VI SA/Wa 2266/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-12-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Kozik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez spółkę prawa handlowego, która nie uzupełniła braków formalnych dotyczących wykazania umocowania do reprezentacji spółki, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez spółkę prawa handlowego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych dotyczących wykazania umocowania do reprezentowania spółki, w szczególności poprzez przedstawienie dokumentów z rejestru handlowego wraz z przysięgłym tłumaczeniem. Niewykazanie umocowania osoby podpisującej skargę stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca spółka z siedzibą we Francji wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów określających umocowanie do reprezentowania spółki, wraz z tłumaczeniem przysięgłym. Pomimo dwukrotnego wezwania i wyznaczenia terminów, skarżąca nie uzupełniła wymaganych dokumentów, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W.(Francja) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] z siedzibą w W. (Francja) kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
[...] z siedzibą w W] (Francja) (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.
Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2025 r. Sąd w wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.
Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 26 sierpnia 2025 r. (k.24 akt sądowych).
W dniu 29 sierpnia 2025 r. tj. z zachowaniem ustawowego siedmiodniowego terminu, Skarżąca przesłała do tut. Sądu żądane dokumenty, jednak z ich treści nie wynikało wprost, że C. C. jako Prezes Skarżącej Spółki jest uprawniony do jej reprezentowania i udzielenia pełnomocnictwa procesowego dla r. pr. M.K. do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 10 września 2025 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów, z których wynika umocowanie dla C. C. jako Prezesa do reprezentowania Skarżącej i udzielenia pełnomocnictwa procesowego dla r. pr. M. K., obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika Skarżącej, że z pierwotnie nadesłanych do Sądu w dniu 29 sierpnia 2025 r. dokumentów rejestrowych Skarżącej nie wynika, że C. C. jest prezesem spółki, a w treści ww. dokumentów brak jest wskazania z imienia i nazwiska osoby pełniącej stanowisko prezesa skarżącej spółki.
Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 14 października 2025 r. (k.27 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął ostatecznie dla Skarżącej w dniu 21 października 2025 r.
Skarżąca do chwili obecnej nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: ("p.p.s.a."), każde pismo strony (skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej.
Niewskazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wyżej wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni.
Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dniu po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2025 r. Sąd w wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.
Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 26 sierpnia 2025 r. (k.24 akt sądowych).
W dniu 29 sierpnia 2025 r. tj. z zachowaniem ustawowego siedmiodniowego terminu, Skarżąca przesłała do tut. Sądu żądane dokumenty, jednak z ich treści nie wynikało wprost, że C. C.jako Prezes Skarżącej Spółki jest uprawniony do jej reprezentowania i udzielenia pełnomocnictwa procesowego dla r. pr. M.K.do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 10 września 2025 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów, z których wynika umocowanie dla C. C. jako Prezesa do reprezentowania Skarżącej i udzielenia pełnomocnictwa procesowego dla r. pr. M. K., obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika Skarżącej, że z pierwotnie nadesłanych do Sądu w dniu 29 sierpnia 2025 r. dokumentów rejestrowych Skarżącej nie wynika, że C. C. jest prezesem spółki, a w treści ww. dokumentów brak jest wskazania z imienia i nazwiska osoby pełniącej stanowisko prezesa skarżącej spółki.
Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 14 października 2025 r. (k.27 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął ostatecznie dla Skarżącej w dniu 21 października 2025 r.
Skarżąca do chwili obecnej nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi.
W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło