VI SA/Wa 2317/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi U. z siedzibą H. , Stany Zjednoczone na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2005r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprzedniego pierwszeństwa zgłoszenia wynalazku oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy swoje zaskarżone postanowienie odmawiające U. z siedzibą H., Stany Zjednoczone Ameryki przyznania uprzedniego pierwszeństwa zgłoszeniu wynalazku pt. S. Jako podstawę prawną wskazał art. 48 ust. 5 , art. 35 ust. l , art. 244 ust. 14 , art. 245 ust.1 i ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r.(Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) - zwanej dalej p.w.p. Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia: W dniu [...] października 2003 r. [...] z siedzibą H., Stany Zjednoczone Ameryki za pośrednictwem substytuta pełnomocnika dokonał zgłoszenia wynalazku pt. S., oznaczonego nr [...] wnosząc o przyznanie uprzedniego pierwszeństwa z dokonanego zgłoszenia [...] października 2002 r. w US nr [...], którego twórcami są K. M. Stany Zjednoczone Ameryki i J. M. Stany Zjednoczone Ameryki. Wskazał we wniosku, że prawo do patentu przysługuje zgłaszającemu na podstawie art. 11 ust. 3 p.w.p. W uzupełnieniu tego podania, w dniu [...] grudnia 2003 r. złożone zostało do Urzędu Patentowego pismo pełnomocnika z dokumentami, które określił jako dokument pierwszeństwa. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2004 r. – powołując się na § 25 rozporządzenia Prezesa R.M. z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz.U. Nr.l02, poz.l 119) wydanego na podstawie art. 93 i art. 101 ust. 2 w/w ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. p.w.p. - Urząd Patentowy RP poinformował zgłaszającego o stwierdzeniu przeszkód uniemożliwiających przyznanie temu zgłoszeniu uprzedniego pierwszeństwa ze zgłoszenia dokonanego w dniu [...] października 2002 r. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, oznaczonego Nr [...] wskazując, iż oświadczenie zgłaszającego o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa nie zostało dostarczone do Urzędu w terminie 3 miesięcy od daty dokonania zgłoszenia tj. do dnia [...] stycznia 2004 r. W odpowiedzi na zawiadomienie pełnomocnik zgłaszającego przy piśmie z dnia [...] października 2004 r. oświadczył w jego imieniu o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa - zawartej z twórcami umowy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Urząd Patentowy RP odmówił przyznania uprzedniego pierwszeństwa ze zgłoszenia dokonanego w dniu [...] października 2002 r. w Stanach Zjednoczonych Ameryki oznaczonego nr [...] z uwagi na to, że oświadczenie o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa nie zostało dostarczone do Urzędu w terminie 3 miesięcy od daty dokonania zgłoszenia tj. do dnia [...] stycznia 2004 r. We wniosku z dnia [...] sierpnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgłaszający podtrzymał argumentację zawartą w piśmie z dnia [...] października 2004 r. Urząd Patentowy RP po ponownym rozpatrzeniu zgłoszenia wynalazku zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie wskazując, że zgłaszający uchybił terminowi dla złożenia dowodu pierwszeństwa lub innego dokumentu bądź oświadczenia wymaganego do uzyskania pierwszeństwa zgodnie z art. 48 pkt.5 p.w.p. W myśl art. 35 ust. 1 p.w.p. jeżeli zgłaszający chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa, powinien w podaniu złożyć stosowne oświadczenie oraz dołączyć dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie. Dowód taki może być również złożony w ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złożenie takiego oświadczenia albo dowodu nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa. Wskazywał, jeżeli zgłaszający ubiega się o przyznanie mu uprzedniego pierwszeństwa - zgłoszenie wynalazku powinno zawierać oświadczenie o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa. Jeżeli dowód pierwszeństwa nie opiewa na zgłaszającego, co miało miejsce w niniejszej sprawie, zastosowanie znajduje przepis § 4 ust. 1 pkt. 1 i pkt.3 w/w rozporządzenia w związku z Załącznikiem nr 2 ust. 4 pkt. 4, czyli zgłoszenie wynalazku, oprócz elementów wymienionych w