VI SA/Wa 2331/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] oddala skargę VI SA/Wa 2331/14 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 131 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 3 i art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410) – także jako p.w.p. – po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "Atrium Koszalin" dla M. sp. z o.o., obecnie A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (także jako spółka), w pkt 1 decyzji uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz w pkt 2 decyzji odmówił udzielenia prawa ochronnego. Decyzje wydano w następujących ustaleniach; Podaniem z dnia [...] marca 2011 r. spółka pod poprzednią firmą M. sp. z o.o. wystąpiła o udzielenie prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy Atrium Koszalin. Znak zgłoszono w kolorach: czarny, niebieski, czerwony i pomarańczowy. Po skorygowaniu wykazu znak był przeznaczony do oznaczania towarów w następujących klasach: 35: reklama; zarządzanie w działalności handlowej; administrowanie działalności handlowej; prace biurowe; oraz administracja, organizacja i zarządzanie kwestami i akcjami charytatywnymi; doradztwo i pomoc w zakresie prowadzenia handlu i działalności gospodarczej; zarządzanie działalnością gospodarczą; marketing; organizacja i przeprowadzenie promocji sprzedaży, jak i doradztwo w tym zakresie; informacja handlowa i doradztwo w zakresie działalności gospodarczej; informacja handlowa i doradztwo w zakresie reklamy radiowej, prasowej, telewizyjnej, marketing i reklama bezpośrednia, organizowanie wystaw i imprez kulturalnych, rozrywkowych oraz sportowych w celach handlowych i reklamowych; organizowanie pokazów mody; dystrybucja materiałów reklamowych i promocyjnych; rozpowszechnianie próbek towarów; reklama radiowa, reklama telewizyjna, reklama za pośrednictwem środków elektronicznych; wynajmowanie powierzchni na cele reklamowe, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam; organizacja pokazów towarów i usług; zarządzanie halami targowymi i targowiskami; 36: administrowanie nieruchomościami; zarządzanie działalnością agencji mieszkaniowych i agencji nieruchomości; organizowanie zbiórek funduszy na cele dobroczynne; organizowanie zbiórek na inne cele niż dobroczynne; wynajmowanie mieszkań; wynajmowanie pomieszczeń biurowych i usługowych; przeprowadzanie analiz finansowych; doradztwo w sprawach finansowych; dokonywanie wycen finansowych; przekazywanie informacji finansowych; przeprowadzanie operacji finansowych; sponsorowanie finansowe; świadczenie usług finansowych; doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych; przekazywanie informacji o ubezpieczeniach; pośrednictwo w sprawach ubezpieczeniowych; świadczenie usług ubezpieczeniowych; prowadzenie kwest; zarządzanie nienichomościami; usługi finansowania budowy nieruchomości; usługi inwestycyjne w nieruchomości; usługi nadzorowania procesów inwestycyjnych; prowadzenie i administracja osiedla mieszkaniowego; dzierżawa, najem oraz wszelkie usługi finansowe w zakresie wynajmu majątku nieruchomego; zbieranie czynszu; wynajem powierzchni dla osób trzecich wynajmujących w celach prywatnych lub handlowych; wynajem powierzchni, w szczególności w kompleksie biurowym lub handlowym; pośrednictwo w sprawach majątku nieruchomego (sprzedaż i zakup nieruchomości); usługi wyceny nieruchomości; usługi pośrednictwa w sprawach związanych z nieruchomościami; prowadzenie agencji pośrednictwa w zakresie nieruchomości i ich wynajmu; zarządzanie organizacją i codzienną działalnością biur i nieruchomości; usługi w zakresie sprzedaży i zakupu nieruchomości; zarządzanie i administracja nieruchomościami w celach handlowych dla osób trzecich; 37: usługi w zakresie budownictwa przemysłowego, komercyjnego i mieszkaniowego; usługi budowlane; usługi naprawy w zakresie budowli przemysłowych, komercyjnych i mieszkaniowych; usługi instalacyjne urządzeń służących do przesyłania mediów; obsługa basenów kąpielowych; 41: usługi informacji o edukacji, imprezach rozrywkowych, rekreacji, wypoczynku; usługi związane z organizacją wypoczynku; organizowanie i obsługa, kongresów, zjazdów, koncertów, szkoleń, kursów, sympozjów, przyjęć, spektakli, zajęć sportowych; usługi rezerwacji miejsc na spektakle; usługi dystrybucji biletów; publikowanie elektroniczne on-line książek i periodyków; publikowanie książek; publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe; udostępnianie publikacji elektronicznych on-line; poradnictwo zawodowe; komputerowe przygotowanie materiałów do publikacji; fotografowanie, fotoreportaże; organizowanie wystaw i imprez kulturalnych, rozrywkowych oraz sportowych; organizowanie i obsługa loterii, konkursów, zawodów sportowych; organizowanie konferencji i seminariów; prowadzenie kin; prowadzenie nocnych klubów i dyskotek; prowadzenie kasyn, kręgielni, sal koncertowych, centrów sportowych lub centrów rozrywki; 42: usługi architektoniczne; projektowanie budynków; doradztwo budowlane; opracowywanie projektów technicznych; projektowanie dekoracji wnętrz. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Urząd Patentowy poinformował zgłaszającą, że w znaku zamieszczono nazwę miasta Koszalin, dlatego z powodu braku zezwolenia odpowiedniego organu na użycie tej nazwy w znaku, rejestracja jest niemożliwa. W odpowiedzi spółka pismem z dnia [...] lipca 2012 r. wskazała na rejestrację innych znaków z wyrażeniem "atrium" podkreślając minimalną zbieżność usług oznaczanych znakiem zgłoszonym do usług oznaczanych znakami zarejestrowanymi. Podkreślano, że element "atrium" jest uznany za element o słabej zdolności odróżniającej z powodu jego opisowości. Słowo "Koszalin" zostało w znaku wyróżnione większą czcionką i odrębną kolorystyką przez co na wszystkich płaszczyznach badanego podobieństwa wyróżnia się od znaków zarejestrowanych. Podnoszono, że zgłoszenie (znak) jest w istocie nazwą centrum handlowego "Atrium Koszalin" w K., należącego do grupy kapitałowej, w skład której wchodzi spółka. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. (załączając wyroki sądów administracyjnych i Sądu Apelacyjnego w G.) spółka stwierdziła, że jest niewykonalne przedłożenie zezwolenia na wykorzystanie w zgłoszonym znaku nazwy miasta Koszalin, gdyż brak jest organu upoważnionego na mocy prawa do wydania takiego zezwolenia. Jednocześnie wskazała, że żaden przepis prawa nie wskazuje organów gminy jako właściwych do wydania żądanego zezwolenia. W związku z tym stwierdziła, że w świetle Konstytucji RP, nie można na podmioty nakładać obowiązków niewykonalnych. W tych warunkach Urząd Patentowy wydał decyzje z dnia [...] listopada 2012 r. odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie. Urząd Patentowy stwierdził, że ewentualny brak przepisów kompetencyjnych do wydania zezwolenia przez właściwy organ na używanie w znaku towarowym nazwy miasta nie zmienia faktu, że przepis art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nakłada na organ patentowy obowiązek odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy zawierający element wyszczególniony w tym przepisie. Zatem ewentualna niemożność uzyskania żądanego zezwolenia nie może pozostawać w sprzeczności z Konstytucją RP, gdyż Urząd Patentowy działając zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 Konstytucji i w art. 6 k.p.a. w związku z art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wykonuje swoje obowiązki zgodnie z zasadą praworządności. Odnosząc się do ewentualnego podobieństwa znaku zgłoszonego do znaków zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem Urząd Patentowy stwierdził, że podobieństwo to występuje w takim zakresie, który uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego na znak zgłoszony, powodując jednocześnie możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Od decyzji spółka wniosła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie, na podstawie art. 140 ust. 1 p.w.p., o zmianę zgłoszenia przez wyłączenie spod ochrony elementu "Koszalin". Spółka podkreślała, że znak towarowy z wyrażeniem Atrium został zarejestrowany na rzecz innych podmiotów, a znak spółki nie będzie konfuzyjnie podobny do znaków już zarejestrowanych. W ocenie spółki kwalifikowane podobieństwo znaku zgłoszonego w zakresie usług w zgłoszonych klasach nie występuje, a tym samym brak będzie ryzyka pomylenia znaków z wcześniejszym pierwszeństwem ze znakiem spółki. Pewne usługi w zakresie reklamy (kl. 35) mogą być podobne do zarejestrowanych pod znakiem [...] lecz nie wszystkie usługi o charakterze logistyczno-administracyjnym oraz dotyczących zarządzania. W zakresie podobieństwa usług z kl. 36 (znak wcześniejszy [...]) do zgłoszonych przez spółkę stwierdzono, że podobieństwo może występować jedynie w zakresie wąskiej grupy tych usług, lecz w pozostałej części usługi te nie są podobne lub charakteryzują się mniejszym stopniem podobieństwa. Zgłoszone usługi z kl. 42 porównywane do usług oznaczanych wcześniejszym znakiem [...] mogą być podobne jedynie dla usług "opracowywanie projektów technicznych", natomiast w pozostałym zakresie nie są podobne. Oceniając podobieństwo oznaczeń spółka stwierdziła, że wyrażenie "atrium" ma charakter opisowy posiadając obniżoną zdolność odróżniającą. Co do opisowości oznaczenia "atrium" dla materiałów budowlanych i usług spółka powołała się na wyroki OHIM i Trybunału Sprawiedliwości. Wskazując na dużą ilość znaków z tym wyrażeniem stwierdziła, że słowo to ma obniżoną zdolność odróżniającą w stosunku do towarów i usług w kl. 35, 36 i 42. Zdaniem spółki Urząd Patentowy nieprawidłowo oceniał znak dzieląc go na poszczególne części miast dokonać jego oceny w całości. Słowo "Koszalin" występuje jako pierwszoplanowe wyróżniając się kolorystyką i wielkością w stosunku do słowa "Atrium". Dlatego Urząd patentowy błędnie przyjął równorzędne znaczenie dla obu tych słów w znaku w sposób nieuzasadniony stwierdzając, że elementy słowne znaku przeważają nad elementami graficznymi. W związku z tym znak zgłoszony nie będzie konfuzyjnie podobny do znaków przeciwstawionych. Znak spółki nie będzie zatem wprowadzał odbiorców jej usług w błąd co do ich pochodzenia, gdyż odbiorcy usług spółki to podmioty wykazujące się podwyższonym stopniem uwagi przy wyborze tych usług (finansowych, ubezpieczeniowych, bankowych, związanych z nieruchomościami czy reklamowych). Słowo "Atrium" jest nazwą rodzajową pomieszczenia w budynku, a więc ma charakter opisowy. W połączeniu natomiast ze słowem "Koszalin" na wszystkich płaszczyznach oceny podobieństwa nie powoduje ryzyka błędnego odbioru. W przedmiocie żądania zezwolenia na użycie w zgłoszonym znaku nazwy miasta Koszalin, spółka stwierdziła, że brak jest możliwości uzyskania takiego zezwolenia, w związku z tym organ administracji nie może żądać od spółki spełnienia warunku niemożliwego. W związku z tym spółka wnosiła o dokonanie zmiany zgłoszenia, na podstawie art. 140 ust. 1 p.w.p., przez pominięcie tego słowa w ochronie znaku podkreślając, że dominującym i istotnym elementem znaku jest słowo "Atrium" oraz grafika znaku. Spółka stwierdziła jednocześnie, że znak będzie używany w postaci zgłoszonej ze słowem "Koszalin" wskazującym na lokalizację centrum handlowego w mieście K. i nie może usunąć ze znaku tego wyrażenia, gdyż naraziłaby się na zarzut używania znaku w innej formie od zgłoszonej oraz na zarzut wprowadzania konsumentów w błąd. Urząd Patentowy postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., ma podstawie art. 144(1) w związki z art. 140 ust. 1 p.w.p., odmówił uwzględniania poprawek wniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczących znaku Atrium Koszalin uznając, że zgłoszona zmiana (wyłączenie z ochrony wyrażenia "Koszalin") prowadzi do zmiany istoty zgłoszonego znaku. Organ patentowy pouczył spółkę o prawie wniesienia od postanowienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie jednego miesiąca. Decyzją wymienioną na wstępie Urząd patentowy uchylił w całości zaskarżona decyzję (pkt 1) odmawiając w pkt 2 udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy Atrium Koszalin. Kwestionując zgłoszony przez spółkę znak Urząd Patentowy uznał, że jest podobny do znaków słownych Atrium z wcześniejszym pierwszeństwem – [...] (pierwszeństwo od [...] sierpnia 1999 r.) i [...] (pierwszeństwo od [...] czerwca 2007 r.). Niezależnie od wskazanej przeszkody organ patentowy stwierdził, że na zgłoszone do ochrony oznaczenie – Atrium Koszalin – nie można udzielić ochrony z powodu niespełnienia przesłanki z art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. – spółka nie wykazała się zezwoleniem uprawniającym do używania w znaku nazwy miasta Koszalin. W tym zakresie Urząd Patentowy wydał w dniu [...] marca 2014 r. postanowienie odmawiając uwzględnienia wniosku spółki o wyłączeniu z pod ochrony elementu znaku "Koszalin". Odmawiając udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie Urząd Patentowy stwierdził, że przepis art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wprost nie zezwala na objęcie ochroną znaków towarowych zawierających nazwę miejscowości, jeżeli strona nie wykaże się właściwym zezwoleniem na