VI SA/Wa 2284/19
WyrokWSA w Warszawie2020-03-12
Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś – Rosińska, Grzegorz Nowecki, Grażyna Śliwińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru finansowego (KNF) prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego wobec członka zarządu banku, który zrezygnował ze swojej funkcji, uznając postępowanie za bezprzedmiotowe, mimo zarzutów strony o naruszeniu jej praw procesowych i braku przesłanek do wszczęcia postępowania?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że mimo naruszenia przez organ art. 10 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a. poprzez nieuznanie skarżącej za stronę postępowania, samo postępowanie stało się bezprzedmiotowe z chwilą rezygnacji skarżącej z zajmowanego stanowiska w zarządzie banku. Brak było podstaw do merytorycznego badania sprawy lub jej umorzenia po merytorycznym zbadaniu przesłanek, gdy strona zrezygnowała z funkcji.Stan faktyczny
Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) wszczęła z urzędu postępowanie wobec M. S., członka zarządu I. S.A., w celu ustalenia, czy daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków. M. S. wniosła o udostępnienie akt i dopuszczenie do postępowania w charakterze strony. Po rezygnacji M. S. ze stanowiska, KNF umorzyła postępowanie jako bezprzedmiotowe. Po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i kolejnych pismach, KNF wydała decyzję umarzającą postępowanie. M. S. wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych (art. 10, 28, 105 k.p.a.) i materialnych (art. 22aa, 22d Prawa bankowego), domagając się zmiany decyzji wskazującej na brak przesłanek do zastosowania środka.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2019 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie zastosowania środka przewidzianego w ustawie Prawo bankowe oddala skargę
Zawiadomieniem z dnia 3 sierpnia 2018 r. Komisja Nadzoru Finansowego powiadomiła Radę Nadzorczą I. S.A. o wszczęciu z urzędu postępowania
w przedmiocie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego w stosunku do M. S. jako członka Zarządu I. S.A. w celu ustalenia, czy wymieniona osoba daje rękojmię należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
W dniu 1 października 2018 r. do Komisji Nadzoru Finansowego wpłynął wniosek M. S. o udostępnienie akt przedmiotowego postępowania na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. oraz o dopuszczenie do przedmiotowego postępowania w charakterze strony na podstawie art. 28 k.p.a. W piśmie z dnia 11 października 2018r. M. S. zaprezentowała swoje stanowisko odnośnie oceny jej dotychczasowego doświadczenia zawodowego.
W dniu 16 listopada 2018 r. zgodnie z publicznie dostępną informacją
z raportu bieżącego nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. na swojej stronie internetowej I. S.A. poinformował, że M. S. złożyła rezygnację z pełnienia funkcji Wiceprezesa Zarządu I. S.A. ze skutkiem na dzień złożenia rezygnacji.
Pismem z dnia 12 grudnia 2018 r. M. S. podtrzymała wniosek złożony w dniu 1 października 2018r. wniosła o przedstawienie informacji, co do stanu postępowania w sprawie oraz o umorzenie postępowania w przedmiocie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 Prawa bankowego, jednakże nie z przyczyny bezprzedmiotowości tego postępowania wynikającego ze złożenia przez nią rezygnacji, ale z uwagi na brak przesłanek do zastosowania tego przepisu.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. Komisja Nadzoru Finansowego umorzyła postępowanie w sprawie udostępnienia M. S. akt wszczętego przez KNF z urzędu postępowania w przedmiocie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego w stosunku do M. S. jako członka Zarządu I. S.A. w celu ustalenia, czy wymieniona osoba daje rękojmię należytego wykonywania powierzonych obowiązków. Komisja w uzasadnieniu powołała się na bezprzedmiotowość postępowania głównego w przedmiocie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego w stosunku do M. S. jako członka Zarządu I. S.A., rzutującą na bezprzedmiotowość postępowania incydentalnego w przedmiocie udostępnienia M. S. dostępu do akt postępowania.
W dniu 11 lutego 2019r. do Komisji Nadzoru Finansowego wpłynął wniosek M. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z wydaniem postanowienia Komisji z dnia [...] stycznia 2019 r.
W dniu 25 marca 2019 r. wpłynęło do organu nadzoru pismo skierowane do Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, w którym M. S. podniosła, że postanowienie z dnia [...] lutego 2019 r. nie jest zgodne ze stanem faktycznym, ponieważ wniosek nie dotyczył wglądu do akt postępowania głównego, ale dopuszczenia do udziału w postępowaniu głównym w charakterze strony.
Z uwagi na powstałe wątpliwości wynikające z treści zarzutów podnoszonych przez M. S. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz treści sentencji postanowienia KNF z dnia [...] stycznia 2019 r., pismem z dnia 1 kwietnia 2019 r. organ nadzoru podjął próbę ich wyjaśnienia. Pismem z dnia 11 kwietnia 2019r. M. S. podtrzymała wniosek złożony do KNF w dniu 11 lutego 2019 r. dotyczący ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej postanowieniem KNF z [...] stycznia 2019r., w tym dopuszczenia jej do udziału w sprawie w charakterze strony.
W dniu [...] lipca 2019r. KNF wydała postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie KNF z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia stronie skarżącej akt postępowania głównego.
Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. Komisja Nadzoru Finansowego umorzyła
w przedmiocie zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 ustawy Prawo bankowe stosunku do M. S. jako członka zarządu I. S.A., w celu ustalenia, czy wymieniona osoba daje rękojmię należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
W zaskarżonej decyzji wskazano na bezprzedmiotowość postępowania
z uwagi na fakt rezygnacji M. S. z zajmowanego stanowiska, co uczyniło toczące się postępowanie art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 ustawy Prawo bankowe bezprzedmiotowym. Organ administracji nie może merytorycznie rozpatrywać sprawy, nawet sprawy która została wszczęta z urzędu, jeżeli w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego jej rozpatrzenia, w tym gdy sprawa administracyjna utraciła swój byt.
Pismem z dnia 2 października 2019r. M. S. wniosła skargę do WSA w Warszawie na powyższą decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania mające pływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:
a) art. 10 w zw. z art. 28 kpa poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że postępowanie w sprawie nie dotyczy interesu prawnego skarżącej co w konsekwencji spowodowało nieprawidłowe przyjęcie przez Komisję, że skarżącej nie przysługuje status strony, skutkujące uniemożliwieniem jej czynnego udziału w postępowaniu;
b) art. 105 kpa poprzez jego błędną wykładnię i umorzenie postępowania w wyniku uznanie, że stało się ono bezprzedmiotowe, w sytuacji, w której postępowanie
w pierwszej kolejności nie powinno zostać wszczęte wobec braku ku temu przesłanek, ewentualnie zaś powinno zostać umorzone wobec braku przesłanek do zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a) art. 22 aa w zw. z art. 22d Prawa bankowego poprzez jego błędną interpretację
i uznanie, że istnieją przesłanki uzasadniające wszczęcie w stosunku do skarżącej postępowania na podstawie wskazanych przepisów Prawa bankowego;
b) art. 22 aa Prawa bankowego poprzez jego błędną interpretację i w efekcie uznanie, że skarżącej nie przysługuje interes prawny w przystąpieniu do postępowania.
Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o zmianę decyzji z dnia [...] lipca 2019r. poprzez wskazanie, że umorzenie postępowania nastąpiło wobec braku przesłanek do zastosowania środka przewidzianego w art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu rozwinęła podniesione zarzuty podkreślając, że w jej ocenie przysługuje jej interes prawny i powinna zostać uznana za stronę postępowania,
a tym samym jest uprawniona do złożenia przedmiotowej skargi. Interes prawny skarżącej wynika wprost z art. 22aa w zw. z art. 22d ust. 2 Prawa bankowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie
o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania.
W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. 2019 poz. 2357) Komisja Nadzoru Finansowego może zawiesić
w czynnościach członka rady nadzorczej lub zarządu banku, o których mowa w ust. 1, do czasu podjęcia przez właściwy organ banku uchwały w sprawie wniosku o jego odwołanie.
Stosownie do art. 22d ust. 1 ustawy Prawo bankowe członkiem zarządu lub rady nadzorczej, o którym mowa w tym przepisie jest członek wymienionego
tu organu banku, który nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa ustawy Prawo bankowe. Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy Prawo bankowe członkowie zarządu
i rady nadzorczej banku powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu poprzedzającym, odnosi się w szczególności do reputacji, uczciwości
i rzetelności danej osoby oraz zdolności do prowadzenia spraw banku w sposób ostrożny i stabilny.
