VI SA/Wa 2252/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. sprawy ze skargi L.F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2005r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, póz. 2088 ze zm.), lp. 1.11.7. ust. 3 załącznika do tej ustawy, Załącznika 1 Rozdział III. lit. E pkt 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 P.0008-0021 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 9 maja 2005 r. wniesionego przez pełnomocnika skarżącego – L. F. ze Słowacji od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 300 (trzystu) złotych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło stwierdzenie braku tabliczki znamionowej na przyrządzie kontrolnym w pojeździe skarżącego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] kierowanym przez J. H. w dniu [...] kwietnia 2005 r. Powyższe zostało udokumentowane protokołem nr [...] podpisanym przez kierowcę bez zastrzeżeń. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał, że zgodnie Załącznikiem 1, rozdział III lit. E, pkt 2 tabliczka znamionowa jest wbudowana w przyrząd i zawiera następujące oznaczenia, które muszą być widoczne po zainstalowaniu przyrządu: - nazwa i adres producenta przyrządu, - numer seryjny i rok produkcji, - znak zatwierdzenia typu, - stała przyrządu w postaci "k = ... obr/km" lub "k = ... imp/km", - opcjonalnie: zakres pomiarowy prędkości w formie podanej w pkt 1, - w przypadku gdy urządzenie rejestrujące jest wrażliwe na kąt pochylenia w takim stopniu, że na skutek zmiany pochylenia jego wskazania mogą przekroczyć dopuszczalne błędy, wówczas dopuszczalny kąt pochylenia podany jest w sposób następujący: [pic] gdzie oznacza kąt między poziomem a płaszczyzną płyty czołowej przyrządu (ustawionego w prawidłowym położeniu), przy którym przyrząd jest wzorcowany, natomiast i oznaczają odpowiednio maksymalne dopuszczalne odchylenia do góry i do dołu od kąta wzorcowania. Natomiast zgodnie z pkt 1 na płycie czołowej przyrządu muszą być umieszczone następujące oznaczenia: - w pobliżu cyfr licznika długości przebytej drogi jednostka długości oznaczona skrótem "km", - w pobliżu podziałki prędkości oznaczenie "km/h", - zakres pomiarowy prędkościomierza w postaci. "Vmin ... km/h, Vmax ... km/h", oznaczenie to nie jest wymagane, jeżeli znajduje się na tabliczce znamionowej przyrządu. Wymagania te nie dotyczą przyrządów kontrolnych zatwierdzonych przed dniem 10 sierpnia 1970 r. Organ wskazał ponadto, że w myśl 92 ust. 1 pkt 6 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy, przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców lub przepisów wiążących Rzeczypospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 1.11.7 ust. 3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Karę pieniężną za naruszenie nakłada się na przedsiębiorcę a nie na kierowcę prowadzącego kontrolowany pojazd. Odnosząc się do argumentu odwołującego się, iż pojazd posiadał tabliczkę znamionową i zdjęć przesłanych przy odwołaniu, organ wskazał, że z protokołu kontroli bezsprzecznie wynika, że przyrząd kontrolny nie zawierał tabliczki znamionowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżący za pośrednictwem pełnomocnika wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji pierwszej instancji, zwrocie kary pieniężnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zarzucając błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 2, art. 92 ust. 1 pkt 2 i 6, art. 92 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym oraz naruszenie prawa formalnego, tj. art. 107 k.p.a. Przytoczył treść Załącznika 1, rozdział III lit. E, pkt 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85, z którego wynika, iż tabliczka znamionowa powinna być wbudowana w przyrząd kontrolny, Kontrolujący nie wskazał, czy przyrząd nie posiadał tabliczki znamionowej, czy też uległa ona zniszczeniu. Skarżący twierdzi, że tachograf posiadał tabliczkę znamionową. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie podkreślając, iż brak tabliczki znamionowej zostało stwierdzone w czasie kontroli a okoliczność, z jakiego powodu przyrząd kontrolny nie posiadał wymaganej tabliczki znamionowej, z punktu widzenia sprawy jest bez znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Podczas kontroli, jaka miała miejsce w dniu [...] kwietnia 2005 r. inspektor transportu drogowego stwierdził, iż przyrząd kontrolny (tachograf) kontrolowanego pojazdu należącego do skarżącego nie posiada tabliczki znamionowej, o której mowa w Załączniku 1, rozdział III lit. E, pkt 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 P.0008-0021 ze zm.). Stwierdzony fakt został opisany w sporządzonym protokole kontroli. Zdarzeń z daty kontroli nie da się powtórzyć. Kontrolujący poprzez dokumentację sporządzoną podczas kontroli utrwala stwierdzone naruszenia. Protokół z kontroli został podpisany bez zastrzeżeń przez kontrolowanego kierowcę. Złożony podpis w protokole jest potwierdzeniem, że kierowca nie kwestionuje zapisanych w nim stwierdzeń. Stwierdzenie naruszeń obowiązków lub warunków określonych w obowiązujących przepisach (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 P.0008-0021 ze zm.) obliguje organ do nałożenia kary pieniężnej przewidzianej pod odpowiednią pozycją załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Zaprzeczanie w odwołaniu od decyzji organu I instancji, stwierdzonemu i należycie udokumentowanemu naruszeniu nie mogło podważyć podjętej decyzji. Również podnoszenie w skardze, iż tachograf działał prawidłowo. Kara pieniężna została nałożona kara za brak tabliczki znamionowej przyrządu kontrolnego a nie za nieprawidłowe działanie tachografu. Mając powyższe na uwadze, skargę uznano za nieuzasadnioną i dlatego na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.