VI SA/Wa 2206/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-05-24
Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, której jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 970,37 zł brutto, należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego) w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pomimo wcześniejszego prowadzenia działalności gospodarczej?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie, gdy osoba ubiegająca się wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wysokość emerytury skarżącej (970,37 zł brutto) jako jedynego źródła dochodu uzasadnia przyznanie prawa pomocy, ponieważ uniemożliwia ona poczynienie oszczędności na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego.Stan faktyczny
Skarżąca A. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się ustanowienia radcy prawnego. Wniosek został złożony po odrzuceniu przez WSA skargi skarżącej na decyzję Prezesa NFZ dotyczącą podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu. Skarżąca wskazała, że jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 970,37 zł brutto i nie posiada majątku. W przeszłości prowadziła działalność gospodarczą, którą zlikwidowała.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącej A. M. radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącej A. M. radcę prawnego.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Odpis powyższego orzeczenia z uzasadnieniem i pouczeniem o środku odwoławczym doręczono skarżącej 3 marca 2010 r., a w dniu 31 marca 2010 r. (a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej) skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy (złożony na urzędowym formularzu PPF), w którym zażądała ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w kwocie 970,37 zł brutto. Natomiast z dołączonych do niniejszej sprawy akt administracyjnych wynika, iż skarżąca z dniem [...] marca 2002 r. rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej pod nazwą [...], lecz działalność tę zlikwidowała w dniu [...] marca 2006 r.
W wykonaniu wezwania Sądu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadesłała pismo [...], w którym m.in. podała, że nie posiada kont bankowych. Do ww. pisma załączyła:
- kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za rok podatkowy 2009 [...], z którego wynika, iż w zeszłym roku dochód skarżącej zamknął się w kwocie 11.023,58 zł [...] oraz
- kserokopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] marca 2010 r. o waloryzacji emerytury wskazującej wysokość świadczenia emerytalnego skarżącej po waloryzacji od dnia [...] marca 2010 r. – 970,37 zł [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż to na osobie ubiegającego się o prawo pomocy ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały przesłanki do przyznania tego prawa we wnioskowanym zakresie.
Wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego), zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze okoliczność, iż jedynym źródłem dochodu skarżącej jest emerytura w wysokości 970,37 zł brutto, stwierdzić należy, że skarżąca nie ma możliwości poczynienia oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło