VI SA/Wa 2361/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2012 r. sprawy ze skargi Z. w O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ, organ), działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) – dalej ustawa o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z. w O. (strona skarżąca) od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], nieuwzględniającej odwołania wniesionego przez stronę skarżącą od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert, w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego nr [...]- rejon operacyjny [...], utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Stan sprawy przedstawiał się następująco. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] marca 2011 r. zamieścił ogłoszenie o konkursie ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] na okres obowiązywania umowy od dnia [...] lipca 2011 r. do dnia [...] czerwca 2014 r. Świadczeniodawcy, którzy chcieli wziąć udział w postępowaniu winni byli składać swoje oferty do dnia [...] kwietnia 2011 r. Do powyższego postępowania zostały złożone 2 oferty: - oferta Z. w O., - oferta [...] będącego jednostką organizacyjną F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanego dalej uczestnikiem). W dniu [...] kwietnia 2011 r. w siedzibie [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] nastąpiło otwarcie złożonych ofert. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. W dniu [...] maja 2011 r. zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową przeprowadził kontrolę u obu oferentów. Kontrola u strony skarżącej wykazała posiadanie przez ten podmiot odpowiednich środków transportu, wyposażonych w wymagany sprzęt oraz ustaliła, iż dane zawarte w formularzu ofertowym strony skarżącej są zgodne ze stanem rzeczywistym, zastanym podczas kontroli. Kontrola przeprowadzona u uczestnika postępowania wykazała, iż posiada on odpowiednie środki transportu, wyposażone w wymagany sprzęt oraz ustaliła, iż dane zawarte w formularzu ofertowym złożonym przez tego świadczeniodawcę są zgodne ze stanem rzeczywistym, zastanym podczas kontroli. W dniu [...] maja 2011 r., na podstawie formularzy ofertowych złożonych do postępowania nr [...], wygenerowano "Ranking otwarcia", który szeregował oferentów według malejącej łącznej liczby punktów oceny przyznanej wstępnie ich ofertom za poszczególne zakresy świadczeń objęte postępowaniem. Zgodnie z powyższym "Rankingiem otwarcia" oferta uczestnika postępowania uzyskała łącznie 227,5 punktu, a oferta strony skarżącej uzyskała łącznie 203,5 punkty. W dniu [...] maja 2011 r. komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje z oferentami. W dniu [...] maja 2011 r., w części niejawnej postępowania, komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania złożonych ofert. Jak wynika z "Rankingu końcowego" oferta uczestnika postępowania uzyskała łącznie 227,5 punktu, w tym za kryterium ciągłość 135 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów), za kryterium jakość 77,5 punktu (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 17 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 43,5 punktu), natomiast za kryterium ceny 15 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów). Oferta strony skarżącej uzyskała łącznie 211 punktów, w tym za kryterium ciągłość 135 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów), za kryterium jakość 61 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 12 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 12 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego — 37 punktów), natomiast za kryterium ceny 15 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, czasowe podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów). W dniu [...] maja 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania i dokonano wyboru oferty złożonej przez uczestnika postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. strona skarżąca złożyła do [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie podnosząc następujące zarzuty: - braku udostępnienia dokumentacji, w szczególności rozstrzygnięcia postępowania, - niewybrania jej oferty pomimo tego, że spełniała ona wszystkie wymogi stawiane w przedmiotowym postępowaniu, a porównanie ofert złożonych do tego postępowania powinno doprowadzić do wyboru jej oferty; - nieodrzucenia oferty konkurencyjnej pomimo tego, że zawierała ona nieprawdziwe informacje; - bezpodstawnego wezwania w toku postępowania do złożenia wyjaśnień dotyczących personelu; - niewłaściwej oceny kwestii posiadania przez stronę skarżącą certyfikatu ISO w zakresie usług w rodzaju ratownictwo medyczne; - naruszenia przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez żądanie przedłożenia certyfikatu ISO w zakresie usług w rodzaju ratownictwo medyczne świadczonych przez podwykonawcę, - niewłaściwego przeprowadzenia oceny ofert w kryterium jakości, w części dotyczącej personelu, poprzez uznanie, że łączny średniotygodniowy czas pracy lekarzy wskazanych w ofercie może przekraczać łączny średniotygodniowy czas funkcjonowania specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego w danym rejonie operacyjnym; - bezpodstawnego wezwania do przedstawienia certyfikatu ISO w zakresie usług w rodzaju ratownictwo medyczne świadczonych przez podwykonawcę. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] czerwca 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą w oparciu o art. 49 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191 poz. 1410 ze zm.), art. 154 ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 107 ust. 5 pkt 8, art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, art. 104, art. 107 i art. 108 kpa, oddalił w całości odwołanie strony skarżącej. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. strona skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając naruszenie: - art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; - art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez zaniechanie starannego uzasadnienia decyzji pod względem faktycznym i prawnym poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji obarczonej wadą wewnętrznej sprzeczności; - art. 154 ust. 2 ustawy o świadczeniach, poprzez uchybienie siedmiodniowego terminu do rozpatrzenia odwołań przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia; - art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez naruszenie obowiązku zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] października 2011 r. Prezes NFZ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zważył, iż oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ w zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz w zarządzeniu Nr 12/2011/DSM z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, natomiast ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Analizując zebrany i oceniony powtórnie materiał dowodowy organ odwoławczy wskazał, iż oferta strony skarżącej uzyskała za kryterium jakości o 5 punktów oceny mniej niż oferta uczestnika postępowania, zarówno w zakresie świadczeń udzielanych czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, jak i w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego. Biorąc pod uwagę również zakres świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, łączna różnica pomiędzy ilościami punktów przyznanych obu ofertom biorącym udział w postępowaniu za kryterium jakości wynosiła 16,5 punktu, z których 15 było związanych z nieprzyznaniem stronie skarżącej dodatkowej punktacji za posiadanie certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego, w związku z nieposiadaniem takiego certyfikatu przez podwykonawcę strony skarżącej - [...]. Powyższe dowiodło, w ocenie organu odwoławczego, iż różnica w punktacji przyznanej obu ofertom w związku z parametrami oceny dotyczącymi personelu w zakresie świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, nie miała wpływu na ostateczny wynik postępowania, ponieważ czynnikiem decydującym o wyniku było w tym przypadku przyznanie dodatkowej punktacji ofercie uczestnika postępowania w związku z dysponowaniem przez tego oferenta certyfikatem ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego. W odniesieniu do zarzutów Odwołującego o bezkrytyczne przyjęcie przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu ustaleń komisji konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie, iż każdy z oferowanych przez [...] środków transportu specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego dysponuje wolumetryczną pompą infuzyjną, podczas gdy faktycznie dysponuje strzykawkową pompą infuzyjną, organ wskazał, co następuje. Zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) zespół ratownictwa medycznego jest wyposażony w specjalistyczny środek transportu sanitarnego, spełniający cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane. Do specjalistycznych środków transportu sanitarnego, o których mowa w art. 36 ust.2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym ma zastosowanie norma PN-EN 1789 - Pojazdy medyczne i ich wyposażenie. Ambulanse drogowe. Zespoły ratownictwa medycznego muszą spełniać wymagania zawarte w powyższej normie, jak również w zarządzeniu Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Część 5 załącznika nr 3 do powyższego zarządzenia, wskazuje wymagania dotyczące wyposażenia medycznego środka transportu zgodne z aktualnie obowiązującą Polską Normą przenoszącą europejskie normy zharmonizowane oraz wytycznymi Ministerstwa Zdrowia. Zgodnie z pozycją nr 5.7.8 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r., każdy medyczny środek transportu specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego powinien być wyposażony w jedną wolumetryczną pompę infuzyjną. Przeprowadzona w dniu [...] maja 2011 r. kontrola Oferenta - [...], biorącego udział w postępowaniu nr [...] wykazała, iż każdy z oferowanych przez [...] medycznych środków transportu specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego jest wyposażony w jedną wolumetryczną pompę infuzyjną. Z dostarczonych komisji konkursowej przez świadczeniobiorcę paszportów technicznych ww. pomp infuzyjnych wynika, iż są to urządzenia typu – strzykawkowa pompa infuzyjna. W dniu [...] maja 2011 r. komisja konkursowa prowadząca przedmiotowe postępowanie wystąpiła do [...], Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej dla województwa [...] z prośbą o odpowiedź na pytanie, czy strzykawkowa pompa infuzyjna może być uznawana za rodzaj wolumetrycznej pompy infuzyjnej. W odpowiedzi na powyższe zarówno Konsultant Wojewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej dla województwa [...] stwierdził, że rodzajem pomp infuzyjnych w ratownictwie medycznym są pompy strzykawkowe. Natomiast konsultant krajowy w tej dziedzinie wskazał, że infuzyjną pompę strzykawkową można uznać za odmianę wolumetrycznej pompy infuzyjnej. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 7, art. 8 oraz art. 77 kpa, podjął wszelkie kroki do zbadania całości dokumentacji postępowania i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Analizując zebrany materiał dowodowy stwierdził, iż powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy i jego analizy wynika, że zarówno na etapie części jawnej, jak i niejawnej postępowania obie oferty były rozpatrywane na tych samych zasadach, a postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Na skutek niedokonania wyboru oferty strony skarżącej, nie doszło zatem do naruszenia jej interesu prawnego. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Z. w O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] października 2011 r., zarzucając naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 134 ust. 1 w związku z art. 140 ust. 1 i art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z pkt 6.2 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r. przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż jednoznacznie i w wyczerpujący sposób opisane warunki zamówienia interpretowane mogą być przez organ w sposób zupełnie dowolny, z pominięciem norm polskich, uwzględnionych przy sporządzaniu zarządzeń Prezesa NFZ, w czego następstwie wezwano stronę skarżącą do zmiany treści oświadczenia w zakresie, w jakim odnosiło się do powyższego punktu tj. warunku "posiadania certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego realizowanych przez jednostkę ważnego w dniu złożenia oferty"; art. 7, art. 77 oraz art. 80 w zw. z art. 136 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechaniu zebrania pełnego materiału dowodowego, nieuzupełnienia postępowania dowodowego i materiałów w sprawie oraz brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a to w kwestii nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie możliwości uzyskania certyfikatu jakości ISO przez uczestnika postępowania dla obszaru, na którym certyfikatem tym dysponowała strona skarżąca; art. 7, art. 75 § 1, art. 80 w zw. z art. 136 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechaniu uzupełnienia postępowania dowodowego, w zakresie umożliwiającym weryfikację czy uczestnik postępowania w chwili składania oferty spełniał warunek opisany w pkt 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r., tj. posiadał system wspomagania dowodzenia, który umożliwiał przekazywanie statusów obrazujących etap realizacji zlecenia drogą elektroniczną z ambulansu do stanowiska dyspozytorskiego; art. 140 ust. 1 i art. 141 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w zw. z pkt 5.7.8 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odstąpieniu od określonych w zarządzeniu wymagań w drodze dowolnej wykładni pojęcia "wolumetrycznej pompy infuzyjnej"; art. 146 ust. 2 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż przepis ten uprawnia do zasięgania opinii konsultanta na etapie prowadzenia postępowania konkursowego zarówno dla Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, jak i Prezesa NFZ, a równocześnie stanowi na etapie postępowania odwoławczego lex specialis względem art. 84 kpa. W odpowiedzi na skargę, Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko przedstawione poniżej. W odniesieniu do zarzutów, dotyczących kwestii nieprzyznania ofercie strony skarżącej dodatkowej punktacji za dysponowanie właściwym certyfikatem jakości ISO, organ odwoławczy, powołując się na przepisy prawa i zarządzenia Prezesa NFZ w tym zakresie, stwierdził iż porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach). Elementem dodatkowo ocenianym było posiadanie certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego realizowanych przez jednostkę, ważnego w dniu złożenia oferty. W przypadku oferentów składających ofertę do postępowania, dotyczącego wyłonienia podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, oferent przedstawia dodatkowo m.in. kopię certyfikatu ISO w zakresie ratownictwa medycznego w przypadku posiadania przez oferenta takiego certyfikatu, za co przyznaje się dodatkowe 5 punktów oceny za każdy zakres świadczeń objęty postępowaniem. Organ odwoławczy uzasadnił, że w części II formularza ofertowego, strona skarżąca wskazała, iż w przypadku wyboru jej oferty w toku postępowania i zawarcia z nią umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, świadczenia te będą udzielane przez nią przy udziale podwykonawcy - [...]. Z powyższego oświadczenia wynikało, zdaniem Prezesa NFZ, że strona skarżąca we własnym zakresie miała realizować świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...] oraz świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscami stacjonowania w [...] oraz [...], natomiast wykonywanie: świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...], świadczeń udzielanych czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...] oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...], miało zostać powierzone podwykonawcy. Zatem w ocenie organu, wszystkie zakresy świadczeń objęte przedmiotowym postępowaniem, w przypadku wyboru oferty strony skarżącej, byłby realizowane przy udziale podwykonawcy - [...], który nie dysponował certyfikatem ISO w zakresie usług medycznych. Wobec powyższego organ uznał, że nie wszystkie zespoły ratownictwa medycznego w rejonie, którego dotyczyło postępowanie były objęte certyfikatem ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego, zatem komisja konkursowa nie miała podstaw, aby przyznać ofercie strony skarżącej punktacji za ten warunek dodatkowo oceniany. Tymczasem drugi z oferentów, deklarował, że w przypadku wybrania jego oferty i zawarcia umowy o udzielanie świadczeń w rodzaju ratownictwo medyczne, będzie udzielał ich na terenie całego rejonu operacyjnego [...] bez udziału podwykonawców, co oznaczało, że wszystkie zespoły ratownictwa medycznego w powyższym rejonie operacyjnym zostałyby objęte certyfikatem ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego. Odnosząc się do zarzutu, iż Prezes NFZ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechał uzupełnienia postępowania dowodowego, w zakresie umożliwiającym weryfikację, czy uczestnik postępowania w chwili składania oferty posiadał system wspomagania dowodzenia, który umożliwiał przekazywanie statusów, obrazujących etap realizacji zlecenia, drogą elektroniczną z ambulansu do stanowiska dyspozytorskiego, organ odwoławczy uznając go za bezzasadny, argumentował, że w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie, przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego stwierdził, iż okoliczność dysponowania przez uczestnika postępowania systemem wspomagania dowodzenia, została udowodniona w toku postępowania poprzez przeprowadzenie w dniu [...] maja 2011 r. kontroli tego oferenta w powyższym zakresie, o czym świadczą protokoły kontroli oraz zapisy jej wyników, wchodzące w skład dokumentacji postępowania. W odniesieniu do zarzutów strony skarżącej o naruszenie art. 140 ust. 1 oraz art. 141 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z pkt 5.7.8 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odstąpieniu od określonych w powyższym zarządzeniu wymagań w drodze dowolnej wykładni pojęcia "wolumetrycznej pompy infuzyjnej", organ zważył, iż ww. kontrola przeprowadzona w dniu [...] maja 2011 r., wykazała, iż każdy z oferowanych przez uczestnika postępowania medycznych środków transportu specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego był wyposażony w jedną wolumetryczną pompę infuzyjną. Z dostarczonych komisji konkursowej przez tego świadczeniodawcę paszportów technicznych ww. pomp infuzyjnych wynikało, iż były to urządzenia typu - strzykawkowa pompa infuzyjna. Po zasięgnięciu opinii w tej materii Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej dla województwa [...], Konsultanta Krajowego w tej dziedzinie oraz Ministerstwa Zdrowia, organ przyjął, iż strzykawkowa pompa infuzyjna może być uznawana za rodzaj wolumetrycznej pompy infuzyjnej. Zatem, w ocenie Prezesa NFZ każdy z oferowanych przez uczestnika postępowania medycznych środków transportu specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego spełniał wymóg wyposażenia w jedną wolumetryczną pompę infuzyjną, określony w normie PN-EN 1789. Odnosząc się do zarzutu, iż rozpatrując odwołanie strony skarżącej organ odwoławczy winien był w oparci o art. 84 § 1 kpa zasięgnąć opinii osób dysponujących wiedzą specjalistyczną, podniesiono, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2009 r., Nr 52, poz. 419 z późn. zm.) biegłym, do którego powinien zwrócić się Prezes NFZ w powyższej kwestii byłby Krajowy Konsultant w dziedzinie medycyny ratunkowej, a takie działanie byłoby bezcelowe, ponieważ opinia Konsultanta Krajowego w dziedzinie medycyny ratunkowej została przedstawiona w toku postępowania i znajdowała się w dokumentacji sprawy w momencie rozpatrywania odwołania strony skarżącej przez Prezesa NFZ. Organ odwoławczy nie zgodził się również ze stroną skarżącą, że wystąpienie komisji konkursowej o opinię do właściwych Konsultantów w dziedzinie medycyny ratunkowej w toku postępowania konkursowego stanowiło naruszenie przepisów regulujących przebieg tego postępowania, ponieważ, jak wskazała strona skarżąca, w myśl art. 146 ust. 2 ustawy o świadczeniach zasięgnięcie opinii właściwych Konsultantów Krajowych jest dopuszczalne tylko na etapie poprzedzającym określenie przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Odpowiadając na ten zarzut, Prezes NFZ zauważył, iż komisja konkursowa zwróciła się do właściwych konsultantów w dziedzinie medycyny ratunkowej, z prośbą o zajęcie stanowisko w kwestii czy strzykawkowa pompa infuzyjna może być uznawana za rodzaj wolumetrycznej pompy infuzyjnej, w oparciu o § 16 ust. 1 "Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej " stanowiącego załącznik do uchwały Nr 36/2005/1 Rady Funduszu z dnia 4 października 2005 r., a nie w oparciu o wskazany przez stronę skarżącą art. 146 ust. 2 ustawy o świadczeniach. Reasumując, Prezes NFZ stwierdził, iż powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (art. 132 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Zawieranie umów o udzielanie świadczeń odbywa się co do zasady, po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję (art. 139 ust. 1 i 4 ustawy). Komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania wskazując wybraną ofertę, jeżeli wcześniej nie nastąpiło unieważnienie tego postępowania (art. 151 ust. 1 ustawy). Przepis art. 154 ust. 1 ustawy stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie 2 dni od dnia jej wydania, na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego Oddziału Wojewódzkiego Funduszu (art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach). Od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Dyrektora właściwego Oddziału Wojewódzkiego Funduszu (ust. 4 wymienionego przepisu). Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu (ust. 6). Zgodnie z ust. 7 art. 154 ustawy w przypadku uwzględnienia odwołania przeprowadza się ponownie postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Do ponownie przeprowadzanego postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 oraz art. 145 ustawy (przeprowadza się postępowanie w trybie rokowań, jeżeli uprzednio prowadzone postępowanie w trybie konkursu ofert zostało unieważnione, a szczegółowe warunki postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są takie same jak w konkursie ofert i w postępowaniu tym biorą udział świadczeniodawcy wskazani w art. 145). Od decyzji Prezesa Funduszu świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach). W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje. Zgodnie natomiast z art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, że w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, do czasu zakończenia postępowania, oferent może złożyć do komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Do czasu rozpatrzenia protestu postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ulega zawieszeniu, chyba że z treści protestu wynika, że jest on oczywiście bezzasadny (art. 153 ust. 2). Komisja rozpatruje i rozstrzyga protest w ciągu 7 dni od dnia jego otrzymania i udziela pisemnej odpowiedzi składającemu protest. Nieuwzględnienie protestu wymaga uzasadnienia (art. 153 ust. 3). Z powołanych przepisów wynika, że postępowanie prowadzone przez komisję, zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej oferty na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jest wzorowane na czynnościach poprzedzających zawarcie umowy cywilnoprawnej, uregulowanych w Kodeksie cywilnym (art. 66 § 1 i nast. oraz art. 72 § 1 k.c). Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym, jak wyborem najkorzystniejszej oferty (ofert) przez zamawiającego. Podmiot prowadzący to postępowanie - Narodowy Fundusz Zdrowia reprezentowany przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu - jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych, właściwych organom administracji publicznej. Jedynie na mocy konkretnych przepisów tej ustawy wydaje decyzje administracyjne (art. 154 ust. 3 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). Niewątpliwie więc postępowanie prowadzone przez komisję nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2007 r. wydane w sprawie II GSK 330/06, czy wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie II GSK 186/06). W konsekwencji do postępowania toczącego się na skutek wniesionego odwołania mają zastosowanie zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Z. w O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia postanowił: Zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została wydana na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) - zwana dalej "ustawą o świadczeniach" oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Postępowanie prowadzone w reżimie cywilnoprawnym w niniejszej sprawie, jak wynika z niespornego stanu faktycznego, zakończyło się wybraniem w konkursie ofert oferty [...]. Z brzmienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wywieść należy, że w kręgu podmiotów, którym przysługują środki odwoławcze, ustawodawca umieścił świadczeniodawców posiadających interes prawny, swoisty o tyle, że musi dojść do jego uszczerbku i to wskutek naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń. Zauważyć trzeba, że w myśl art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). W świetle przytoczonych regulacji (art. 132 i 152) niewątpliwie zatem uszczerbek interesu prawnego wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Z tego względu oczywiste jest, że posiada on legitymację do wniesienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania ofertowego (art. 154 ust. 1) -celem skontrolowania w postępowaniu administracyjnym, czy niekorzystne rozstrzygnięcie nie jest wynikiem naruszenia przez NFZ zasad przeprowadzenia tego postępowania. W ocenie składu orzekającego w tej sprawie skarżąca miała interes prawny, który doznał uszczerbku w niniejszym postępowaniu, gdyż nie została wybrana do udzielania świadczeń. W ustawie o świadczeniach zostały określone zasady jakie obowiązują w postępowaniu o zawarcie umów. Są to w szczególności: 1) równe traktowanie świadczeniodawców, 2) niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania, 3) przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Należy podkreślić, że ustawodawca, na podstawie delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w sposób nie budzący wątpliwości dał Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia prawo do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Zgodnie z powyższym oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach w: 1) zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.); 2) zarządzeniu Nr 12/2011/DSM z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.). W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 262/10 zarządzenia Prezesa Funduszu są dla świadczeniobiorców wiążące. Jak wynika z akt sprawy każdy świadczeniodawca biorący udział w przedmiotowym postępowaniu złożył stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłosił do nich zastrzeżeń. Przystępując do omówienia zarzutów skargi w pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutów Skarżącej dotyczących kwestii nieprzyznania ofercie Z. w O. dodatkowej punktacji za dysponowanie właściwym certyfikatem jakości ISO, o którym mowa w części 6.2 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, należy stwierdzić co następuje. Zgodnie z art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją. Część 6.2 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne wskazuje, że elementem dodatkowo ocenianym podczas postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne jest posiadanie certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego realizowanych przez jednostkę, ważnego w dniu złożenia oferty. Jednocześnie § 13 ust. 1 pkt 7 lit. c zarządzenia Nr 49/2010/DSOZ Prezesa Funduszu z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.) stwierdza, że w przypadku oferentów składających ofertę do postępowania, dotyczącego wyłonienia podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, oferent przedstawia dodatkowo m.in. kopię certyfikatu ISO w zakresie ratownictwa medycznego w przypadku posiadania przez oferenta takiego certyfikatu. Ofercie świadczeniodawcy dysponującego właściwym certyfikatem ISO, zgodnie z tabelami nr 1.9.1 - ratownictwo medyczne - specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, nr 1.9.2 - ratownictwo - medyczne wodne specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, nr 1.9.3 - ratownictwo medyczne - podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz nr 1.9.4 -ratownictwo medyczne - wodne podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Funduszu z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.), przyznaje się dodatkowe 5 punktów oceny za każdy zakres świadczeń objęty postępowaniem. W części II formularza ofertowego złożonego przez Z. w O. do przedmiotowego postępowania Świadczeniodawca wskazał, iż w przypadku wyboru jego oferty w toku postępowania i zawarcia z nim umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, świadczenia te będą udzielane przez niego przy udziale podwykonawcy - [...]. Zgodnie z § 8 ust. 2 zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne Świadczeniodawca ubiegający się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, który w przypadku wybrania jego oferty będzie udzielał świadczeń przy udziale podwykonawcy, powinien złożyć oświadczenie zgodne ze wzorem określonym w załączniku nr 6 do powyższego zarządzenia, wraz z kompletem dokumentów podwykonawcy określonym we wskazanym powyżej załączniku. Treść załącznika nr 6 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne wskazuje, iż jednym z dokumentów dotyczących podwykonawcy, które Świadczeniodawca powinien załączyć do swojej oferty jest kopia certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego realizowanych przez podwykonawcę, ważnego w dniu złożenia oferty. Jak wynika z akt sprawy skarżąca w oświadczeniu zgodnym z wzorem określonym w załączniku nr 6 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM przywołanym powyżej wskazała, że będzie wykonywała powyższą umowę przy pomocy podwykonawcy – [...]. Z oświadczenia wynika, że skarżąca [...] we własnym zakresie będzie realizować świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...] oraz podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...] oraz [...], natomiast wykonanie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...], świadczeń udzielanych czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...] oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego z miejscem stacjonowania w [...], miało zostać powierzone podwykonawcy. Powyższe oznacza, jak słusznie zauważył organ, że wszystkie zakresy świadczeń objęte przedmiotowym postępowaniem, w przypadku wyboru oferty [...], byłby realizowane przy udziale podwykonawcy - [...]. We wskazanym powyżej oświadczeniu [...] przedstawił listę dokumentów dotyczących podwykonawcy, które załączył do oferty. Wśród tych dokumentów brak jest kopii certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego realizowanych przez podwykonawcę, ważnego w dniu złożenia oferty, co potwierdził sam oferent w wyjaśnieniach złożonych w dniu [...] maja 2011 r. Z powyższych wyjaśnień wynikało, że oferent udzielił odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1.4.1.1. części ankietowej formularza ofertowego, gdyż on taki certyfikat posiada, natomiast podwykonawca [...] nie posiada certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego ponieważ nie mógł, zdaniem świadczeniodawcy, uzyskać go przed rzeczywistym rozpoczęciem udzielania świadczeń w rodzaju ratownictwo medyczne. Natomiast w dniu [...] maja 2011 r. Z. w O. złożył oświadczenie, zgodnie z którym [...] (podwykonawca) nie ma takiego certyfikatu. Mając powyższe na względzie skarżąca zmieniła odpowiedź na pytanie nr 1.4.1.1. "Czy oferent posiada ważny w dniu złożenia oferty certyfikat ISO w zakresie usług medycznych, ratownictwa medycznego realizowanych przez jednostkę?" z "Tak" na "Nie". Wobec powyższego należy stwierdzić, że Komisja Konkursowa słusznie nie przyznała punktów skarżącej za certyfikat ISO. Jak wynika z art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191 poz. 1410 ze zm.) umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne zawierana jest na rejon operacyjny i dotyczy wszystkich zespołów ratownictwa medycznego w rejonie operacyjnym, gdyż postępowanie ma na celu kompleksową realizację świadczeń. W związku z powyższym zarówno oferent jak i podwykonawca winien się legitymować stosownym certyfikatem ISO w celu uzyskania dodatkowej punktacji za ten certyfikat. Reasumując należy uznać, że zarówno Komisja Konkursowa, jak i organy obu instancji prawidłowo uznały, że dodatkowa punktacja za certyfikat ISO nie może być przyznana skarżącej. Jak słusznie zauważył organ II instancji [...] załączyła do oferty kopię właściwego certyfikatu ISO w zakresie ratownictwa medycznego. Skarżąca zarzuca ponadto naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 80 w zw. z art. 136 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechaniu uzupełnienia postępowania dowodowego, w zakresie umożliwiającym weryfikację czy uczestnik postępowania w chwili składania oferty spełniał warunek opisany w pkt 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r., tj. posiadał system wspomagania dowodzenia, który umożliwiał przekazywanie statusów obrazujących etap realizacji zlecenia drogą elektroniczną z ambulansu do stanowiska dyspozytorskiego. Zgodnie z częścią 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 49/2010/DSOZ Prezesa Funduszu z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.) elementem dodatkowo ocenianym w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń w rodzaju ratownictwo medyczne jest posiadanie systemu wspomagania dowodzenia obejmującego wszystkie zespoły ratownictwa medycznego, który zapewnia następujące funkcje: a) rejestracja i zarządzanie zgłoszeniami oraz wyjazdami, z możliwością przekazywania zlecenia wyjazdu drogą elektroniczną do ambulansu oraz do miejsca stacjonowania; b) ciągły monitoring pozycji geograficznych na podkładzie mapowym, na każdym stanowisku dyspozytorskim; c) przekazywanie statusów drogą elektroniczną z ambulansu do stanowiska dyspozytorskiego, obrazujących etap realizacji zlecenia. W części ankietowej formularza ofertowego [...] udzielił odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1.3.11. dotyczące posiadania systemu wspomagania dowodzenia. W dniu [...] maja 2011 r. w oparciu o § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) przeprowadzono kontrolę u uczestnika postępowania. Z zapisów z protokołu kontroli wynika, że kontrola wykazała posiadanie przez uczestnika systemu wspomagania dowodzenia. W ocenie Sądu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w sposób prawidłowy zweryfikował również dowód przedłożony przez skarżącą w postaci nagrań na płycie DVD mających świadczyć o braku systemu wspomagania dowodzenia przez uczestnika postępowania uznając, że na płycie nie znajdują się dowody mające świadczyć o braku powyższego systemu. W odniesieniu do zarzutów Skarżącego o naruszenie art. 140 ust. 1 oraz art. 141 ust. 1 ustawy o świadczeniach w związku z pkt 5.7.8 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odstąpieniu od określonych w powyższym zarządzeniu wymagań w drodze dowolnej wykładni pojęcie "wolumetrycznej pompy infuzyjnej" należy stwierdzić, że organ był uprawniony do zasięgnięcia w tym zakresie opinii konsultantów. Zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) zespół ratownictwa medycznego jest wyposażony w specjalistyczny środek transportu sanitarnego, spełniający cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane. Do specjalistycznych środków transportu sanitarnego, o których mowa w art. 36 ust. 2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym ma zastosowanie norma PN-EN 1789 - Pojazdy medyczne i ich wyposażenie. Ambulanse drogowe. Zespoły ratownictwa medycznego muszą spełniać wymagania zawarte w powyższej normie, jak również w zarządzeniu Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Część 5 załącznika nr 3 do powyższego zarządzenia, wskazuje wymagania dotyczące wyposażenia medycznego środka transportu zgodne z aktualnie obowiązującą Polską Normą przenoszącą europejskie normy zharmonizowane oraz wytycznymi Ministerstwa Zdrowia. Zgodnie z pozycją nr 5.7.8 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, każdy medyczny środek transportu specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego powinien być wyposażony w jedną "wolumetryczną pompę infuzyjną". Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2009 r., Nr 52, poz. 419 z późn. zm.) konsultanci wykonują zadania opiniodawcze, doradcze i kontrolne dla organów administracji rządowej, podmiotów, które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej, Narodowego Funduszu Zdrowia i Rzecznika Praw Pacjenta. Zgodnie z art. 6 ustawy o konsultantach w ochronie zdrowia do zadań konsultantów krajowych oraz konsultantów wojewódzkich należy w szczególności wydawanie opinii o stosowanym postępowaniu diagnostycznym, leczniczym i pielęgnacyjnym w zakresie jego zgodności z aktualnym stanem wiedzy, z uwzględnieniem dostępności metod i środków, a zgodnie z art. 6a powyższej ustawy do zadań konsultantów krajowych oraz konsultantów wojewódzkich należy ponadto wydawanie opinii w zakresie wyrobów medycznych. Należy ponadto stwierdzić, iż wolumetryczną pompę infuzyjną, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 107, poz. 679 z późn. zm.) należy uznać za wyrób medyczny. W wyniku kontroli przeprowadzonej u uczestnika postępowania stwierdzono, że posiada on pompy infuzyjne typu – strzykawkowe pompy infuzyjne. Z opinii Konsultanta Wojewódzkiego wynika, że "pompy infuzyjne strzykawkowe i przepływowe należą do pomp wyporowych i spełniają taką samą funkcję. Efekt końcowy ich pracy jest taki sam, dokładność infuzji porównywalna, chociaż stosując pompy przepływowe, należy pamiętać o tym, że choć badania wykazały poprawność dawkowania przy niskich przepływach, jednak nie zaleca się stosowania przepływów niższych niż 10 ml/h. Obydwa rodzaje pomp można zatem nazwać wolumetrycznymi, czyli podającymi ściśle zaprogramowaną objętość płynu w jednostce czasu. Różnica zasadniczo sprowadza się do tego, w jaki techniczny sposób zapewni się realizację tej funkcji. Dysponent jednostek ratownictwa medycznego mający spełnić warunek posiadania wolumetrycznej pompy infuzyjnej, bez dodatkowych informacji wskazujących jakiego wyboru ma dokonać lub który rodzaj wykluczyć, może użyć zamiennie pompy strzykawkowej lub przepływowej. Mając na uwadze powszechność stosowania w ratownictwie medycznym pomp infuzyjnych strzykawkowych, jak i opisane powyżej zalety ich użycia w warunkach przedszpitalnych oraz ściślejsze dostosowanie do funkcji dawkowania leków, nie budzi zdziwienia fakt, że w zdecydowanej większości przypadków takie właśnie pompy są wybierane jako wyposażenie ambulansów. Ze względów merytorycznych wybór taki jest właściwy i zalecany." Natomiast Konsultant Krajowy wskazał, że strzykawkowa pompa infuzyjna może być uznana za rodzaj wolumetrycznej pompy infuzyjnej. Powyższe stanowisko potwierdziło również Ministerstwo Zdrowia. Biorąc powyższe pod rozwagę należy uznać, że uprawnione było stanowisko komisji konkursowej i organów obu instancji, że każdy z oferowanych przez [...] medycznych środków transportu specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego spełniał wymogi wyposażenia w wolumetryczną pompę infuzyjną. W ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do obrazy art. 7 i 77 kpa ponieważ materiał w sprawie został zebrany i oceniony w sposób prawidłowy. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.