VI SA/Wa 2301/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 140 złotych (sto czterdzieści złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 26 września 2008 r. skarżący – R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...]. W związku z tym, że skarga nie została przez skarżącego podpisana oraz nie został uiszczony wpis sądowy, pismami sądowymi z dnia 26 listopada 2008 r. stanowiącymi wykonanie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału Orzeczniczego VI z dnia 13 listopada 2008 r., skarżący został wezwany: do podpisania przesłanej w załączeniu kserokopii jego skargi z dnia 26 września 2008 r. a następnie jej zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania i jednocześnie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 140 złotych. W wezwaniach pouczono skarżącego, że niewykonanie tych zarządzeń w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pism sądowych będzie skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 53 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wezwania sądowe z dnia 26 listopada 2008 r. zostały przesłane w jednej kopercie. Skarżący otrzymał je w dniu 17 grudnia 2008 r. Wpis od skargi uiścił w dniu 23 grudnia 2008 r. Nie przesłał natomiast podpisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności do jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy strona uiściła wpis od skargi oraz czy skarga została podpisana. Brak któregokolwiek z wymienionych powyżej warunków dopuszczalności skargi stanowi samoistną przyczynę odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W dniu 23 grudnia 2008 r. skarżący uiścił wpis sądowy, w zakreślonym przez Sąd terminie. Nie dopełnił natomiast obowiązku w postaci podpisania skargi. Tymczasem, stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, w tym skarga powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy, a jednocześnie służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. W myśl art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 26 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do podpisania i zwrotu do Sądu podpisanej skargi z dnia 26 września 2008 r. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 17 grudnia 2008 r., o czym świadczy jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skarżący był pouczony o skutkach zaniechania. Termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania minął więc z końcem 24 grudnia 2008 r. W związku z tym, że skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku nałożonego na niego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Orzeczniczego VI z dnia 13 listopada 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.