VI SA/Wa 2350/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant ref. staż. Agata Próchniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 5, art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 3, art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a) i ust. 3 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm., dalej u.t.d.), art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. U. EU. Nr L 300/72) oraz art. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. U. UE Nr L 300/52), utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. o cofnięciu M. C. (dalej skarżący) licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy nr [...]. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy. W dniu [...] sierpnia 2009 r. skarżącemu udzielono licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do organu wpłynęło pismo L. M. informujące o rozwiązaniu umowy o zarządzaniu transportem m.in. w Firmie Handlowo-Usługowej S.. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. (doręczonym w dniu [...] listopada 2012 r.) przedsiębiorca został wezwany, przez organ licencyjny działający na podstawie art. 83 ust. 1 u.t.d., do przedstawienia m.in. kserokopii certyfikatu kompetencji zawodowych i zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej transportem drogowym oraz potwierdzenia sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzonego transportu drogowego. W odpowiedzi M. C. uznał za wiążącą do dnia [...] lipca 2014 r. umowę o zarządzanie transportem zawartą z L. M.. Skarżący nie przedstawił wymienionych w wezwaniu z dnia [...] listopada 2012 r. dokumentów. Organ licencyjny, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, pismem z dnia [...] lutego 2013 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego dotyczącego cofnięcia udzielonej licencji nr [...]. Przedsiębiorca nie złożył wniosku o zawieszenie w całości albo w części wykonywania transportu drogowego na okres 12 miesięcy. Decyzją dnia [...] kwietnia 2013 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego cofnął licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy nr [...]. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zwrócił się z prośbą o przesunięcie terminu cofnięcia licencji na listopad 2013 r. Wskazał, iż aktualnie posiada jedną ciężarówkę, która stanowi jego jedyne źródło utrzymania i wykonując międzynarodowy przewóz drogowy zobowiązany był do zawarcia polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przewoźnika drogowego, która obowiązuje go do [...] listopada 2013 r. Skarżący nadmienił, iż dokonując zwrotu licencji straci zapłaconą już składkę. Wskazaną na wstępie decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ stwierdził, że decyzja organu I instancji o cofnięciu stronie licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy została podjęta słusznie i zgodnie z obowiązującym prawem. Organ podkreślił, że brak spełnienia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego określonych w treści przepisów ustawy o transporcie drogowym, stanowi obligatoryjna przesłankę do jej cofnięcia. GITD podkreślił również, że skarżącej pomimo prawidłowo doręczonego wezwania z dnia [...] listopada 2012 r., nie przesłał wymaganych dokumentów tj. dokumentów potwierdzających sytuację finansową zapewniającą M. C. podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na całość taboru pozostającego w jej posiadaniu oraz wymaganych oświadczeń. Organ licencyjny poinformował stronę o wykazie wymaganych dokumentów oraz dostępnych drukach na stronie internetowej organu. GITD zaakcentował, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Podobnie skarżący potraktował zawiadomienie organu licencyjnego o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego. W ocenie organu uznać zatem należy, że skarżący świadomie nie wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku, o którym mowa w art. 83 u.t.d. Skarżący nie przedstawił swojej sytuacji finansowej, ani nie przesłał wymaganej dokumentacji, co stanowiło podstawę do cofnięcia licencji. Organ wskazał, że w art. 15 ust. 3 pkt 1 u.t.d., ustawodawca zawarł wprost fakultatywną przesłankę, na podstawie której organ licencyjny może cofnąć udzieloną licencję. Cofnięcie licencji w oparciu o ww. podstawę dotyczy sytuacji, gdy przedsiębiorca nie dopełnia wymogów formalnych w postaci "nie przedstawienia w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący zarzucając jej naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 107 § 3 kpa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżący powtórzył argumentację z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. poinformował organ licencyjny, że umowa pomiędzy nim, a L. M. jest wiążąca do [...] lipca 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. C. nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z zawiadomienia organu z dnia [...] listopada 2012 r. wezwał on skarżącego m.in. do przedłożenia dokumentów potwierdzających posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na całość taboru w wysokości 14000 euro (v. art. 5 ust. 3 pkt 3 utd w zw. z art. 83 ust. 1 utd w brzmieniu: tekst jednolity Dz. U. Nr 125, poz. 874 z 2007 r., art. 83 ust. 1 utd: "organ, który udzielił licencji lub zezwolenia, może nałożyć na przewoźnika drogowego obowiązek przedstawienia w oznaczonym terminie informacji i dokumentów potwierdzających, że spełnia on wymagania ustawowe oraz warunki określone w licencji lub zezwoleniu.) Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu [...] listopada 2012 r. W zakreślonym przez organ terminie 21 dni, M. C. nie przedstawił organowi ww. dokumentów (niesporne). Zgodnie z art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (obowiązującym od 4 grudnia 2011 r.) właściwe organy cofają licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy, gdy posiadacz przestał spełniać warunki określone w art. 4 ust. 1 lub te, o których mowa w art. 5 ust. 1 lub podał nieprawidłowe informacje we wniosku o licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy". W myśl art. 15 ust. 3 pkt 1 utd (stanowiącym jedną z podstaw materialnoprawnych zaskarżonej decyzji oraz podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji): Licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz nie przedstawił w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83 utd. Uwzględniając niekwestionowany przez skarżącego stan faktyczny sprawy a mianowicie nieprzedstawienie organowi m.in. dokumentów potwierdzających sytuację finansową zapewniającą skarżącemu podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na całość taboru należy uznać, że M. C. nie dopełnił obowiązku z art. 83 ust. 1 utd a zatem wypełniona została dyspozycja przepisu art. 15 ust. 3 pkt utd. Zdaniem Sądu, zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa nie są oparte na usprawiedliwionych podstawach. Organ zebrał i rozpatrzył dowody na okoliczności faktyczne, które są istotne dla sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Należy podkreślić, że określenie faktów mających znaczenie dla sprawy dokonuje organ administracji w oparciu o przepis prawa materialnego, będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy, w którym zapisany jest hipotetyczny stan faktyczny. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie prawidłowo ustalono stan faktyczny. Na poczynione ustalenia w pełni pozwalał materiał dowodowy, który nie był kwestionowany przez skarżącego. Organ, stosując w tej sprawie przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 utd miał możliwość swobodnego wyboru rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom stawianym przez przepis art. 107 § 3 kpa. Rację ma organ stwierdzając, że aby prowadzić działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego trzeba legitymować się odpowiednią zdolnością finansową. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący w toku całego postępowania nie przedłożył dokumentów świadczących o spełnieniu przez niego wymogów w tym zakresie. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ppsa skarga podlegała oddaleniu.