VI SA/Wa 2273/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 865 ze zam.), po rozpoznaniu odwołania A. J. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], skreślającej instruktora A. J. z ewidencji instruktorów, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 155), prowadzonej przez Prezydenta [...] W., wpisanego pod nr [...], utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] lutego 2014. Prezydent [...] W. zawiadomił A. J. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia z ewidencji instruktorów w związku z niedopełnieniem określonego w art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami obowiązku przedłożenia do dnia 7 stycznia 2014 r. zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w roku ubiegłym w warsztatach doskonalenia zawodowego, o których mowa w art. 35 ust. 6 ustawy o kierujących pojazdami. Następnie pismem z dnia [...] marca 2014 r. organ I instancji, działając w oparciu o art. 10 k.p.a. zawiadomił skarżącego o zebraniu materiału dowodowego i sprawie i możliwości zapoznania się z nim oraz zgłoszenia uwag i wniosków. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na ww. pisma Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezydent [...] W. skreślił A. J. z ewidencji instruktorów, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, prowadzonej przez Prezydenta [...] W., wpisanego pod nr [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał przepis art. 46 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 37 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami, nakładający na instruktorów nauki jazdy obowiązek corocznego uczestniczenia w warsztatach doskonalenia zawodowego i przedkładania staroście, w terminie do dnia 7 stycznia każdego roku, zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w szkoleniu w roku poprzednim, zaś na organ obowiązek skreślenia instruktora z ewidencji w razie nieprzedłożenia zaświadczenia we wskazanym terminie. Podkreślono, że termin określony w art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego Od powyższej decyzji A. J. złożył odwołanie, w którym zarzucił organowi I instancji niepoinformowanie go o obowiązku odbycia warsztatów doskonalenia zawodowego. Podniósł, że uprawnienia instruktora nauki jazdy posiada od wielu lat. W styczniu 2013 r. przedłużył ważność legitymacji instruktorskiej do 2018 r. Urzędnik organu nie poinformował o konieczności uczestnictwa w warsztatach doskonalenia zawodowego. Od kilku lat nie jest czynnym instruktorem i nie śledzi na bieżąco przepisów prawnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. utrzymało ww. decyzję w mocy. Wskazało, że w przypadku niewykonania przez instruktora nauki jazdy obowiązku wynikającego z art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy organ prowadzący ewidencję instruktorów zobowiązany jest do skreślenia instruktora z ewidencji instruktorów bez względu na przyczyny niewykonania obowiązku przez przedsiębiorcę. Organy administracji nie są uprawnione do badania przyczyn nieprzedłożenia ww. zaświadczenia. Zatem okoliczność, że skarżący nie wiedział o obowiązku przedłużenia do dnia 7 stycznia 2014 r. stosownego zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] A. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc stwierdzenie wadliwości decyzji. Powtórzył zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U Z 2012 R., poz. 1270, zE zm.; zwanA dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia wydanego w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz.155), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 37 ust.1 pkt 2 i 3 wymienionej ustawy instruktor jest obowiązany: 2) corocznie uczestniczyć w warsztatach doskonalenia zawodowego, o których mowa w art. 35 ust. 6; 3) do dnia 7 stycznia każdego roku przedkładać staroście zaświadczenie potwierdzające uczestnictwo w roku ubiegłym w warsztatach, o których mowa w art. 35 ust. 6; W myśl art. 35 ust. 6 cytowanej ustawy podmiot, o którym mowa w ust. 1 (tj. w przypadku skarżącego ośrodek szkolenia kierowców posiadający poświadczenie potwierdzające spełnienie dodatkowych wymagań), organizuje 3-dniowe warsztaty doskonalenia zawodowego według programu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 32 ust. 3 pkt 2 lit. c, zapewnia udział w warsztatach wszystkim zainteresowanym instruktorom i wykładowcom oraz wydaje zaświadczenie potwierdzające uczestnictwo w tych warsztatach. Zgodnie z treścią art. 46 ust.1 pkt 3 wymienionej ustawy starosta skreśla instruktora z ewidencji instruktorów w przypadku nieprzedłożenia do dnia 7 stycznia każdego roku zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w roku ubiegłym w warsztatach doskonalenia zawodowego; Z wymienionych przepisów wynika, że instruktor nauki jazdy jest zobowiązany raz w roku uczestniczyć w warsztatach szkolenia zawodowego, o których mowa w art. 35 ust. 6 ustawy o kierujących pojazdami oraz od dnia 7 stycznia każdego roku ma obowiązek przedłożyć staroście zaświadczenie potwierdzające uczestnictwo w roku ubiegłym w takich warsztatach. W przypadku zaś nieprzedłożenia w wymienionym terminie zaświadczenia o uczestnictwie w warsztatach określonych w art. 35 ust.6 ustawy jest on skreślany z ewidencji instruktorów. Sąd podziela pogląd organu, że termin, o którym mowa w art. 37 ust.1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami jest terminem prawa materialnego gdyż jego uchybienie wywołuje określony skutek prawny (skreślenie z ewidencji instruktorów nauki jazdy). Skoro jest to termin prawa materialnego a nie procesowego, to nie jest możliwe jego przywrócenie lub przedłużenie. Z zebranego materiału dowodowego bezspornie wynika, że A. J. w 2013 r. nie uczestniczył w warsztatach doskonalenia zawodowego ani nie przedłożył organowi I instancji do dnia 7 stycznia 2014 r. zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w takich warsztatach. W sytuacji gdy skarżący nie przedłożył takiego zaświadczenia w wymaganym terminie, to spełniona została obligatoryjna przesłanka jego skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy. Należy zaznaczyć, że Prezydent [...] W. był zobowiązany do skreślenia skarżącego z ewidencji instruktorów nauki jazdy, gdyż przepis art. 46 ust.1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami obliguje go do tego. Organ I instancji nie mógł zatem odstąpić od takiego skreślenia, gdyż wymieniony przepis nie przewiduje takiej możliwości. Nieprzedłożenia przez skarżącego zaświadczenia o uczestnictwie w warsztatach doskonalenia zawodowego nie może usprawiedliwiać fakt, że nie wiedział on o obowiązku uczestniczenia w takich warsztatach. Podkreślić należy, że obowiązek uczestniczenia instruktorów nauki jazdy w takich warsztatach został wprowadzony w ustawie z dnia 5 stycznia 20110 r. o kierujących pojazdami. Ustawa ta została ogłoszona w Dzienniku Ustaw z dnia 10 lutego 2011 r. a weszła w życie w dniu 19 stycznia 2013r.. Okres vacatio legis był wyjątkowo długi bo wynosił prawie dwa lata. Prawie dwuletni okres vacatio legis był wystarczający do zapoznania się z przepisami nowej ustawy. Podnoszona obecnie przez skarżącego okoliczność, że nie wiedział on o obowiązku uczestnictwa w warsztatach doskonalenia zawodowego nie może usprawiedliwiać niezłożenie przez niego zaświadczenia o którym mowa w art. 37 ust.1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami. Sąd nie podzielił poglądu wyrażonego w skardze, że niezłożenie zaświadczenia o uczestnictwie w warsztatach doskonalenia zawodowego nastąpiło z winy organu, gdyż nie pouczył on skarżącego o obowiązku uczestnictwa w takich warsztatach. A. J. podniósł, że w dniu [...] stycznia 2013 r. złożył w organie I instancji wniosek o przedłużenie ważności legitymacji instruktora wraz z dokumentami wymienionymi we wniosku, lecz pracownik organu nie pouczył go o obowiązku odbyciu warsztatów, o których mowa w art. 35 ust. 6 ww. ustawy. Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że organy administracji mają obowiązek informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków co wynika z treści art. 8 i 9 k.p.a. Obowiązek informowania dotyczy jednak tylko tych praw i obowiązków, które są przedmiotem konkretnego postępowania administracyjnego. W przypadku wniosku z [...] stycznia 2013 r. przedmiotem postępowania administracyjnego było przedłużenie ważności legitymacji instruktora. Jest to odrębna sprawa od sprawy wykreślenia z ewidencji instruktorów z powodu nieprzedłożenia zaświadczenia, o którym mowa w art.37 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami. Sąd w obecnym składzie stanął na stanowisku, że zbyt daleko idące byłoby stanowisko, iż w sprawie przedłużenia ważności legitymacji instruktora organ miał obowiązek informowania skarżącego o wszystkich wymaganiach wobec instruktorów przewidzianych w nowej ustawie, w tym także o obowiązku z art. 37 ust.1 pkt.2 i 3 ustawy. Wymieniona ustawa uregulowała na nowo status prawny instruktora nauki jazdy i, w ocenie Sądu, organ nie miał obowiązku wyjaśniania skarżącemu całego nowego uregulowania prawnego przy składaniu wniosku o przedłużenie ważności legitymacji instruktora. W przekonaniu Sądu nałożenie na organ takiego obowiązku byłoby zbyt szeroką interpretacją art. 8 i 9 k.p.a. Nie można wymagać od organu, aby po złożeniu wniosku o przedłużenie ważności legitymacji instruktora nauki jazdy jednocześnie był on zobowiązany szczegółowo wyjaśniać wnioskodawcy całe nowe uregulowania prawne dotyczące instruktorów wprowadzone ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. A. J. do dnia 7 stycznia 2014r. nie przedłożył zaświadczenia o uczestniczeniu w warsztatach doskonalenia zawodowego. W związku z czym spełniona została przesłanka do jego wykreślenia z ewidencji instruktorów, o której mowa w art. 46 ust.1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, skargę A. J. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.