VI SA/Wa 224/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE: Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku z dnia 22 grudnia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 224/14 oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie oraz sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy ostatecznie zostało zakończone postanowieniem Sądu z 24 sierpnia 2017 r., którym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W trakcie tego postępowania starszy referendarz sądowy w lipcu 2016 r. wezwał skarżącą do nadesłania w terminie 14 dni dokumentów potwierdzających jej rzeczywistą kondycję finansową. W sprzeciwie, który Sąd rozpoznał postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r., skarżąca wniosła także o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazała, że referendarskie wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie dodatkowych dokumentów, błędnie zostało uznane za skutecznie doręczone, co w jej ocenie dowodzi, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej ppsa), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminu i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął, ponieważ dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 ppsa). Niedopuszczalne jest więc żądanie przywrócenia terminu w sytuacji, gdy terminowi, o przywrócenie którego się wnosi, nie uchybiono. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że powyższa przesłanka nie zaszła, tj. skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim można wystąpić z takim wnioskiem. Zgodnie z art. 243 § 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że skarżąca ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Niemożliwe jest zatem przyjęcie przez Sąd do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ takiego terminu w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma. Wniosek ów jest z tego powodu niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu. Dotyczy on bowiem przywrócenia terminu, któremu skarżąca nie uchybiła, gdyż nie mogła tego uczynić. Jednocześnie, gdyby przyjąć, że ów wniosek – w uwagi z jego uzasadnienie, dotyczy jednak przywrócenia terminu do nadesłania żądanych przez referendarza dokumentów, to on także podlegałby odrzuceniu jako niedopuszczalny, gdyż termin 14 dni jaki referendarz wskazał w swoim lipcowym wezwaniu nie jest terminem ustawowym. Poza tym dokumenty, których żądał referendarz, nie stanowiły braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a jedynie miały na celu zobrazowanie kondycji finansowej skarżącej i umożliwienie merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 88 ppsa, postanowił jak w sentencji