VI SA/Wa 2324/13

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-19

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, która została wniesiona w terminie, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, jeżeli termin do jej wniesienia został zachowany. Nie można żądać przywrócenia terminu, który nie został uchybiony. Dodatkowo, wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, zawarty w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu, jest niedopuszczalny, gdyż wykluczają się wzajemnie twierdzenia o uchybieniu terminowi i jego braku.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę, która została oddalona wyrokiem WSA. Po odebraniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, spółka wniosła skargę kasacyjną w ustawowym terminie. WSA postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia należnego wpisu. Spółka wniosła zażalenie na to postanowienie, zawierając w nim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadniając go jakby dotyczył przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. sp. z o. o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić wniosek. Skarżąca – B. sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą Sąd wyrokiem z 18 lipca 2014 r. oddalił. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej odebrał 18 sierpnia 2014 r. (z.p.o. k. 137 akt). Od powyższego wyroku skarżąca dnia 17 września 2014 r. (k. 143 akt) nadała na adres WSA sporządzoną przez adwokata skargę kasacyjną, którą WSA postanowieniem z 30 października 2015 r. odrzucił z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu (k. 210 akt). Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 7 listopada 2015 r. (z.p.o. k. 217 akt, gdyż dnia 14 kwietnia 2015 r. wypowiedziała pełnomocnictwo udzielone ww. adwokatowi k. 200 akt). Na powyższe postanowienie skarżąca dnia 16 listopada 2015 r. (k. 222 akt) wniosła zażalenie, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przy czym uzasadniła go w sposób jakby wnosiła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminowi i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął, ponieważ dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Niedopuszczalne jest więc żądanie przywrócenia terminu w sytuacji, gdy terminowi, o przywrócenie którego się wnosi, nie uchybiono. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że powyższa przesłanka nie zaszła, tj. skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak ustalono odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej otrzymał 18 sierpnia 2014 r., a skargę kasacyjną wniesiono z zachowaniem trybu 17 września 2014 r. Tym samym zachowano trzydziestodniowy termin przewidziany w art. 177 § 1 p.p.s.a. To dowodzi, że czynność procesowa w postaci złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z 18 lipca 2014 r. została podjęta w terminie. Niemożliwe jest zatem przyjęcie przez Sąd do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ termin ten został zachowany. Wniosek ów jest z tego powodu niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu. Dotyczy on bowiem przywrócenia terminu, któremu skarżąca nie uchybiła. Jednocześnie, gdyby przyjąć, że ów wniosek – w związku z jego uzasadnieniem, dotyczy jednak przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, to on także podlegałby odrzuceniu jako niedopuszczalny. Przypomnienia przy tym wymaga fakt, że ów wniosek został zawarty w jednym piśmie co zażalenie na postanowienie z 30 października 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu sadowego. W ocenie Sądu niedopuszczalne jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej (w tym wypadku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej) oraz środka zaskarżenia na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminowi dokonania tej czynności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że działanie polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie tego terminu wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i wewnętrznej sprzeczności ich podstaw. I tak wniosek o przywrócenie terminu jest oparty w całości na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi wprawdzie doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd w tej kwestii zajął błędne stanowisko (postanowienie NSA z 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło