VI SA/Wa 2235/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Skarżący – M. Z., w terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zarządzeniem z 19 sierpnia 2013 r. (k. 15 akt) skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie siedmiu dni wpisu od skargi w kwocie 120 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono dorosłemu domownikowi pod adresem wskazanym przez skarżącego w skardze dnia 27 sierpnia 2013 r. (z.p.o. k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony (k. 16 akt). W rozpoznawanym przypadku zarządzenie w przedmiocie wpisu od skargi zostało doręczone 27 sierpnia 2013 r. Zatem skarżący obowiązany był uiścić wpis, w kwocie 120 złotych w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 28 sierpnia, a ostatnim 3 września 2013 r. Z notatki służbowej (verte k. 18 akt), sporządzonej przez pracownika Sądu dnia 4 października 2013 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych, dotyczących opłat sądowych wynika, że do 2 października 2013 r. nie został uiszczony wpis od rzeczonej na wstępie skargi, wobec czego skarga ta podlega odrzuceniu. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.