VI SA/Wa 2305/12
WyrokWSA w Warszawie2013-03-20
Skład orzekający: Andrzej Wieczorek, Piotr Borowiecki, Ewa Frąckiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy może odmówić zwolnienia z opłaty za ochronę patentu za 11 rok ochrony ze względu na brak podstaw prawnych wynikających z art. 226 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zgodnie z art. 226 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej nie ma możliwości zwolnienia z opłaty za ochronę wynalazku przekraczającej dziesięć lat od daty dokonania zgłoszenia. Organ prawidłowo stwierdził brak podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony patentu, a postanowienie Urzędu Patentowego jest zgodne z prawem.Stan faktyczny
Skarżący J. R. wniósł o zwolnienie z opłaty za 11 rok ochrony patentu, powołując się na trudną sytuację finansową i chorobę. Urząd Patentowy odmówił zwolnienia, powołując się na art. 226 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej, który nie przewiduje zwolnienia z opłat po 10 latach od zgłoszenia patentu. WSA rozpoznał skargę na postanowienie Urzędu z września 2012 r., które uchyliło wcześniejsze postanowienie i potwierdziło brak podstaw do zwolnienia z opłaty.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę; przyznał radcy prawnemu G. M. z budżetu WSA w Warszawie kwotę 738 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłaty za ochronę patentu 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego G. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych stanowiącą 23% podatku VAT.
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (zwany dalej organem) postanowieniem z dnia [...] września 2012 roku nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy ze skargi J. R. (zwanego dalej skarżącym) od postanowienia z dnia [...] sierpnia 2018 roku w sprawie uiszczenia opłaty za 11 rok ochrony przedmiotowego patentu, uchylił zaskarżone postanowienie i stwierdził brak podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony patentu [...]
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008r. organ wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty za 11 rok ochrony patentu [...] w określonej w postanowieniu wysokości i terminie.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. uprawniony został poinformowany o braku możliwości zwolnienia z opłaty za ochronę wynalazku przekraczającej 10 lat od zgłoszenia ze względu na obowiązujące przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 z późn. zm. - zwanej dalej p.w.p), a w szczególności art. 226 ust. 3 tej ustawy.
W dniu [...] września 2008 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008r.
Dnia [...] maja 2008r. organ wydał decyzję stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] września 2007 r. patentu nr [...].
W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Urząd utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2009r. wskazując, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] września 2008 r., w którym to skarżący wniósł o zwolnienie go od ponoszenia opłat.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd wydał postanowienie z dnia [...] września 2012 r., w którym, w punkcie pierwszym uchylił zaskarżone postanowienie, oraz w punkcie drugim stwierdził brak podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony patentu [...] zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 226 ust. 3 p.w.p).
W skardze na postanowienie organu z dnia [...] września 2012 r. dotyczącej punktu drugiego w całości skarżący podniósł, że nie może poradzić sobie z własną sprawą, od wielu lat choruje i nie ma żadnych dochodów ani oszczędności. Wskazał, że nie zgadza się z punktem drugim skarżonego postanowienia w całości i wnosi o przedłużenie mu zwolnienia z opłaty za ochronę wynalazku. Ponadto wskazał, iż w niedalekiej przyszłości zamierza rozwinąć prace dotyczące jego wynalazku, jednakże na obecną chwilę nie posiada wymaganego kapitału początkowego, nawet w części aby mógł przedsięwziąć właściwie zamierzone prace w tym kierunku. W związku z czym stwierdził, iż zwolnienie z ponoszenia opłat za ochronę wynalazku jest w pełni uzasadnione.
Wobec powyższego wnosił jak na wstępie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2012 r. uchylające w punkcie pierwszym postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 roku, a w punkcie drugim stwierdzające brak podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony patentu [...].
Zdaniem Sądu organ prawidłowo wskazał w punkcie drugim postanowienia z dnia [...] września 2012 r., brak podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony patentu [...]. Zgodnie z art. 226 ust. 3 ustawy p.w.p nie ma możliwości zwolnienia z opłaty za ochronę wynalazku przekraczającą dziesięć lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie Patentowym. Nadto należy zauważyć, że opłaty za kolejne okresy ochrony zgodnie z art. 224 ust. 2 ustawy p.w.p są uiszczane, z zastrzeżeniem ust. 1, z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony. Stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za 11 rok ochrony przedmiotowego patentu jest prawidłowe.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia wzięto pod uwagę wszystkie podnoszone okoliczności, które zostały poddane wnikliwej ocenie. Należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło