VI SA/Wa 225/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Minister Rozwoju i Finansów działając na podstawie art. 35 ust. 1 a i 2 a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r, o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz, U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.) wykreślił przedsiębiorcę M. C. wykonującego działalność gospodarczą pod firmą: M., Adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...], [...] - z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) z uwagi na brak tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że wszczął postępowanie w sprawie wykreślenia przedsiębiorcy M. C., Nr NIP [...] z CEIDG na podstawie informacji o braku posiadania przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie CEIDG. Na podstawie art. 35 ust. 1a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca został wezwany do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej w rubrykach: "Adres głównego miejsca wykonywania działalności" oraz "Adres do doręczeń" - ul. [...], [...] lub w przypadku braku tytułu prawnego do dokonania zmiany we wpisie w zakresie ww. adresu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie wysłane na adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń zostało skutecznie doręczone. W dniu 19 lipca 2017 r. do Ministerstwa Rozwoju wpłynęło pismo wyjaśniające w sprawie. Przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu do przedstawienia tytułu prawnego z uwagi na zły stan zdrowia o 10 dni. Przedsiębiorca nie przedstawił jednak dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości mieszczącej się pod adresem - ul [...], [...], ani nie dokonał zmiany we wpisie w wyznaczonym terminie. Organ podał, że stosownie do postanowień art. 16a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej każdy przedsiębiorca jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, których adresy zostały wskazane we wpisie do CEIDG. Organ naczelny sprecyzował, że przez tytuł prawny należy rozumieć akt własności, umowę najmu/dzierżawy/użyczenia lub inny dokument, który potwierdza prawo do dysponowania adresem/adresami wskazanymi we wpisie do CEIDG. Zgodnie z art. 35 ust. 2 a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli mimo wezwania, o którym mowa w art. 35 ust. 1 a, przedsiębiorca nie przedstawi dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG lub nie dokona zmiany we wpisie w tym zakresie, na podstawie art. 35 ust. 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. W związku z nieprzedstawieniem tytułu prawnego do nieruchomości orzeczono o wykreśleniu przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W odniesieniu do powyższej decyzji Mieczysław Ciennik zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że posiada tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości (umowa użyczenia). Z tego względu zwrócił się o uchylenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. i niewykreślanie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Rozwoju i Finansów decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] działając na podstawie art. 35 ust. 2a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz U. z 2016 r. poz. 1829, z późn. zm.) oraz w zw. z art. 138 § 1 pkt 2, wzw z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz 1257, - dalej: k.p.a.), uchylił decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r. wykreślającą przedsiębiorcę M. C. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz odmówił wykreślenia przedsiębiorcy M. C. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ naczelny wskazał, że w toku wcześniejszego postępowania M. C. nie przedłożył organowi tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej w rubrykach adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń - usytuowanej przy ul. [...] w [...] oraz nie dokonał zmiany w tym zakresie we wpisie w CEIDG. Wobec stwierdzenia że zaistniała przesłanka, o której stanowi art. 35 ust. 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wykreślono w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. Jednak w dniu 8 sierpnia 2017 r. do Ministerstwa Rozwoju wpłynęło pismo M. C., przy którym przesłano kopię umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. w [...] pomiędzy użyczającą M. N., a przedsiębiorcą M. C.. Z treści umowy wynika, że użyczająca jest jednym ze spadkobierców po zmarłej A. N. właścicielce nieruchomości zabudowanej położonej w [...] przy ul. [...], którą stanowi pensjonat. Umowę zawarto na czas nieokreślony. Organ naczelny wskazał, że z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, że przedsiębiorca podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące posiadania tytułu prawnego do nieruchomości zlokalizowanej w [...] wskazanej w CEIDG. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dołączono pismo M. N., ww. kopię umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. w [...] pomiędzy M. N. i M. C., kopię wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej A. N. złożonego do Sądu Rejonowego w [...] w dniu [...] lipca 2017 r. wraz z załącznikami. W toku postępowania Minister Rozwoju i Finansów, na podstawie art. 50 § 1 oraz art. 10 k.p.a. wezwał E. M. do przedstawienia organowi, pisemnego stanowiska dotyczącego twierdzeń zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonym przez M. C.. Organ podał, że z treści odpowiedzi E. M. wynika, że nie zgadza się ona ze stanowiskiem M. C. i neguje w całości ważność umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. Odnośnie meritum sprawy Minister stwierdził, że podstawę materialnoprawną zaskarżonej przez M. C. decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r., o wykreśleniu z CEIDG, stanowił przepis art. 35 ust 1a i 2a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Przepis ten stanowi, że w przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw gospodarki informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, minister właściwy do spraw gospodarki wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości lub do dokonania zmiany wpisu w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z treścią art. 16a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości. Tytuł ten nie podlega dołączeniu do wniosku do CEIDG i jest przedstawiany organowi ewidencyjnemu na jego wezwanie w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 1a ww ustawy. Jeżeli mimo wezwania, przedsiębiorca nie przedstawi tytułu prawnego do nieruchomości lub nie dokona zmiany swojego wpisu w zakresie danych adresowych, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. W przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do konkretnej nieruchomości czy lokalu, zasadne jest wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG. Dyspozycja powołanego przepisu, w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego w oparciu o art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (badanie rzeczywistego stanu rzeczy) zobowiązuje organ do rozstrzygnięcia sprawy w ściśle określony sposób, nie pozwalając organowi tym samym na swobodne uznanie. Decyzja wydana w oparciu o normę określoną w art, 35 ust. 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ma charakter decyzji związanej. Organ wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, była jedynie ocena, czy przedsiębiorca posiada tytuł prawny do nieruchomości, której dane podał w CEIDG w zakresie swoich danych adresowych. Organ w toku postępowania w sposób szczegółowy wyjaśnił Stronom, że przez tytuł prawny należy rozumieć uprawnienie określonego podmiotu do władania lub korzystania z konkretnej nieruchomości. Tytułem prawnym może być prawo własności lub współwłasności nieruchomości gruntowej lub lokalu mieszkalnego, prawo użytkowania wieczystego, umowa dzierżawy, umowa najmu czy też użyczenia, a także inne prawa rzeczowe lub obligacyjne. Istotne jest, że postępowanie prowadzone w oparciu o regulację art 35 ust 1a i 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zmierza jedynie do ustalenia ogółem, czy przedsiębiorcy legitymuje się tytułem prawnym do nieruchomości (konkretnym dokumentem, z którego wynika konkretne uprawnienie). W toku ponownego postępowania organ ustalił, że Mieczysław Ciennik przedstawił tytuł prawny do nieruchomości położonej przy u!. [...] w [...], która została wskazana we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń. Przedsiębiorca przy pismach z dnia 4 sierpnia 2017 r. oraz 25 sierpnia 2017 r. przedstawił umowę użyczenia, na podstawie której przysługuje mu prawo używania wskazanej we wpisie w CEIDG nieruchomości. Minister podkreślił także, że kwestia ewentualnej ważności umowy nie może być przedmiotem postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przez organ ewidencyjny. Sporne zagadnienia odnośnie ważności umowy cywilnoprawnej pozostają w kognicji sądu powszechnego. We wskazanej sytuacji organ naczelny uznał, że brak jest podstaw do wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG, z uwagi na nowe okoliczności nieznane organowi w dniu wydania pierwszej decyzji (przedstawienie tytułu prawnego), w myśl art, 35 ust. 1a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Organ uznał, że konieczne było uchylenie decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie wykreślenia Pana M. C. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wobec przedstawienia przez zainteresowanego tytułu prawnego do nieruchomości organ odmówił wykreślenia przedsiębiorcy M. C. z CEIDG. Na powyższą decyzję z dnia [...] listopada 2017 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. M., która zarzuciła zaskarżonej decyzji: naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez przyjęcie, że Pan M. C. (NIP: [...]) posiadał tytuł prawny do nieruchomości zlokalizowanej przy ulicy [...], [...] i w konsekwencji adres ten może podlegać wpisowi do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) na podstawie aft. 25 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy jako adres głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń; - art. 35 ust. 1 a i art. 35 ust. 2 a ustawy z dnia 02 lipca 2004 t. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez nie wykreślenie w drodze decyzji administracyjnej przedsiębiorcy z CEIDG w przypadku gdy nie przedstawi on właściwego tytułu prawnego do nieruchomości oraz brak wezwania przedsiębiorcy do dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w związku z powzięciem informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, której adres określono zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy. Skarżąca wskazała też na naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: - art. 6 i art. 7 k.pa. poprzez błędne zastosowanie art. 16 a art. 35 ust. 1 a i art. 35 ust. 2 a ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w szczególności poprzez me podjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w szczególności nie uwzględnienie wyjaśnień skarżącej, iż zawarta umowa użyczenia nieruchomości na rzecz M. C. została zawarta z naruszeniem przepisów prawa cywilnego gdyż jedna z jej stron tej umowy użyczenia, tj. Pani M. N. nie była właścicielem nieruchomości przy ulicy [...] w [...] wobec czego nie miała możliwości samodzielnego nią dysponowania. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2017 r. i zobowiązanie organu do wydania decyzji wykreślającej przedsiębiorcę, tj. M. C. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z uwagi na brak tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, tj. przy ulicy [...], [...]; - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych; W uzasadnieniu skargi rozwinięto przedstawione zarzuty. Skarżąca wskazała, że w przedmiocie ustalenia własności nieruchomości przy ulicy [...] w [...] prowadzone jest postępowanie spadkowe, a M. N. nie była jej prawnym właścicielem w dniu 21 lipca 2017 r. wobec czego umowa użyczenia zawarta z M. C. jest nieważna. Konsekwencją uznania tej umowy za nieważną winno być stwierdzenie przez organ, iż przedsiębiorca nie posiada tytułu do tej nieruchomości i nie może być ona wskazywana w CEIDG jako miejsce prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Co więcej jeszcze przed wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2017 r. organ posiadał wiedzę, że skarżąca wraz z M. N. są współwłaścicielkami powyższej nieruchomości jako spadkobierczynie po śmierci jej poprzedniego właściciela, tj. A. N. i w tym przedmiocie toczy się postępowanie spadkowe, które nie zostało rozstrzygnięte. W tej sytuacji zdaniem skarżącej organ nie mógł uznać, że M. C. posiada tytuł prawny do nieruchomości wynikający z przedstawionej umowy użyczenia, która zdaniem skarżącej jest nieważna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracyjny orzekając w sprawie nie naruszył prawa materialnego i obowiązujących przepisów procesowych w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy zauważyć, że w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. o wykreśleniu przedsiębiorcy M. C. Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) z uwagi na brak tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, M. C. nie przedłożył organowi tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej w rubrykach adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń - usytuowanej przy ul. [...] w [...] oraz nie dokonał zmiany w tym zakresie we wpisie w CEIDG. Jednak w dniu 8 sierpnia 2017 r. do Ministerstwa Rozwoju wpłynęło pismo M. C., przy którym przesłano kopię umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. w [...] pomiędzy użyczającą M. N., a przedsiębiorcą M. C.. Z treści umowy wynika, że użyczająca jest jednym ze spadkobierców po zmarłej A. N. właścicielce nieruchomości zabudowanej położonej w [...] przy ul. [...], którą stanowi pensjonat. Umowę zawarto na czas nieokreślony. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przedsiębiorca podtrzymał swoje stanowisko dotyczące posiadania tytułu prawnego do nieruchomości zlokalizowanej w [...] wskazanej w CEIDG. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dołączono pismo M. N., ww. kopię umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. w [...] pomiędzy M. N. i M. C., kopię wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej A. N. złożonego do Sądu Rejonowego w [...] w dniu [...] lipca 2017 r. wraz z załącznikami. Dokumenty te stanowiły materiał dowodowy zbadany przez organ w toku postępowania. W toku postępowania Minister Rozwoju i Finansów, na podstawie art. 50 § 1 oraz art. 10 k.p.a. wezwał E. M. do przedstawienia organowi, pisemnego stanowiska dotyczącego twierdzeń zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonym przez M. C.. Z treści odpowiedzi E. M. wynika, że nie zgadza się ona ze stanowiskiem M. C. i neguje w całości ważność umowy użyczenia zawartej w dniu 21 lipca 2017 r. Sąd zauważa, że podstawę materialnoprawną pierwotnej decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r., o wykreśleniu z CEIDG, stanowił przepis art. 35 ust 1a i 2a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Przepis ten stanowi, że w przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw gospodarki informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, minister właściwy do spraw gospodarki wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości lub do dokonania zmiany wpisu w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z treścią art. 16a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości. Tytuł ten nie podlega dołączeniu do wniosku do CEIDG i jest przedstawiany organowi ewidencyjnemu na jego wezwanie w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 1a ww. ustawy. Jeżeli mimo wezwania, przedsiębiorca nie przedstawi tytułu prawnego do nieruchomości lub nie dokona zmiany swojego wpisu w zakresie danych adresowych, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. W przypadku jednak przedstawienia przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do nieruchomości, zasadne było wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG. Dyspozycja powołanego przepisu (art. 16a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego w oparciu o art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (badanie rzeczywistego stanu rzeczy) zobowiązuje organ do rozstrzygnięcia sprawy w ściśle określony sposób, nie pozwalając organowi tym samym na swobodne uznanie. Należy zgodzić się z organem naczelnym, że przedmiotem postępowania administracyjnego, była jedynie ocena, czy przedsiębiorca posiada tytuł prawny do nieruchomości, której dane podał w CEIDG w zakresie swoich danych adresowych. Trzeba zauważyć, że przez tytuł prawny należy rozumieć uprawnienie określonego podmiotu do władania lub korzystania z konkretnej nieruchomości. Tytułem prawnym może być prawo własności lub współwłasności nieruchomości gruntowej lub lokalu mieszkalnego, prawo użytkowania wieczystego, umowa dzierżawy, umowa najmu czy też użyczenia, a także inne prawa rzeczowe lub obligacyjne. Istotne jest, że przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone w oparciu o regulację przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zmierzało jedynie do ustalenia, czy przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do nieruchomości (konkretnym dokumentem, z którego wynika konkretne uprawnienie). W toku ponownego postępowania organ prawidłowo ustalił, że M. C. przedstawił tytuł prawny do nieruchomości położonej przy u!. [...] w [...], która została wskazana we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń. Przedsiębiorca przedstawił umowę użyczenia, na podstawie której przysługuje mu prawo używania wskazanej we wpisie w CEIDG nieruchomości. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu orzekającego, że kwestia ewentualnej ważności umowy nie może być przedmiotem postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przez organ ewidencyjny. Sporne zagadnienia odnośnie ważności umowy cywilnoprawnej pozostają w kognicji sądów powszechnych. W ustaleniach niniejszej sprawy organ naczelny zasadnie uznał, że brak było podstaw do wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG, z uwagi na nowe okoliczności nieznane organowi w dniu wydania pierwszej decyzji (przedstawienie tytułu prawnego), w myśl art, 35 ust. 1a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Konieczne było zatem uchylenie decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie wykreślenia M. C. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a następnie wobec przedstawienia przez zainteresowanego tytułu prawnego do nieruchomości organ prawidłowo odmówił wykreślenia przedsiębiorcy M. C. z CEIDG. W zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 107 § 1 kpa, w szczególności zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne – stosownie do wymogów art. 107 § 3 kpa. Stan faktyczny sprawy opisany w decyzji nie wymaga dodatkowych ustaleń, jest wyczerpujący, natomiast uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawy prawne zaskarżonej decyzji. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.