art. 31 ust.1 p.w.p. powinno obejmować w szczególności oświadczenie zgłaszającego o podstawie do uprzedniego pierwszeństwa, czyli wskazanie podstawy uprawnienia. Zgłaszający w podaniu złożył wniosek o przyznanie uprzedniego pierwszeństwa z dokonanego zgłoszenia wynalazku w dniu [...] października 2002 r. w Stanach Zjednoczonych Ameryki o numerze [...], którego twórcami są K. M. i J. M. i że prawo do patentu przysługuje mu na podstawie art. 11 ust. 3 p.w.p. W myśl tego przepisu prawo do uzyskania patentu na wynalazek w razie dokonywania wynalazku w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy albo realizacji innej umowy przysługuje pracodawcy lub zamawiającemu, chyba że strony ustaliły inaczej, co zdaniem Urzędu nie oznaczało, że przepisem tym określono również podstawę zgłaszającego do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, skoro prawo do patentu (art. 12 p.w.p.) i prawo do uprzedniego pierwszeństwa (art. 17 p.w.p.) są odrębnymi prawami zbywalnymi, podlegającymi dziedziczeniu, a umowa o przeniesienie tych praw wymaga pod rygorem unieważnienia zachowania formy pisemnej. Podnosił w uzasadnieniu, że podstawa do korzystania zgłaszającego z uprzedniego pierwszeństwa została zamieszczona dopiero w oświadczeniu z dnia [...] października 2004 r., w którym podano, że prawo do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa przysługuje zgłaszającemu na podstawie zawartej z twórcami umowy. Zdaniem Urzędu umowa o pracę, wskazana przez powołanie się na art. 11 ust. 3 p.w.p., nie stanowi źródła prawa do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa pracodawcy - przed twórcami wynalazku, ponieważ stanowi jedynie o prawie do patentu zgłaszającego. Urząd stwierdził zatem, że oświadczenie zawarte w podaniu w dacie dokonania niniejszego zgłoszenia nie zawierało informacji o podstawie zgłaszającego do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, tym samym nie spełniało ono wymogów formalnych w świetle ust. 4 pkt. 4 Załącznika Nr 2 w zw. z § 4 ust. 1 pkt. 3 w/w rozporządzenia, w związku z art. 31 ust. 1 pkt. 1 w/w ustawy wobec tego, że dowód pierwszeństwa wystawiony jest na twórców. Ostatecznie oświadczenie dające podstawę do przyznania uprzedniego pierwszeństwa zgłaszającemu zostało złożone faktycznie dopiero 9 miesięcy po upływie ostatecznego terminu do jego wniesienia i wbrew twierdzeniu strony - nie stanowiło powielenia wcześniejszego oświadczenia zawartego w podaniu - skutkuje to nie przyznaniem uprzedniego pierwszeństwa. Urząd nie znalazł także podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 243 ust. 6 w/w ustawy z powodu nadzwyczajnych okoliczności które winny być poparte stosownymi dowodami i które stanowiłyby przeszkodę w nadesłaniu powyższego oświadczenia w terminie ustawowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie U. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 7 oraz art. 8 k.p.a., brak wnikliwości w badaniu sprawy, co miało istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, naruszenie art. 35 ust. 1 p.w.p. poprzez przyjęcie, że późniejsze złożenie stosownego oświadczenia o chęci skorzystania z uprzedniego pierwszeństwa t.z.n po trzech miesiącach od daty zgłoszenia nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa. Skarżący twierdził, że podanie o udzielenie patentu z dnia [...] października 2003 r. zawierało sporne oświadczenie, bowiem w podaniu znajdowały się wszystkie elementy takiego oświadczenia wymienione w Załączniku 2 do rozporządzenia z dnia 17 września 200l r. Wprawdzie dokument pierwszeństwa opiewa na twórców wynalazku, ale podstawą do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa przez zgłaszającego jest wiążąca go z twórcami umowa o pracę. Zgłaszający już w piśmie z dnia [...] października 2004 r. wskazywał na tę istotną okoliczność przedmiotowej sprawy. Dla wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości dołączył sporne oświadczenie, które w istocie stanowiło powielenie oświadczenia zawartego w podaniu o udzielenie patentu z dnia [...] października 2003 r. Urząd Patentowy mylnie zinterpretował "zawartą z twórcami umowę" jako różną od umowy o pracę stanowiącej podstawę prawa do patentu. Nietrafnie stwierdził, że umowa o pracę wskazana przez powołanie się na art. 11 ust. 3 p.w.p. nie stanowi źródła prawa do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa pracodawcy, czyli zgłaszającego, ponieważ stanowi jedynie o prawie do patentu zgłaszającego. Tymczasem, źródłem zarówno prawa do patentu, jak i do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa jest ta sama umowa (o pracę). Skarżący zarzucił, że Urząd Patentowy nie wziął pod uwagę, że mimo, że prawo do patentu i prawo do uprzedniego pierwszeństwa są odrębnymi prawami zbywalnymi, to zostały przeniesione jedną umową. Wywodził, że sformułowanie "zawartej z twórcami umowy" jest sformułowaniem obejmującym różne rodzaje umów, w tym wskazywaną wcześniej umowę o pracę. Ponadto podnosił, że w razie wątpliwości dotyczących złożonych w podaniu o udzielenie patentu oświadczeń dotyczących zastrzeganego pierwszeństwa, § 25 Rozporządzenia daje zgłaszającemu możliwość złożenia wyjaśnień lub usunięcia braków. Zgłaszający złożył stosowne wyjaśnienia w wyznaczonym przez Urząd terminie. Nawet gdyby założyć, że oświadczenie zawarte w podaniu o udzielenie patentu miało braki formalne, to zgłaszający powinien mieć możliwość je usunąć. Jednakże, zdaniem zgłaszającego podanie o udzielenie patentu nie zawierało braków formalnych, prawidłowo wskazując podstawę do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosił o jej oddalenie. Wskazywał, że nie powoływał się w zaskarżonym postanowieniu na § 4 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa R.M. z dnia 17 września 200l r. tylko powoływał się na § 4 ust. l pkt. l i pkt.3 w związku z art. 3 ust. l w/w ustawy dotyczącego zgłoszenia wynalazku. Zaprzeczył, by podanie o udzielenie patentu z dnia [...] października 2003 r. ze spornym oświadczeniem zawierało wszystkie elementy wymienione w załączniku Nr 2 do w/w Rozporządzenia. W oświadczeniu zamieszczonym w podaniu nie wskazano podstawy uprawnienia zgłaszającego do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, co narusza ust. 4 pkt. 4 zał. Nr 2 tego Rozporządzenia zważywszy, że zgodnie z § 4 ust. l pkt. 3 podstawa ta musi być podana jeżeli dowód pierwszeństwa nie opiewa na Zgłaszającego, bowiem podmiotem dokonującym zgłoszenia niniejszego wynalazku nie są twórcy wymienieni w dokumencie pierwszeństwa. Urząd Patentowy podtrzymał stanowisko, że podanie zawierało tylko podstawę prawa zgłaszającego do patentu przysługującego mu w świetle art. 11 ust. 3 p.w.p., a umowa o pracę wskazana przez powołanie się na w/w przepis nie stanowi źródła prawa do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa. W związku z czym nie jest prawdą, wbrew twierdzeniu skarżącego, że Urząd uznał w zaskarżonym postanowieniu, że podanie zawiera wszystkie elementy oświadczenia. Nie podzielił stanowiska skarżącego, że oświadczenie z dnia [...] października 2004 r. załączone do odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu dnia [...] lipca 2004 r. jest w swej istocie powieleniem oświadczenia zawartego w podaniu o udzielnie patentu, ponieważ dopiero w tym oświadczeniu - złożonym po upływie ustawowego terminu - został zamieszczony prawidłowy zapis, że prawo do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa przysługuje zgłaszającemu na podstawie zawartej z twórcami umowy. Odnosząc się do uwag skarżącego w związku z § 25 w/w Rozporządzenia, nie ma zastosowania możliwość usunięcia braków formalnych w związku z przewidzianym terminem ustawowym do złożenia oświadczenia o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa pod rygorem odmowy przyznania uprzedniego pierwszeństwa wynikłym z art. 35 ust. l w związku z art. 48 pkt. 5 p.w.p. Rozporządzenie Prezesa R.M. stanowiące akt wykonawczy do ustawy p.w.p. jednoznacznie wskazuje, że oświadczenie zgłaszającego o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, jeżeli dowód pierwszeństwa nie opiewa na niego - jak w niniejszej sprawie - należy złożyć wraz ze zgłoszeniem wynalazku. Natomiast art. 35 ust. l p.w.p. stanowi, że oświadczenie takie może być również złożone w ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia, pod rygorem odmowy przyznania uprzedniego pierwszeństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrolując pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd nie podzielił zarzutów autora skargi w zakresie naruszenia prawa procesowego, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy, bądź prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, a w okolicznościach niniejszej sprawy tylko takie naruszenie prawa pozwoliłoby w świetle art. 145 § 1 pkt 1 a i c na wzruszenie zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego. Na wstępie zauważyć należy, że dokonując zgłoszenia w dniu [...] października 2003 r. skarżący oprócz wniosku w podaniu o udzielenie patentu na wynalazek wniósł wprawdzie o przyznanie uprzedniego pierwszeństwa, ale powoływał się jedynie na przysługujące mu prawo do patentu na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy p.w.p., nie wskazując na jakąkolwiek podstawę uprawnienia do uprzedniego pierwszeństwa. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie wobec sformalizowanego charakteru zgłoszenia wynalazku, możliwości uzupełnienia przedmiotu zgłoszenia objętego przepisami art. 31 – 40 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) w związku z Rozporządzeniem Prezesa R.M. z dnia 17 września 2001r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. Nr 102, poz. 1119 ze zm.) - wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 93 p.w.p., na podstawie których ustawodawca jednoznacznie określił wymogi niezbędne dla zgłoszenia wynalazku korzystającego z uprzedniego pierwszeństwa. Jak zasadnie podkreślił Urząd Patentowy - prawo do patentu, uregulowane w art. 12 p.w.p. i prawo do uprzedniego pierwszeństwa, o którym mowa w art. 17 p.w.p. są odrębnymi prawami zbywalnymi, oba podlegają dziedziczeniu, a umowa o ich przeniesienie wymaga zachowania formy pisemnej, to konsekwencją tego jest także wymóg formalnego oświadczenia zgłaszającego, który nie jest twórcą wynalazku, by w podaniu zgłoszeniowym wskazał podstawę swojego uprawnienia do każdego z tych praw z tym, że prawo do uprzedniego pierwszeństwa może wykazywać w terminie do 3 miesięcy od daty zgłoszenia zgodnie z art. 35 ust. 1 p.w.p. w związku z § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 w/w Rozporządzenia Prezesa R.M. z dnia 17 września 2001 r. Skarżący pominął fakt, że sytuację prawną zgłaszającego podanie o udzielenie patentu z prawem do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa - który jednocześnie nie jest twórcą wynalazku - reguluje wskazane wyżej rozporządzenie w § 4 ust. 1. Stanowi bowiem jednoznacznie, że zgłoszenie wynalazku, oprócz elementów wymienionych w art. 31 ust. 1 ustawy, powinno obejmować w szczególności m.in.: pkt 1) dowód pierwszeństwa, jeżeli zgłaszający ubiega się o przyznanie mu uprzedniego pierwszeństwa pkt 3) oświadczenie zgłaszającego o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, jeżeli dowód pierwszeństwa nie opiewa na zgłaszającego. Obowiązek ten jest naturalną konsekwencją zasady ogólnej przewidzianej w art. 11 ust. 1 p.w.p., która stanowi o prawie do uzyskania patentu na wynalazek albo prawie ochronnym na wzór użytkowy, jak również prawie z rejestracji wzoru przemysłowego które przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, twórcy. Jeżeli zgłaszający, który nie jest twórcą powołuje się na jeden z wyjątków określony w ustępie 3 tego przepisu, oznacza to - w okolicznościach przedmiotowego zgłoszenia tylko tyle, że w razie dokonania wynalazku w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy albo z realizacji innej umowy, prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje pracodawcy lub zamawiającemu, chyba że strony ustaliły inaczej. Na marginesie zauważyć należy, że ograniczenie się do wskazania art. 11 ust. 3 p.w.p., jako podstawy nabycia prawa do patentu oznacza dwa źródła tego prawa: umowę o pracę jak i umowę cywilnoprawną. Podkreślić należy, że przepis art. 11 ust. 3 p.w.p. mówi wyłącznie o prawie do uzyskania patentu na wynalazek (albo prawie ochronnym na wzór użytkowy, jak również prawie z rejestracji wzoru przemysłowego), nie wymienia natomiast odrębnie uregulowanego przepisami art. 14, 15 i 17 p.w.p. prawa do uprzedniego pierwszeństwa, stąd – w ocenie Sądu - lakoniczne powołanie się w zgłoszeniu na art. 11 ust. 3 p.w.p nie stanowi automatycznego uprawnienia do posiadania uprzedniego pierwszeństwa. Na uwagę zasługuje także fakt, że przepis art. 11 ust. 3 p.w.p. nie wymienia prawa do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, zatem są to dwa niezależne prawa, oddzielnie uregulowane w ustawie. Za taką interpretacją przemawia także odrębna i ścisła regulacja dotycząca prawa do uzyskania patentu przewidziana w art. 32 p.w.p.: Jeżeli zgłaszający nie jest twórcą wynalazku, powinien w podaniu wskazać twórcę i podstawę swego prawa do uzyskania patentu oraz odrębna i jednoznaczna norma art. 35 ust. 1 p.w.p. dotycząca uprzedniego pierwszeństwa, obwarowana dodatkowymi warunkami w celu jego uzyskania: Jeżeli zgłaszający chce skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa, powinien w podaniu złożyć stosowne oświadczenie oraz dołączyć dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie bądź wystawienie go na określonej wystawie. Dowód taki może być również złożony w ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złożenie takiego oświadczenia albo dowodu nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa. Podnieść należy, że w terminie 3 miesięcy skarżący złożył ów dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie, ale były to anglojęzyczne dokumenty zgłoszeniowe pełnomocnika twórców wynalazku (opis, rysunki, pełnomocnictwo itp.), którymi są M. K. i M. J. i tej okoliczności skarżący nie kwestionował. Pismo z dokumentami złożone w dniu [...] grudnia 2004r., które wskazywały na twórców, a nie na uprawnienia U. także nie wspominało o podstawie pierwszeństwa na rzecz zgłaszającego Z powyższych względów dokumenty złożone w przysługującym skarżącemu terminie trzech miesięcy od daty zgłoszenia, który nie podlegał przedłużeniu, nie stanowiły o dowodzie pierwszeństwa i formalnym uprawnieniu skarżącego z tego tytułu, a wykazanie tej okoliczności było niezbędne w świetle skutków utraty tego uprawnienia wynikających wprost z art. 35 ust. l i 48 pkt. 5 p.w.p. w związku z § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 4 pkt 4 Załącznika Nr 2 w/w Rozporządzenia Prezesa R.M. z dnia 17 września 2001 r. Wbrew twierdzeniu skarżącego organ nie miał podstawy prawnej do żądania uzupełnienia takiego oświadczenia w trybie uzupełnienia braków. Złożone po terminie oświadczenie z dnia [...] października 2004 r. - w świetle powołanych norm - nie wywoływało dla skarżącego wnioskowanych skutków prawnych - przyznania uprzedniego pierwszeństwa, a przeciwnie – jego odmowę. Ocena tego oświadczenia dokonana przez Urząd Patentowy jako prawidłowo wskazującego uprawnienie do uprzedniego pierwszeństwa nie ma znaczenia dla badania przez Sąd legalności zaskarżonego postanowienia. Nie ma bowiem racji skarżący twierdząc, że jego treść nie odbiega od treści zgłoszenia, bowiem – jak już wyżej wskazano – zgłoszenie wskazywało wyłącznie podstawę nabycia prawa do patentu realizując wymóg art. 32 p.w.p., nie podając uprawnienia do uprzedniego pierwszeństwa. Nawet jeśliby podstawa nabycia obu tych praw zawarta była w jednej umowie pisemnej z twórcami, to wskazane normy prawne obligowały zgłaszającego - nie będącego twórcą - by w zawitym terminie 3 miesięcy od zgłoszenia podał podstawę swojego uprawnienia, pod rygorem jego utraty. Z tego względu przyjąć należy, że jest intencją ustawodawcy, by zgłaszający - jeżeli dowód pierwszeństwa nie opiewa na niego – złożył we wniosku zgłaszającym wynalazek, oprócz elementów wymienionych w art. 31 ust. 1 ustawy P.w.p. - oświadczenie o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa Wymóg ten nie pozostaje w sprzeczności z regulacją zawartą w 3C4 zd.2 Konwencji Paryskiej , który mówi iż każde Państwo będące członkiem Związku określi skutki niedopełnienia formalności przewidzianych niniejszym artykułem, z tym że skutki te nie mogą wykraczać poza utratę prawa pierwszeństwa. W ocenie Sądu, w świetle dokumentów przedłożonych przez skarżącego w terminie 3 miesięcy od zgłoszenia Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, że dla uzyskania uprzedniego pierwszeństwa nie wystarczyło złożenie oświadczenia przez zgłaszającego o podstawie do korzystania z prawa do patentu na mocy art. 11 ust. 3 p.w.p. Z tego względu zaskarżone postanowienie prawa nie narusza i skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.).