VI SA/Wa 2357/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2013 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] czerwca 2012 r. stwierdzającą objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym L. B., skarżącego w niniejszej sprawie, z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresie od dnia [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w R. pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. wystąpił z wnioskiem o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego skarżącego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego w K. na podstawie art. 107 ust. 5 pkt 16. art. 109 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 164, poz. 1027) w zw. z art. 8 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153), art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391), art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. stwierdził objęcie skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym skarżącego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresie od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. Organ odwołując się do zaświadczeń Urzędu Gminy L. z dnia [...] września 2011 r. stwierdził, że skarżący prowadził w dniach od [...] czerwca 1992 r. do [...] maja 2005 r. (data wykreślenia wpisu [...] maja 2005 r.) pozarolniczą działalność gospodarczą [...], zarejestrowaną pod nr wpisu [...] w okresie od [...] października 1998 r. do [...] lutego 2001 r. (data wykreślenia wpisu [...] lutego 2001 r.) prowadził działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej [...] zarejestrowanej pod nr wpisu [...]. Skarżący prowadził zatem równocześnie dwa rodzaje działalności (w formie spółki cywilnej i w formie indywidualnej) w ramach tego samego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od [...] października 1998 r. do [...] lutego 2001 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jak podał organ, przekazał, że skarżący dokonał zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego na drukach ZUS ZFA i ZUS ZZA od [...] stycznia 1999 r. oraz wyrejestrowania działalności gospodarczej na drukach ZUS ZWUA i ZUS ZWPA z dniem [...] czerwca 2005 r. [...] sierpnia 2011 r. skarżący złożył w ZUS dokumentację zgłoszeniowo -wyrejestrowującą tj. wyrejestrowanie z ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] lipca 2001 r., zgłoszenie do ubezpieczenia z dniem [...] października 2001 r., wyrejestrowanie z ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] stycznia 2001 r., zgłoszenie do ubezpieczenia z dniem [...] maja 2002 r., wyrejestrowanie z dniem [...] sierpnia 2002 r., zgłoszenie do ubezpieczenia z dniem [...] września 2002 r., wyrejestrowanie z dniem [...] grudnia 2002 r., zgłoszenie do ubezpieczenia z dniem [...] lipca 2003 r., wyrejestrowanie z dniem [...] sierpnia 2003 r., zgłoszenie do ubezpieczenia z dniem [...] stycznia 2004 r., wyrejestrowanie z dniem [...] września 2004 r., zgłoszenie do ubezpieczenia dniem [...] listopada 2004 r., wyrejestrowanie z ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] grudnia 2004 r. Skarżący z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej opłacał składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres styczeń 1999 r.- styczeń 2000 r. za kwiecień 2001, od maja do lipca 2002 r., od września do listopada 2002 r., za lipiec 2003 r., od stycznia do sierpnia 2004 r., za listopad 2004. Skarżący z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie zatrudniał pracowników i nie zgłaszał do ubezpieczenia zdrowotnego osób współpracujących. Nie podlegał z powyższego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z uwagi na inny tytuł do ubezpieczenia (zatrudnienie). Pełnomocnik skarżącego, jak podał organ, podniósł, że skarżący w zakresie objętym postępowaniem prowadził działalność jedynie w tym czasie, gdy opłacał należne składki, gdy zgłosił podleganie ubezpieczeniu, gdy uzyskiwał przychody z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a w pozostałym okresie nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej i nie opłacał składek. Nadto podniósł, że skarżący od [...] lipca 1989 r. był zatrudniony w charakterze [...], co wyklucza go z kręgu osób, które mogą prowadzić działalność gospodarczą i dlatego takiej działalności nie prowadził. Pełnomocnik poinformował nadto, że niezwłocznie po otrzymaniu dokumentów z Urzędu Skarbowego i doradcy podatkowego w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego zostaną przekazane organowi. Dokumentów takich jednak skarżący nie przedstawił. Organ dwukrotnie bezskutecznie zwracał się do strony o przedstawienie dokumentów potwierdzających w jakim okresie nie wykonywał pozarolniczej działalności gospodarczej, a w szczególności zaświadczenie z Urzędu Skarbowego. Organ nie dał wiary wyjaśnieniom pełnomocnika z uwagi na rozbieżność i brak spójności i podniósł, że podejmowanie i wykonywanie działalności odbywa się na własny rachunek i ryzyko przedsiębiorcy. Skarżący zgłosił się do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. a dopiero [...] sierpnia 2011 r. dokonał w ZUS wielokrotnych zgłoszeń i wyrejestrowań dotyczących okresu od [...] lipca 2001 r. do [...] grudnia 2004 r. Jednak samo wyrejestrowanie nie stanowi dowodu na to, iż w tym okresie skarżący działalności nie prowadził, (w tym względzie organ odwołał się do wyroku WSA w Warszawie z 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 316/2006), a żadne dowody wskazujące na nieprowadzenie działalności - nie zostały przedstawione. Organ zwrócił uwagę, iż wystąpił do właściwego organu podatkowego z prośbą o udostępnienie danych niezbędnych do ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego ale Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił udzielenia informacji. Odnosząc się do żądania strony o umorzenie postępowania z powodu bezprzedmiotowośći w sytuacji, gdy w Sejmie został złożony projekt ustawy o umorzeniu należności pozostałych z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne osób prowadzących działalność gospodarczą organ podał, że sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie społeczne należą do kompetencji ZUS. W odwołaniu od tej decyzji uzupełnionym pismem z [...] sierpnia 2012 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 7, 31 ust. 2 i 3, art. 32 ust. 1 i 2 , art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej w zw. z art. 13, art. 17 i art. 141 Traktatu ustanawiającego Wspólnoty Europejskie, art. 41 Karty Praw Podstawowych w zakresie obowiązków i praw ubezpieczenia zdrowotnego i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, orzekanie wstecz wbrew zasadzie niedziałania prawa wstecz, naruszenie podstawowych zasad prawa wspólnotowego i krajowego w szczególności zasady praworządności. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę ww. zaskarżonej decyzji i uznanie, iż nie podlegał w ww. okresie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Decyzją z [...] września 2012 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w zw. z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2008, Nr 164, poz. 1027) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwołał się do art. 8 pkt 1 lit. c, art. 11 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym obowiązującej do 31 marca 2003 r., art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 12 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia obowiązującej do 30 września 2004 r. i art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i stwierdził, że obowiązkowi ubezpieczenia społecznego podlegały w brzmieniu powołanego przepisu obowiązującym do 20 września 2008 r. osoby prowadzące działalność pozarolniczą-od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności. Zatem czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc również ubezpieczeniem zdrowotnym, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy działalności gospodarczej lub inne przepisy szczególne. Organ zwrócił przy tym uwagę, iż w okresie objętym decyzją obowiązywał art. 8 ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, art. 7 ust. 2 ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej i art. 14 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Powołane ustawy określają zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Z ww. przepisów wynikała możliwość podjęcia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną dopiero po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 1 ustawy prawo o działalności gospodarczej zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, osobę fizyczną, powoduje wykreślenie wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Z powołanych przepisów wynika, zdaniem organu, że osoba posiadająca wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od 1999 r., chyba, że uprawdopodobni, że działalność nie była prowadzona. Ciężar dowodu w tym względzie tj. co do ustania obowiązku ubezpieczenia obciąża stronę, która z tego faktu wywodzi skutki prawne w zakresie ustania obowiązku. Organ odwoławczy podzielając ustalenia przedstawione w zaskarżonej decyzji stwierdził, że skarżący nie przedstawił jednak dowodów obalających stwierdzenie, że w spornym czasie prowadził działalność gospodarczą. Wyjaśnienia pełnomocnika są, zdaniem organu, rozbieżne i niespójne. Z jednej strony podał bowiem, że skarżący w okresie objętym postępowaniem prowadził pozarolniczą działalność jedynie w tym czasie, gdy opłacał należne składki, a z drugiej podał, ze pełniąc funkcję [...] w ogóle nie prowadził działalności gospodarczej. W skardze na tę decyzję skarżący zarzucił naruszenie w szczególności przepisów ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w Narodowym Funduszu Zdrowia z powodu ich niezastosowania, art. 102 ust. 5 pkt 24 w zw. z art. 109 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i art. 2, art. 32, art. 217 Konstytucji tj. nakazu urzeczywistniania zasad sprawiedliwości społecznej, zasady proporcjonalności, zakazu dyskryminacji i nierównego traktowania, przez pominięcie i niezastosowanie przepisów art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w zakresie przedstawienia roszczeń z tytułu składek przez rozszerzającą wykładnię kompetencji zawartych w art. 102 ust. 5 pkt 24 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wskutek czego doszło do zaniechania ustalenia przedawnienia, a organ działał w zakresie objętym przedawnieniem, przez niewłaściwe zastosowanie art. 6, 7, 8 , 9, 11, 15, 75, 76, 80 i art. 81 k.p.a.; nieprawidłowe postępowanie dowolne w zakresie stanu faktycznego; zaniechanie w postępowaniu odwoławczym właściwego rozpoznania i oceny zarzutów i sprzeczność decyzji z treścią uzasadnienia, wydanie decyzji przez osoby nieuprawnione. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej w mocy decyzji [...] czerwca 2012 r. W uzupełnieniu skarżący złożył pismo z [...] maja 2012 r. wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji oraz dopuszczenie dowodu z wniosku skarżącego do Wójta Gminy L. z [...] stycznia 2013 r. o uszczegółowienie i sprostowanie informacji zawartej w piśmie Urzędu Gminy z [...] września 2011 r. skierowanym do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. na okoliczność jego treści oraz z pisma Wójta Gminy z [...] marca 2013 r., na okoliczność wykazania, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., bo dowody, na których oparły się organy obu instancji są fałszywe, nieprawdziwe a ich sfałszowanie jest oczywiste (art. 145 § 1 pkt 1 i art. 145 § 2 k.p.a.) i zagadnienie wstępne (fakt zawieszenie działalności gospodarczej w trybie przepisów art. 14a ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej) zostało rozstrzygnięte odmiennie przez organ od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę, nad działalnością administracji publicznej przy czym to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. p.p.s.a.- Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie nosi bowiem znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisów zastosowanych przez organ w niniejszej sprawie, jak i niewadliwie ustalonego stanu faktycznego obejmującego okoliczności istotne z punktu widzenia tych przepisów dla rozstrzygnięcia brak jest podstaw, by w działaniu organu dopatrywać się naruszenia przepisów prawa materialnego, do których odwołuje się skarżący, formułując swoje zarzuty czy też przepisów natury procesowej wskazanych w skardze – w stopniu, który w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. winien skutkować uwzględnieniem skargi. Organ prawidłowo wskazał, że w okresie objętym decyzją miały zastosowanie trzy kolejne ustawy tj. ustawa z 6 lutego 1967 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, ustawa o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ (do 30 września 2009 r.) i ustawa o świadczeniach finansowanych ze środków publicznych (do 20 września 2008 r.). Zgodnie z tymi przepisami w szczególności zaś z tymi, które zostały w sposób szczegółowy i jednoznaczny przez organ wskazane osoby prowadzące działalność pozarolniczą podlegały ubezpieczeniu zdrowotnemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania działalności. Podnieść przy tym należy, iż możliwość podjęcia działalności wiązała się z wpisem do ewidencji gospodarczej. Osoba posiadająca taki wpis podlega zatem obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od 1999 r. Podkreślenia wymaga, iż w okresie objętym przedmiotowym wnioskiem ZUS i decyzją przepisy ustawy o działalności gospodarczej, ustawy prawo działalności gospodarczej, czy ustawy o swobodzie gospodarczej ani też przepisy ww. ustaw dot. w ogólności systemu ubezpieczeń społecznych nie przewidywały instytucji zawieszenia bądź przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej. Stąd też konieczność wykazania przez osobę prowadzącą taką działalność, iż ustał obowiązek ubezpieczenia w zw. z faktycznym zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej. Na żądanie organu I instancji Urząd Gminy L. przesłał zaświadczenie potwierdzające daty rozpoczęcia i likwidacji działalności gospodarczej skarżącego. Jednocześnie w piśmie przewodnim podano, że nie stwierdzono zawieszenia działalności gospodarczej. Na podstawie tych zaświadczeń organy ustaliły, że skarżący prowadził równocześnie dwa rodzaje działalności gospodarczej w ramach tego samego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego od [...] października 1998 r. do [...] lutego 2001 r. z tym, że decyzja obejmuje stwierdzenie objęcia skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym w dacie od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. tj., co należy podkreślić, gdy obowiązujące w tym okresie prawo nie przewidywało możliwości zawieszenia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej ani też przerw w tej działalności. Skarżący formułując wnioski dowodowe zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. twierdzi, iż ww. zaświadczenia są nieprawdziwe z tym, że ich nieprawdziwości, czy ich sfałszowania dopatruje się, jak wskazał na rozprawie w dniu [...] marca 2013 r. w tym, że organ wypowiedział się o naruszeniu w myśl art. 14 a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w sytuacji, gdy ta w okresie objętym wnioskiem nie obowiązywała, nadto w tym, że organ zwracał się o kserokopie zaświadczeń o wpisie do ewidencji i tych zaświadczeń nie otrzymał, a ww. zaświadczenia są wydane bez podstawy faktycznej i prawnej. Skarżący wskazał, przy tym, że główny zarzut do ww. zaświadczeń to taki, "że nie wskazano podstawy prawnej na podstawie, której można by ocenić odpowiedź na pytanie, któremu służyły". Podnieść zatem należy, iż ww. zaświadczenia stanowiły faktyczną podstawę do poczynienia ustaleń, w jakim okresie skarżący figurował w ewidencji działalności gospodarczej i ten okres został przez organ ustalony na [...] października 1998 r. do [...] lutego 2001 r. z tym, że jak wyżej wskazano istotnym dla rozstrzygnięcia jest okres od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r., a skarżący na ww. rozprawie przyznał, że w okresie od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. figurował w ewidencji działalności gospodarczej. Tym samym więc istotnych danych zawartych w ww. zaświadczeniach skarżący nie zakwestionował, a wręcz ich prawdziwość potwierdził. Nie ma przy tym podstaw do stwierdzenia, iż w ww. zaświadczeniach występują braki i uchybienia formalne uzasadniające ich nieuwzględnienie w powyższym zakresie. Zresztą, jak wyżej wskazano stwierdzona przez organ na ich podstawie okoliczność, iż w tym okresie skarżący figurował w ewidencji działalności gospodarczej jest bezsporna między stronami. Natomiast odrębnym zagadnieniem jest kwestia, czy w całym tym okresie skarżący podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w zw. z prowadzeniem działalności gospodarczej. Rozstrzygnięcie w tej mierze należy jednak do organu. Niezrozumiały jest zatem zarzut, że w zaświadczeniach nie wskazano podstawy prawnej na podstawie, której można ocenić odpowiedź na pytanie organu. Pozostałe okoliczności wskazane we wnioskach dowodowych również, jak wyżej podano, nie stanowią podstawy, by poddać w wątpliwość dane w ww. zaświadczeniach zawarte - w takim zakresie, w jakim zostały uwzględnione przez organ. W tym stanie rzeczy Sąd uwzględniając art. 106 § 3 p.p.s.a. ww. wniosków dowodowych nie uwzględnił. Skarżący odwołując się do dokumentacji zgłoszeniowo-wyrejestrowującej obejmującej szczegółowo wskazane również w decyzjach okresy podnosi, iż w okresie wyrejestrowywania z ubezpieczenia zdrowotnego obowiązkowi ubezpieczenia nie podlegał. Jednakże z powołanych wyżej przepisów wynika, iż takim ubezpieczeniom podlega osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Skoro zatem skarżący uznaje, iż we wskazanych okresach działalności gospodarczej nie prowadził i z tego faktu wywodził korzystne dla siebie skutki prawne to na nim spoczywa ciężar wykazania, że z tego powodu obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego ustał. Sama tylko okoliczność wyrejestrowania (w danym okresie) z ubezpieczenia zdrowotnego nie stanowi dowodu na ustanie tego obowiązku ani też dowodu na to, iż działalność gospodarcza nie była przez skarżącego prowadzona. Podkreślić przy tym należy, iż w tym okresie nie było możliwości zawieszenia działalności ani też zgłoszenia przerw w tej działalności. Skarżący mimo wcześniejszej sygnalizacji jego pełnomocnika o złożenie stosownych dokumentów na tę okoliczność i dwukrotnego wezwania przez organ do złożenia nie przedstawił jakichkolwiek dowodów; a na rozprawie przyznał, ze nie zwracał się do Urzędu Skarbowego celem uzyskania dokumentów, które by wskazywały, że nie prowadził działalności gospodarczej miedzy okresem kolejnych wyrejestrowań a ponownym zgłoszeniem do ubezpieczenia zdrowotnego, a księgę przychodów i rozchodów zniszczył. Przy bierności strony w powyższym zakresie i ciążącym na niej obowiązku wykazania okoliczności, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne i przy braku możliwości ze strony organów uzyskania stosownych dokumentów organ zasadnie przyjął, bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów, iż nie ma podstaw do przyjęcia, iż we wskazanych okresach wyrejestrowania skarżący nie prowadził działalności gospodarczej i w konsekwencji stwierdził, że skarżący w okresie od [...] stycznia 1999 r. do [...] maja 2005 r. był objęty obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego. Podnieść przy tym należy, iż sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należą do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaś przedmiotem sprawy objętej decyzją było stwierdzenie podlegania przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego i w tym zakresie sprawa, wbrew przekonaniu skarżącego, nie podlega przedawnieniu. Wszelkie zatem okoliczności podniesione przez skarżącego co do ew. podstaw do umorzenia należności z powyższego tytułu pozostają poza niniejszym rozstrzygnięciem i kontrolą Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż podnoszone w skardze, jak i w kolejnych pismach procesowych zarzuty co do naruszenia prawa procesowego i materialnego są niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.