VI SA/Wa 2364/18

WyrokWSA w Warszawie2019-04-03

Skład orzekający: Danuta Szydłowska, Aneta Lemiesz, Grzegorz Nowecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd po drodze krajowej została nałożona prawidłowo, pomimo twierdzeń skarżącej o usterce systemu poboru opłat?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna została nałożona prawidłowo, ponieważ obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej powstaje przed rozpoczęciem przejazdu i musi być pokryty w kwocie zapewniającej jego realizację. Odpowiedzialność administracyjna w tym zakresie ma charakter obiektywny i jest niezależna od winy sprawcy oraz przyczyn naruszenia. Twierdzenia o usterce systemu nie wyłączają odpowiedzialności, zwłaszcza gdy nie udowodniono jej wpływu na konkretny incydent.
Stan faktyczny
Skarżąca została ukarana karą pieniężną za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd po drodze krajowej. Kontrola wykazała, że urządzenie viaBOX było zainstalowane, ale na koncie użytkownika brakowało środków w momencie przejazdu. Skarżąca twierdziła, że przyczyną był brak sygnalizacji dźwiękowej o braku środków, co mogło być spowodowane usterką systemu, oraz że kara jest rażąco niewspółmierna. Organ utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu kary, stwierdzając, że opłata nie została uiszczona przed przejazdem, a konto zostało doładowane dopiero po incydencie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref. staż. Agata Rosiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę |Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją nr [...] z dnia [...] października 2018 r., działając na podstawie| |art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 189a § 2, art. 189e, art. 189 f § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - | |Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a."), art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13k ust. 1 | |pkt 2, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2222 ze zm.; dalej: "u.d.p.") oraz | |załącznika nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera | |się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 890 ze zm.), art. 50 pkt 1 lit. j, art. 51 | |ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm. - dalej "u.t.d."), | |utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1500 zł na A. P. prowadzącą | |działalności gospodarczą pod nazwą "T." z tytułu nieuiszczenia opłaty elektronicznej (dalej: "skarżąca", "strona"). | |Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: | |W dniu [...] lutego 2018 r. inspektor Inspekcji Transportu Drogowego zatrzymał do kontroli mobilnej zespół pojazdów składający się z | |ciągnika samochodowego marki R. o nr. rej. [...] poruszający się wraz z naczepą o nr. rej. [...]. Kierującym ww. pojazdem był N. W. | |Kontrola została przeprowadzona na odcinku autostrady [...] na MOP [...]. | |Na podstawie dowodów rejestracyjnych ustalono, że dopuszczalna masa całkowita kontrolowanego zespołu pojazdów przekraczała 3,5 tony. | |Natomiast na podstawie pisma G. Spółka Akcyjna 2 S.K.A ustalono, że właścicielem pojazdu jest A. P. prowadząca działalność gospodarczą | |pod nazwą "T.". Kontrola dokonana za pośrednictwem urządzenia DSRC (skanera) zainstalowanego w pojeździe służbowym Inspekcji Transportu | |Drogowego wykazała, że zatrzymany pojazd został wyposażony w urządzenie viaBOX o nr [...] służące do uiszczania opłaty elektronicznej. | |W dniu [...] listopada 2017 r. zarejestrowano przejazdy pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] przez urządzenie kontrolne o numerze | |identyfikacyjnym [...], pod numerem ewidencyjnym [...] o godzinie 15:03:57, na odcinku drogi krajowej nr [...] [...], ul. [...] | |(skrzyżowanie z drogą krajową nr [...]) - granica m. [...]. Wygenerowano zapisy ewidencyjne o treści: "Brak środków na koncie". | |Przebieg kontroli został utrwalony w protokole z kontroli mobilnej nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. | |Odcinek drogi krajowej nr [...], po której poruszał się kontrolowany zespół pojazdów w dniu [...] listopada 2017 r., został | |wyszczególniony w załączniku nr 2 pkt 10 lit. b do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich| |odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej, tj. droga krajowa nr [...], ul. [...] | |(skrzyżowanie z drogą krajową nr [...]) - granica m. [...]. | |Mając na względzie powyższe okoliczności GITD stwierdził, że korzystająca z drogi publicznej w dniu [...] listopada 2017 r. naruszyła | |obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej. Konsekwencją tego było wydanie decyzji z dnia [...] marca 2018 r., którą nałożono na stronę | |karę pieniężną w wysokości 1500 zł stosownie do treści art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. | |Ponownie rozpoznając sprawę GITD przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w trybie art. 136 k.p.a. | |Organ wezwał podmiot odpowiedzialny za obsługę krajowego systemu poboru opłat działający w imieniu i na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg | |Krajowych i Autostrad – K. Sp. z o.o., do udzielenia informacji związanych z kontrolowanym przejazdem, w szczególności do wskazania, czy | |opłata za przejazd została uiszczona. | |Na podstawie odpowiedzi udzielonej przez K. Sp. z o.o. ustalono, że opłata elektroniczna za przejazd pojazdu o numerze rejestracyjnym | |[...] w dniu [...] listopada 2017 r. po drodze krajowej nr [...] o godzinie 15:03:57 nie została uiszczona. Przyczyną nieuiszczenia | |opłaty był brak środków na koncie użytkownika. Stan salda umowy użytkownika w ww. dniu i godzinie wynosił 0 zł. | |Dostępne środki wyczerpały się w dniu [...] listopada 2017 r. o godzinie 10:29:47. Konto użytkownika zostało zasilone środkami | |pieniężnymi w dniu [...]listopada 2017 r. o godzinie 15:22:26, karta płatniczą w punkcie dystrybucji, kwotą 1000 zł. | |Umowa zawarta z użytkownikiem to umowa do konta w trybie przedpłaconym, nie przewidywała zatem możliwości uiszczenia opłaty | |elektronicznej po dokonaniu przejazdu. | |Użytkownik nie składał reklamacji w związku z nieprawidłowym działaniem urządzenia viaBOX. | |Operator systemu poinformował także, że w dniu stwierdzenia naruszenia nie odnotował nieprawidłowości w funkcjonowaniu ESPO oraz | |działaniu bramownic. Jednakże w dniu [...] listopada w godzinach od 00:00 - 23:59 odnotowano czasowe zakłócenia w aktualizacji czarnych | |list na kontrolerach wsparcia w skutek czego urządzenia viaBOX mogły błędnie sygnalizować stan konta użytkowników systemu, które nie | |wpłynęły na przedmiotowy incydent. | |Do pisma został dołączony szczegółowy wykaz operacji zarejestrowanych na koncie użytkownika, z którego wynika jednoznacznie, że opłata | |elektroniczna za przejazd nie została uiszczona. Spółka poinformowała, że w zestawieniu transakcji stan salda umowy jest przedstawiony na| |moment przejazdu. Rozliczenie opłaty za przejazd, czyli obciążenie konta użytkownika i zmniejszenie stanu salda umowy, może nastąpić z | |opóźnieniem wynikającym z m.in. zwiększonego ruchu pojazdów na drogach lub też chwilowych zakłóceń transmisji danych. Po rozliczeniu | |operacji saldo konta użytkownika ulega pomniejszeniu o kwotę należną za przejazd. Oznacza to, że saldo na koncie użytkownika może | |pozostać bez zmian dla operacji zarejestrowanych na koncie użytkownika w krótkim okresie czasu, co jest prawidłowym działaniem systemu. | |Strona pismem z dnia 4 września 2018 r. podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto zaznaczyła, że w| |związku z informacją pochodzącą od operatora systemu, który odnotował czasowe zakłócenia w aktualizacji czarnych list na kontrolerach | |wsparcia w skutek czego urządzenia viaBOX mogły błędnie sygnalizować stan konta użytkowników systemu należy przyjąć, iż ww. zakłócenia | |miały wpływ na powstanie naruszenia. | |Na podstawie pism GDDKiA Oddział w [...] organ ustalił, że w ww. dniu odcinek drogi krajowej nr [...] był oznakowany tabliczkami T-34. | |Znaki informujące o konieczności uiszczania opłaty elektronicznej były umieszczone prawidłowo. Ponadto wskazane w piśmie zarządcy drogi | |przeprowadzone kontrole ustawienia tabliczek T-34 nie wykazały w tym zakresie nieprawidłowości. | |Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie następujących dowodów: dowodów rejestracyjnych kontrolowanego zespołu pojazdów, protokołu z| |kontroli mobilnej nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r., pisma K. Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2018 r., pisma GDDKiA Oddział w [...] z | |dnia [...] maja 2017 r. | |Ponownie rozpoznając sprawę organ wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] października 2018 r. orzekł | |o utrzymaniu w mocy ww. decyzji własnej z dnia [...] marca 2018 r. | |GITD przytoczył brzmienie art. 189a § 2 i art. 189f § 1 k.p.a. oraz art. 13 ust. 1 pkt 3 oraz art. 13 k ust. 1, ust. 4, ust. 6 - 7 ust. 9| |u.d.p. | |GITD, ponownie rozpoznając sprawę, mając na względzie treść art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji | |prawidłowo ustalono stan faktyczny. Na poczynione ustalenia w pełni pozwalał zgromadzony materiał dowodowy. Z całokształtu zebranego | |materiału dowodowego w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że pojazd o ww. numerze rejestracyjnym poruszał się w ww. dniu po drodze | |krajowej wymienionej w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na | |których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej i za kontrolowany przejazd, stwierdzony w czasie | |kontroli stacjonarnej, nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. | |Ponadto organ wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że korzystający z dróg publicznych zawarł | |umowę z podmiotem pobierającym opłatę elektroniczną. Jednakże wniesiona przez stronę przedpłata nie pokryła w całości należności | |wynikających z dokonanych przejazdów. Z analizy pisma K. Sp. z o.o. w sposób niebudzący wątpliwości wynika. że opłata elektroniczna za | |przejazd [...] w dniu [...] listopada 2017 r. po drodze krajowej nr [...] o godzinie 15:03:57 nie została uiszczona. Przyczyną | |nieuiszczenia opłaty był brak środków na koncie. Co więcej, opłata nie została niszczona również za przejazd pod kilkoma bramownicami | |poprzedzającymi ww. bramownicę kontrolną. Umowa zawarta z użytkownikiem nie przewidywała możliwości uiszczenia opłaty elektronicznej po | |dokonaniu przejazdu - umowa do konta w trybie przedpłaconym. Konto zostało doładowane w dniu [...] listopada 2017 r. o godzinie 15:22:26,| |a więc już po zarejestrowanym incydencie. | |Organ zaznaczył, że wniesienie przedpłaty (doładowanie konta) po zarejestrowaniu naruszenia w systemie nie prowadzi do jego konwalidacji,| |bowiem korzystający z dróg publicznych winien wnieść przedpłatę w wysokości zapewniającej uiszczenie opłaty elektronicznej na całej | |przestrzeni dokonywanego przejazdu. | |Organ jednoznacznie ustalił, że przyczyną naruszenia obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej był brak środków pieniężnych na koncie | |podmiotu korzystającego z sieci dróg publicznych objętych tą opłatą. Materiał dowodowy nie wskazuje, by ujawnione przez organ naruszenie | |było konsekwencją nieprawidłowego działania systemu elektronicznego poboru opłat. | |Organ wyjaśnił, że ponownie rozpatrując sprawę, dał wiarę przesłanym przez podmiot odpowiedzialny za obsługę krajowego systemu poboru | |opłat działający w imieniu i na rzecz GDDKiA – K. Sp. z o.o. informacjom dotyczącym przedmiotowego przejazdu i uznał je za wystarczające | |do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. | |Skoro K. Sp. z o.o., jako podmiot odpowiedzialny za obsługę krajowego systemu poboru opłat, poinformowała, że opłata nie została | |uiszczona, to należy dać wiarę tej informacji pochodzącej bezpośrednio od podmiotu obsługującego elektroniczny system poboru opłat. W | |toku postępowania nie ustalono, aby opłata za sporny przejazd została uiszczona. Co więcej, dowodu na taką okoliczność nie przedstawiła | |strona postępowania administracyjnego. | |W świetle powyższego organ stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny, a wymierzona | |kara pieniężna odpowiada prawu, bowiem strona postępowania naruszyła obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej. | |GITD, ponownie rozpoznając sprawę, stwierdził, iż okoliczności podniesione przez skarżącą nie mogą stanowić podstawy do umorzenia | |postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty| |elektronicznej. Wskazane przez stronę okoliczności faktyczne nie wypełniają bowiem przesłanek pozwalających na umorzenie postępowania | |administracyjnego lub odstąpienie od nałożenia kary, o których w art. 189e k.p.a. i art. 189f § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. | |Konkludując powyższe organ stwierdził, że korzystający z drogi publicznej, wykonując przejazd w ustalonym powyżej stanie faktycznym, był | |zobowiązany do uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 udp. | |Powyższy obowiązek nie został dopełniony, dlatego też organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i karę pieniężną w wysokości 1500 zł za | |naruszenie art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. stosownie do treści art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. nałożył słusznie i zgodnie z prawem. | |W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, reprezentowana przez | |profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13 k ust. 1 pkt 2, art. 13 k ust. 4 u.d.p. w związku| |z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia, w związku z art. 50 pkt 1 lit. j, art. 51 ust. 6 pkt 1 lit. b u.t.d., poprzez ich niewłaściwą | |interpretację i niewłaściwe zastosowanie, wskutek czego organ uznał, że uzasadnione jest nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w | |wysokości 1500 zł z uwagi na naruszenie przez skarżącą obowiązku uiszczenia opłaty. | |Mając na uwadze powyższe naruszenia strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji GITD| |z dnia [...] marca 2018 r. | |W uzasadnieniu wydanej decyzji strona skarżąca podkreśliła, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na zarobkowym przewozie | |rzeczy. W związku z tym dokłada wszelkich starań aby pracownicy, przy wykorzystaniu pojazdów o DMC powyżej 3,5 tony, wykonywali swe | |obowiązki w zgodzie z obowiązującymi przepisami. | |Następnie strona skarżąca podniosła, że urządzenie służące do poboru opłat za przejazd drogami publicznymi znajdujące się w pojeździe o | |nr rej. [...], były włączone. Rzeczywistą przyczyną nieuiszczenia opłaty przez skarżącą, był brak sygnalizacji - odpowiednim sygnałem | |dźwiękowym - informacji o braku środków na koncie. Powyższa sytuacja spowodowana była najprawdopodobniej usterką bądź awarią systemu | |elektronicznego poboru opłat - za które, w żaden sposób, odpowiedzialności nie ponosi skarżąca. W przypadku prawidłowego działania | |systemu, skarżąca, mogłaby z odpowiednim wyprzedzeniem uzupełnić stan konta rozliczeniowego. | |Dodatkowo, niezwłocznie po uzyskaniu informacji przez skarżącą o braku środków, która dotarła z opóźnieniem ze względu na awarię systemu,| |konto Viatoll zostało zasilone - już o godz. 15:23, a więc zaledwie kilkanaście minut od momentu uzyskania informacji przez skarżącą, o | |możliwości braku uiszczenia opłaty za pośrednictwem urządzenia. | |Skarżąca otrzymała informację od swojego pracownika, kierującego ciągnikiem o nr rej. [...], o niepomyślnym odczycie z urządzenia, | |dopiero po przejeździe przez bramownicę na odcinku drogi krajowej nr [...], [...] (skrzyżowanie z drogą krajową nr [...]) granica m. | |[...]. | |Powyższa sytuacja była spowodowana tylko i wyłącznie, nieprawidłowym działaniem systemu, polegającym na braku właściwego poinformowania o| |środkach dostępnych na koncie. | |Jednocześnie strona skarżąca podniosła, iż nie bez znaczenia jest również niewielka różnica między kwotą jaka powinna była zostać | |uiszczona za przejazd a kwotą uiszczoną - wynoszącą zaledwie 6,83 zł. W związku z powyższym naruszeniem, nałożona kara przez GITD na | |podstawie ustawy o drogach publicznych, jawi się - w opinii strony skarżącej - jako rażąco niewspółmierna, sprzeczna z zasadami | |współżycia społecznego . | |W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w | |uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Skarga jest nieuzasadniona. | |Stosownie do treści art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za przejazdy po drogach| |krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012 poz. | |1137), za które uważa się także zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie | |całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej. | |Zgodnie z art. 13k ust. 1 za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, wymierza się | |karę pieniężną w wysokości: | |1) 500 zł - w przypadku zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony złożonego z samochodu osobowego o | |dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz przyczepy; | |2) 1500 zł - w pozostałych przypadkach. | |Na skarżąca nałożono karę w wysokości, o której mowa w pkt 2 ww. przepisu. Już w tym miejscu wskazać należy, że kara pieniężna za | |naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej jest sztywno określona. Art. 189d k.p.a. nie ma zatem w tej sprawie zastosowania, | |gdyż dotyczy wymierzania kary pieniężnej w warunkach uznania administracyjnego co do jej wysokości, czyli wtedy gdy przepis określa | |wysokość kary pieniężnej "widełkowo", tj. od - do, albo wskazuje tylko maksymalną wysokość kary pieniężnej, tj. do pewnej wysokości. | |Kontynuując zasadnicze rozważania zauważyć należy, że w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 sierpnia 2015 r. w | |sprawie wnoszenia i ich rozliczania opłat elektronicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1406) wskazano warunki, jakie należy spełnić przed | |rozpoczęciem wykonywania przejazdu po drodze płatnej. | |Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia przed rozpoczęciem korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę | |elektroniczną, użytkownik: | |1) zawiera umowę z pobierającym opłatę elektroniczną dotyczącą korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się | |opłatę elektroniczną, zwaną dalej "umową"; | |2) odbiera urządzenie od pobierającego opłatę elektroniczną; | |3) instaluje urządzenie w pojeździe, do użytkowania w którym zostało ono przeznaczone zgodnie z umową; | |4) wnosi przedpłatę - w przypadku wybrania trybu wnoszenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1; | |5) ustanawia zabezpieczenie oraz przekazuje pobierającemu opłatę elektroniczną dokument potwierdzający jego ustanowienie - w przypadku | |wybrania przez użytkownika trybu wnoszenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2. | |W myśl § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia wniesienie opłaty elektronicznej w trybie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 (tj. w trybie | |przedpłaty) następuje przed rozpoczęciem korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną, w | |kwocie nie mniejszej niż pozwalająca na odbycie planowanego przejazdu w całości. | |2. Pobierający opłatę elektroniczną przekazuje, na wniosek użytkownika, numer rachunku bankowego w celu wnoszenia opłaty elektronicznej w| |trybie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, w drodze przelewu. | |3. W przypadku gdy opłata elektroniczna uiszczana jest w trybie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, przez wniesienie opłaty elektronicznej| |rozumie się: | |1) wpływ środków na rachunek bankowy, o którym mowa w ust. 2 - gdy wpłata jest dokonywana w drodze przelewu; | |2) wniesienie opłaty przez użytkownika - gdy wpłata jest dokonywana zgodnie z postanowieniami umowy określonymi na podstawie § 3 ust. 3 | |pkt 4, w sposób inny niż określony w pkt 1. | |Z powyższego wynika, że obowiązek wniesienia opłaty elektronicznej zaktualizował się przed rozpoczęciem korzystania z sieci dróg | |krajowych objętych opłatą elektroniczną, i to w kwocie nie mniejszej niż pozwalająca na odbycie planowanego przejazdu w całości. | |Z akt sprawy nie wynika, że system pozwalający na uiszczanie opłat działał nieprawidłowo, tym samym za niepodważone należy uznać | |ustalenie, że skarżąca miała możliwość uiszczenia opłaty przed rozpoczęciem planowanego przejazdu. | |Jednocześnie zauważyć należy, że w toku postępowania organ uzyskał informacje od K. sp. z o.o., odpowiedzialnej za obsługę krajowego | |systemu elektronicznego poboru opłat, co do uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych, jak również uzyskał pełną dokumentację | |dotycząca operacji zarejestrowanych na koncie użytkownika w dniu [...] listopada 2017 r. | |Z powyższych dokumentów wynika, że całość kwoty istniejącej na koncie została wyczerpana w dniu [...] listopada 2017 r. o godzinie | |10:29:47. Za przejazd realizowany w tym dniu o godzinie 15:03:57, opłata nie była uiszczona, bowiem na koncie użytkownika nie było | |żadnych środków pieniężnych. Natomiast doładowanie konta po zarejestrowanym incydencie miało miejsce tego samego dnia o godzinie | |15:22:26, karta płatniczą w punkcie dystrybucji na kwotę 1000 zł. | |Nadto, w aktach sprawy znajdują się dokumenty spółki K. Sp. z o.o. przedstawiające sekwencje kolejnych zdarzeń, w tym ściągnięcia opłat| |z rachunku użytkownika, ze wskazaniem z jakiego tytułu dana opłata jest ściągana, aż do wykazania stanu konta z chwili spornego | |przejazdu. | |Z akt sprawy wynika także, że operator systemu poinformował, że w dniu stwierdzenia naruszenia nie odnotował nieprawidłowości w | |funkcjonowaniu ESPO oraz działaniu bramownic. Jednakże w dniu 9 listopada w godzinach od 00:00 - 23:59 odnotowano czasowe zakłócenia w | |aktualizacji czarnych list na kontrolerach wsparcia w skutek czego urządzenia viaBOX mogły błędnie sygnalizować stan konta użytkowników | |systemu. | |W związku z powyższym należy zauważyć, że w postępowaniu o wymierzenie kary na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 1 u.d.p., ustalenia stanu | |faktycznego muszą odnosić się do okoliczności objętych dyspozycją powołanego przepisu. Natomiast w sprawie, ustalone zostały fakty mające| |znaczenie z punktu widzenia odpowiedzialności skarżącego za naruszenie opisane w art. 13k ust. 1 pkt 1 u.d.p. Z materiału | |dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w miejscu i czasie wskazanym w zaskarżonej decyzji skarżąca wykonywała | |przejazd po płatnym odcinku drogi i nie uiściła stosownej opłaty, czym naruszyła ww. przepisy prawa. | |W ramach postępowania o nałożenie kary z tytułu przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej, gdy z przepisów prawa | |wynika obowiązek jej uiszczenia, organ nakładający karę jest zobligowany do dokonania tylko tych ustaleń, które pozwolą na stwierdzenie, | |że została wypełniona dyspozycja art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. | |Wskazana odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i jest następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Dodać | |należy, że w obowiązującym stanie prawnym ustawodawca nie przewidział żadnych przypadków wyłączenia odpowiedzialności kierującego | |pojazdem w sytuacji wypełnienia dyspozycji art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. Nie ustanowił też przesłanek jego stosowania, ani też nie | |uzależnił dopuszczalności nakładania na jego podstawie kary pieniężnej, od jakichkolwiek innych, niż określone nim, prawnych warunków. | |Z przepisu art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. wynika więc, że kreowana na jego gruncie odpowiedzialność ma charakter obiektywny i jest | |następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, co oznacza, że jest ona niezależna od winy sprawcy naruszenia oraz od przyczyn, z | |powodu których do naruszenia tego doszło (uzasadnienie wyroku NSA z 18 marca 2015 r., II GSK 1456/13, publ. | |http://orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o którym mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia | |2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), wskazane w skardze zarzuty naruszenia | |przepisów nie są zasadne i w konsekwencji - skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ww. ustawy. | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło