VI SA/Wa 2224/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika sądowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. E. W. (dalej też jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...], którą, działając w oparciu o przepis art. 15a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (t. j. Dz. U. z 2011 roku nr 231, poz. 1376), odwołał E. W. ze stanowiska Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B.. Skarżąca wniosła zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w wyniku wykonania decyzji nie będzie już miała możliwości powrotu do pełnienia obowiązków Komornika przy Sądzie Rejonowym w B., gdyż do tego czasu wyznaczony będzie nowy komornik w tymże rewirze. Ponadto wykonanie decyzji przyczyni się w ocenie skarżącej do narażenia Skarbu Państwa na poniesienie niepotrzebnych kosztów, w tym także kosztów ewentualnego postępowania odszkodowawczego, wydłużenia się postępowań egzekucyjnych, dezorganizacji pracy kancelarii, utraty pracy przez zatrudnioną przez skarżącą załogę, co w obecnej sytuacji rynkowej może skazywać ich na długotrwałe bezrobocie. Organ wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organu. Podkreślił w odpowiedzi na skargę, że wniosek podyktowany jest wyłącznie chęcią odroczenia w czasie odwołania ze stanowiska komornika sądowego. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości interes wymiaru sprawiedliwości polegający na sprawnym prowadzeniu postępowań egzekucyjnych w rewirze jest zabezpieczony, bowiem w kancelarii odwołanej komornik działa wyznaczony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. zastępca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała okoliczności świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń. Nie zasługuje bowiem na uwzględnienie podnoszona przez skarżącą kwestia zagrożeń związanych z funkcjonowaniem kancelarii, w sytuacji, w której, jak wynika z wyjaśnień organu, w kancelarii odwołanej komornik działa wyznaczony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. zastępca. W ocenie Sądu podnoszona przez skarżącą okoliczność, że w wyniku wykonania decyzji nie może pełnić obowiązków komornika, nie może stanowić o zagrożeniach z art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz określa jedynie logiczne następstwo wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności takich jednakże skarżąca w swym wniosku nie przedstawiła. Należy zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.