VI SA/Wa 233/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA – Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi P. R. (dalej jako "skarżący") nadał w dniu 22 grudnia 2011 r. skargę na decyzję [...] października 2011 r., nr [...] Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Wraz ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu, wskazując iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego przebywał za granicą, o czym informował organ prowadzący postępowanie. Wskazał również, że zaskarżona decyzja została wysłana na jego adres zamieszkania w Polsce, pomimo przekazania we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy informacji o innym adresie do korespondencji. Poinformował również, że o treści decyzji dowiedział się w dniu 20 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej cyt. jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Rozpoznając niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy zwrócić uwagę, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona na adres skarżącego (P. R., ul. Z. [...],[...] Z.) w dniu 12 października 2011 r. W decyzji tej zostało zawarte prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 10 listopada 2011 r. W tym terminie skarżący skargi nie wniósł. W dniu 22 grudnia 2011 r. skarżący nadał w placówce pocztowej przedmiotową skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu. Skarżący wykazał, iż na etapie postępowania administracyjnego wskazywał, iż korespondencję urzędową należy kierować na adres do korespondencji w Holandii. Fakt ten w sposób nie budzący wątpliwości wynika z treści wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Natomiast organ administracji rozstrzygając postępowanie w drugiej instancji skierował korespondencję zawierającą zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzję na nieaktualny adres w Z.. Decyzja ta została odebrana przez bratową skarżącego, natomiast on sam dowiedział się o zaskarżonej decyzji po powrocie do Polski z Holandii w dniu 20 grudnia 2011 r. Nie można zatem w ocenie Sądu postawić skarżącemu zarzutu braku należytej dbałości o swoje interesy skoro po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej dochowanie terminu do wniesienia skargi, skarżący w terminie zakreślonym w art. 87 p.p.s.a. złożył przedmiotową skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji