VI SA/Wa 2259/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Sp. z o.o. z siedzibą w J. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia oddalić wniosek. Skarżąca spółka – C. Sp. z o.o. z siedzibą w J., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Wraz ze skargą skarżąca spółka złożyła do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W jego uzasadnieniu wskazała, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że w wyniku wydania tej decyzji, [...] Oddział Wojewódzki NFZ ogłosił w dniu [...] września 2011 r. postępowanie o zawarcie umowy na świadczenie usług medycznych – w trybie rokowań. Zdaniem spółki, w wyniku ponownego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, istnieje możliwość, że zostanie zawarta w tym zakresie umowa z O. w J. i w konsekwencji skarżąca zostanie pozbawiona głównego źródła dochodu, co skutkować będzie zakończeniem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnieniem zatrudnionych pracowników oraz rozwiązaniem umów cywilnoprawnych podpisanych w celu prawidłowej realizacji umowy o udzielanie świadczeń. Nadto skarżąca w piśmie z dnia 24 listopada 2011 r., stanowiącym uzupełnienie powyższego wniosku podała, że w następstwie ponownie przeprowadzonego postępowania wybrano ofertę O. w J., a ogłoszenie rozstrzygnięcia postępowania we wskazanym wyżej zakresie nastąpiło w dniu [...] listopada 2011 r. Z tego powodu Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, jak zaznaczyła skarżąca, wypowiedział jej umowę o udzielanie świadczeń, a do jej rozwiązania może dojść z dniem [...] grudnia 2011 r. Skarżąca podkreśliła, że brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji spowoduje, że w dniu [...] grudnia 2011 r. do świadczenia usług ratownictwa medycznego na jednym obszarze będą zobowiązane dwie odrębne, niepowiązane ze sobą jednostki, a taki stan rzeczy, w jej ocenie, może narazić życie i zdrowie mieszkańców obszaru J.. Dodała, że dualizm świadczeniodawców usług ratownictwa medycznego na jednym obszarze może spowodować utrudnienia w korzystaniu z numeru alarmowego 999 oraz doprowadzić do sporów, który ze świadczeniodawców ma przybyć do wzywającego pomoc pacjenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), daje p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego wynika, że Sąd rozstrzygając, w oparciu o ww. przepis związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych w nim wskazanych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konsekwencją takiej regulacji jest fakt, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na kanwie niniejszej sprawy podkreślenia wymaga także, że w orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005 r., s. 296). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako należny. A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Nadto należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych i doktryną, to po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniłyby wstrzymanie wykonania decyzji. Jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa, Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 62/05, niepubl.; z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, niepubl.; oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Mając powyższe na uwadze, Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie, a mianowicie, czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania, po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić, czy skarżąca spółka w sposób przekonujący i pełny wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania ww. decyzji i wreszcie, czy ww. przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. W rozpoznawanym przypadku żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja Prezes NFZ, którą uchylono decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nieuwzględniającą odwołania wniesionego przez O. w J. od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, na obszarze [...] – rejon [...] i jednocześnie uwzględniono powyższe odwołanie. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że akt ten jest rozstrzygnięciem nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania, bowiem skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji. Wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej Kpa., decyzja Prezesa NFZ nie nakłada na strony prowadzonego postępowania żadnych obowiązków ani nie nadaje im jakichkolwiek uprawnień, jest orzeczeniem kasacyjnym i jednocześnie powodującym skierowanie sprawy do jednego z etapów rozstrzygania przez organ w przedmiocie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na obszarze rejonu [...]. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których to okolicznościach jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, bezzasadny jest wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Ewentualne wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie spowodowałoby, jak chciałaby tego skarżąca spółka, że podmiot, którego odwołanie od rozstrzygnięcia ww. postępowania uwzględniono, nie mógłby ubiegać się o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, gdyż o zdobyciu przez niego uprawnień w tym względzie mogłaby ostatecznie zadecydować decyzja o wyborze oferty, zapadła w następstwie rozstrzygnięcia Prezesa NFZ zaskarżonego do Sądu. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku skarżącej spółki. Reasumując Sąd stwierdził, że decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem nie noszącym znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny. W konsekwencji powoduje to, że postępowanie przed sądem administracyjnym w kwestii wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu jest bezprzedmiotowe, a co za tym idzie wniosek w tym zakresie podlega oddaleniu. W świetle powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.