VI SA/Wa 2306/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. SA z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi C. SA z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. SA z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. nr [...].. Z akt sprawy wynika, iż przedmiotowy wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem został w sposób prawidłowy doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 lipca 2007 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru karta 96 akt). W dniu 23 sierpnia 2007 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej spółki złożył do tutejszego Sądu skargę kasacyjną od ww. wyroku. Uiszczono także wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. Sąd odrzucił wymienioną skargę kasacyjną. Jako podstawę prawną tego orzeczenia wskazał naruszenie 30 dniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Następnie pismem z dnia 20 września 2007 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że Sąd bezskutecznie doręczył odpis wyroku Sądu z dnia 24 kwietnia 2007 r. na adres domowy profesjonalnego pełnomocnika, zamiast na adres strony skarżącej wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zdaniem strony skarżącej, doręczenie w niniejszej sprawie powinno zostać przeprowadzone zgodnie z art. 67 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." W ocenie strony skarżącej, takie działanie Sądu jest sprzeczne z przepisami o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Wykazane przez pełnomocnika strony skarżącej okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie niniejszej należy zauważyć, że w ocenie pełnomocnika strony skarżącej doręczenia powinny być realizowane w oparciu o przepis art. 67 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. O prawidłowości takiego działania, świadczyć ma w ocenie pełnomocnika strony skarżącej, fakt jego zatrudnienia w skarżącej spółce. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które wykazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd podziela stanowisko pełnomocnika strony skarżącej, który wskazuje, że zgodnie z art. 67 § 3 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Jednakże w ocenie Sądu, udzielenie radcy prawnemu, będącemu profesjonalnym pełnomocnikiem, pełnomocnictwa procesowego powoduje, że nie można w sprawie niniejszej zastosować art. 67 § 3 p.p.s.a. Możliwość taka została bowiem wyeliminowana przez art. 67 § 5 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W tym zakresie będzie miał również zastosowanie art. 69 p.p.s.a, który wskazuje miejsce doręczeń pism sądowych. Zaznaczyć jednak należy, że pierwszeństwo w tym zakresie ma miejsce zamieszkania adresata pisma (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1998 r., sygn. akt III CNK 620/97, OSNC 1998/9/146). W niniejszej sprawie strona skarżąca ustanowiła pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego, a więc Sąd prawidłowo doręczył odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, kierując pismo na tego pełnomocnika. Analizując kwestię przesyłania korespondencji w niniejszej sprawie na adres domowy pełnomocnika, a nie jak wskazano we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na adres skarżącej spółki, Sąd wskazuje, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 4 stycznia 2005r. radcy prawnemu J. L. W pełnomocnictwie tym podany jest adres jego zamieszkania. W treści pełnomocnictwa nie zawarto żadnej informacji, która wskazywałaby, iż pełnomocnik jest pracownikiem skarżącej spółki. W ocenie Sądu istotny w niniejszej sprawie jest również fakt, że w toku prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego kierowano do pełnomocnika strony skarżącej szereg pism na jego adres zamieszkania. Okoliczność ta nie była w toku postępowania sądowoadministracyjnego kwestionowana, co powinno mieć miejsce w oparciu o art. 70 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że stan ten był akceptowany przez pełnomocnika strony skarżącej, w przeciwnym razie podniósłby tę nieprawidłowość doręczenia w pierwszym piśmie procesowym, wskazując inny adres do doręczeń. Jednocześnie, mając na uwadze treść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd wziął pod uwagę informację dotyczącą zatrudnienia radcy prawnego w skarżącej spółce. W związku z powyższym, od tego momentu wszelka korespondencja będzie kierowana na adres: radca prawny J. L., C. S.A. w K., [...]. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji