VI SA/Wa 237/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącą K. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej K. S. radcę prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca K. S. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca powołała się na brak środków finansowych oraz dochodów. Z informacji podanych w formularzu wniosku wynika, że skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe. Jej majątek wyczerpuje lokal mieszkalny o powierzchni 81 m2 oraz garaż o powierzchni 30 m2. Skarżąca wskazała, że nie posiada żadnych rachunków bankowych bądź lokat. W konsekwencji skarżąca nie osiąga żadnych dochodów, jak również nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Podniosła, iż egzystuje dzięki wsparciu finansowemu bliskich. Przedłożyła także zeznanie podatkowe za rok 2016, z którego wynika, że nie uzyskała w ubiegłym roku żadnego dochodu. Skarżąca zaznaczyła, że, o ile byłoby to możliwe, ustanowić dla niej pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. W., ul. [...],[...]. Starszy referendarz sądowy, rozpoznając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wniosek skarżącej będzie podlegał rozpoznaniu w oparciu o przesłanki dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W myśl art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 zm., dalej też jako "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje bowiem zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek skarżącej należy uznać za zasadny. Skarżąca nie dysponuje żadnym dochodem. Ponadto zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni nie dysponuje ona oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca oświadczyła nadto, że nie posiada także rachunków bankowych. Oczywistym jest, że skarżąca nie jest więc w stanie pokryć kosztów sądowych, jak też spełnić żądań finansowych wybranego pełnomocnika. Odnosząc się do wskazania we wniosku konkretnego pełnomocnika, o ustanowienie którego skarżąca wnosi, zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 253 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. Okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia, wyznacza pełnomocnika, zawiadamiając o tym niezwłocznie pełnomocnika oraz sąd. Z kolei zgodnie z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.