VI SA/Wa 228/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia odrzucić skargę J. T. (dalej: "Skarżąca", "Strona") pismem z dnia 9 lipca 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "Organ") z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pismem z 14 lutego 2025 r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 lutego 2025 r. Skarżąca została wezwana do wskazania z imienia i nazwiska, kto podpisał się pod skargą z dnia 9 lipca 2024 r. oraz wykazania, iż osoba ta należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), a jeśli osoba ta nie spełnia przesłanek zawartych w ww. przepisie, do nadesłania skargi z dnia 9 lipca 2024 r. podpisanej przez Skarżącą - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała ww. wezwanie w dniu 18 lutego 2025 r. (z.p.o.- k. 59 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 25 lutego 2025 r. Skarżąca pismem z dnia 19 lutego 2025 r. , nadanym w placówce pocztowej w dniu 4 marca 2025 r., odpowiedziała na ww. wezwanie, wskazując że osoba, która podpisała skargę, spełnia przesłanki określone w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz, ze nadesłana wraz z ww. pismem skarga została podpisana osobiście przez właścicielkę przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak stanowi art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z wspomnianym wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pismem z 14 lutego 2025 r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 lutego 2025 r. Skarżąca została wezwana do wskazania z imienia i nazwiska, kto podpisał się pod skargą z dnia 9 lipca 2024 r. oraz wykazania, iż osoba ta należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), a jeśli osoba ta nie spełnia przesłanek zawartych w ww. przepisie, do nadesłania skargi z dnia 9 lipca 2024 r. podpisanej przez Skarżącą, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu dotyczące uzupełnienia tego braku zostało doręczone Skarżącej w dniu 18 lutego 2025 r., zatem termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi upływał z dniem 25 lutego 2025 r. Odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi została nadesłana przez Skarżącą w dniu 4 marca 2025 r., a więc upływie terminu określonego w wezwaniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia