VI SA/Wa 2327/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r, nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] stwierdzającą, że J. K. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 4 listopada 2005 r. do 2 grudnia 2005 r. z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o charakterze umowy o świadczenie usług, do której mają odpowiednie zastosowanie przepisy o zleceniu. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej skarżąca, spółka) w skardze na powołaną decyzję Prezesa NFZ zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, iż jako płatnik składek na ubezpieczenie zdrowotne ponosi w sposób bezpośredni skutki wydanej przez organ decyzji w przedmiocie objęcia osoby zainteresowanej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym. Podkreśliła, iż przedmiotowa decyzja stanowi podstawę do wydania decyzji w przedmiocie wymiaru składki oraz obowiązku jej uiszczenia przez ZUS, co stanowi realne zagrożenie interesu prawnego skarżącej. Spółka zaznaczyła, iż organ wydał już 6 tożsamych decyzji w sprawie, w odniesieniu do różnych osób zatrudnionych u skarżącej a skarżąca spodziewa się jeszcze kolejnych decyzji w tej samej sprawie. Spółka wskazała, iż powyższe działania spowodują kolejne postępowania sądowe co narazi ją chociażby na uszczerbek dla stabilności finansowej przedsiębiorstwa, bowiem będzie musiała wydatkować na ten cel kwoty opłat sądowych od każdej skargi, podczas gdy każda z nich dotyczyć będzie tej samej kwestii. Skarżąca stwierdziła, iż konsekwencją odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie umożliwienie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych wymierzenie i pobranie składek na ubezpieczenie zdrowotne od wszystkich zainteresowanych, co spowoduje kolejne skutki w postaci znaczącego obciążenia finansowego skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cytowanej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej lub majątkowej (tak: J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str. 188). W ocenie Sądu za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać powołana przez skarżącą okoliczność wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji o wymierzeniu składek na ubezpieczenie zdrowotne i w konsekwencji konieczność odprowadzenia przez skarżącą z tego tytułu składek. Z tak przedstawionej argumentacji wniosku nie wynika bowiem ani skala tych wydatków, które skarżąca będzie musiała ponieść na skutek wydania decyzji przez ZUS ani ich wpływ na sytuację materialną skarżącej, co nie pozwala dokonać oceny tej sytuacji w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując, skarżąca nie przedstawiła danych, choćby przybliżonych, popartych odpowiednimi dokumentami, z których wynikałoby, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji miałby spowodować po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.