VI SA/Wa 2226/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia - odrzucić skargę - Skarżąca R. B., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "B. z siedzibą w G., reprezentowana przez pełnomocnika [...], wniosła w dniu [...] listopada 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Do skargi pełnomocnik strony załączył niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa, udzielonego notarialnie przez R. B. W. K., w treści którego skarżąca upoważniła W. K. do reprezentowania jej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej przed wszelkimi instytucjami, urzędami i jednostkami samorządu terytorialnego. W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 27 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany pismem Sądu z dnia 8 stycznia 2008 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie stosownego oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał ponadto pełnomocnika skarżącej do wykazania, iż spełnia przesłanki zawarte w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bądź też o podpisanie skargi przez skarżącą. Na uzupełnienie w/w braków formalnych skargi Sąd wyznaczył pełnomocnikowi strony skarżącej termin 7 dni od daty otrzymania wezwania, ostrzegając o rygorze odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, iż w/w wezwanie z dnia 8 stycznia 2008 r., przesłane na adres pełnomocnika skarżącej, zostało prawidłowo uznane za doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 30 stycznia 2008 r., co w konsekwencji oznaczało, że termin do usunięcia w/w braków formalnych skargi upływał w dniu 6 lutego 2008 r. Pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącej nie przedłożył Sądowi stosownego pełnomocnictwa procesowego, ani też nie wykonał pozostałych żądanych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.) strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przepis art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik strony skarżącej - pomimo prawidłowego wezwania - nie przesłał do Sądu brakującego pełnomocnictwa procesowego. Ponadto pełnomocnik nie wykazał, iż mieści się w kręgu osób ściśle wskazanych w przepisie art. 35 § 1 lub § 2 p.p.s.a., które mogą w postępowaniu przed sądem administracyjnym reprezentować stronę. Należy uznać, iż brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym stanowi istotny brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. W tej sytuacji nieusunięcie w terminie wskazanym przez Sąd wspomnianych braków formalnych daje pełną podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec, jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.