VI SA/Wa 2254/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi D. A. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zakazu dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom oraz sprzedawcom wyrobu oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej po rozpatrzeniu wniosku pani D. A. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "S." o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] zakazującą dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom oraz sprzedawcom wyrobu - radiomagnetofonu kasetowego [...] - na okres 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 40k ust. 1 w związku z art. 38 ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 z późn. zm.). Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia: W trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego zgodnie z ustawą rozpoczętego w dniu [...] maja 2006 r. w hipermarkecie [...] przy ul. [...] w [...] dokonano kontroli wyrobu - radiomagnetofonu kasetowego [...]. W trakcie czynności kontrolnych ustalono, iż podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie w/w wyrobu na rynek Unii Europejskiej jest firma D. A. "S.". W ramach kontroli, w dniu [...] czerwca 2006 r., pobrano do badań próbkę w/w wyrobu w ilości 2 sztuk, zabezpieczając równocześnie próbkę kontrolną w takiej samej ilości. Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. pani D. A. została poinformowana o pobraniu próbek. Przeprowadzone badania urządzenia w akredytowanym - Centralnym Laboratorium Badań Technicznych Urzędu Komunikacji Elektronicznej wykazały niespełnianie wymagań normy zharmonizowanej PN-EN 55013:2004 w zakresie dopuszczalnego natężenia pola zaburzeń radioelektrycznych (pkt. 4.6 normy). Ustalenia przeprowadzonej kontroli zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] i załącznikach do protokołu kontroli. Wyniki tych badań zostały udokumentowane w sprawozdaniach z badań nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. oraz nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. W dniu [...] sierpnia 2006 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał na podstawie art 40k ust. 1 cyt. wyżej ustawy decyzję nr [...] zakazującą dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom oraz sprzedawcom wyrobu - radiomagnetofonu kasetowego [...] na okres 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pani D. A. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając naruszenie przez organ kontrolny: 1) art. 5 Dyrektywy Rady z dnia 3 maja 1989 roku w sprawie zbliżenia przepisów prawnych państw członkowskich dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej (89/336/EWG), zwanej dalej Dyrektywą przez utrudnianie umieszczania na rynku aparatury spełniającej wymagania dyrektywy; 2) art. 9 Dyrektywy poprzez niedopełnienie obowiązku poinformowania Komisji Europejskiej o ograniczeniach we wprowadzaniu wyrobu i ich uzasadnieniu. Rozpoznając ponownie wniosek Prezes UKE podkreślał, iż w toku przeprowadzonej kontroli zostały zebrane dowody, świadczące o niespełnianiu wymagań zasadniczych przez wyrób - radiomagnetofon kasetowy [...] wprowadzony do obrotu przez firmę pani D. A. W związku z brakiem działań dobrowolnych podmiotu wprowadzającego wyrób do obrotu, zmierzających do usunięcia niezgodności wyrobu, bądź wycofania wyrobu z obrotu, Prezes UKE wszczął z urzędu w dniu [...] sierpnia 2006 r. postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzonego do obrotu wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami na podstawie art. 41 ustawy. W dniu [...] sierpnia 2006 r. firma S. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniosła zarzut utrudniania wprowadzania do obrotu wyrobu - radiomagnetofonu kasetowego [...], spełniającego zdaniem strony wymagania Dyrektywy. Prezes UKE stwierdził, iż przepisy dyrektywy nie mają bezpośredniego zastosowania, są implementowane przez normy krajowe, które organ administracyjny ma obowiązek stosować. W przypadku wątpliwości związanych z wykładnią norm prawa krajowego, organ administracji publicznej powinien dokonywać ich interpretacji w sposób gwarantujący realizację celów odpowiedniej dyrektywy. Odnosząc się do pierwszego zarzutu wniosku o ponowne rozpatrzenie wskazał, że art. 5 Dyrektywy stanowi, iż państwa członkowskie nie mogą utrudniać ze względu na kompatybilność elektromagnetyczną wprowadzania do obrotu i oddawania do eksploatacji na ich terytorium urządzenia objętego niniejszą Dyrektywą, które spełnia jej wymagania. Zgodnie z art. 2 ust.1 Dyrektywy, dyrektywa ma zastosowanie do aparatury mogącej powodować zakłócenia elektromagnetyczne lub której działanie może takie zakłócenia powodować. Warunki jakie powinna spełniać aparatura opisywana w art. 2 Dyrektywy określone zostały w art. 4 stanowiącym, że aparatura ta powinna być tak zbudowana, by wywoływane przez nią zakłócenia nie przekraczały dozwolonego poziomu radiowego i telekomunikacyjnego sprzętu oraz aby inna aparatura działała zgodnie z przeznaczeniem. Art. 157 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) transponujący art. 4 Dyrektywy stanowi, iż wprowadzana do obrotu aparatura powinna być konstruowana tak, aby nie wywoływała w swoim środowisku zaburzeń elektromagnetycznych o wartościach przekraczających odporność na te zaburzenia innej aparatury występującej w tym środowisku i aby posiadała wymaganą odporność na zaburzenia elektromagnetyczne. Zgodnie z art. 8 ustawy producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który potwierdził zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami wystawia deklarację zgodności i umieszcza na wyrobie oznakowanie CE. Jednocześnie zabrania się umieszczania oznakowania CE na wyrobie, który nie spełnia wymagań zasadniczych. Organ stwierdził, że samo posiadanie przez wyrób oznakowania CE bądź deklaracji zgodności jest więc jedynie domniemaniem spełniania przez wyrób wymagań zasadniczych. Badania wyrobu - radiomagnetofonu kasetowego [...], przeprowadzone w GP- Centralnym Laboratorium Badań Technicznych UKE, legitymującym się akredytacją nadaną przez Polskie Centrum Akredytacji o nr [...] w dniu [...] lipca 1999 r. wykazały, że przedmiotowy wyrób nie spełnia takiego wymogu, z uwagi na niespełnianie wymagań normy zharmonizowanej w zakresie natężenia pola zaburzeń radioelektrycznych PN-EN 55013:2004 - pomimo naniesionego na wyrób oznakowania CE i okoliczność ta legła u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do drugiego zarzutu strony, iż organ nie dopełnił obowiązku określonego w art. 9 Dyrektywy i nie poinformował Komisji Europejskiej o ograniczeniach związanych z zakazem wprowadzania do obrotu wyrobu, co do którego posiada wiedzę o niespełnianiu przez niego wymagań ochronnych pomimo oznaczenia go oznakowaniem CE, Prezes UKE wyjaśnił, iż zgodnie z art. 39 ust.1 ustawy o systemie oceny zgodności, organem monitoruiacym system kontroli wyrobów jest Prezes UOKiK i to on, a nie Prezes UKE w myśl art. 44 tejże ustawy zobowiązany jest do niezwłocznego informowania Komisji Europejskiej o decyzjach, o których mowa w art. 41 c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5 ustawy, tj. decyzji w sprawie nakazania wycofania wyrobu z obrotu, zakazania dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy, ograniczenia dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy oraz decyzji w sprawie nakazania zniszczenia wyrobu na koszt strony postępowania, jeżeli w inny sposób nie może usunąć zagrożeń spowodowanych przez wyrób. Informację o stwierdzonej niezgodności wyrobu Prezes UOKiK przekazuje Komisji Europejskiej wówczas, gdy pomimo stwierdzenia niezgodności strona postępowania nie podejmie działań mających zapewnić usunięcie niezgodności bądź wycofanie wyrobu z obrotu w następstwie czego organ wyspecjalizowany wydaje decyzję na podstawie art. 41 c ust. 3, pkt. 1-3 ustawy. Organ stwierdził brak podstaw do zastosowania środka z art. 40k ust. 3 ustawy, który stanowi, że w przypadku, gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w art. 40k ust. 1 ustawy, tj. decyzję w sprawie zakazania dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy na okres nie dłuższy niż 2 miesiące. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pani D. A. zarzuciła naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego: - art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o systemie oceny zgodności poprzez przyjęcie, iż posiadanie przez wyrób oznakowania CE i deklaracji zgodności jest jedynie domniemaniem spełniania przez wyrób wymagań zasadniczych, - art. 40k ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o systemie oceny zgodności poprzez przyjęcie, iż mimo posiadania certyfikatu CE oraz deklaracji zgodności radiomagnetofon kasetowy [...] jest niezgodny z zasadniczymi wymaganiami i zakazanie przekazywania wyrobu użytkownikom, konsumentom oraz sprzedawcom - domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz.1270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi wskazywała, że nie zgadza się z twierdzeniami organu, iż samo posiadanie przez wyrób oznakowania CE bądź deklaracji zgodności jest jedynie domniemaniem spełniania przez wyrób wymagań zasadniczych. W myśl powołanego art. 8 ustawy o systemie oceny zgodności producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który potwierdził zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami wystawia deklarację zgodności i umieszcza na wyrobie oznakowanie CE. Przepis ten wprost zatem zabrania umieszczania oznakowania CE na wyrobie, który nie spełnia wymagań zasadniczych. Celem takiej regulacji było zapewnienie wszystkim podmiotom, a przede wszystkim konsumentom, pewności co do zgodności konkretnego wyrobu z zasadniczymi wymaganiami. Interpretowanie cytowanego przepisu przez organ jest dowolne, bowiem przy interpretacji konkretnego przepisu prawa zakłada się jako jedną z podstawowych reguł racjonalność prawodawcy i nie ma podstaw do uznania, iż ustawodawca stworzył domniemanie. Wówczas bowiem w odniesieniu do oznakowania CE użyte zostałoby sformułowanie "domniemywać należy" lub podobne. Ustawodawca wprost przesądza, iż oznakowanie CE może zostać naniesione jedynie na wyrób spełniający zasadnicze wymagania, a zatem - a contrario -jeżeli wyrób takich wymogów nie spełnia, nie może zostać oznakowany oznaczeniem CE. Taką regulacją ustawodawca tworzy u odbiorców danego wyrobu stan pewności co do jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami. Nie może tu być zatem mowy o jakichkolwiek domniemaniach, które mogły by spowodować wątpliwości u odbiorców danego wyrobu. Jeżeli to organ miałby decydować o tym, czy dany wyrób jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami, a taka sytuacja miałaby miejsce gdyby ustawodawca ustanowił w cytowanym przepisie jedynie domniemanie, wówczas oznakowanie CE straciłoby swoje uzasadnienie. Nie miałoby bowiem sensu jego nanoszenie, skoro de facto sam znak nic zupełnie by nie oznaczał. Ustawodawca chciał zatem stworzyć u odbiorców danego wyrobu stan pewności co do jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności skarżący wskazywał, że przepis wyposaża organ kontrolujący w kompetencję do wydawania decyzji o zakazie dalszego przekazywania danego wyrobu użytkownikowi, sprzedawcy i konsumentowi. Jednakże wprowadza również warunek - decyzja taka może być wydana jedynie w przypadku kiedy dany wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań. Skoro bezspornym jest fakt posiadania przez wyrób oznakowania CE oraz deklaracji zgodności, to uznać należy, iż nie było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wnosił o jej oddalenie. Odnosząc się do pierwszego zarzutu naruszenia art. 8 ustawy o systemie zgodności wskazał na wstępie, iż ustawa o systemie oceny zgodności określa między innymi zasady funkcjonowania systemu oceny zgodności z zasadniczymi i szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi wyrobów, jak i zasady działania systemu kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu. Kontrola wyrobów podlegających ocenie zgodności stanowi kwestię szczególnie istotną z punktu widzenia konsumentów i użytkowników wyrobów, gdyż wyroby mogą stwarzać zagrożenie dla ich życia, zdrowia i mienia, a także dla środowiska. Celem nadzoru rynku jest dbanie, aby do użytkownika w Unii Europejskiej trafiały tylko wyroby spełniające zasadnicze wymagania, niezależnie od tego, gdzie zostały wyprodukowane. Działalność organów zaangażowanych w nadzór rynku polega przede wszystkim na kontrolowaniu wyrobów wprowadzonych do obrotu i wyszukiwaniu wyrobów, które nie spełniają wymagań. Organy te są również zobowiązane do podejmowania niezbędnych działań naprawczych (eliminujących zagrożenia związane z wyrobami). Zgodnie z ustawą o systemie zgodności system kontroli wyrobów podlegających ocenie zgodności, tworzą Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), monitorujący działanie systemu, oraz organy wyspecjalizowane (art. 38 i art. 39 ustawy o systemie oceny zgodności). Do kategorii organów wyspecjalizowanych zaliczony został między innymi Prezes UKE, do zadań którego, zgodnie z art. 40 ustawy o systemie zgodności, należy kontrolowanie, czy wyrób wprowadzony do obrotu jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Przy czym działania kontrolne organów wyspecjalizowanych dotyczą tylko wyrobów znajdujących się w obrocie - nie są prowadzone na etapie projektowania i produkcji. Wobec powyższego Prezes UKE wywodził, że wykonując zadania z zakresu nadzoru rynku jest uprawniony do kontrolowania wyrobów, które znajdują się już w obrocie, a więc również do wyrobów, na których został umieszczony znak CE i dla których została wystawiona deklaracja zgodności. Z brzmienia art. 8 wynika jedynie domniemanie, zarówno dla organu wyspecjalizowanego jak i dla konsumenta, że wyrób, na którym umieszczony jest znak CE jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Jednak wyrób opatrzony takim znakiem może w trakcie kontroli zostać zbadany i w wyniku tych badań może zostać ustalone, że nie spełnia on zasadniczych wymagań. Podkreślił, iż umieszczenie na wyrobie znaku CE jest skierowane do konsumenta, który nabywając wyrób oznaczony takim znakiem ma pewność, że wyrób ten jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami i przepis art. 8 ustawy o systemie zgodności miał na celu stworzenie u odbiorcy danego wyrobu stanu pewności co do jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami. Odnośnie uprawnień do zastosowania art. 40k ust.1 ustawy o systemie zgodności uznał jako organ wyspecjalizowany, po przeprowadzonej kontroli i stwierdzeniu, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań – orzec na okres nie dłuższy niż 2 miesiące zakaz dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom i sprzedawcom wyroku – radiomagnetofon kasetowy [...]. W ocenie Prezesa UKE zaistniały w sprawie stan faktyczny w pełni uzasadniał wydanie zaskarżonej decyzji. Za błędne natomiast należy uznać dowodzenie skarżącej, iż sam fakt posiadania przez wyrób znaku CE naniesionego przez właściwy podmiot oraz posiadanie deklaracji zgodności powoduje, że nie było podstaw do zastosowania art. 40k ust. 1 ustawy o systemie zgodności. Sam fakt posiadania odpowiedniego oznakowania oraz deklaracji zgodności nie powoduje, że organ wyspecjalizowany nie może poddać takiego wyrobu kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. W niniejszej sprawie rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było skontrolowanie, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też zarzuty skarżącego są uzasadnione, przy czym Sąd miał na względzie zasadę wynikającą z art. 134 ustawy p.p.s.a., która stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów w ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Zaskarżonej decyzji nie można bowiem zarzucić naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Z urzędu Sąd nie stwierdził także naruszenia procedury administracyjnej, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nawet nie wskazuje okoliczności, które w rozumieniu art. 145 § 1 p.s.a. uzasadniałyby wyeliminowanie decyzji odwoławczej z obrotu prawnego. W ocenie Sądu skarżąca dokonała całkowicie dowolnej interpretacji obu przepisów: zarówno art. 8 jak i art. 40 k ustawy o systemie zgodności. Stosownie do art. 8 ust. 1 producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który poddał wyrób lub proces jego wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność, wystawia deklarację zgodności lub umieszcza oznakowanie CE, zgodnie z wymaganiami określonymi w dyrektywach nowego podejścia. Przepis ten oznacza, że producent jest zobowiązany wystawić deklarację i umieścić oznakowanie CE. Taki pogląd prezentuje także w piśmiennictwo (Henrykowski Wojciech Prawo Unii Europejskiej 2003/6/43 artykuł Krajowy system oceny zgodności w świetle znowelizowanej ustawy z 29 sierpnia 2003 roku. Należy podzielić pogląd organu, iż Prezes UKE wykonując zadania z zakresu nadzoru rynku uprawniony jest do kontrolowania wyrobów, które znajdują się już w obrocie, a więc również do wyrobów, na których został umieszczony znak CE i dla których została wystawiona deklaracja zgodności. Z brzmienia art. 8 ust.1 ustawy o systemie zgodności wynika jedynie obowiązek dla producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, który poddał wyrób lub proces jego wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność, wystawienia deklaracji zgodności lub umiszczenia oznakowania CE, zgodnie z wymaganiami określonymi w dyrektywach nowego podejścia. Przepis ten nie stanowi jednak, że wyrób, na którym umieszczono oznakowanie CE oraz dla którego wystawiono deklarację zgodności nie możne być poddany kontroli, w trakcie której Prezes UKE dokona ustaleń, czy wyrób ten spełnia zasadnicze wymagania. Trafny jest pogląd organu, iż z brzmienia art. 8 wynika jedynie domniemanie, zarówno dla organu wyspecjalizowanego jak i dla konsumenta, że wyrób, na którym umieszczony jest znak CE jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Jednak wyrób opatrzony takim znakiem może w trakcie kontroli zostać zbadany i w wyniku tych badań może zostać ustalone, że nie spełnia on zasadniczych wymagań. Wbrew twierdzeniu strony nie można przyjąć, że umieszczenie na wyrobie znaku CE jest nieodwołalnym uznaniem tego wyrobu za zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, że organ wyspecjalizowany nie mógłby poddać kontroli wyrobów wprowadzonych już do obrotu jedynie z uwagi na fakt, że zostały one opatrzone znakiem CE. Nie mógłby zatem realizować zadań nałożonych przepisami ustawy o systemie zgodności, mimo że ustawodawca nałożył na organy wyspecjalizowane obowiązek poddawania również takich wyrobów kontroli. Wobec powyższego ma rację organ odwoławczy, iż organy wyspecjalizowane kontrolując wyrób opatrzony znakiem CE nie są związane ustaleniami dokonanymi przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, który poddał wyrób lub proces jego wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność. Wręcz przeciwnie. Zatem zgodnie z art. 40k ust. 1 ustawy o systemie zgodności w przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją prowadził, stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, może, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy niż 2 miesiące zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy. Prezes UKE miał prawo zbadać, czy wyrób na którym umieszczono znak CE i dla którego wystawiono deklarację zgodności, jest faktycznie zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Z uprawnienia tego skorzystał i w trakcie kontroli zostały pobrane próbki wyrobu - radiomagnetofon kasetowy [...], które następnie zostały poddane badaniu przez Centralne Laboratorium Badań Technicznych Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Badania wykazały, iż wyrób nie spełnia wymagań normy zharmonizowanej PN-EN 55013:2004 w zakresie dopuszczalnego natężenia pola zaburzeń radioelektrycznych (pkt 4.6 normy). Wynik badania nie był kwestionowany przez stronę. W związku z powyższym zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa materialnego, w sposób mający wpływ na wynik sprawy, ani przepisów procesowych w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy i skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).