VI SA/Wa 2243/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. H. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego Z. H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Transportu Drogowego (zwany dalej organem) postanowieniem z [...] czerwca 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku Z. H. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8 000 złotych, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ustalono, że dnia [...] marca 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8 000 złotych. Jak twierdzi organ strona otrzymała powyższą decyzję wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia odwołania w dniu [...] marca 2013 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] marca 2013 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., które zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w L. w dniu [...] kwietnia 2013 r., strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Skarżący wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że uchybie terminu nastąpiło z uwagi na fakt wprowadzenia w błąd przez organ I instancji, albowiem w zaskarżonej decyzji na stronie nr [...] strona została pouczona w sposób nieprawidłowy o środkach zaskarżenia. Organ I instancji wskazał bowiem, iż decyzja staje się ostateczna po upływie 30 dni, jeżeli strona nie wniosła skargi do WSA. Organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję a z § 2 ww. przepisu odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu przez stronę postępowania, organ jest uprawniony do przywrócenia terminu w razie łącznego spełnienia następujących przesłanek: • uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy; • wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu; • dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu; • dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie, wskazane w art. 58 k.p.a. przesłanki nie zostały wyczerpane. Strona nie uprawdopodobniła braku winy, bowiem w uzasadnieniu wniosku wskazano jedynie i nieprawidłowo, że organ I instancji w treści decyzji nie zawarł pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W ocenie organu analiza treści decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2013 r., wykazuje prawidłowe i właściwe pouczenie, co do możliwości wniesienia odwołania znajdujące się na stronie nr [...] przedmiotowej decyzji. Zdaniem organu powołany przez organ I instancji na stronie nr 3 art. 93 ust. 1 i 2 utd., nie stanowił pouczenia od decyzji w zakresie możliwości wniesienia środków zaskarżenia. Organ nie zgodził się z treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 339/13, iż istniała w niniejszej sprawie okoliczność wprowadzenia strony w błąd na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Jego zdaniem decyzja organu I instancji zawiera prawidłowe pouczenie na stronie nr 4. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o przywróceniu terminu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Zarzucił naruszenie art. 58 k.p.a., przez przyjęcie, że nie zaszły przesłanki do przywrócenia terminu, a w szczególności przez przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w niezachowaniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2013 r., nakładającej na niego karę pieniężną. Jego zdaniem uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Wskazał, że co najmniej uprawdopodobnił, iż został wprowadzony w błąd. Jako nie prawnik mógł nie rozumieć nieczytelnego obszernego pouczenia, które zamiast zostać ograniczone do pouczenia skarżącego zgodnie z jego sytuacją procesową zawierało także pouczenia na inną ewentualność procesową. Jedynym rozróżnieniem, w jakiej części mogłoby pouczenie dotyczyć skarżącego mogło być wykreślenie dokonane przez organ w sposób nie pozostawiający wątpliwości dla skarżącego. Jego zdaniom okoliczność braku winy po stronie skarżącego potwierdził jednoznacznie Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi (2 str. uzasadnienia) wskazał, iż strona została wprowadzona w błąd na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Wskazuje to, że skoro inni uczestnicy obrotu prawnego (także prawnicy, np. skład Sądu WSA w Rzeszowie), stwierdzają nieprawidłowość w pouczeniu, to tym bardziej skarżący nie mógł usunąć przeszkody i wnieść skargi w terminie. Okoliczność wprowadzenia w błąd a tym samym brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi, została potwierdzona obiektywnie przez inne osoby, które nie mają interesu w korzystnym rozstrzygnięciu o przedmiocie procesu. Skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji procesowych z tytułu nierzetelnego pouczenia przez organ administracji. Jego zdaniem okoliczność wprowadzenia w błąd przez organ administracji stanowi podstawę do wniesienia niniejszego wniosku W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując, iż prawidłowe pouczenie co do wniesienia środków odwoławczych znajduje się na stronie 4 decyzji. Zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu przez stronę postępowania, organ jest uprawniony do przywrócenia terminu w razie łącznego spełnienia następujących przesłanek: • uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy; • wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu; • dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu; • dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin. Zdaniem Sądu warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Strona składająca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania powinna wskazać na okoliczności uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Pismem z [...] marca 2013 r. strona złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 339/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na decyzję organu I instancji. Odrzucając skargę Sąd wskazał, że postanowienie o odrzuceniu sprawy nie zmienia okoliczności wprowadzenia strony w błąd na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uznając, że przedstawione przez skarżącego argumenty, że on jako osoba bez wykształcenia prawniczego, bez doświadczenia w prowadzeniu sporów na drodze administracyjnej, nie miał możliwości zweryfikować samodzielnie pouczenia i zastosował się do jego dyspozycji zawartej na str. 3 decyzji. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie skarżący słusznie twierdzi, że uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Sąd podziela stanowisko, że skarżący został wprowadzony w błąd. Jako nie prawnik mógł nie rozumieć obszernego pouczenia, które zawierało także pouczenia na inną ewentualność procesową. Należy zauważyć, że wykreślenie dokonane przez organ nie było czytelne i mogło dorowadzić do pomylenia terminów wskazanych do złożenia środków zaskarżenia. Ponownie rozpoznają sprawę organ weźmie pod uwagę rozważania sądu i wyda właściwe postanowienie. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do przepisu art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.