VI SA/Wa 2275/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie : Asesor WSA Piotr Borowiecki(spr.), Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant: Aleksandra Borowiec-Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r. sprawy ze skargi C. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego C. G. kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 8 listopada 2004 r. pełnomocnik skarżącego C. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, podnosząc w uzasadnieniu, iż organ uwzględnił skargę w całości, albowiem decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...], uchylił w całości swoja decyzję z dnia [...] września 2004 r. nr [...]. W dniu 10 maja 2005 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do tut. Sądu pismo procesowe, w którym - z uwagi na uwzględnienie skargi przez organ - wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego i zasądzenie kosztów postępowania. Już po zakończeniu rozprawy w dniu 30 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, w którym strona złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie należy uznać, iż postępowanie ze skargi C. G. jest bezprzedmiotowe, albowiem z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż organ odwoławczy – działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) – uwzględnił skargę i wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...], na mocy której uchylił w całości swoja decyzję z dnia [...] września 2004 r. O bezprzedmiotowości niniejszego postępowania świadczyć może również oświadczenie o cofnięciu skargi, niemniej z uwagi na wpłynięcie pisma procesowego pełnomocnika strony skarżącej już po zamknięciu rozprawy, oświadczenie to nie mogło być bezpośrednią podstawą do umorzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).