VI SA/Wa 236/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zasądzić od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego R. G. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z [...] listopada 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. 1) stwierdzającą istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego R. G. (dalej skarżący) z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w następujących okresach: a) od dnia 14 lutego 2008 roku do dnia 31 grudnia 2009 roku, b) od dnia 1 stycznia 2014 roku do dnia 19 grudnia 2014 roku, 2) brak istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego skarżącego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 2010 roku do 31 grudnia 2013 roku. Skargę na powyższą decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, w części stwierdzającej istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 14 lutego 2008 roku do 31 grudnia 2009 roku, a także w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. Skarżący wniósł o dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz wydanie decyzji stwierdzającej, że skarżący nie był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. W przypadku niezastosowania trybu autokontroli, skarżący wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zobowiązanie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do wydania decyzji stwierdzającej, że skarżący nie był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. Ponadto wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania na podstawie norm przepisanych. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] działając w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) uchylił decyzję własną z dnia [...] listopada 2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] lipca 2015 r. w części dotyczącej stwierdzenia, że skarżący był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. i stwierdził, że skarżący nie był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r., od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2013 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi i wydanie decyzji w trybie autokontroli. W piśmie z dnia 26 kwietnia Prezes NFZ wyjaśnił, że skarżący nie wniósł skargi na decyzję z [...] stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli, wskutek której dochodzi do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Zasady stosowania wspomnianego trybu określa art. 54 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie należy uznać, iż postępowanie ze skargi skarżącego stało się bezprzedmiotowe albowiem z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia – działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) – uwzględnił skargę w całości i decyzją z [...] stycznia 2019 r. uchylił decyzję własną z dnia [...] listopada 2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] lipca 2015 r. w części dotyczącej stwierdzenia, że skarżący był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. i stwierdził, że skarżący nie był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 14 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2009 r., od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2013 r. oraz od 1 stycznia 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. Decyzja wydana w trybie autokontroli została doręczona skarżącemu 29 stycznia 2019 r. i zgodnie z informacją Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2019 r. skarżący nie wniósł na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).