VI SA/Wa 2273/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym. postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – T. K. w terminie oraz w prawidłowym trybie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł liczne wnioski w tym wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Uzasadniając wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że decyzja nakłada na niego obowiązek zapłaty ogromnej kwoty pieniężnej, która w jego ocenie została nałożona niesłusznie i wykonywanie tego obowiązku spowoduje poważne zagrożenie dla sytuacji materialnej jego rodziny. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z bratem. Skarżący jest osobą bezrobotna, pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 823,60 zł brutto miesięcznie. Także brat skarżącego posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Zarówno skarżący, jak i jego brat złożyli oświadczenia, zgodnie z którymi nie posiadają rachunków bankowych. Z kolei z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego wynika, że dochód skarżącego za rok 2012 wyniósł 9 887 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; W postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątek w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że ww. przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy – w niniejszej sprawie na skarżącym. Jednakże zanim przystąpi się do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. W rozpoznawanym przypadku przedmiot wniosku to decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną Sąd uznał zatem, że decyzja owa jest aktem noszącym znamiona wykonalności, wobec czego dopuszczalny jest wniosek o jej wstrzymanie. W ocenie Sądu w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przesłanki występują łącznie. Analiza danych zawartych w aktach skłania Sąd do wniosku, że środki, jakimi dysponuje skarżący, uwzględniając zasiłek dla bezrobotnych, zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego są skromne. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może - w ocenie Sądu, pozbawić go niezbędnych środków do życia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.