VI SA/Wa 2215/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. VI SA/Wa 2215/08 UZASADNIENIE Skierowaniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Komendant Policji [...] skierował T. S. na badania lekarskie z powodu kierowania rowerem w stanie nietrzeźwości. T. S. odebrał decyzję osobiście w dniu [...] czerwca 2008 r. kwitując jej odbiór. Skierowanie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] czerwca 2008 r. patrol Policji, według jego ustaleń, zatrzymał jadącego rowerem T. S. Po sprawdzeniu trzeźwości zatrzymanego badanie alkomatem wykazało w wydychanym powietrzu 0,61 mg/l oraz 0,60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Od powyższej decyzji T. S. złożył odwołanie podnosząc, że został zatrzymany, kiedy nie jechał rowerem. Zatrzymano go jedynie w celu sprawdzenia, czy rower nie był kradziony. Komendant Policji decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że T. S. został zatrzymany, kiedy kierował rowerem. W wyniku przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu stwierdzono, że znajdował się w stanie nietrzeźwości. Okoliczność ta, zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), uzasadniała skierowanie na badania lekarskie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. S. wnosił o uchylenie lub zawieszenie zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd karny wyroku. W ocenie skarżącego sprawa ma charakter poszlakowy, a skarżący nie przyznaje się do winy (jazdy rowerem w stanie nietrzeźwości). W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wnosił o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Komendant Policji został wezwany do przedłożenia dokumentu wskazującego na datę nadania odwołania przez T. S. W odpowiedzi Komendant Policji pismem z dnia [...] lutego 2009 r., powołując się na treść uzasadnienia swojej decyzji stwierdził, że skarżący w sprawie wniósł odwołanie w dniu [...] lipca 2008 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podnoszonych. Stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Według natomiast art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji powinno być wniesione w terminie czternastu dni od dnia jej otrzymania. T. S. własnym podpisem na decyzji organu pierwszej instancji i adnotacją "Otrzymałem [...].06.2008 r." potwierdził fakt otrzymania decyzji i datę jej odebrania. Stosownie zatem do cytowanego przepisu art. 129 § 2 k.p.a. termin do złożenia odwołania upływał z dniem [...] lipca 2008 r. W sprawie wystąpiła zasadnicza wątpliwość co do daty złożenia odwołania przez skarżącego. W związku z tym Sąd wezwał organ odwoławczy do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego datę nadania odwołania. W odpowiedzi Komendant Policji pismem z dnia [...] lutego 2009 r. podał, że "Jak wynika z uzasadnienia decyzji Komendanta Policji, skarżący odebrał decyzję Komendanta Policji w dniu [...] 06.2008 r., a wniósł odwołanie w dniu [...] 07.2008 r., a więc już po upływie 14 dni na wniesienie tegoż środka odwoławczego". W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, na które powołano się w ww. piśmie, jest następujący zapis: "W dniu [...] lipca lutego 2008 r. T. S. złożył w Komendzie Policji [...] odwołanie od przedmiotowych decyzji do Komendanta Policji". Z powyższych informacji należałoby wnioskować, że odwołanie wpłynęło (zostało złożone) w dniu [...] lipca 2008 r. na dowód czego organ Policji posiada kopertę zawierającą przesyłkę lub na odwołaniu znajduje się stosowna adnotacja o osobistym jego złożeniu przez skarżącego w Komendzie j Policji [...] lub organ ten posiada inną dokumentację potwierdzająca wpłynięcie przedmiotowego odwołania (np.: wpis w książce wpływów lub tp.). Żadnych jednakże tego rodzaju dowodów potwierdzających datę wpływu odwołania organ administracji nie przedłożył. Na odwołaniu znajduje się adnotacja" SD6 – nadać bieg odwołaniu [...] 07.08" wraz z podpisem nieczytelnym pod pieczątką "Zastępca" dalej nieczytelne "nadkom. R. C.". Ponieważ podpis nieczytelny jest podobny, a stopień oraz imię i nazwisko na pieczątce są takie same, jak na pieczątce wydającego decyzję w pierwszej instancji, można by przyjąć, że wymieniona adnotacja na odwołaniu została sporządzona przez tą samą osobę, przy czym data na tej adnotacji jest najwcześniejszą datą w stosunku do pozostałych podanych na innych adnotacjach na odwołaniu. Zauważenia jednak wymaga, że na żadnej z nich nie ma potwierdzenia o tym, że odwołanie zostało wniesione osobiście oraz w jakim dniu. Organ odwoławczy rozpoznał sprawę i wydał decyzję, tak jak gdyby odwołanie zostało złożone w terminie, czemu następnie zaprzeczył w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r. W tych okolicznościach doszło do naruszenia przepisu art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. w zakresie mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli bowiem odwołanie zostało wniesione w terminie, to wydanie decyzji przez organ odwoławczy miało umocowanie w art. 138 § 1 k.p.a. Jeżeli jednak odwołanie było spóźnione, to organ odwoławczy nie powinien wydawać rozstrzygnięcia merytorycznego lecz powinien zachować się zgodnie z art. 134 k.p.a. wydając postanowienie o niedopuszczalności odwołania oraz uchybieniu terminu do jego wniesienia. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie miał możliwości, w oparciu o akta administracyjne stwierdzić, czy odwołanie wywołało skutki procesowe uzasadniające jego rozpoznanie. Ubocznie można podnieść, że skarżący na rozprawie stwierdził, iż odwołanie złożył w terminie lecz również nie mógł przedstawić stosownego dowodu na potwierdzenie tej okoliczności. Rozpoznając zatem ponownie sprawę organ odwoławczy powinien przedstawić dokument potwierdzając datę złożenia (nadania) odwołania lub inny dowód np.: adnotację w książce wpływu lub oświadczenie osoby, która przedmiotowe odwołanie przyjmowała i w jakiej dacie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.