VI SA/Wa 2333/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedziba w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp.z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE: Pismem z dnia [...] października 2016 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w [...], [...] W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.- dalej ppsa), podając w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie zachodzą obie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 ppsa, tj. zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca wskazała m.in.: 1. Odnośnie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody: - umowę najmu lokalu hurtowni farmaceutycznej; - faktury dotyczące opłat eksploatacyjnych; - fakt pozostawiania przez osoby zatrudnione w spółce oraz ich rodziny bez źródła utrzymania; - znaczne koszty poniesione przez skarżącą na dostosowanie hurtowni do wymagań DPD oraz remont lokalu; 2. Odnośnie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków: - konieczność zwolnienia 21 pracowników, którzy utracą źródło dochodów, a jednocześnie spółka utraci wykwalifikowanych pracowników, którzy znajdą pracę w konkurencyjnych firmach; - utrata pozycji rynkowej przez spółkę; utrata płynności finansowej spółki (na powyższe skarżąca przedstawiła analizę sporządzoną przez księgową na podstawie danych finansowych spółki oraz dokumentów potwierdzających strukturę przychodów i kosztów spółki). Wskazując na powyższe spółka podniosła, iż istnieje podstawa do udzielenia jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ppsa zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ppsa ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. W ocenie Sądu, skarżąca spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa. Charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności hurtowni farmaceutycznej (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei oznacza dla skarżącej faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ przedsiębiorców prowadzących apteki do innych hurtowni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 551/14). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.