VI SA/Wa 2344/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. nakładającą na A. W. i A. W. karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Decyzja ta została doręczona skarżącym 6 września 2010 r. W dniu 7 października 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Decyzja organu została doręczona skarżącym w dniu 6 września 2010 r. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 6 października 2010 r. Nadanie skargi w polskim urzędzie pocztowym w dniu 7 października 2010 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczenie w sprawie odrzucenia skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.