używanie tej nazwy w znaku. Zatem brak przedmiotowego zezwolenia musi skutkować odmową udzielenia ochrony na zgłoszone oznaczenie. Przy czym, zdaniem organu administracji, przyczyny dla których spółka nie przedstawiła wymaganego zezwolenia są, dla odmowy udzielenia ochrony na zgłoszone oznaczenie, w świetle wymagań art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p., obojętne. Urząd Patentowy podkreślał, że musi działać zgodnie z obowiązującym prawem, a to wymaga właściwego zezwolenia na wprowadzenie do znaku towarowego nazwy miejscowości. A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na powyższą decyzje złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez przyjęcie, że zakaz używania w znaku towarowym nazwy miejscowości ma charakter bezwzględny oraz naruszenie przepisów postępowania (art. 6, art. 7, art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a.) przez brak dokonania w zaskarżonej decyzji analizy wszystkich argumentów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazując na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2003 r. wydany w sprawie II SA/Wr 2928/02 skarżąca stwierdziła, że brak jest kompetentnego organu do wydania zezwolenia na użycie w zgłoszonym znaku nazwy miasta. Podobne stanowisko prezentowały sądy administracyjne w Łodzi i we Wrocławiu w wyrokach powołanych w skardze. Wskazując natomiast na wyrok Sądu Apelacyjnego w G. z dnia [...] listopada 1993 r. wydany w sprawie [...] stwierdzono, że nie istnieje ustawa ograniczająca posługiwanie się nazwą miasta. Jeżeli zatem przepis art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wymaga zezwolenia na zawarcie w znaku towarowym nazwy miasta, a brak jest organu kompetencyjnego do wydania takiego zezwolenia, to żądanie skierowane do skarżącej w tym przedmiocie należy uznać za niemożliwe do spełnienia, a w konsekwencji za nieważne. W związku z tymi uwagami skarżąca uznała, że organ administracji naruszył także przepisy postępowania wymienione w skardze. Urząd Patentowy zażądał bowiem od spółki spełnienia obowiązku, którego nie mogła wykonać. Brak normy kompetencyjnej dla organu gminy do udzielenia zezwolenia na posłużenie się w znaku towarowym nazwą miasta stanowi lukę w prawie. W takiej sytuacji organa administracji był obowiązany sam usunąć istniejącą kolizję i lukę prawną kierując się zasadą słusznego interesu strony, a nie ograniczać się do stwierdzenia o bezwzględnym zapisie w art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Urząd Patentowy w decyzji nie odniósł się do argumentów skarżącej o niemożności uzyskania wymaganego zezwolenia. Nie uzasadnił przy tym dlaczego tą argumentację i wskazane orzecznictwo sądów pominął. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia. Urząd Patentowy uchylając w całości decyzję wydaną w pierwszej instancji odmówił udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. - nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zawierają nazwę lub skrót nazwy (...) miast lub miejscowości, jeżeli zgłaszający nie wykaże się uprawnieniem, w szczególności zezwoleniem właściwego organu Państwa albo zgodą organizacji, na używanie oznaczenia w obrocie. Jak wskazano w cytowanym przepisie oznaczenie, pomimo posiadania zdolności odróżniającej, a skarżąca w toku postępowania administracyjnego podkreślała, że ze względu na element oznaczenia - "Koszalin" - taką zdolność sporne oznaczenie ma, może zostać wyłączone od rejestracji ze względu na potrzebę ochrony interesu o charakterze ogólnym, polegającego na pozostawieniu danego oznaczenia w domenie publicznej (por. Szczepanowska-Kozłowska /w/ Prawo własności przemysłowej, Tom 14b, pod redakcją prof. dr hab. Ryszarda Skubisza, Wydawnictwo C.H. Beck, Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2012, s. 566). Skarżąca podkreślała, że wymaganego art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i żądanego na tej podstawie przez Urząd Patentowy zezwolenia właściwego organu na zawarcie w spornym oznaczeniu nazwy miasta Koszalin, uzyskać nie mogła. Brak jest bowiem organu kompetentnego do udzielenia takiego zezwolenia. Należy zatem uznać, że na dzień wystąpienia przez spółkę z podaniem o udzielnie prawa ochronnego na przedmiotowe oznaczenie, z uwagi na brak organu, w którego kompetencji leżałoby udzielenie zgody na wykorzystanie w znaku nazwy wskazanego miasta, wyłączenie tej nazwy od rejestracji miało charakter absolutny (por. j/w s. 625). W ocenie składu Sądu orzekającego w sprawie z poglądem wyrażonym w powołanej publikacji należy się zgodzić. Przepisy ustawy – Prawo własności przemysłowej, w tym jej art. 131 ust. 2 pkt 2, są bezwzględnie obowiązujące wiążąc zarówno organy administracji publicznej, jak i sądy. Dokonywanie zatem interpretacji wprost niezgodnej z treścią zawartą w art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. byłoby podstawą zarzutu skierowanego do organu patentowego opierającego się na spełnieniu przesłanki nieważności decyzji. Innymi słowy, gdyby Urząd Patentowy z pominięciem wymagania z art. 131 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., dokonał rejestracji oznaczenia Atrium Koszalin udzielając prawa ochronnego na taki znak towarowy/usługowy, bez wykazania się przez spółkę zezwoleniem wskazanym w tym przepisie, wydałby decyzję z rażącym naruszeniem prawa. Organy administracji publicznej w ramach dokonywania interpretacji przepisów prawa nie są bowiem uprawnione do ich tworzenia. Wręcz przeciwnie, zgodnie z zasadą konstytucyjną wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP i z zasadą wskazaną w art. 6 k.p.a., są obowiązane działać na podstawie przepisów prawa. Jeżeli zatem te przepisy bezwzględnie nakazują organom administracji publicznej stosować się do obowiązujących regulacji prawa, natomiast przepis art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. będący jednym ze składników tej regulacji, wprost wyłącza z możliwości udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy zawierający nazwę miasta, bez właściwej zgody odpowiedniego organu, to udzielenie prawa ochronnego z niespełnieniem tego warunku wprost wymieniony przepis narusza. Należy także podkreślić, że organy administracji nie są upoważnione do usuwania luk w prawie, czego od Urzędu Patentowego wymagano w skardze. Urząd Patentowy nie posiada żadnych kompetencji do przydania jakiemukolwiek innemu organowi (w tym gminie) prawa w zakresie wydawania zezwoleń na umieszczenie w znaku towarowym nazwy miasta. Urząd Patentowy, wykonując ustawę – Prawo własności przemysłowej, ma jedynie obowiązek w prowadzonym przez siebie postępowaniu przestrzegać jej przepisów. Zatem nie do Urzędu Patentowego należy uzupełnianie tego aktu normatywnego przez tworzenie w nim nowych zapisów, bez względu na to w jakim to miałoby buc celu. Dodatkowo należy zauważyć, że Urząd Patentowy postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nie zgodził się na wyłączenie z oznaczenia jego elementu "Koszalin", stwierdzając, że usunięcie tego elementu prowadzi do istotnej zmiany znaku. Postanowienie to nie zostało przez spółkę zaskarżone. Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako ewentualny złożyła wniosek o dokonanie zmiany w zgłoszeniu przez wyłączenie spod ochrony elementu znaku "Koszalin", jednakże stwierdzając, że pragnie zarejestrować znak w formie zgłoszonej (a więc z tym elementem) i będzie znak używać łącznie z nazwą "Koszalin". W tej kwestii, co do zgłoszenia wspólnotowego, wypowiadał Sądu Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 17 marca 2009 r. w sprawie T-171/06 stwierdzając, że "...całkowite lub częściowe wycofanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego lub ograniczenie zawartego w nim wykazu towarów lub usług musi zostać dokonane w sposób wyraźny i bezwarunkowy". Jeżeli więc spółka "z ostrożności procesowej" wnosiła o wycofanie spod ochrony w zgłoszonym znaku nazwy miasta Koszalin, a jednocześnie stwierdziła, że chce zarejestrować i używać znak w formie zgłoszonej, to trudno mówić o wyraźnym i bezwarunkowym ograniczeniu żądania ochrony zgłoszonego znaku, pomijając już niejako fakt, iż taka modyfikacja znaku była sprzeczna z art. 140 ust. 1 p.w.p., jak i ze stanowiskiem Sądu Pierwszej Instancji wyrażonym w wyroku z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie T-128/99. W ocenie Sądu podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie były trafne. Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazał na powody odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie Atrium Koszalin podkreślając, że jego decyzja, jako oparta na braku spełnienia przez spółkę warunku z art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p., wprost wynikała z obowiązku stosowania art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.