VI SA/Wa 2252/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2018 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w L., Łotwa na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Komendanta Stołecznego Policji na rzecz S. z siedzibą w L., Łotwa kwotę 1117 (jeden tysiąc sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 2252/17 Uzasadnienie Komendant Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie nałożenia na SIA "L." z/s. O. 46B, [...], Łotwa (zwana dalej "skarżącą") kary pieniężnej w wysokości 5000 zł w związku z przewozem pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwoleń kategorii I lub kategorii II. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Organ I instancji nakładając karę pieniężną wskazał, iż funkcjonariusze Policji w dniu [...] października 2016 r. w W. przy Al. [...] na wysokości, ul. [...], droga krajowa nr [...], zatrzymali do kontroli drogowej pojazd marki [...] o nr rej. [...] z naczepą marki [...] o nr rej. [...]. W toku kontroli dokonano pomiaru długości ciągnika samochodowego i naczepy wraz z ładunkiem przy pomocy przymiaru wstęgowego, który to pomiar ujawnił wymiary zatrzymanego zespołu pojazdów wynoszące 21,90 m długości oraz 2,75 szerokości wraz z ładunkiem. Zespołem pojazdów przewożony był ładunek w postaci profili metalowych pakowanych w formie dziewięciu oddzielnych paczek tj. kompletów spiętych pasami. Z uwagi na przekroczenie dopuszczalnych wymiarów - tj. 16,5 długości (w przypadku pojazdu czołowego) interweniujący funkcjonariusze zażądali, od kierującego okazania odpowiedniego zezwolenia. Kierowca okazał zezwolenie kategorii VI na przejazd pojazdu nienormatywnego. Mając na uwadze fakt, iż zespołem pojazdów przewożony był ładunek podzielny, zdaniem organu I instancji okazane na miejscu zezwolenie nie upoważniało wykonującego przedmiotowy transport drogowy do przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Ustalenia te zostały utrwalone w protokole kontroli nr [...] i innych dokumentach uzyskanych w toku kontroli, notatce urzędowej z dnia [...] października 2016 r. Mając na uwadze poczynione przez organ I instancji ustalenia, nałożono karę pieniężną w związku z przewozem bez zezwolenia, tj. odpowiednio do rzeczywistych wymiarów przy których wymagane jest zezwolenie. Na wskazane rozstrzygnięcie odwołanie wniosła skarżąca oraz uczestnik postepowania O. z siedzibą w K., które zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: 1. art. 7, 8, 77 i 80 K.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy w przedmiocie ilości przewożonego przez skarżącą ładunku oraz jego podzielności, poprzez oparcie ustaleń faktycznych w tym zakresie na treści zeznań przeprowadzającego kontrolę funkcjonariusza złożonych po upływie 7 miesięcy od daty kontroli, przy uwzględnieniu, iż w treści protokołu kontroli z dnia [...] października 2016 r., przeprowadzający kontrolę funkcjonariusz nie wskazał, aby przeprowadzono pomiary długości i szerokości pojazdu wraz z ładunkiem ani nie wskazał wyników ewentualnie przeprowadzonych pomiarów, 2. art. 7, 8, 77 i 80 K.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na przyjęciu, iż przewożony przez skarżącą spółkę towar - profile metalowe pakowane w formie dziewięciu oddzielnych paczek tj. kompletów - stanowi ładunek podzielny, podczas, gdy podzielenie ładunku na pojedyncze elementy nie spowoduje, iż pojazd zostanie doprowadzony do normatywności, ponieważ każdy poszczególny profil przewożony przez skarżącą spółkę posiada takie wymiary, iż na jego przewóz konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia, 3. art. 7, 8, 77 i 80 K.p.a., poprzez brak poczynienia ustaleń w przedmiocie możliwości doprowadzenia pojazdu do normatywności poprzez podzielenie ładunku na poszczególne elementy, a co za tym idzie- brak poczynienia ustaleń w przedmiocie faktycznej niemożliwości doprowadzenia pojazdu skarżącej spółki do normatywności, 4. art. 67 § 1 i art. 68 § 1 w zw. z art. 76 § 1 K.p.a. poprzez poczynienie ustaleń faktycznych sprzecznych z treścią protokołu kontroli drogowej nr [...] sporządzonego [...] października 2016 r. w czasie kontroli przeprowadzonej w stosunku do pojazdu skarżącej, 5. prawa materialnego, a to przepisu art. 2 pkt 35 b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2012 