VI SA/Wa 2252/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C., I. G., I. H. i P. H., W. K., M. K. i K. K., E. M., A. N., K. P., A. P. i W. P., E. P., A. S. i J. S., G. S. i W. S., A. T.1, A. T.2 i A. T.3, M. W. i T. W. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym: T. C., I. G., solidarnie I. H. i P. H., W. K., solidarnie M. K. i K. K., E. M., A. N., K. P., solidarnie A. P. i W. P., E. P., solidarnie A. S. i J. S., solidarnie G. S. i W. S., A. T.1, solidarnie A. T.2 i A. T.3, solidarnie M. W. i T. W., kwotę po 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisów od skargi. [...], reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. z siedzibą w Warszawie. Zarządzeniem z 22 lipca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących interes prawny K. K. do zaskarżenia decyzji BFG w postaci np. aktu poświadczenia dziedziczenia, postanowienia o nabyciu spadku, aneksu do umowy kredytowej oraz dwóch odpisów skargi – w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika 9 sierpnia 2024 r., odbiór kwitował upoważniony pracownik (k. 184). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 p.p.s.a.), a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Do skargi należy także dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. Pełnomocnik skarżących - poinformowany o skutkach niewykonania wezwania Sądu - w zakreślonym terminie, który upłynął 16 sierpnia 2024 r., nie uzupełnił wymienionych powyżej braków formalnych skargi. Dodatkowo odnotować, że w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów. Rolą Sądu nie jest zastępowanie strony (jej pełnomocnika) w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisów postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.