawy o transporcie drogowym wezwać w każdym czasie przedsiębiorcę posiadającego świadectwo kierowcy do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań, o których mowa w art. 32b ust 5 ustawy. Działając w powyższym trybie Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 19 grudnia 2017 roku wezwał skarżącą do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań do wydania świadectwa kierowcy dla P. P. Jako dokument potwierdzający ukończenie przez kierowcę P. P. wymaganego szkolenia dotyczącego kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego został złożony przetłumaczony na język polski certyfikat [...] o nr [....] oraz zaświadczenie o kompetencjach zawodowych kierowcy. Według oceny Sądu Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo po wszczęciu postępowania wydał decyzję z dnia [...] września 2018 roku cofającą skarżącej świadectwo kierowcy dotyczące P. P. i zawieszającą wydawanie skarżącej nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 32f ust 2 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem Sądu organ był zobowiązany do wydania decyzji o powyższej treści albowiem przedsiębiorca przedstawił dokument uzyskania przez kierowcę kwalifikacji wstępnej na terenie Mołdawii. Z uwagi na fakt, że skarżąca, której zostało wydane świadectwo kierowcy [...] prowadziła działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zatem, zgodnie z art. 32a ustawy o transporcie drogowym kierowca powinien uzyskać kwalifikację wstępną/ szkolenie okresowe na terenie RP lub innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej. W myśl bowiem art. 5 ust 1 pkt b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 roku dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowego przewozów drogowych (Dz. U. UE L nr 300/72 z dnia 14 listopada 2009 roku z świadectwo kierowcy jest wydawane przez państwo członkowskie każdemu przewoźnikowi, który legalnie zatrudnia w tym państwie członkowskim kierowcę który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) Dz.U. L. 16 z 23.1.2004. s. 44. (1), albo w sposób legalny korzysta z usług kierowcy, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy 2003 109/WE pozostającego w dyspozycji tego przewoźnika zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia zawodowego określonymi w tym państwie członkowskim. Stosownie do treści art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r.: Właściwe organy cofają licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy, gdy posiadacz: a) przestał spełniać warunki określone w art. 4 ust. 1 lub te, o których mowa w art. 5 ust. 1; lub b) podał nieprawidłowe informacje we wniosku o licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy. Stosownie do art. 32f ust.t utd: " Główny Inspektor Transportu Drogowego może w każdym czasie wezwać przedsiębiorcę posiadającego świadectwo kierowcy do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie wymagań, o którym mowa w art. 32b ust. 5. " Zgodnie z art. 39a ust. 1 utd.: Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta: 1)ukończyła: a)18 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii: -C lub C+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną. -C1 lub Cl +E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną. b)21 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii: -C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyspieszoną. -D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną. -D1 lub D1 + E, o ile przewóz wykonywany jest na liniach regularnych, których trasa me przekracza 50 km i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną przyspieszoną. c)23 lata - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest, posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną: 2)posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami z zastrzeżeniem ust 1a; 3)nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy; 4)nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy; 5)uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyspieszoną, zwane dalej ,,kwalifikacją "; 6)ukończyła szkolenie okresowe. W świetle powyższych przepisów Główny Inspektor Transportu Drogowego zasadnie uznał, że w okresie składania wniosku przez skarżącą o wydanie świadectwa kierowcy dla P. P. nie był spełniony jeden z warunków koniecznych do uzyskania takiego świadectwa stąd też zastosowanie w sprawie znajdował art. 32f ust 2 ustawy o transporcie drogowym, który obligował organ do cofnięcia świadectwa [...] z dnia [...] września 2017 roku oraz do zawieszenia wydawania przedsiębiorcy nowych świadectw kierowcy przez okres jednego roku. Sąd nie podzielił słuszności zarzutu skargi odnośnie naruszenia przez organ art.7 kpa, 77 kpa i art. 80 kpa. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 11 czerwca 2018 roku po kilkakrotnym bezskutecznym wezwaniu przedsiębiorcy do złożenia wymaganego przez prawo dokumentu potwierdzającego ukończenie przez P. P. wymaganego szkolenia dotyczącego kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego. Pierwsze wezwanie dotyczące przesłania przez przedsiębiorcę w/w dokumentu zostało wystosowane w dniu 19 grudnia 2017 roku, a więc prawie 9 miesięcy przed wydaniem decyzji z dnia [...] września 2018 roku. Skarżąca dysponowała więc wystarczającym czasem żeby uczynić zadość żądaniu organu. Oddalenie przez organ wniosku dowodowego z zeznań świadka P. P. nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Świadek miał bowiem zeznawać na okoliczność posiadanych przez siebie kwalifikacji podczas gdy powinny być one potwierdzone stosownym dokumentem, który od dnia wydania decyzji przez organ nie został przez skarżącą złożony. Należy podkreślić, że Sąd kontroluje zaskarżoną decyzję według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego na datę jej wydania. Stąd też okoliczność wynikająca ze skargi dotycząca uzyskania przez kierowcę w dniu [...] września 2018 roku, a więc po dniu decyzji świadectwa kwalifikacji zawodowej nr [...], wydanego przez Wojewodę [...] nie podważa trafności rozstrzygnięcia organu. Z tych względów Sąd nie dopuścił dowodu z w/w dokumentu, albowiem był nieprzydatny dla rozstrzygnięcia sprawy. Przesłuchanie zaś świadka przez Sąd jest niedopuszczalne w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. Odnośnie podnoszonego przez stronę zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 32 ust. 5 i art. 32f ust 2 ustawy o transporcie drogowym Sąd ponownie przypomina, że wnioskując o wydanie świadectwa kierowcy, strona składa oświadczenie, że kierowca ten spełnia wymagania z art. 39a ustawy o transporcie drogowym. Należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem organu, że po stronie przedsiębiorcy, leży obowiązek przedstawienia organowi żądanych przez niego dokumentów. Istotą postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie jest weryfikacja czy strona spełniała warunki do wydania świadectwa kierowcy. W sytuacji gdy strona przestała spełniać warunki określone w art. 4 ust. 1 lub te, o których mowa w art. 5 ust. 1; lub podała nieprawidłowe informacje we wniosku o licencje wspólnotową lub świadectwo kierowcy, właściwy organ cofa świadectwo kierowcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowcy przez okres roku. W toku postępowania ustalono, że kierowca uzyskał kwalifikację wstępną na terytorium Mołdawii. Z uwagi na fakt, że skarżący, któremu zostało wydane świadectwo kierowcy [...] prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zatem kierowca powinien zdobyć kwalifikację wstępną/szkolenie okresowe na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej. Z załączonych do skargi dokumentów wynika, że kierowca Pan P. P. uzyskał kwalifikację wstępną przyspieszoną w dniu [...] września 2018 r., a więc po wydaniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do kwestii naruszenia motywu 11 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób wskazać należy, że zgodnie z art. 4 tej dyrektywy: Następujących kierowców zwalnia się z wymogu uzyskania kwalifikacji wstępnej: kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1 + E, C lub C+E albo prawo jazdy uznawane za równoważne, wydane nie później niż trzy lata po ostatecznej transpozycji niniejszej dyrektywy. Natomiast zgodnie z art. 12 dyrektywy termin transpozycji jej przepisów upłynął 10 września 2006 r., natomiast najpóźniej od dnia 10 września 2009 r Państwa członkowskie powinny zacząć ją stosować w zakresie wstępnej kwalifikacji wymaganej w celu kierowania pojazdami, dla których wymagane jest prawo jazdy kategorii C1, C1 + E, C i C + E. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że kierowca uzyskał prawo jazdy w 2016 r. zatem przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób nie mają w tej sprawie zastosowania. Reasumując Sąd uznał, że skarżona decyzja została wydana po wszechstronnej ocenie materiału dowodowego zaś do ustalonego stanu faktycznego w sprawie organ zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, stąd skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.