r. nr 10 poz. 18, dalej: p.r.d.), poprzez bezzasadne przyjęcie, że przewożony przez skarżącą spółkę ładunek profili metalowych stanowi ładunek podzielny, podczas, gdy zgodnie z treścią przywołanego przepisu ładunkiem niepodzielnym jest taki ładunek, który bez niewspółmiernie wysokich kosztów lub ryzyka powstania szkody nie może być podzielony na dwa lub więcej mniejszych ładunków, zaś podzielenie ładunku profili na poszczególne profile spowoduje, iż transport każdego poszczególnego profilu będzie musiał zostać wykonany osobnym środkiem transportu, posiadającym zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego, 6. prawa materialnego, a to przepisu art. 64 ust. 2 ustawy p.r.d. poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżąca spółka przewoziła pojazdem nienormatywnym ładunek podzielny, co jest dozwolone tylko w przypadku dysponowania zezwoleniem na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I lub II, podczas, gdy przewożony ładunek stanowił ładunek niepodzielny a skarżąca spółka posiadała zezwolenie kategorii VI na przejazd pojazdu nienormatywnego, zatem do naruszenia prawa nie doszło. Mając powyższe na względzie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania wobec niej, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Komendant Policji stwierdził, iż zaskarżona decyzja nr [...] Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] maja 2017 r. jest zasadna, a argumentacja podniesiona w odwołaniach nie zasługuje na uwzględnienie. Organ przypomniał ustalenia kontroli pojazdu, oraz wskazał na definicję pojazdu nienormatywnego zawartą w art. 2 ust. 35a prd, zgodnie z którą pojazd nienormatywny jest to pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, lub którego wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy. Zdaniem organu, w sprawie miało miejsce przekroczenie dopuszczalnych wymiarów, tj. długości, która została określona w art. 62 ust. 4a pkt 1 p.r.d. i wynosiła dla tego pojazdu członowego - 16,50 m. Organ uznał, że w świetle definicji: "ładunku niepodzielnego" i wywiedzionej z niej definicji "ładunku podzielnego" w analizowanej sprawie zespołem pojazdów przewożony był ładunek w postaci profili metalowych pakowanych w formie dziewięciu oddzielnych paczek (ładunek podzielny). Natomiast okazane na miejscu zezwolenie nie upoważniało wykonującego przedmiotowy transport drogowy do przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Dlatego też nałożenie na odwołującą się skarżącą kary pieniężnej w kwocie 5000 zł. w związku z przewozem pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny z wyłączeniem pojazdów nienormalywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwoleń kategorii I lub kategorii II, było w pełni uzasadnione. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i karę pieniężną w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych nałożył zgodnie z przepisami. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie: 1. art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na przyjęciu, iż przewożony przez skarżącą spółkę towar- profile metalowe pakowane w formie jedenastu oddzielnych paczek tj. kompletów- stanowi ładunek podzielny, podczas, gdy podzielenie ładunku na pojedyncze elementy nie spowoduje, iż pojazd zostanie doprowadzony do normatywności, ponieważ każdy poszczególny profil przewożony przez skarżącą spółkę posiada takie wymiary, iż na jego przewóz konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia, 2. art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. poprzez brak poczynienia ustaleń w przedmiocie możliwości doprowadzenia pojazdu do normatywności poprzez podzielenie ładunku na poszczególne elementy, a co za tym idzie- brak poczynienia ustaleń w przedmiocie faktycznej niemożliwości doprowadzenia pojazdu skarżącej spółki do normatywności, 3. prawa materialnego, a to przepisu art. 2 pkt 35 b prd, poprzez bezzasadne przyjęcie, że przewożony przez skarżącą spółkę ładunek profili metalowych stanowi ładunek podzielny, podczas, gdy zgodnie z treścią przywołanego przepisu ładunkiem niepodzielnym jest taki ładunek, który bez niewspółmiernie wysokich kosztów lub ryzyka powstania szkody nie może być podzielony na dwa lub więcej mniejszych ładunków, zaś podzielenie ładunku profili na poszczególne profile spowoduje, iż transport każdego poszczególnego profilu będzie musiał zostać wykonany osobnym środkiem transportu, posiadającym zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego, 4. prawa materialnego, a to przepisu art. 2 pkt 35 b prd, poprzez bezzasadne przyjęcie, że jedynym kryterium uznania ładunku za niepodzielny jest kryterium niewspółmiernie wysokich kosztów podziału ładunku na mniejsze części, podczas, gdy kryterium takim jest również ryzyko powstania szkody, zaś przewożenie każdego elementu ładunku niepodzielnego co do długości (np. profile metalowe) oddzielnym pojazdem nienormatywnym spowoduje powstanie szkody w postaci degradacji środowiska naturalnego i zniszczenia dróg publicznych, 5. prawa materialnego, a to przepisu art. 64 ust. 2 prd poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżąca spółka przewoziła pojazdem nienormatywnym ładunek podzielny, co jest dozwolone tylko w przypadku dysponowania zezwoleniem na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I lub II, podczas, gdy przewożony ładunek stanowił ładunek niepodzielny co do długości a skarżąca spółka posiadała zezwolenie kategorii VI na przejazd pojazdu nienormatywnego, zatem do naruszenia prawa nie doszło. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania celem umorzenia postępowania wobec skarżącej.  Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (teks jednolity DZ.U. z dnia 2016 r. p.1066 z póź. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej przy czym w myśl § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa w § 1 sprawowanie jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. p.1369 ze zm., dalej ppsa). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Ze stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania administracyjnego wynika, że zatrzymany i poddany kontroli w dniu [...] października 2016 r. w W. zespół pojazdów należący do strony skarżącej przekraczał dopuszczalną, wynikającą z przepisów prawa długość, wynoszącą 16,5 m, albowiem pomiar wykazał długość 21,9 m. Pojazdem tym był przewożony ładunek w postaci profili metalowych, spakowanych w kilka paczek. Strona okazała zezwolenie kategorii VI na przejazd pojazdu nienormatywnego. Z akt sprawy nie wynika, aby w czasie kontroli dokonywano pomiaru nacisków osi na jezdnię oraz aby ważono zespół pojazdów celem ustalenia jego masy. Mając to na uwadze należało przyjąć, że pojazd jest nienormatywny tylko dlatego, że zastała przekroczona jego długość. W świetle art. 2 pkt 35 a prd pojazd nienormatywny to pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach a drogach publicznych lub którego wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy. Z powyższych wniosków czy ładunek jest podzielny czy też nie należy odnosić do parametru w postaci długości pojazdu. W świetle art. 2 pkt 35b) ładunek niepodzielny to ładunek, który bez niewspółmiernie wysokich kosztów lub ryzyka powstania szkody nie może być podzielony na dwa lub więcej mniejszych ładunków. Tej okoliczności organ nie wyjaśnił, pomimo postawienia zarzutu w odwołaniu. To, że profile metalowe były spakowane w kilka paczek nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, albowiem można by przyjąć tezę o podzielności ładunku jedynie gdyby została przekroczona dopuszczalna masa całkowita pojazdu. Tymczasem w niniejszej sprawie chodzi o ponadwymiarowość ładunku, a nie masę. Strona dysponowała zezwoleniem kategorii VI na przejazd pojazdu nienormatywnego. Organ nie wyjaśnił, czy to zezwolenie uprawniło stronę do poruszania się pojazdem o przekroczonej długości. Nie uzasadnił też wysokości nałożonej na stronę kary pieniężnej. Wszystkie te okoliczności powinny być wyjaśnione w toku ponownego rozpoznania sprawy. Analogiczne zarzuty jak w skardze były podnoszone w odwołaniu i organ nie rozważył ich należycie rozpoznając sprawę w II instancji. Z uwagi na to, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 8, 77 § 1. 80 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy a także art. 2 pkt 35b i art. 64 ust 2 prd zaskarżoną decyzję Sąd uchylił stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 a i c) ppsa. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.