VI SA/Wa 2220/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi małoletniego M. S. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. odmówił małoletniemu M.S., repezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego – ojca M.S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o nastepujące ustalenia: Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia umorzył postępowanie z wniosku M.S. działającego przez ojca – M.S. w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia ortodontycznego małoletniego. Decyzja ta, mimo podwójnego zawiadomienia (w dniu: 7 grudnia i 14 grudnia 2009r.) o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, nie została przez M.S. odebrana. Decyzję powyższą organ jeszcze raz przesłał na adres M.S. i ponownie jak za pierwszym razem nie została odebrana, mimo awizowania w dniu 31 grudnia 2009 r. i 7 stycznia 2010 r. Organ przyjął, że decyzja stała się ostateczna w dniu [...] stycznia 2010 r. Od decyzji tej M.S. w imieniu syna wniósł odwołanie w dniu 9 lutego 2010 r. Prezes NFZ postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. M.S. reprezentujący małoletniego syna (dalej: skarżący) wystąpił z pismem z dnia [...] marca 2010 r., które Prezes NFZ potraktował jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie. Przewodniczący VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r. zobowiązał skarżącego do poinformowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy pismo z dnia [...] marca 2010 r. stanowi skargę na postanowienie Prezesa NFZ, wyżej powołane, czy też skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r., przesłanym do WSA w Warszawie oświadczył, że jego pismo z dnia [...] marca 2010 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia. W związku z powyższym, WSA w Warszawie przy piśmie z dnia [...] lipca 2010r. przekazało do rozpoznania – jako właściwemu – Prezesowi NFZ wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. wraz z aktami administracyjnymi. Prezes NFZ pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. zobowiązał skarżącego do przesłania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, dokumentów potwierdzających, iż nie mógł wnieść odwołania od powyższej decyzji w terminie, zgodnie z pouczeniem w niej zawartym. Jednocześnie pouczono skarżącego, że niedostarczenie dokumentów w zakreślonym terminie spowoduje wydanie rozstrzygnięcia co do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie dotychczas zgromadzonej dokumentacji. M. S., mimo podwójnego awizowania przez pocztę nie odebrał powyższej korespondencji. Wobec powyższego Prezes NFZ cytowanym postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. odmówił małoletniemu M.S. repezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego – ojca M.S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Jako podstawę prawną powołał art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania admistracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.“. Prezes NFZ powołując się na art. 58 § 1 i 2 k.p.a. wskazał, że termin do dokonania czynności powinien być przywrócony, gdy zostaną spełnione łącznie przesłąnki: uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dnia od daty ustania przyczynyn uchybienia terminu i zainteresowany dopełnił czynności, dla której był określony termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Organ podkreślił, że przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego i trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Skarżący, zaś nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy i nie przedstawił żadnych dowodów, które upradopodobniłyby niemożność wniesienia odwołania w terminie. M.S. w imieniu małoletniego syna M.S. w dniu [...] września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym, k. – 4 akt VI SA/Wa 2220/10) wniósł skargę do WSA w Warszawie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu ponowił żądanie zwrotu kosztów leczenia ortodontycznego małoletniego syna. Uznał, że zaskarżone postanowienie jest kolejną próbą zniechęcania go do ubiegania się o zwrot tych kosztów oraz pozbawienia możliwości uzyskania ich zwrotu. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia ("o pozytywne załatwienie sprawy"). Prezes NZ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Prezesa NFZ w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powyższych przepisów, Sąd uznał, iż orzeczenie to jest prawidłowe, a wobec tego skarga małoletniego M.S. działającego przez ojca M.S. jako niezasadna podlega oddaleniu. Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie mogło być i było jedynie postanowienie Prezesa NFZ z dnia [...] września 2010 r. wydane w kwestii proceduralnej. Postanowieniem tym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia, nr [...] w sprawie zwrotu kosztów leczenia ortodontycznego skarżącego. Organ w rozstrzygnięciu powołał się na art. 58 i 59 k.p.a. Przepis art. 58 k.p.a. w § 1 stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu, w myśl § 2 tego art. należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organem właściwym, zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a., do rozpatrzenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego był Prezes NFZ. Skarżący wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia. W decyzji tej znalazło się prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia od niej odwołania. Powołując się na art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia pouczył, że odwołanie wnosi się za jego pośrednictwem do Prezesa NFZ w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Decyzja została wysłana do ojca wnioskodawcy w dniu 3 grudnia 2009 r. W dniu 7 grudnia 2009 r. wobec niemożności doręczenia przesyłki, doręczyciel zostawił awizo. Ponownie w dniu 14 grudnia 2009 r. pozostawił awizo, a w dniu 22 grudnia 2009 r. przesyłka została zwrócona do organu jako nie podjęta w terminie. Decyzję po raz drugi wysłano do przedstawiciela ustawowego wnioskodawcy w dniu 29 grudnia 2009 r. W dniu 31 grudnia 2009 r. wobec niemożności doręczenia przesyłki, doręczyciel zostawił awizo. Przesyłka była ponownie awizowana w dniu 7 stycznia 2010 r., a w dniu 15 stycznia 2010 r. została zwrócona do organu jako nie podjęta w terminie. Przepis art. 44 k.p.a. stanowi w: - § 1 w pkt 1, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (osobiście adresatowi lub dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, - § 2, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata, - § 3, iż w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia, - § 4, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W świetle powyższego prawidłowe było ponowne doręczenie, tj. przesyłki wysłanej w dniu 31 grudnia 2009 r. Przesyłka bowiem pozostawiona w urzędzie pocztowym przez 14 dni i zwrócona w dniu następnym czyli 15 stycznia 2010 r. Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie należało uznać za dokonane z dniem 14 stycznia 2010 r. Dopiero od tej daty zaczął biec okres 7 dni na złożenie odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia. Skarżący odwołanie mógł wnieść najpóźniej w dniu 21 stycznia 2010 r. Zatem nieprawidłowo przyjął organ, że decyzja stała się ostateczna w dniu 15 stycznia 2010 r. Stała się ona ostateczna w dniu 22 stycznia 2010r. Okoliczność ta nie miała wpływu na wynik sprawy. Skarżący nie przedstawił dowodów, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia, pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Odwołanie zaś złożył w dniu 9 lutego 2010 r. W postanowieniu z dnia [...] marca 2010 r., stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania Prezes NFZ poinformował skarżącego, że nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie pouczył jednak zainteresowanego co do sposobu i trybu składania takiego wniosku. Organ poinformował skarżącego, że na postanowienie z dnia [...] marca 2010 r. może złożyć skargę do WSA w Warszawie. Postanowienie to odebrał w dniu 12 marca 2010 r. Skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 31 marca 2010 r.) skierowanym do WSA w Warszawie w rzeczywistości wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Żądanie potwierdził w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 31 czerwca 2010 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie WSA o sprecyzowanie co do pisma z dnia [...] marca 2010 r. Wezwanie WSA skarżący odebrał w dniu 25 czerwca 2010 r. Prezes NFZ pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. zobowiązał skarżącego do uprawdopodobnienia, że skarżący nie mógł w terminie wnieść odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Przesyłka ta była po raz pierwszy awizowana w dniu 10 sierpnia 2010 r., ponownie – w dniu 17 sierpnia 2010 r., a następnie zwrócona w dniu 25 sierpnia 2010 r. jako nie podjęta w terminie. Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie jej należało uznać za skuteczne z datą – 24 sierpnia 2010 r. Skarżący znowu nie udowodnił, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Ponadto nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Prezesa NFZ. Termin 7 – dniowy na udowodnienie przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania upłynął w dniu 31 sierpnia 2010 r. Skarżący nie wykazał także, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania, według art. 58 § 2 k.p.a. Mając na uwadze, że przedstawiciel skarżącego działał samodzielnie, a pełne pouczenie o skutkach niedotrzymania terminu do wniesienia odwołania i nieuprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania zawierało pismo Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2010 r., należało uznać, że termin na uzupełnienie prośby zaczął biec od dnia 24 sierpnia 2010 r. i upłynął w dniu 31 sierpnia 2010 r. Skarżący do dnia wydania postanowienia przez Prezesa NFZ nie złożył żadnych wyjaśnień. Wobec powyższego Prezes NFZ prawidłowo przyjął, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło z jego winy, jak i nie przedstawił dowodów, uprawdopodabniających niemożność wniesienia odwołania w terminie. Z powyższych przyczyn skargę Małoletniego M.S. działającego przez ojca – M.S. jako nieuzasadnioną należało oddalić na mocy art. 151 p.p.s.a.