Komisja w sytuacji gdy członek zarządu banku nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, na podstawie art. 22d ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe dysponuje dwoma alternatywnymi środkami nadzorczymi, które może skierować do banku, w którym taki członek zarządu pełni swoją funkcję. Zastosowanie tych środków adresowane jest bezpośrednio jedynie do banku.
Jak wyjaśnił organ środek o którym mowa w art. 22d ust. 1 ustawy Prawo bankowe ma charakter niewładczy i obejmuje wystąpienie do właściwego organu banku z wnioskiem o odwołanie niespełniającego wymogów wskazanych
w wymienionym tu przepisie członka zarządu. Natomiast środek wskazany w art. 22d ust. 2 ustawy Prawo bankowe ma charakter władczy. Jego zastosowanie wymaga wszczęcia postępowania administracyjnego oraz wydania następujących rozstrzygnięć w sprawie: merytorycznego w przypadku stwierdzenia zachodzenia przesłanek zastosowania tego przepisu albo umarzającego postępowanie w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Decyzja taka, jeżeli będzie miała charakter merytoryczny rozstrzygający o obowiązku banku, na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo bankowe będzie miała moc ostatecznej decyzji administracyjnej i będzie podlegała natychmiastowemu wykonaniu.
Organ wszczynając postępowanie zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe jako wyłączną stronę uznał bank.
W ocenie sądu na uwzględnienie zasługuje zarzut skarżącej dotyczący naruszenia przez organ art. 10 kpa w związku z art. 28 kpa poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie nie dotyczy jej interesu prawnego przez co uniemożliwiono jej czynny udział w przedmiotowym postępowaniu głównym z art. 22d ust. 2 ustawy Prawo bankowe. Strona skarżąca wskazuje, że jej interes prawny do udziału w postępowaniu wynika wprost z przepisu art. 22aa tej ustawy z uwagi na fakt określenia w tym przepisie, konkretnych wymogów jakie winna spełniać dana osoba, aby zostać członkiem zarządu banku. W jej ocenie KNF rozstrzygając o zawieszeniu członka zarządu banku nie tylko orzeka w zakresie interesu prawnego banku, ale również w zakresie interesu prawnego członka jego zarządu.
Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w wyroku WSA
w Warszawie z dnia 16 lutego 2018r. sygn. akt VI SA/Wa 2125/17. Wprawdzie sprawa dotyczyła kwestii spełniania przez członka zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń przesłanek określonych w art. 48 ust. 1 z dnia [...] września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, to jednak rozstrzyga ten sam problem a mianowicie możliwość udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez KNF przez podmiot którego w istocie to postępowanie dotyczy. Sąd w powołanej sprawie doszedł do wniosku, że skarżący, posiada w niniejszej sprawie interes prawny, którego źródłem są art. 48 ust. 1 oraz art. 51 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej i poczynił w tym zakresie szerokie rozważania. Wyrokiem z dnia 20 września 2019r. sygn. akt II GSK 1408/18 NSA skargę oddalił skargę kasacyjną. Rozważania prawne zawarte
w uzasadnieniach powołanych orzeczeń są aktualne również na gruncie niniejszej sprawy.
Niezalenie jednak od powyższego, w ocenie sądu, brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji albowiem z chwilą rezygnacji przez skarżącą
z zajmowanego stanowiska w zarządzie I. S.A. postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania wynika z faktu rezygnacji strony skarżącej z zajmowanego stanowiska, co uczyniło toczące się postępowanie na gruncie art. 22d ust. 2 w zw. z art. 22aa ust. 1 ustawy Prawo bankowe bezprzedmiotowym.
Sąd zgadza się z organem, że w związku z rezygnacją członka zarządu, ze sprawowania funkcji w zarządzie I. S.A., w postępowaniu wszczętym przez KNF w dniu [...] sierpnia 2018 r. zaistniał brak sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania, w którym wydano zaskarżone rozstrzygnięcie. Komisja Nadzoru Finansowego nie ma podstaw do orzekania w przedmiocie zawieszenia
w czynnościach członka rady nadzorczej lub zarządu banku, w sytuacji gdy strona zrezygnowała z zajmowanego stanowiska. Zachodzi zatem okoliczność pozbawiająca organ nadzoru możliwości dalszego merytorycznego badania sprawy, w tym do jej umorzenia po merytorycznym zbadaniu przesłanek zastosowania przepisu, na podstawie którego wszczęto postępowanie.
Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło