VI SA/Wa 2364/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2364/13 oddalającego skargę A. B. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wyjaśnień i interpretacji uprawnień budowlanych p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu - Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. A. B. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wyjaśnień i interpretacji uprawnień budowlanych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 2 stycznia 2014 r. skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 5 lutego 2014 r. Pismem z dnia 4 lutego 2014 r. skarżący został zawiadomiony o odwołaniu rozprawy z uwagi na chorobę sędziego sprawozdawcy (k. 36 akt sądowych). Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r. strona skarżąca została zawiadomiona o kolejnym terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 25 marca 2014 r. W związku ze zwolnieniem lekarskim sędziego sprawozdawcy rozprawa wyznaczona na dzień 25 marca 2014 r. została ponownie zdjęta z wokandy, o czym skarżący został poinformowany w rozmowie telefonicznej z pracownikiem sekretariatu Wydziału VI WSA w Warszawie (vide: notatka służbowa z dnia 24 marca 2014 r. - k. 50 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2014 r. został wyznaczony na dzień 20 maja 2014 r. nowy termin rozprawy, o którym skarżący został zawiadomiony. W zawiadomieniu skarżący został pouczony m.in. o treści przepisu art. 141 § 2 p.p.s.a., a więc o terminie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (vide: zawiadomienie z dnia 9 kwietnia 2014 r. - k. 54 akt sądowych). Powyższe zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skarżącemu prawidłowo doręczone w dniu 11 kwietnia 2014 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej - k. 56 akt sądowych). W dniu 20 maja 2014 r. odbyła się rozprawa w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 27 czerwca 2013 r. Skarżący, prawidłowo zawiadomiony, nie stawił się na terminie rozprawy. Po przeprowadzeniu rozprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 maja 2014 r. oddalił skargę A. B.. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku. Uzasadniając przyczynę dokonania czynności (złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) po upływie ustawowego terminu, skarżący wskazał, że rozprawa była trzykrotnie odraczana. W związku z powyższym, skarżący stwierdził, że był przekonany, iż także ostatni termin rozprawy również zostanie odroczony, a w następstwie tego skarżący otrzyma kolejne zawiadomienie o nowym terminie rozprawy. Skarżący stwierdził, że za późno zadzwonił do Sądu w celu uzyskania informacji na temat jego sprawy, co spowodowało upływ siedmiodniowego terminu na wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a.")., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle przepisów art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak stanowi przepis art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie powyższe unormowania zawarte w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy strona skarżąca dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dochowania czynności w postaci złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Należy uznać, że na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić daty uzyskania przez skarżącego informacji o odbyciu się rozprawy w dniu 20 maja 2014 r. i wydaniu spornego wyroku, a co za tym idzie, nie jest w stanie ustalić, czy skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu, dochował ustawowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc czy złożył ów wniosek w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd uznał jednak, że skoro ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, obowiązku uprawdopodobnienia zachowania wspomnianego siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a strona nie wskazała w stopniu dostatecznym okoliczności dotyczących jej zachowania, zaś Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, iż strona terminu tego nie zachowała - to Sąd rozpatrujący sprawę powinien rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie (tak m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I Oz 65/11; podobnie: B. Dauter /w:/ Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 3, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 291). W tej sytuacji, pomimo istniejących wątpliwościami co do zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, Sąd postanowił rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie, w trybie przewidzianym w art. 86 § 1 p.p.s.a. Przechodząc do analizy okoliczności podnoszonych przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd zobowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku, jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący wskazał, że w wyniku wcześniejszego dwukrotnego odwołania terminu rozprawy i zdjęcia jego sprawy z wokandy posiedzenia sądu, był przekonany, że kolejny termin rozprawy wyznaczony na dzień 20 maja 2014 r. również zostanie odroczony, a w następstwie tego - skarżący otrzyma kolejne zawiadomienie o nowym terminie rozprawy. Ponadto skarżący stwierdził, że za późno zadzwonił do Sądu w celu uzyskania informacji na temat jego sprawy, co spowodowało upływ siedmiodniowego terminu na wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W świetle przytoczonych we wniosku okoliczności zmierzających do wykazania braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, należy - zdaniem Sądu - uznać, że przedstawione argumenty strony skarżącej należało uznać za chybione. Z akt sprawy wynika bezspornie, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, który został wyznaczony na dzień 20 maja 2014 r., a także pouczony o nieobowiązkowym stawiennictwie oraz o terminie i trybie zaskarżenia wyroku do sądu wyższej instancji. W ocenie Sądu, przyjęte przez skarżącego bezpodstawne założenie, jakoby rozprawa w jego sprawie wyznaczona na dzień 20 maja 2014 r. nie odbędzie się, z całą pewnością nie można zaliczyć do okoliczności nadzwyczajnych, wykluczających brak winy po stronie skarżącego. Wymaga wyjaśnienia, że kryterium braku winy, jako przesłanki koniecznej do zastosowania instytucji przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Monitor Prawniczy z 2003 r., nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Zdaniem Sądu skarżący wykazał się w niniejszej sprawie niedostateczną starannością w prowadzeniu własnych spraw, albowiem skoro został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na 20 maja 2014 r. i pouczony jednocześnie o ewentualnym terminie oraz trybie zaskarżenia wyroku oddalającego skargę, winien był bez zbędnej zwłoki zainteresować się przebiegiem owej rozprawy, podejmując wszelkie stosowne kroki celem należytego zabezpieczenia swoich praw. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.