VI SA/Wa 2265/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2021 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia uchybień w zakresie prowadzonej działalności oddala skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "GIF", "organ odwoławczy") decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4, art. 120 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 86a ust. 1 pkt 2 i art. 96 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 944 z późn. zm., dalej "P.f.") oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej "K.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania P. W. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżący"), uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (dalej: "[...]WIF", "organ I instancji") z [...] września 2018 r., znak: [...] w części nakazującej Stronie usunięcie uchybienia stwierdzonego w trakcie kontroli sprawdzającej przeprowadzonej 6 lutego 2018 r. w aptece ogólnodostępnej o nazwie: [...], aktualna nazwa: [...], znajdującej się w K. przy ul. D. [...] (dlej: "Apteka"), polegającego na braku na zrealizowanych zapotrzebowaniach na produkty lecznicze daty przyjęcia zapotrzebowania do realizacji i pieczątki apteki oraz umorzył postępowanie administracyjne w tym zakresie i utrzymał w mocy tę decyzję w pozostałym zakresie. Decyzją z [...] września 2018 r., znak: [...], wydana na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2 oraz art. 109 pkt. 2 i pkt 3 lit. a w związku z art. 96 ust. 1 i ust. 3, art. 96 ust. 2 pkt 8 P.f., § 2 ust. 3 pkt 2 lit. a i lit. b rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 roku w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. z 2016 r. poz.493) oraz art. 104 § 1 i art. 107 § 1 i § 2 K.p.a., [...]WIF nakazał Stronie z chwilą doręczenia decyzji, usunięcie stwierdzonych uchybień w trakcie kontroli sprawdzającej przeprowadzonej 6 lutego 2018 r. w Aptece, polegających na: 1) wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą bez wymaganego przepisami zapotrzebowania, 2) wydawaniu produktu leczniczego dla podmiotu wykonującego działalność leczniczą na podstawie zapotrzebowania i równocześnie sprzedaży ww. produktu z komputerowej bazy magazynowej jako na receptę białą pełnopłatną, której Apteka nie realizowała, 3) realizacji zapotrzebowania na zakup produktu leczniczego dla podmiotu, który nie wykonuje działalności leczniczej, 4) realizowaniu zapotrzebowania na zakup produktów leczniczych, które wystawione jest niezgodnie z obowiązującymi przepisami poprzez brak pisemnego potwierdzenia osoby uprawnionej do wystawiania recept w zakresie prowadzonej działalności, 5) braku na zrealizowanych zapotrzebowaniach na produkty lecznicze daty przyjęcia zapotrzebowania do realizacji i pieczątki Apteki, a także zobowiązał Stronę do niezwłocznego poinformowania na piśmie o sposobie wykonania poszczególnych poleceń [...]WIF. Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji GIF wskazał w zaskarżonej decyzji, że 6 lutego 2018 r. w Aptece prowadzonej przez J. W. na podstawie zezwolenia z [...] października 2015 r. (znak: [...]), przeprowadzona została przez upoważnionego inspektora farmaceutycznego z Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w K. (dalej: "WIF") kontrola sprawdzająca. Przedmiotem kontroli było sprawdzenie wykonania decyzji WIF z [...] maja 2017 r. (znak: [...]). W raporcie z kontroli stwierdzono, że 7 z 10 nakazów zawartych w ww. decyzji zostało wykonanych, jednak nie wykonano nakazu zawartego w pkt I ppkt 7 ww. decyzji oraz częściowo nie wykonano nakazów zawartych w pkt I ppkt 3 i 9. Jednocześnie w trakcie kontroli pojawiły się dwie nowe nieprawidłowości przedstawione w pkt III ppkt 2 i 3 protokołu. W raporcie z przedmiotowej kontroli, sporządzonym [...] marca 2018 r., stwierdzone zostały następujące uchybienia w pracy apteki: 1) wydawanie produktów leczniczych i wyrobów medycznych dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą bez wymaganego przepisami zapotrzebowania (naruszenie art. 96 ust. 1 pkt 3 P.f.), 2) wydawanie produktu leczniczego dla podmiotu wykonującego działalność leczniczą na podstawie zapotrzebowania i jednocześnie sprzedaż ww. produktu z komputerowej bazy magazynowej jako na receptę białą pełnopłatną, której Apteka nie realizowała, (naruszenie art. 96 ust. 1 i ust. 3 P.f.), 3) realizacji zapotrzebowania na zakup produktu leczniczego dla podmiotu, który nie wykonuje działalności leczniczej (niezgodne z art. 96 ust. 1 pkt 3 P.f.), 4) realizowaniu zapotrzebowania na zakup produktów leczniczych, które wystawione jest niezgodnie z obowiązującymi przepisami poprzez brak pisemnego potwierdzenia osoby uprawnionej do wystawiania recept w zakresie prowadzonej działalności (niezgodne z art. 96 ust. 2 P.f.), 5) braku na zrealizowanych zapotrzebowaniach na produkty lecznicze daty przyjęcia zapotrzebowania do realizacji i pieczątki apteki (naruszenie § 2 ust. 3 pkt 2 lit. a i lit. b rozporządzenia Ministra zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. z 2016, poz. 493)). GIF wskazał następnie, że [...] marca 2018 r. [...]WIF, na wniosek Strony, wydał decyzję (znak: [...]), którą przeniósł zezwolenie udzielone na prowadzenie Apteki z dotychczasowego zezwoleniobiorcy – J. W. na Stronę oraz wpisał nazwę Apteki. Wyjaśnił dalej, że pismem z [...] marca 2018 r. [...]WIF zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie dostosowania działalności gospodarczej do przepisów ustawy - prawo farmaceutyczne oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 493), w związku z niezgodnościami stwierdzonymi w trakcie kontroli planowej przeprowadzonej 6 lutego 2018 r. w Aptece, zakończonego następnie ww. decyzją [...]WIF z [...] września 2018 r. GIF dokładnie opisał stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości w Aptece. Wskazał, że NZOZ [...] w G. - filia w K. (ul. D. [...],[...] K.), nabyli produkty lecznicze i/lub wyroby medyczne bez zapotrzebowania, na podstawie następujących dokumentów sprzedaży: 1) faktura N/AT nr [...] z [...].07.2017 r., 2) faktura VAT nr [...] z [...].07.2017 r., 3) faktura N/AT nr [...] z [...].07.2017 r., 4) faktura N/AT nr [...] z [...].09.2017 r., 5) faktura VAT nr [...] z [...].10.2017 r., 6) faktura N/AT nr [...] z [...].11.2017 r. Wskazał dalej, że: 1) N. sp. z o.o. z siedzibą w K. (ul. D. [...],[...] K.) nabyła w kontrolowanej Aptece bez zapotrzebowania produkty lecznicze na fakturze nr [...] z [...].09.2017 r., 2) Gabinet Stomatologiczny J. (ul. H. [...],[...] K.) nabyła w kontrolowanej Aptece bez zapotrzebowania produkt leczniczy na podstawie faktury VAT nr [...] z [...].08.2017 r., 3) Gabinet Stomatologiczny [...] (ul. P. [...],[...] K.) nabył w kontrolowanej aptece produkty lecznicze i wyroby medyczne bez zapotrzebowania na podstawie: faktury VAT nr [...] z [...].07.2017 r. (sprzedaż odręczna) oraz faktury VAT nr [...] z [...].01.2018 r. W związku z powyższym, w oparciu o protokół z kontroli wraz z załącznikami, GIF uznał, że należało przyjąć, że w Aptece miała miejsce sprzedaż produktów leczniczych i wyrobów medycznych do podmiotów leczniczych, bez przedstawienia stosownego zapotrzebowania, co jest niezgodne z treścią art. 96 ust. 1 pkt 3 P.f. w brzmieniu obowiązującym na dzień dokonywanych sprzedaży. GIF wskazał, że w ramach kontroli sprawdzającej ustalono również, że Apteka sprzedała na podstawie faktury VAT nr [...] z [...].08.2017 r. produkt leczniczy na podstawie zapotrzebowania, podczas gdy z aptecznej bazy komputerowej wynika, że został sprzedany dla pacjenta na receptę pełnopłatną 100%, w związku z czym zaistniała rozbieżność pomiędzy danymi zawartymi w komputerowej bazie, względem ujawnionego w toku kontroli stanu faktycznego. GIF wskazał, że w raporcie z kontroli stwierdzono sprzedaż w Aptece na zapotrzebowanie wystawione przez B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. produktu leczniczego na podstawie faktury VAT nr [...] z [...].08.2017 r. Tymczasem zgodnie z informacjami zamieszczonymi w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (https://rpwdl.csioz.gov.pl), B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. rozpoczęła działalność leczniczą dopiero w 26 kwietnia 2019 r. (nr księgi rejestrowej: [...], oznaczenie organu: W - 12). W związku z powyższym, kontrolowana Apteka przyjęła i zrealizowała zapotrzebowanie, wystawione przez podmiot nieprowadzący działalności leczniczej. GIF wskazał, że kolejną niezgodnością stwierdzoną w trakcie kontroli Apteki była realizacja zapotrzebowań na zakup produktów leczniczych bez pisemnego potwierdzenia osoby uprawnionej do wystawiania recept w zakresie prowadzonej działalności. GIF wskazał również, że w toku kontroli Apteki inspektorzy ustalili, iż na zrealizowanych przez Aptekę zapotrzebowaniach brak daty przyjęcia zapotrzebowania do realizacji i pieczątki Apteki, co stanowiło naruszenie § 2 ust. 3 pkt 2 lit. a i lit. b rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 493). Organ wyjaśnił jednak, że powyższe rozporządzenie zostało uchylone 18 kwietnia 2018 r. i obecnie zakres danych wymaganych dla zapotrzebowań podmiotów wykonujących działalność leczniczą określa art. 96 ust. 2 P.f., z którego wynika, że w obecnym stanie prawnym, nie jest wymagane zamieszczanie w realizowanych zapotrzebowaniach daty przyjęcia zapotrzebowania do realizacji i pieczątki apteki. W związku z powyższym, postępowanie w zakresie tej niezgodności, jak wyjaśnił GIF, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. GIF odnosząc się do zarzutów odwołania, wyjaśnił, że Apteka prowadzona wcześniej przez J. W., została zbyta na rzecz Strony na podstawie warunkowej umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z [...] lutego 2018 r. W związku z powyższą transakcją, polegającą na sprzedaży składników przedsiębiorstwa, służących prowadzeniu Apteki Strona, jako nabywca, uzyskał decyzję o przeniesieniu na jego rzecz zezwolenia nr [...] z [...] października 2015 r., wydanego przez WIF na rzecz J. W.. Tym samym, Strona weszła w prawa i obowiązki przedsiębiorcy prowadzącego ww. Aptekę. Warunkowa umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z [...] lutego 2018 r. wskazuje, że w skład zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia apteki wchodzą m.in. prawa i obowiązki z umowy najmu lokalu, zezwolenie na prowadzenie apteki, ruchomości i wyposażenie niezbędne do prowadzenia apteki, prawa z umów, zmagazynowane leki i produkty lecznicze, pracownicy zatrudnieni oraz współpracownicy. W związku z kontynuacją działalności ww. Apteki przez Stronę, uzasadnione jest, zdaniem GIF, nakazanie ww. przedsiębiorcy usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli Apteki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, reprezentowany przez adwokata, zaskarżając decyzję GIF z [...] sierpnia 2020 r. w całości, wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości i umorzenie postępowania administracyjnego, ewentualnie o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji w całości a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) art. 28 K.p.a., poprzez wydanie rozstrzygnięcia i skierowanie go do osoby niebędącej stroną w sprawie, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu na art. 156 § 1 pkt. 4 K.p.a., 2) art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 85 K.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stan faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienia czy naruszenia o których mowa w decyzji [...]WIF z [...] września 2018 r., zostały usunięte i nieprzeprowadzeniu oględzin, 3) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy wadliwej decyzji [...]WIF z [...] września 2018 r., w zakresie pkt I ppkt 1-4 oraz pkt II, podczas gdy prawidłowym było jej uchylenie, 4) art. 104a P.f., poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że wraz z przeniesieniem zezwolenia na prowadzenie Apteki, Skarżący stał się stroną postępowania administracyjnego wszczętego uprzednio przeciwko poprzedniemu przedsiębiorcy. W uzasadnieniu skargi, Skarżący podkreślił, że nie był stroną przedmiotowego postepowania, Apteka jest bowiem prowadzona przez zupełnie inny podmiot niż w dniu stwierdzenia w niej nieprawidłowości. Żaden przepis prawa materialnego nie wskazuje, że nabywca przedsiębiorstwa jest zobowiązany do usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych u zbywcy przedsiębiorstwa. Co więcej, konstrukcja przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki zawarta w Prawie farmaceutycznym przełamuje zasadę automatycznego przejścia zezwolenia wskazaną w art. 551 pkt 5 K.c. Przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki wiąże się z koniecznością przeprowadzenia postępowania w trakcie którego badane są przesłanki przeniesienia zezwolenia wskazane w Prawie farmaceutycznym m.in. czy daje rękojmię należytego prowadzenia apteki. Dotyczą one wyłącznie nabywcy apteki (przedsiębiorstwa) nie zbywcy. Wydaje się, że to na tym etapie organ może weryfikować przesłanki prawidłowego prowadzenia apteki przez nabywcę, a nie nakładać na niego obowiązki, które są immanentnie związane ze zbywcą apteki. Przyjęcie odmiennej wykładni mogłoby prowadzić do takich niebezpiecznych rozwiązań jak np. cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki nabywcy apteki ponieważ zbywca apteki nie usunął nieprawidłowości wskazanych w decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego lub w przypadku, gdy stwierdzono, po zbyciu apteki, że zbywca apteki nie dawał rękojmi należytego prowadzenia apteki. Zaskarżona decyzja została zatem skierowana do osoby, która nie była stroną w sprawie, co na mocy art. 156 § 1 pkt. 4 K.p.a. stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Skarżący dodał, że od momentu sporządzenia protokołu kontroli a wydaniem zaskarżonej decyzji upłynął okres powyżej 2 lat. Organ nie zweryfikował w żaden sposób aktualnego sposobu prowadzenia działalności przez Skarżącego chociażby poprzez dokonanie oględzin. Skarżący podniósł również, że decyzje administracyjne nie stanowią przedmiotu obrotu w drodze czynności cywilnoprawnych, stąd nie można wywnioskować, że Skarżący jest odpowiedzialny za uchybienia administracyjne stwierdzone przed dokonaniem transakcji. GIF w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa. Podstawę materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie przez organy rozstrzygnięć stanowił art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f., zgodnie z którym w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Stwierdzone w niniejszej sprawie uchybienia uzasadniające zastosowanie art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f. i wydanie decyzji obu instancji nie budzą wątpliwości w sprawie, nie kwestionuje ich również Skarżący. Protokół kontroli sporządzony [...] marca 2018 r., przeprowadzonej w Aptece 6 lutego 2018 r., jak również materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy i dokładnie opisany w zaskarżonej decyzji potwierdza: 1) wydawanie przez Aptekę produktów leczniczych i wyrobów medycznych dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą bez wymaganego przepisami zapotrzebowania z naruszeniem art. 96 ust. 1 pkt 3 P.f., w brzmieniu obowiązującym w okresie popełnionych naruszeń, 2) wydanie produktu leczniczego dla podmiotu wykonującego działalność leczniczą na podstawie zapotrzebowania i jednocześnie sprzedaż ww. produktu z komputerowej bazy magazynowej jako na receptę białą pełnopłatną, której Apteka nie realizowała, z naruszeniem art. 96 ust. 1 i ust. 3 P.f., w brzmieniu obowiązującym w okresie popełnionych naruszeń, 3) realizację zapotrzebowania na zakup produktu leczniczego dla podmiotu, który nie wykonywał działalności leczniczej, a więc niezgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 3 P.f., w brzmieniu obowiązującym w okresie popełnionych naruszeń, 4) realizowanie zapotrzebowania na zakup produktów leczniczych, które wystawione było niezgodnie z obowiązującymi przepisami poprzez brak pisemnego potwierdzenia osoby uprawnionej do wystawiania recept w zakresie prowadzonej działalności, a więc niezgodnie z art. 96 ust. 2 P.f., w brzmieniu obowiązującym w okresie popełnionych naruszeń. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy powyższe naruszenia stwierdzone podczas kontroli Apteki przeprowadzonej, 6 lutego 2018 r., mogły stanowić podstawę faktyczną wydanych wobec Skarżącego decyzji obu instancji w sytuacji, gdy zostały one popełnione w okresie, w którym to nie Skarżący był właścicielem Apteki. Skarżący nabył Aptekę na podstawie warunkowej umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z [...] lutego 2018 r. i na podstawie art. 104a ust. 1 P.f., decyzją [...]WIF z [...] marca 2018 r., na Skarżącego zostało przeniesione zezwolenie udzielone na prowadzenie Apteki z dotychczasowego zezwoleniobiorcy. Zgodnie z art. 104a ust. 1 P.f., organ zezwalający przenosi zezwolenie, o którym mowa w art. 99 ust. 1, na rzecz podmiotu, który nabył całą aptekę ogólnodostępną, w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, od podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, jeżeli: 1) nabywca apteki spełnia wymagania, o których mowa w art. 99 ust. 3, 3a, 4-4b i art. 101 pkt 2-5 oraz przyjmuje w pisemnym oświadczeniu wszystkie warunki zawarte w zezwoleniu; 2) adres prowadzenia apteki nie ulega zmianie. W świetle powyższego, kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest kontynuacja przez Skarżącego działalności Apteki, na prowadzenie której zostało wydane zezwolenie z [...] października 2015 r. znak: [...]. Wydając decyzję na podstawie art. 104a ust. 1 P.f., przenoszącą zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej na jej nabywcę, organ zezwalający stwierdza, że nabywca spełnia wszystkie wymagania określone w tym przepisie na prowadzenie apteki. Kontynuacja jednak działalności apteki przez jej nabywcę, obliguje również nabywcę do usunięcia wszystkich nieprawidłowości jeżeli zostały one stwierdzone w działalności apteki przed jej zbyciem przez dotychczasowego zezwoleniobiorcę. Jest bowiem oczywiste, że nabywca całej apteki ogólnodostępnej, w rozumieniu art. 551 K.c., jest obowiązany do jej prowadzenia zgodnie z przepisami prawa. Nabywca apteki ponosi zatem odpowiedzialność za nieprawidłowości popełnione przez zbywcę apteki, w tym sensie, że jest zobligowany do ich usunięcia. Uzasadnia to zatem wydanie, na podstawie art.120 ust. 1 pkt 2 P.f., decyzji administracyjnej wobec nabywcy apteki, nakazującej usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień, popełnionych przez zbywcę apteki. Z powyższych względów należy uznać za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy Inspekcji Farmaceutycznej art. 28 K.p.a., poprzez wydanie rozstrzygnięcia i skierowanie go do osoby niebędącej stroną w sprawie. W świetle powyższych wyjaśnień bowiem, organy prawidłowo uznały Skarżącego, będącego nabywcą Apteki, za stronę postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że Skarżący błędnie przyjmuje, że odpowiedzialność nabywcy apteki za nieprawidłowości popełnione przez jej zbywcę, polegająca na obowiązku ich usunięcia, wiąże się z niebezpieczeństwem cofnięcia nabywcy apteki zezwolenia na jej prowadzenie, za nieusunięcie nieprawidłowości przez zbywcę apteki, lub za utratę rękojmi należytego prowadzenia apteki przez jej zbywcę. Takie skutki prawne Skarżący może bowiem ponosić wyłącznie za własne działania, a więc za brak usunięcia nieprawidłowości po nabyciu apteki, które popełnił zbywca apteki lub za własną utratę rękojmi należytego prowadzenia apteki. Sąd stwierdza, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 85, K.p.a. W ocenie Sądu, organy obu instancji, działając na podstawie przepisów prawa zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśniły dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Organy nie uchybiły przy tym zasadzie pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości Sądu, a argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organy mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji, spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Podkreślenia wymaga, że decyzja I instancji w niniejszej sprawie została wydana [...] września 2018 r. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji GIF wydał wprawdzie decyzję [...] sierpnia 2020 r., oceniał jednak prawidłowość decyzji I instancji dotyczącej stanu faktycznego jaki miał miejsce w dniu kontroli z 6 lutego 2018 r., a nie w dniu wydania decyzji II instancji. Dlatego nie można uznać za skuteczny zarzut skargi dotyczący niezweryfikowania przez GIF aktualnego sposobu prowadzenia działalności przez Skarżącego. Niezasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 104a P.f., ponieważ to nie ten przepis stanowił podstawę prawną decyzji obu instancji, lecz art. 120 ust. 1 pkt 2 P.f. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez GIF przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym na podstawie art.119 pkt 2 tej ustawy.