VI SA/Wa 2257/13
WyrokWSA w Warszawie2014-07-24
Skład orzekający: Andrzej Czarnecki, Urszula Wilk, Dariusz Zalewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych może być oparta na opinii jednostki badawczej, która nie posiadała aktualnej akredytacji do przeprowadzania takich badań?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, stwierdzając, że organy celne naruszyły przepisy postępowania, nie przeprowadzając ustaleń dotyczących aktualności upoważnienia Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań technicznych automatów. Brak właściwej akredytacji jednostki badawczej stanowił istotne uchybienie, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych spółce O. Sp. z o.o. Decyzja została wydana w oparciu o opinię Izby Celnej w P. stwierdzającą nieprawidłowości w działaniu automatów. Spółka zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania, w tym brak niezależności jednostki badawczej oraz dowolną ocenę dowodów. Sąd uznał skargę za zasadną z uwagi na naruszenia proceduralne.Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r., stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej O. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
VI SA/Wa 2257/13
UZASADNIENIE
Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2012 r. poz. 749, ze zm.) w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.) – także jako ustawa lub u.g.h. - po rozpatrzeniu odwołania z dnia 15 kwietnia 2013 r. od decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r. cofającej w całości O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 133 punktach gier na terenie województwa m., utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.
Decyzję wydano w następujących ustaleniach;
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. udzielił spółce O., na okres 6 lat zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa m. w 134 punktach gier. Decyzję wydano po przeprowadzeniu przez Politechnikę W. w dniu [...] marca 2009 r., działającą z Upoważnienia Ministra Finansów nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. Warunków badań poprzedzających rejestrację automatów lub urządzenia do gier, badań technicznych automatów C. typ V. o wskazanych nr fabrycznych do [...] do [...]. Badania wykazały wynik pozytywny określając ważność opinii do [...] marca 2015 r.
W dniu [...] czerwca i [...] sierpnia 2010 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w R. została przeprowadzona kontrola w kilku punktach gier prowadzonych przez spółkę. W toku przeprowadzonej kontroli i po przeprowadzeniu eksperymentu gry na automatach o niskich wygranych C. o numerach fabrycznych [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...] i [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...] wykazano przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, tj. za stawkę wyższą niż 0,50 zł, co naruszało przepis zawarty w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Na badanych automatach o niskich wygranych istniała możliwość zagrania w jednej grze za maksymalną stawkę w wysokości 10 zł. Wskazana stawka przekracza określoną w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych maksymalną stawkę za udział w jednej grze w wysokości 0,50 zł. W toku kontroli stwierdzono także inną nieprawidłowość – automaty o nr fabr. [...] i [...] znajdowały się w odrębnym budynku. W czasie kontroli przesłuchano świadków oraz sporządzono protokół kontroli. Kontrolowane automaty został za pokwitowaniem zatrzymany.
Na zlecenie Naczelnika Urzędu Celnego w P., Izba Celna w P. Wydział Laboratorium Celne, przeprowadziła badania automatu C. o numerze fabrycznym [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...], wydając opinię negatywną wobec stwierdzenia szeregu nieprawidłowości w działaniu automatu i jego programu.
W związku ze stwierdzeniem niezgodności stanu rzeczywistego automatów z warunkami rejestracji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] czerwca 2009 r.
W tych okolicznościach Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] marca 2013 r. cofnął w całości spółce O. zezwolenie udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 133 punktach gier na terenie województwa m. Wskazując na obowiązujący przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. organ administracji stwierdził, że Izba Celna w P., jako upoważniona przez Ministra Finansów jednostka badawcza do badania automatów o niskich wygranych, wykazała w swojej opinii szereg nieprawidłowości działania badanego automatu, co skutkowało, po włączeniu tej opinii do materiału dowodowego sprawy, wydaniem na podstawie art. 138 ust. 3 u.g.h. decyzji o cofnięciu zezwolenia.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r O. sp. z o.o. z siedzibą w M. złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1) art. 120 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 u.g.h. przejawiające się w braku uwzględnienia treści § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946, ze zm.);
2) obrazę przepisów postępowania, tj. art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez złamanie zasady nakazującej prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów je prowadzących i zasady bezstronności organów, poprzez oparcie decyzji o przeprowadzenie badania sprawdzające automat o nr [...] przez jednostkę badającą tj. Izbę Celną w P., Wydział Laboratorium Celne, które, jako że jest w strukturze Służby Celnej, w tej sprawie nie jest podmiotem niezależnym.
Zdaniem spółki poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu zachowało ważność pomimo wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, a w szczególności badany automat nadal spełnia wymagania z art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, który nie odbiega w swej treści od art. 129 ust. 3 u.g.h. Odnosząc się w związku z tym do opinii o automacie spóła starała się wykazać jego zgodność także w świetle wymagań z art., 129 ust. 3 ustawy. Nadto podkreślano, że zaskarżona decyzja jest przedwczesna i bezprzedmiotowa wobec zaskarżenia decyzji, na której się opiera, tj. decyzji o cofnięciu rejestracji przedmiotowego automatu badanego przez Izbę Celną w P.
W tych warunkach została wydana wymieniona na wstępie ostateczna decyzja administracyjna.
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. cofnięcie zezwolenia, jest wynikiem działania spółki, polegającym na rażącym naruszeniu warunków prowadzonej działalności. Organ wskazał, że uzyskanie zezwolenia uprawnia do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych uzależnione było od spełnienia przez podmioty ubiegające się przesłanek o charakterze podmiotowo-przedmiotowym określonych w przepisach ustawy o grach i zakładach wzajemnych.
Intencją ustawodawcy było, aby koncesje lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych uzyskały tylko te podmioty, które wywiązują się ze swoich zobowiązań publiczno-prawnych. Podkreślić należy, iż przyjęta regulacja rynku gier hazardowych, w tym urządzanie gier na automatach o niskich wygranych oznacza, że prowadzenie działalności w tym zakresie może odbywać się tylko w ściśle określonych warunkach, zaś ze względu na interesy prawnie chronione - interes społeczny i publiczny - z tego też względu nie znajdują tu zastosowania zasady gospodarki wolnorynkowej.
Wskazując na uchylenie art. 144 ustawy o grach hazardowych ustawy o grach i zakładach wzajemnych (z wyjątkiem podanych tam przepisów) organ odwoławczy podkreślał, że w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 129 i 138 u.g.h. oraz na mocy art. 8 u.g.h. przepisy Ordynacji podatkowej.
W ocenie organu odwoławczego badanie przedrejestracyjne spornego automatu przez Politechnikę W. z dnia [...] marca 2009 r. spełniało wymagania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. lecz rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem z dnia 24 lutego 2009 r., które weszło w życie z dniem 21 marca 2009 r. i automat już warunków nowego rozporządzenia nie spełniał. Kwestia ta, w świetle opinii Izby Celnej w P., jest bezsporna. Jak podkreślał natomiast organ odwoławczy, jest poza sporem, że ta jednostka badająca została, na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.), upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i do sporządzania opinii technicznych, w związku z tym z założenia przyjąć należy, że ta jednostka badająca zapewnia odpowiednią wiedzę techniczną osób badających i ich bezstronność. Stosownie zatem do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) jednostka ta (Izba Celna w P.) była jednostką upoważnioną, a więc zgodnie z art. 23f u.g.h. była uprawniona do wykonania badań automatu i do wydania opinii.
Podkreślając charakter prowadzenia działalności w zakresie gier hazardowych organ odwoławczy stwierdził, że naruszenie zasad związanych z tą działalnością jest sprzeczne z zasadą państwa prawa i interesem publicznym oraz społecznym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła O. sp. z o.o. w M. domagając się jej uchylenia jako nieprawidłowej wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) Naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie rozstrzygnięcia przy zignorowaniu dowodów dopuszczonych w sprawie potwierdzających zgodność przedmiotowego automatu tj. automatu o numerze fabrycznym [...], z przepisami prawa (opinia techniczna Jednostki Badającej Ministra Finansów, poświadczenie rejestracji), czym doprowadzono do całkowicie dowolnej i arbitralnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie.
2) Błędną wykładnię art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych oraz brak zastosowania art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych skutkujące przyjęciem, iż automat o numerze fabrycznym [...] nie spełniał warunków, o których mowa w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.
3. Naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 o grach hazardowych przejawiające się w braku uwzględnienia treści § 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, które weszło w życie w dniu 21 marca 2009 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 280).
4) Obrazę przepisów postępowania tj. art. 121 § 1 Ordynacji Podatkowej mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez złamanie zasady nakazującej prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów je prowadzących i zasady bezstronności organów, poprzez oparcie decyzji o przeprowadzone badania sprawdzające automatu o numerze fabrycznym [...] przez jednostkę badającą Izba Celna w P., Wydział Laboratorium Celne, które jako że jest w strukturze Służby Celnej, w tej sprawie nie było podmiotem niezależnym.
5) Obrazę przepisów postępowania tj. art. 122 Ordynacji podatkowej mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dowolne i wybiórcze traktowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkującego brakiem wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych C., nr fabryczny [...] zachowuje ważność pomimo wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, a automat spełnia wymogi wskazane w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Przedmiotowy automat spełniał wymogi przewidziane w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, zgodnie z którym: "Grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro. Równowartość 15 euro i 0,07 euro ustala się według kursu kupna, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego." Nie można było, zdaniem skarżącej, na podstawie badań jednego automatu dokonać ograniczenia całej działalności gospodarczej spółki.
Ponadto organ celny oparł swoją decyzję o ustalenia poczynione przez organy celne z Urzędu Celnego w R., które to zostały zawarte w decyzji z dnia [...] marca 2013r. - ze względu na szereg uchybień tych organów, od decyzji Spółka się odwołała. W szczególności należy wskazać, iż organ oparł swoją decyzję o opinię Jednostki Badającej tj. Izbie Celnej w P., Wydział Laboratorium Celne (na zlecenie Urzędu Celnego w P.) co zdaniem skarżącego łamie zasadę bezstronności organów przy rozstrzyganiu spraw.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o jej oddalenie.
Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. i postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. zobowiązał organ administracji do przedłożenia wskazanych dokumentów.
W wykonaniu postanowień Sądu organ administracji przedłożył certyfikat akredytacji nr [...] Izby Celnej w P. Wydziału Laboratorium Celnego wydany przez Polskie Centrum Akredytacji w wersjach z dnia [...] września 2007 r. (ważny do dnia [...] września 2011 r.), z dnia [...] października 2009 r. (ważny od dnia [...] września 2007 r. do [...] września 2011 r.) i z dnia [...] czerwca 2011 r. (ważny od dnia [...] września 2007 r. do [...] września 2015 r.) wraz z zakresami akredytacji tego laboratorium wydanymi przez Polskie Centrum Akredytacji. Z przedłożonych zakresów akredytacji wynika, iż zakres z dnia [...] września 2007 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 2 z dnia [...] marca 2009 r.), zakres akredytacji z dnia [...] marca 2009 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 3 z dnia [...] października 2009 r.), zakres akredytacji z dnia [...] października 2009 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 4 z dnia [...] czerwca 2011 r.), zakres akredytacji z dnia [...] czerwca 2010 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 5 z dnia [...] czerwca 2011 r.), zakres akredytacji z dnia [...] czerwca 2011 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 6 z dnia [...] maja 2012 r.), zakres akredytacji z dnia [...] maja 2012 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 7 z dnia [...] czerwca 2013 r.). Wszystkie nieaktualne zakresy akredytacji uprawniały Laboratorium Celne Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań wyrobów chemicznych, alkoholi, wyrobów konsumpcyjnych w tym cukrów, żywności i tekstyliów. Zakres akredytacji z dnia [...] czerwca 2013 r. (aktualny) uprawnia Laboratorium Celne Izby Celnej w P. do wykonywania działalności w zakresie badania: chemikaliów, materiałów roślinnych, wyrobów konsumpcyjnych w tym żywności, alkoholi i tekstyliów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów w niej podnoszonych.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji celnej, uznając właściwość i kompetencje Izby Celnej w P. Wydział Laboratorium Celnego do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier oraz do wydawania w tym zakresie opinii, odwoływały się do upoważnienia Ministra Finansów wydanego na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) stwierdzając, że nie mają podstaw do badania, czy upoważnienie to nadal obejmuje przedmiotową jednostkę badającą. W związku z tym odwołano się do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) stanowiącym, iż podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy o grach hazardowych.
Zgodnie z art. 18 ustawy zmieniającej, ustawa (zmieniająca) wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, co oznaczało, że przedmiotowa ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 14 lipca 2011 r. (pkt 16 z art. 1 ustawy zmieniającej nie dotyczył art. 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy zmieniającej).
Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej, w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy (do 14 lipca 2012 r.) jednostki badające posiadające uprzednie upoważnienia Ministra Finansów do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, aby upoważnienie to zachować, powinny przedłożyć Ministrowi Finansów certyfikat akredytacji uprawniający do badań automatów i wydawania opinii (art. 23f ust. 2 pkt 1 ustawy o grach hazardowych) oraz w terminie 3 miesięcy od wejścia w życie ustawy zmieniającej (do 14 października 2011 r.) powinny przedłożyć Ministrowi Finansów: certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań, aktualne zaświadczenia, że osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez te osoby, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami
a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi,
b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami
- w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności.
Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej - w przypadku niewykonania obowiązku określonego w ust. 2 upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wygasa.
Jak wskazano w przepisie art. 23f ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów udziela upoważnienia konkretnej jednostce badawczej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jeżeli ta jednostka badawcza wykaże się m.in. certyfikatem akredytacji w tym zakresie. Wymagania tego nie zmienia przepis art. 23f ust. 1 powołany w ust. 2, w szczególności pkt 2 art. 23f ust. 1 stanowiący, że jednostka akredytowana zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. W dalszym ciągu bowiem także w ust. 1 pkt 1 art. 23f ustawy wymagana jest przez jednostkę badawczą akredytacja Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement).
W związku z użyciem w przepisie art. 23f ust. 1 pkt 1 i w ust. 2 pkt 1 pojęcia "akredytacja" należy wyjaśnić, czym owa "akredytacja" jest i jakim celom służy. Zgodnie z normą PN-EN ISO/IEC 17000:2006 akredytacja jest to "atestacja przez stronę trzecią, dotycząca jednostki oceniającej zgodność, służąca formalnemu wykazaniu jej kompetencji do wykonywania określonych zadań w zakresie oceny zgodności". Innymi słowy termin "akredytacja" oznacza postępowanie, w którym ustanowiona jednostka zwana "stroną trzecią" wydaje formalne oświadczenie, że organizacja lub osoba są kompetentne do wykonywania określonych zadań. W rozpoznawanej sprawie zadania te (kompetencje jednostki badawczej) ustalone i wykazane akredytacją przez "osobę trzecią" dotyczą uprawnienia do badania, na zgodność z ustawą o grach hazardowych, automatów i urządzeń do gier. W Polsce ustanowioną jednostką akredytującą laboratoria oraz różne podmioty gospodarcze i instytucje inspekcyjne jest Polskie Centrum Akredytacji.
Nie jest zatem tak, że każda akredytacja w jakimkolwiek zakresie oceny zgodności może stanowić podstawę kompetencyjną do wykonywania zadań w każdym innym zakresie oceny zgodności niż tej, która jest udzieloną akredytacją objęta. Oznacza to, że akredytacja np.: w zakresie oceny zgodności materiałów budowlanych z właściwymi przepisami, nie upoważnia tej jednostki badawczej do oceny zgodności np.: automatów i urządzeń do gier z ustawą o grach hazardowych.
Sąd postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. zobowiązał pełnomocnika organu do uzupełnienia przedmiotowej akredytacji Nr [...] o jej zakres nie mając na względzie dokonywanie własnych ustaleń faktycznych, lecz wyłącznie podstawę prawną działania Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w P.
Nie można bowiem, w ocenie składu orzekającego Sądu w niniejszej sprawie, konwalidować braku właściwej akredytacji posiadaniem tylko przez Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w P. pracowników mających wiedzę techniczną właściwą dla przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zgodnie bowiem z przepisem art. 23f ust. 1 i ust. 2 ustawy o grach hazardowych, to nie wyłącznie wiedza pracowników laboratorium uprawnia daną jednostkę badającą do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, gdyż podstawową przesłanką jest zakres posiadanej przez tą jednostkę badawcza akredytacji. Wiedza osób przeprowadzających badania techniczne automatów i urządzeń do gier ma jedynie zapewnić, w warunkach posiadania przez jednostkę badawczą akredytacji z właściwym jej zakresem, odpowiedni standard tych badań, tak jak i właściwe wyposażenie techniczne tej jednostki badającej. Minister Finansów jest uprawniony natomiast na podstawie wydanego przez siebie, jako organ administracji publicznej upoważnienia, wybrać konkretną jednostkę badawczą do badania automatów i urządzeń do gier i do wydawania przez tą jednostkę badawczą właściwych opinii, przy spełnieniu przez tą jednostkę badawczą warunku posiadania w ramach akredytacji uprawnienia do wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności z ustawą tych automatów i urządzeń do gier.
Organy celne natomiast, z naruszeniem art. 120, art. 122, art. 191 i art. 210 § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa w związku z art. 12 ust. 2 i ust. 3 ustawy zmieniającej, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie przeprowadziły żadnych ustaleń, czy upoważnienie z [...] kwietnia 2011 r. udzielone Izbie Celnej w P. zachowało aktualność w świetle art. 12 ust. 1 w związku z jego ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw. Poprzestanie na domniemaniu, że skoro Izba Celna w P. nadal znajduje się w wykazie na stronie internetowej Ministra Finansów jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier, to z założenia jest upoważniona do przeprowadzania przedmiotowych badań i do wydawania opinii o tych automatach i urządzeniach do gier, nie może zastąpić właściwych ustaleń organów celnych w sytuacji, w której owa opinia wspomnianej izby celnej stanowi zasadniczy dowód w sprawie.
Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji publicznej dokona powtórnie ustaleń materialnoprawnych.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło