VI SA/Wa 2357/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 15 października 2012 r. skarżący L. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie pozbawienie go znacznej ilości środków finansowych, niezbędnych do zapewnienia jego rodzinie poziomu życia na dotychczasowym poziomie. Ponadto jego zdaniem wykonanie decyzji doprowadzi do wywołania niepowetowanych, nieodwracalnych bądź trudnych do odwrócenia skutków i zmierza do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). Na okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może służyć ogólne jedynie stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego znacznej ilości środków finansowych, niezbędnych do zapewnienia jego rodzinie poziomu życia na dotychczasowym poziomie i doprowadzi do wywołania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Taka argumentacja nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji ani ze względu na ryzyko powstania znacznej szkody, ani z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, a twierdzenia te powinny zostać poparte stosownymi dokumentami (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, niepubl.). W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona we wniosku nie jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.