VI SA/Wa 2326/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2016 roku sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 odrzucające skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 12 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 odrzucił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2016 roku sygn. akt VI SA/Wa 2326/13. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu dla strony przeciwnej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 18 marca 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił do Sądu. Stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.), w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w drzwiach adresata. Tym samym termin do nadesłania przez skarżącą spółkę odpisu zażalenia biegł od dnia 24 marca 2016 roku i upłynął bezskutecznie z dniem 31 marca 2016 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom przez sąd. Realizuje to zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do sądu. Ponadto daje stronom gwarancję do czynnego udziału w postępowaniu uczestnikom postępowania poprzez możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Przy czym zauważyć należy, iż istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Jednocześnie podkreślić należy, iż uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Tym samym Sąd nie posiada kompetencji do wykonywania uwierzytelnionych odpisów skargi. Brak odpisów pism uznaje się zarazem za brak formalny podlegający usunięciu (p. Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011). Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. znajduje przy tym odpowiednie zastosowanie do zażalenia z mocy art. 194 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w terminie 7 dni poprzez nadesłanie jego odpisu dla strony przeciwnej, przy czym nie wykonała powyższego wezwania. Mając na uwadze, że w zakreślonym terminie brak formalny zażalenia nie został przez stronę skarżącą usunięty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.