VI SA/Wa 2261/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska- Grońska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego J. W. od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący J. W. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że sytuacja finansowa jego rodziny jest bardzo trudna. Skarżący i jego małżonka stracili pracę; oboje pobierają zasiłek dla bezrobotnych. Ponadto na ich utrzymaniu pozostaje dwoje dorastających dzieci. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu (referendarza sądowego) w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika, że skarżący oraz jego żona są zarejestrowani jako bezrobotni w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. (skarżący od [...] kwietnia 2010 r., a jego żona od [...] stycznia 2010 r.) i oboje pobierają zasiłek (skarżący w kwocie ok. 564 zł netto /średnia z miesięcy: sierpień, wrzesień i październik 2010 r./, a jego małżonka w wysokości 611,36 zł netto) – por. zaświadczenia z dnia [...] listopada 2010 r. [...]. Od dnia [...] czerwca 2006 r. skarżący prowadził działalność gospodarczą (taksówka osobowa), jednakże decyzją Burmistrza Miasta K. z dnia [...] marca 2010 r. został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej z dniem [...] marca 2010 r. (decyzja Burmistrza Miasta K. z dnia [...] marca 2010 r. [...]). Informacja o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy [...] wskazuje, iż dochód żony skarżącego za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2010 r. zamknął się w kwocie 7.466,30 zł [...]. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwojgiem dzieci: 18-letnim [...] i 13-letnim [...]. Rodzina zamieszkuje w lokalu o powierzchni 54,10 m kw. stanowiącym własność starszego syna (umowa darowizny [...]). Poza ww. składnikiem majątkowym zarówno skarżący, jak i żadna z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych (o wartości powyżej 3.000 euro) bądź oszczędności. Na wydatki miesięczne rodziny skarżącego składają się m.in.: opłata za gaz – ok. 405 zł (faktura VAT z dnia [...] stycznia 2011 r. za okres od [...] grudnia 2010 r. do [...] stycznia 2011 r. obejmująca kwotę 811,17 zł [...]), opłata za energię elektryczną – ok. 140 zł (faktura VAT z dnia [...] września 2010 r. za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] września 2010 r. obejmująca kwotę 277,86 zł [...]), opłata za wodę – 65,85 zł (dowód wpłaty za miesiąc grudzień 2010 r. [...]), opłata za wywóz śmieci – 42,80 zł (dowód wpłaty za miesiąc grudzień 2010 r. [...]). Na rachunku bankowym należącym do małżonki skarżącego zgromadzone są niewielkie środki pieniężne w kwocie ok. 290 zł (wyciąg z rachunku bankowego za okres od [...] października 2010 r. do [...] stycznia 2011 r. [...]). Biorąc po uwagę z jednej strony łączny dochód czteroosobowej rodziny skarżącego (ok. 1.175 zł) oraz skalę jej miesięcznych wydatków (ok. 650 zł), stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji nie sposób bowiem oczekiwać od skarżącego czynienia oszczędności na pokrycie kosztów postępowania. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.