VI SA/Wa 2222/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-30

Skład orzekający: Zdzisław Romanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę, której nie doręczono zaskarżonej decyzji, ale która posiada legitymację do jej wniesienia, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Uznał, że mimo braku doręczenia zaskarżonej decyzji, skarżąca posiadała legitymację do jej wniesienia, ponieważ jej interes prawny został naruszony w wyniku uchylenia jej wyboru w postępowaniu konkursowym. Sąd stwierdził, że nie zaistniały okoliczności uzasadniające uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Prezesa NFZ uchylającą rozstrzygnięcie konkursu ofert na świadczenia opieki zdrowotnej. Skarżąca, mimo że nie otrzymała zaskarżonej decyzji, wniosła skargę, powołując się na utratę prawa do zawarcia umowy. Następnie skarżąca cofnęła skargę. Organ wniósł o umorzenie postępowania. Sąd rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi i cofnięcia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 złotych tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zwrócić stronie skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W dniu [...] stycznia 2011 r. na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm. (dalej śoz) Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. (dalej Dyrektor [...]OW NFZ) ogłosił konkurs ofert poprzedzający zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna, w zakresie świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze N. i S.. Do postępowania konkursowego zostały złożone dwie oferty przez nastepujące podmioty: • "P." w N. – obecnie M. Spółka jawna z siedzibą w N. (dalej uczestnik postępowania) oraz • “I." w N. - obecnie A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej skarżąca). W dniu [...] lutego 2011 r. w wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby uzyskanych punktów komisja konkursowa dokonała wyboru skarżącej. Od powyższego rozstrzygnięcia konkursu ofert uczestnik postępowania złożył odwołanie, które zostało oddalone decyzją Dyrektora [...]OW NFZ z dnia [...] marca 2011 r. nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania uczestnika postępowania od tej decyzji, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ) decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., działając na podstawie art. 154 ust. 6 śoz oraz art. 104 § 1 i art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...]OW NFZ z dnia [...] marca 2011 r. w całości i uwzględnił odwołanie. W uzasadnieniu decyzji Prezes NFZ wskazał w szczególności, akcentując braki protokołu końcowego z negocjacji, w tym co do ostatecznego stanowiska stron w odniesieniu do ilości świadczeń oraz ceny, że Dyrektor [...]OW NFZ niedostatecznie zbadał, czy rozstrzygnięcie postępowania konkursowego dokonane przez komisję nie zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego nie doszło do naruszenia interesu prawnego uczestnika postępowania. Powyższa decyzja Prezesa NFZ została przesłana wyłącznie uczestnikowi postępowania oraz organowi I instancji; natomiast nie została doręczona skarżącej. W dniu 14 października 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Prezesa NFZ - skargę na ww. decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2011 r., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżąca przyznała, iż do dnia wniesienia skargi nie została jej doręczona zaskarżona decyzja, mimo że zwróciła się o to do organu pismem z dnia [...] września 2011 r. Oświadczyła, że ma prawo do wniesienia skargi na decyzją Prezesa NFZ, powołując się w tej kwestii na stanowisko sądów administracyjnych, zaprezentowane w szczególności w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 410/10 oraz z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 821/10. Pismem z dnia 2 listopada 2011 r. (data stempla pocztowego), złożonym za pośrednictwem organu, skarżąca poinformowała, iż cofa ww. skargę wniesioną do Sądu dnia 14 października 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. (dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie na wstępie należy odnieść się do kwestii dopuszczalności skargi wniesionej przez podmiot, któremu nie została doręczona zaskarżona decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r. uchylająca w całości decyzję Dyrektora [...]OW NFZ z dnia [...] marca 2011 r. i uwzględniająca odwołanie uczestnika postępowania. Trafnie skarżąca odwołuje się w tym zakresie do postanowień NSA z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 410/10 oraz z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 821/10. W drugim z ww. orzeczeń NSA stwierdził, iż w jego ocenie ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest ustawą szczególną, do której odsyła art. 50 § 2 p.p.s.a. Ustawa ta zawiera regulacje wskazujące podmioty uprawnione do wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Objęty zarzutami skargi kasacyjnej art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach /.../ stanowi: "Od decyzji, o której mowa w ust. 6, świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego". Ustawa nie definiuje pojęcia "świadczeniodawcy" dla potrzeb przytoczonego przepisu. Poszukując znaczenia tego zwrotu - zdaniem składu orzekającego - należy mieć na względzie, że art. 154 ustawy zamieszczony jest w Dziale VI, normującym postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, a ust. 1 tego przepisu wskazuje, że regulacje w nim zawarte odnoszą się do świadczeniodawców biorących udział w ww. postępowaniu. Tym samym uznać trzeba, że na mocy ust. 8 art. 154 ustawy o świadczeniach /.../ legitymacja skargowa przysługuje świadczeniodawcy biorącemu udział w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Powyższego stwierdzenia [...] nie podważa fakt, że art. 154 w ust. 1-6 stanowi o uprawnieniu świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu od odwołań dotyczących rozstrzygnięcia postępowania. Brzmienie powyższych regulacji, w zestawieniu z treścią ust. 8 art. 154 ustawy, nie uprawnia do zawężenia katalogu uprawnionych do wniesienia skargi tylko do świadczeniodawców, którzy złożyli odwołanie od ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania w sprawie zawarcia umów o świadczenie usług. [...] dla oceny legitymacji skargowej - w rozumieniu art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - nie ma znaczenia czy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy wniósł odwołanie. Istotne jest jedynie to czy w wyniku postępowania odwoławczego interes prawny świadczeniodawcy - z punktu widzenia jego uprawnień do zawarcia umowy - doznał uszczerbku. Powyższe stanowisko NSA Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni akceptuje. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, że po stronie skarżącej wystąpił uszczerbek interesu prawnego, gdyż w wyniku wydania przez Prezesa NFZ zaskarżonej decyzji skarżąca utraciła prawo do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jej wybór został bowiem tą decyzją zakwestionowany, a - stosownie do treści art. 154 ust. 7 śoz – w przypadku uwzględnienia odwołania postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadza się ponownie. Skoro zatem kwestia wyboru oferenta w postępowaniu konkursowym została na nowo otwarta, należy uznać, iż skarżąca posiada legitymację do wniesienia skargi. Natomiast zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie. O zwrocie kwoty 200 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło