VI SA/Wa 2370/22
WyrokWSA w Warszawie2023-02-03
Skład orzekający: Aneta Lemiesz, Sławomir Kozik, Bożena Dąbkowska-Mastelerek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy usługi gastronomiczne, restauracyjne i hotelarskie (klasa 43) mogą być uznane za podobne do usług edukacyjnych, takich jak organizowanie warsztatów i szkoleń w dziedzinie gastronomii (klasa 41), w kontekście oceny ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców przy rejestracji znaku towarowego?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że mimo wysokiego podobieństwa oznaczeń znaków towarowych, usługi z klasy 41 (edukacja, warsztaty kulinarne) i klasy 43 (gastronomia, hotelarstwo) są odmienne pod względem rodzaju, przeznaczenia, celu i zaspokajanych potrzeb. W związku z tym nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia sprzeciwu na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 Prawa własności przemysłowej.Stan faktyczny
Skarga została wniesiona przez B. H. GmbH na decyzję Urzędu Patentowego RP, który utrzymał w mocy własną decyzję o uznaniu sprzeciwu wobec zgłoszenia słownego znaku towarowego w części dotyczącej usług z klasy 41 (warsztaty kulinarne), ale oddalił sprzeciw w odniesieniu do usług z klasy 43 (gastronomia, hotelarstwo). Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego, w szczególności błędną ocenę braku podobieństwa usług z klas 41 i 43 oraz ryzyka konfuzji, mimo wysokiego podobieństwa oznaczeń znaków towarowych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Bożena Dąbkowska- Mastelerek (spr.) Protokolant ref. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2023 r. sprawy ze skargi B. H. GmbH z siedzibą w M. (N.) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wydał w dniu [...] lipca 2022 r. decyzję nr [...], którą na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 oraz art. 152 22 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286 ze zm.), utrzymał w mocy w całości własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] o uznaniu w części sprzeciwu wniesionego przez: B. wobec zgłoszenia słownego znaku towarowego [...] dokonanego w dniu [...] września 2016 r. pod numerem [...] przez S. S. A. w S..
W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji podniesiono, iż w dniu [...] września 2016 r. S. S.A. z siedzibą w S. dokonała w Urzędzie Patentowym RP zgłoszenia słownego znaku towarowego [...] o numerze [...]. Znak ten został przeznaczony do oznaczania usług w klasach:
- 41: organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii,
- 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie.
Znak został opublikowany dnia [...] styczniu 2017 r.
W dniu [...] marca 2017 r. do zgłoszenia znaku towarowego nr [...] wpłynął sprzeciw B.. Zakres sprzeciwu dotyczył wszystkich usług z klas 41 i 43 objętych zgłoszeniem.
Wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp, a podstawę faktyczną wskazał dokonane na swoją rzecz dwa wcześniejsze zgłoszenia znaków: znaku towarowego słowno-graficznego [...] dokonane w dniu [...] lutego 2016 r. pod numerem [...], (na dzień wniesienia sprzeciwu znak oczekiwał na nadanie numeru R, na podstawie decyzji z [...] lutego 2017 r.).
Na znak ten zostało udzielone prawo ochronne numer [...] na rzecz B. do oznaczania towarów i usług w klasach 16, 35 i 41, w tym w klasie 41 dla usług: edukacja, organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów; organizowanie konkursów, loterii; publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie; rozrywka.
Drugie jest zgłoszenie znaku towarowego słownego [...] dokonane w dniu [...] sierpnia 2016 r. pod numerem [...], przy czym na dzień wniesienia przedmiotowego sprzeciwu postępowanie w tej sprawie było w toku. Na znak ten zostało udzielone prawo ochronne numer [...] (decyzja UP z [...] marca 2017 r.) na rzecz B., przeznaczony do oznaczania towarów i usług w klasach 16, 35 i 41, w tym w klasie 41 dla następujących usług: edukacja, organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów, organizowanie konkursów, loterii, publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie, rozrywka.
Urząd Patentowy decyzją z [...] kwietnia 2019 r. uznał sprzeciw za zasadny w części dotyczącej usług: klasa 41: organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii, natomiast oddalił sprzeciw w pozostałej części dotyczącej następujących usług z klasy 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie.
W postępowaniu zakończonym decyzją z [...] kwietnia 2019 r. Urząd stwierdził, że krąg odbiorców usług jest mieszany. Ze względu na ogólną dostępność takich usług na rynku ich relewantnymi konsumentami będą osoby z różnych grup społecznych i wiekowych, profesjonaliści z różnych branż, w tym gastronomicznej, które poszukują usług najwyższej jakości oraz osoby nieprofesjonalne o nie wygórowanych wymaganiach kierujących się przystępną ceną. Uwaga takich konsumenckich/beneficjentów będzie zróżnicowana od osób mniej uważnych do osób bardzo uważnych dobrze znających ww. branże.
Oceniając podobieństwo usług, UP stwierdził że usługi w klasie 41 objęte spornymi znakami towarowymi są identyczne lub podobne (w zależności o ich rodzaju) w stosunku do usług objętych ochroną wcześniejszych znaków towarowych wnoszącego sprzeciw zawartych w klasie 41. Terminy organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów objęte zarejestrowanymi znakami są identyczne z terminami objętymi znakiem spornym jak terminy: organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii.
Jednocześnie UP ocenił, że brak jest podstaw do uznania podobieństwa pomiędzy zgłoszonymi w klasie 43 terminami jak: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie, a tymi chronionymi przez znaki zarejestrowane w klasie 41, a mianowicie: organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii. Urząd ocenił, że ww. grupy usług (w tym doprecyzowane jako "z dziedziny gastronomi"), nie wykazują podobieństwa, gdyż mają różny charakter, posiadają inne przeznaczenie, nie konkurują ze sobą, ani nie uzupełniają się. podkreślił, że na taką ocenę nie może mieć żadnego znaczenia doprecyzowanie usług zgłoszonych jako usług gastronomicznych, gdyż terminy chronione znakami zarejestrowanymi nie zostały doprecyzowane, pozostały szerzej ujęte i również mogą one dotyczyć usług z zakresu gastronomi.
W zakresie podobieństwa oznaczeń, Urząd Patentowy RP uznał zarzut wnoszącego sprzeciw traktujący o podobieństwie porównywanych znaków za słuszny i uzasadniony. Elementami dominującymi w znakach są słowa "[...]". Mały element graficzny w postaci zielonego kwiatka, wpisany w znak towarowy został zdominowany przez elementy słowne [...] i w związku z tym posiada mniejszą wartość dystynktywną w stosunku do pozostałych elementów.
Znaki przeciwstawione wobec zgłoszenia, co do którego wpłynął sprzeciw składają się z 2 słów, 13 liter, natomiast znak zgłoszony do ochrony składa się z 3 słów i 20 liter.
Porównanie wyglądu zewnętrznego oznaczeń prowadzi do wniosku, że składają się one częściowo z tych samych słów [...], z takiej samej ilości liter (pierwszych 13 liter]. Tym, co odróżnia oznaczenia pod względem wizualnym jest ciąg liter: [...], a także element graficzny zielony kwiat. Analiza wyglądu porównywanych oznaczeń prowadzi do wniosku, że są one pod względem wizualnym bardzo do siebie podobne.
Te dodatkowe elementy nie są wystarczające, aby jednoznacznie odróżnić ww. usługi. Zbieżność pierwszych dwóch słów [...] jest bowiem determinująca analogiczne postrzeganie tych znaków.
Zdaniem UP wyrażenie [...] zbieżne we wszystkich znakach porównywanych nie jest wyrażeniem opisowym, ale co najmniej aluzyjnym i/lub sugerującym tzn. takim, które posiada pewne wartości dystynktywne. Zbieżność elementów [...] świadczy w ujęciu całościowym o bardzo silnym podobieństwie fonetycznym znaków, które jest podobieństwem konfuzyjnym. Wymowa oznaczeń pozostaje bardzo podobna.
Podobnie, w ocenie Organu zbieżność słów [...] świadczy w ujęciu całościowym o bardzo silnym podobieństwie znaczeniowym analizowanych znaków, które w ocenie Organu jest podobieństwem konfuzyjnym.
Odbiór semantyczny wszystkich oznaczeń za sprawą zbieżnych elementów słownych [...] pozostaje bardzo podobny.
B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. Wniósł o jej uchylenie i uznanie sprzeciwu za zasadny w odniesieniu do usług w klasie 43, oraz odmowę udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy [...], również w odniesieniu do usług w klasie 43; oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wnioskodawca nie zgodził się z dokonaną przez Urząd Patentowy oceną podobieństwa usług z klas 41 oraz 43 w przedmiotowej sprawie. W jego ocenie usługi w klasie 41, do oznaczania których służą wcześniejsze znaki towarowe [...], mogą dotyczyć warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów z zakresu gastronomii, zaopatrywania w żywność i napoje lub hotelarstwa. Wnioskodawca wskazał, że w szeroko ujętej grupie usług o charakterze edukacyjnym, do oznaczania których przeznaczone zostały wcześniejsze znaki towarowe [...], będą się zawierały również te usługi, których tematem będzie serwowanie pożywienia, gastronomia oraz hotelarstwo. Usługi organizowania i prowadzenia warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w zakresie, w jakim będą się one odnosić do gastronomii, zaopatrywania w żywność i napoje lub świadczenia usług hotelarskich, mogą być uznane za podobne do usług w klasie 43, dla oznaczania których służy sporny znak. B. nie zgodził się, że ww. usługi realizują inny cel oraz mają inne przeznaczenie, a także nie mają względem siebie komplementarnego charakteru. Celem warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii, świadczenia usług restauracyjnych i hotelarskich jest bowiem zdobycie lub poszerzenie wiedzy i umiejętności w celu podniesienia jakości świadczenia usług aprowizacji żywności, co sprawia, że usługi te pozostają względem siebie w ścisłym związku. Ten fakt - w ocenie Wnioskodawcy - przesądza o ich pewnym podobieństwie. W ocenie pełnomocnika można dojść do wniosku, że występuje pomiędzy nimi stosunek komplementarności, bowiem świadczenie na rzecz konsumentów usług zaopatrzenia w żywność lub usług hotelarskich jest co do zasady poprzedzone odpowiednim przygotowaniem o charakterze merytorycznopraktycznym, które realizowane jest właśnie w postaci szkoleń, warsztatów, konferencji seminariów, kongresów, czy sympozjów, poświęconych kształceniu w tej dziedzinie. Usługi organizowania i prowadzenia warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w zakresie gastronomii, zaopatrywania w żywność i napoje lub świadczenia usług hotelarskich mogą realizować w sposób pośredni ten sam cel, co usługi gastronomiczne, restauracyjne lub hotelarskie, bowiem główną motywacją uczestników tego rodzaju wydarzeń jest uzyskanie lub podniesienie kwalifikacji w celu zapewnienia wysokiej jakości świadczenia tychże usług. Ww. usługi mogą mieć tożsame miejsce świadczenia, tj. usługi organizowania i prowadzenia warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów o szeroko pojętej tematyce gastronomicznej lub hotelarskiej świadczone są z reguły miejscach, w których dostępny jest sprzęt umożliwiający przeprowadzenie kształcenia, np. w postaci wyposażonej, dużej kuchni, które znajdują się w restauracjach. Hotele dysponują salami, które mogą być również wynajmowane na tego rodzaju wydarzenia. Mając na uwadze stwierdzone przez organ, bardzo wysokie podobieństwo samych znaków towarowych można dojść do konkluzji, że ryzyko konfuzji może wystąpić już nawet przy niskim podobieństwie samych usług. Istnieje ryzyko, że przeciętni odbiorcy, mogą mylnie sądzić, że przedsiębiorca świadczący usługi restauracyjne pod marką "[...]" organizuje również dedykowane szkolenia, czy warsztaty gastronomiczne pod nazwą "[...]", skierowane do osób, które pragną poznać tajniki serwowanych u niego posiłków lub chcących nauczyć się gotować od podstaw.
S. S.A. wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Urzędu. S. S.A. wskazał, że B. jest producentem sprzętu gospodarstwa domowego, sprzętu i urządzeń służących do przygotowywania potraw. [...] to kampania marketingowa sprzętu AGD. S. S.A. stwierdził, że B. nie prowadzi szkoleń, sympozjów oraz nie świadczy usług edukacyjnych. Nie są to świadczenia wykonywane usługowo, a w ramach kampanii reklamowej sprzętu. Oznaczenia [...] używane są w odniesieniu do sprzętu AGD w ramach akcji marketingowej, a nie w odniesieniu do usług jakiegokolwiek rodzaju.
Zdaniem S. S.A. oznaczenie [...] jest pozbawiona zdolności odróżniającej. Słowo [...] odnosi się wprost do usług edukacyjnych, a słowo [...] w połączeniu ze słowem [...], w sposób dosłowny wskazuje, że chodzi o usługi związane z nauką gotowania.
Zdaniem S. S.A. w samej bazie UPRP jest ponad 700 znaków z elementem [...]. Zarejestrowane są oznaczenia: akademia kulinarne, akademie gotowania, akademie kuchni - żadne jednak nie jest znakiem słownym. Sformułowanie [...] jest powszechnie wykorzystywane w obrocie gospodarczym. W ocenie S. S.A. twierdzenie że słowny element [...] użyty w znaku towarowym [...] oraz stanowiący jego jedyny element w znaku słownym [...] nr [...] posiadają dominujący i dystynktywny element jest nieuprawnione. W decyzji Urzędu zabrakło dogłębnej analizy aspektu elementu dominującego i odróżniającego. Jednak właściwe były ustalenia o braku podobieństwa w zakresie usług zawartych w klasie 43 kontestowanego znaku do usług zastrzeżonych w klasie 41 na rzecz Wnioskodawcy.
Urząd Patentowy w decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. stwierdził, iż po ponownym rozpatrzeniu przedłożonego w sprawie materiału nie zachodzą przesłanki uzasadniające uznanie sprzeciwu w odniesieniu do usług gastronomicznych, usług restauracji, usług hotelarskich zawartych w klasie 43, z uwagi na naruszenie art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp.
Organ nadmienił, iż prawdopodobieństwo konfuzji w obrocie zachodzi, jeżeli odbiorcy towarów i usług mogliby uznać, że pochodzą one od tego samego przedsiębiorstwa, ewentualnie od przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. Ryzyko wprowadzenia w błąd w konkretnej sprawie zależy od: ustalenia relewantnego kręgu odbiorców, względem którego należy dokonywać analiz, ustalenia podobieństwa towarów/usług, do oznaczania których służą oznaczenia, ustalenia podobieństwa samych oznaczeń.
Zgłoszony znak towarowy [...] został przeznaczony do sygnowania usług w klasie 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie. Znaki przeciwstawione służą do oznaczania usług, zwartych w klasie 41: edukacja; organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów; organizowanie konkursów, loterii, publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie; rozrywka.
W ocenie Urzędu Patentowego relewantny krąg odbiorców jest mieszany i obejmuje zarówno przeciętnych jak i profesjonalnych odbiorców. Ze względu na ogólną dostępność powyższych usług na rynku obejmuje konsumentów/beneficjentów z różnych grup społecznych i wiekowych, w tym osoby profesjonalne z różnych branż, w tym z branży gastronomicznej, które poszukują usług najwyższej jakości oraz osoby nieprofesjonalne kierujące się ceną. Uwaga takich konsumentów będzie zróżnicowana, krąg odbiorców obejmuje osoby mniej uważnych, a także osoby bardzo uważne i dobrze orientujące się w ww. branżach.
W takiej sytuacji należy przyjąć poziom uwagi właściwy dla konsumentów przeciętnych, tj. grupy przykładającej nieco mniejszą uwagę do decyzji zakupowych niż profesjonaliści.
Organ podkreślił, że jednorodzajowość towarów czy usług nie może być rozumiana jako ich identyczność. Przy ocenie podobieństwa towarów lub usług należy wziąć pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami i usługami, w tym takie jak ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania, oraz to czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne.
O jednorodzajowości towarów i usług decyduje również to, czy nabywcy mogą sądzić, że towary lub usługi są wytwarzane lub świadczone przez to samo przedsiębiorstwo.
Znak [...] został przeznaczony do sygnowania usług w klasie 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie. Znaki przeciwstawione służą do oznaczania usług z klasy 41: edukacja; organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów; organizowanie konkursów, loterii; publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie; rozrywka.
Analiza usług ze względu na ich rodzaj, charakter oraz ich przeznaczenie, a także miejsce dystrybucji wskazuje, że są odmienne. W ocenie Urzędu usługi nie konkurują ze sobą, ani nie uzupełniają się.
Argumenty B. traktujące o tym, że z praktyki rynkowej wynika, iż różnorodne szkolenia czy kongresy odbywają się często w hotelach oraz, że mogą być przez nie organizowane oraz o tym, że niezwykle popularne w ostatnim czasie kursy, szkolenia z zakresu gotowania odbywają się w restauracjach pod okiem profesjonalnych szefów kuchni i mogą być organizowane właśnie przez restauracje, Urząd Patentowy RP stwierdził, że ww. dwie różne grupy usług z klas 41 oraz 43 mają inny cel i zaspokajają inne potrzeby.
Usługi ujęte w klasie 41 służą dostarczaniu szeroko pojętej edukacji, zapewnieniu rozwoju osobistego i zdobyciu nowych umiejętności. Z kolei usługi ujęte w klasie 43 znaku zgłoszonego do rejestracji służą aprowizacji żywności i zapewnieniu zakwaterowania (usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie). Powyższych usług nie można jednoznacznie upodabniać, gdyż nawet żywność na warsztaty, szkolenia czy konferencje dostarczana jest dla celów edukacyjnych, ma zatem charakter dydaktyczny i nie może być łączona z komercyjną usługą wyżywienia, w tym nawet uczestników szkolenia, ale jako rekwizyt szkoleniowy, mający na celu poszerzenie ich wiedzy np. o gastronomi.
Fakt, iż szkolenia czy warsztaty mogą, z uwagi na dostępność odpowiedniego sprzętu, odbywać się w hotelach (w szczególności chodzi o hotelowe kuchnie), nie świadczy o komplementarności czy podobieństwie usług organizowania takich warsztatów, z usługami udostępniania miejsc noclegowych przez te same hotele. Nie można zgodzić się z oceną pełnomocnika Wnoszącego sprzeciw, iż porównywane usługi są podobne, gdyż mogą mieć tożsame miejsce świadczenia, a dodatkowo, hotele dysponują salami, które mogą być również wynajmowane na tego rodzaju wydarzenia. Analizowane usługi skierowane są do różnych odbiorców i zaspokajają różne potrzeby tych odbiorców. Trudno bowiem wyobrazić sobie, iż osoba poszukująca noclegu w hotelu, mogłaby omyłkowo skorzystać z usług podmiotu oferującego szkolenia i warsztaty.
W ocenie UP nie można uznać, że celem warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii, świadczenia usług restauracyjnych i hotelarskich jest zdobycie lub poszerzenie wiedzy i umiejętności w celu podniesienia jakości świadczenia usług aprowizacji żywności, co, w ocenie B., sprawia, że usługi te pozostają względem siebie w ścisłym związku. Gdyby uznać argumentację za słuszną, z usługami edukacyjnymi konkurowałyby usługi wielu, jeżeli nie wszystkich innych branży, bowiem każda z nich mogłaby stać się przedmiotem szkolenia czy warsztatów.
UP stwierdził, że porównywane zakresy ochrony są na tyle odmienne, że nie można uznać, że mamy do czynienia z usługami tego samego rodzaju skierowanymi do grona tych samych przeciętnych odbiorców. Z porównania wymienionych w wykazach analizowanych znaków usług wynika jednoznacznie, że zostały one przeznaczone do oznaczania usług innego rodzaju, innego zastosowania i dla odmiennej grupy odbiorców, o odmiennych potrzebach.
Zdaniem UP usługi nie są podobne i nie można uznać ich za konkurujące ze sobą czy też wzajemnie się uzupełniające. Ich przeznaczenie jest odmienne i dodatkowo adresowane są do różnego kręgu odbiorców. Zatem nie została spełniona przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp.
Znak nr [...] to znak słowny, który stanowi sformułowanie: [...]. Znaki przeciwstawione to kolejno - znak słowny [...] o numerze [...] oraz znak słowno-graficzny [...] o numerze [...], z zielonym kwiatem pośrodku.
Prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd należy oceniać całościowo, ogólnie to jednak właśnie elementy dominujące i odróżniające danego oznaczenia są łatwiejsze do zapamiętania. Przy dokonywaniu oceny podobieństwa oznaczeń konieczne jest uwzględnienie wrażenia, jakie porównywane znaki wywierają na przeciętnego odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla konsumenta podstawowe znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń, co jest usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca z reguły zapamiętuję jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Organ stwierdził, że porównywane znaki są oznaczeniami bardzo podobnymi.
Elementami dominującymi w porównywanych znakach są elementy słowne [...]. W ocenie Urzędu dodatkowe elementy graficzne i słowne zawarte w porównywanych znakach tj. zielony kwiatek, oraz element słowny [...], należy uznać za zdominowane przez element słowny "[...]". Jest to element posiadający charakter dystynktywny, dlatego wspomniane powyżej elementy słowne i graficzne, należy uznać za elementy towarzyszące wyrażeniu "[...]" i stanowiące pewne tło każdego z tych znaków.
Znaki przeciwstawione składają się z 2 słów, łącznie 13 liter, znak zgłoszony do ochrony składa się z 3 słów, 20 liter. Analiza wizualna porównywanych oznaczeń prowadzi do wniosku, że są one do siebie podobne, za sprawą takich samych pierwszych i zbieżnych 2 słów. Na gruncie warstwy wizualnej podobieństwo pomiędzy tymi oznaczeniami jest wysokie.
Zbieżność dwóch identycznych słów świadczy w ujęciu całościowym o silnym podobieństwie fonetycznym znaków.
Przechodząc do analizy warstwy znaczeniowej porównywanych znaków UP stwierdził, że treść semantyczna jest tym, co znak ten oznacza, jakie skojarzenia budzi, a w przypadku elementów graficznych, to co przedstawia. Znaki łączy zbieżna warstwa słowna w postaci elementów [...]. Element słowny "[...]", oznacza: wyższą uczelnię, instytucję skupiającą wybitnych uczonych lub artystów lub oficjalną uroczystość zorganizowana z okazji jakiegoś święta. Wyraz "[...]" to forma słowa "[...]", które oznacza: zmysł pozwalający na rozpoznanie pewnych właściwości przyjmowanych pokarmów, właściwość rzeczy, najczęściej jadalnych, działająca na ten zmysł, przyjemność, którą ktoś znajduje w jedzeniu, piciu, czasem w paleniu papierosów, upodobanie do czegoś, poczucie piękna, harmonii i elegancji, to, co jest w czymś najwartościowsze, najciekawsze, przyprawę do potrawy, napoju itp., nadająca im charakterystyczną właściwość, wywar z włoszczyzny, z mięsa lub z kości na zupę.
Tego rodzaju zbieżność w ocenie Urzędu Patentowego RP świadczy w ujęciu całościowym - pomimo zastosowania w oznaczeniu spornym dodatkowego elementu [...], wskazującego miasto – S., o podobieństwie fonetycznym analizowanych znaków. Odbiór semantyczny wszystkich oznaczeń za sprawą zbieżnych elementów słownych [...] pozostaje bardzo podobny.
Wyrażenie [...] nie jest również wyrażeniem opisowym, lecz co najwyżej aluzyjnym i/lub sugerującym tzn. takim ma pewne wartości dystynktywne. UP stwierdził, również iż niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne: istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym, a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został znak towarowy z wcześniejszym pierwszeństwem. Wymienione przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie. W przypadku stwierdzenia braku wystąpienia jednej z nich, nie można stwierdzić prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.
W ocenie Organu badane oznaczenia są podobne, jednak przeznaczone do oznaczania usług innego rodzaju. W związku z powyższym Urząd uznał, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia usług. W badanej sprawie nie została spełniona ostatnia przesłanka, określona w art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp - ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców.
Nie są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu, zasadnym jest zatem utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, a tym samym oddalenie sprzeciwu w części obejmującej usługi z klasy 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie.
B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...].
Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na braku wyczerpującego zbadania sprawy, pominięciu szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a także wadliwym ustaleniu stanu faktycznego, poprzez:
a. wadliwą ocenę braku podobieństwa porównywanych usług w klasach 41 i 43 wynikającą z faktu nieuwzględnienia istotnych dla tej oceny okoliczności;
b. brak wyjaśnienia dlaczego w ocenie Organu porównywane usługi zaspokajają inne potrzeby;
c. wadliwe ustalenie, że porównywane usługi są skierowane do innych odbiorców;
d. wadliwe uznanie, że omyłki odbiorców co do usług stanowią kryterium ich podobieństwa, podczas gdy nawet różne usługi, których odbiorca nie pomyli, mogą być uznane za podobne, jeśli spełniają kryteria określone w orzecznictwie;
e. brak uwzględnienia bezpośredniego ryzyka konfuzji wynikającego z wysokiego podobieństwa oznaczeń i podobieństwa usług;
f. brak uwzględnienia możliwości wystąpienia pośredniego ryzyka konfuzji, w sytuacji uznania, że odbiorcy dostrzegą pewne odrębności pomiędzy usługami, tym niemniej z uwagi na poziom ich podobieństwa oraz wysokie podobieństwo oznaczeń mogą uznać, że usługi mogą pochodzić od przedsiębiorstw powiązanych;
g. brak uwzględnienia wpływu wysokiego podobieństwa oznaczeń na ustalenia w zakresie podobieństwa usług oraz ryzyko konfuzji i w konsekwencji dokonanie oceny ryzyka konfuzji z pominięciem zasady współzależności;
2) naruszenie art. 107 § 3 kpa polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie motywów utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji, braku wnikliwej analizy stanu sprawy, a także przedstawienie nieprawidłowych przesłanek, na podstawie których rozstrzygnięto o braku podobieństwa usług, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
3) naruszenie art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp poprzez wadliwą wykładnię polegającą na ustaleniu wadliwych kryteriów oceny podobieństwa usług i braku wzięcia pod uwagę wpływu wysokiego podobieństwa oznaczeń na ustalenie ryzyka konfuzji;
3) naruszenie art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy.
B. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r. w części dotyczącej punktu 2 tej decyzji tj. w zakresie oddalenia sprzeciwu w odniesieniu do usług z klasy 43 i zasądzenie kosztów postępowania.
W ocenie Skarżącego, wadliwość zaskarżonej decyzji wynika z błędnej oceny podobieństwa porównywanych usług oraz uznaniem, że brak jest ryzyka wprowadzenia przeciętnych odbiorców w błąd, co do pochodzenia usług oznaczonych spornymi znakami towarowymi.
Usługi restauracyjne i gastronomiczne są powiązane z usługami z klasy 41 wcześniejszego znaku, ponieważ w zakres ujętych ogólnie szkoleń czy warsztatów objętych tą klasą wchodzą warsztaty kulinarne czy szkolenia odnoszące się do gastronomii, które są często organizowane przez restauracje i ich szefów kuchni.
Konsumenci, którzy chodzą do restauracji będą zainteresowani zarówno jej ofertą gastronomiczną, jak również organizowanymi przez nią warsztatami kulinarnymi, gdzie jest możliwość ugotowania wybranych dań z konkretnej restauracji pod okiem jej szefa kuchni. Jeżeli posiłek z konkretnego miejsca zasmakuje klientowi, będzie chętny aby dowiedzieć się jak on jest przygotowywany i spróbować odtworzyć go w domu. I stąd będzie zainteresowany szkoleniami w tym zakresie.
Wiele podmiotów organizuje warsztaty kulinarne. W restauracjach dostępny jest sprzęt umożliwiający przeprowadzenie warsztatów kulinarnych. Szkoleniami zainteresowani będą też profesjonalni kucharze. Usługi z klasy 41 dotyczące szkoleń i warsztatów i usługi gastronomiczne oraz usługi restauracyjne są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają. Co więcej, będą miały wspólny cel - celebrację wspólnego przygotowywania i spożywania dań. Usługi będą miały to samo pochodzenie, ten sam krąg odbiorców - jej klientów czy profesjonalistów zainteresowanych zdobyciem wiedzy na temat przyrządzania potraw z konkretnego miejsca oraz takie same kanały oferowania.
Bliskie związki pomiędzy tymi usługami będą skutkowały wysokim ryzykiem pomyłek wśród odbiorców, którzy spotykając się z tymi usługami oznaczonymi tak wysoce podobnymi znakami towarowymi mogą uznać, że pochodzą one z tego samego źródła.
B. uznał za błędne ustalenia UP w zakresie wskazania, że żywność wykorzystywana na warsztatach ma "charakter dydaktyczny" i jest jedynie rekwizytem. To pełnoprawne danie, analogiczne jak te serwowane w restauracjach.
Celem usług hotelowych jest zapewnienie przez hotel swoim gościom należytego wypoczynku. Hotele czasami oferują możliwość wzięcia udziału w warsztatach gotowania, dysponują stosownymi salami i mają zaplecze do ich realizacji. Trudno zatem uznać za zasadne ustalenie Organu, że wskazane usługi skierowane są do różnych odbiorców i zaspokajają ich różne potrzeby.
Skarżący stwierdził, że nie jest prawidłowe utożsamianie braku podobieństwa z możliwością pomylenia usługi (hotelowej z usługa szkolenia gastronomicznego). Usługi czy towary mogą być różne i nie dać się pomylić, a jednocześnie ich cechy mogą wskazywać na określone podobieństwa skutkujące możliwością ustalenia ogólnego podobieństwa. Pomylenie usług nie jest zatem przesłanką ich podobieństwa, bowiem nawet różne usługi mogą być uznane za podobne, jeśli spełniają kryteria określone w orzecznictwie.
Porównywane usługi z klas 41 i 43 są do siebie podobne oraz komplementarne. Tym samym, Organ dokonał wadliwej oceny braku ich podobieństwa, co zaważyło na całości dalszej oceny w zakresie konfuzyjnego podobieństwa porównywanych oznaczeń.
Skarżący zaznaczył też, że najpierw Organ uznał, że relewantny krąg odbiorców jest wspólny dla porównywanych usług, to w dalszej części stwierdził, że porównywane usługi są przeznaczone dla odmiennych grup odbiorców.
Ustalenia Organu co do bardzo wysokiego podobieństwa oznaczeń mają istotny wpływ na ocenę możliwości wystąpienia ryzyka konfuzji wśród odbiorców w odniesieniu do usług w klasie 43. Oceniając niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd, należy uwzględnić, że niski stopień podobieństwa towarów lub usług może być kompensowany wysokim stopniem podobieństwa znaków towarowych i odwrotnie, co tym samym może spowodować ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał w twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] w części zakresie towarów zgłoszonych w klasie 41: organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów w dziedzinie gastronomii. UP RP oddalił sprzeciw w pozostałej części dotyczącej usług zgłoszonych w klasie 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie.
Skarga B. dotyczy decyzji z dnia [...] lipca 2022 r., w której UP utrzymał w mocy własną decyzję, którą w punkcie 2 oddalił sprzeciw w pozostałej części dotyczącej usług z klasy 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie. Rozważania Sądu będą zatem dotyczyły spełnienia przesłanek art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp odnośnie zgłoszonego znaku towarowego [...] co do usług gastronomicznych, restauracji oraz hotelarskich.
Materialno-prawną podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp, zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.
Przytoczony przepis ma zatem zastosowanie w stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.
Niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego powoduje takie podobieństwo pomiędzy znakami, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp, nie można udzielić prawa ochronnego na znak towarowy, gdyby zakres tego prawa chociaż częściowo pokrywał się z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem.
W niniejszej sprawie kwestia podobieństwa oznaczeń nie jest sporna. Sąd przychyla się do twierdzenia Organu i Skarżącego, iż oznaczenia są do siebie w warstwie wizualnej, fonetycznej czy znaczeniowej bardzo podobne.
O wyniku sprawy przesądza zatem ocena tego czy usługi, na które zostało udzielone prawo ochronne B. w klasie 41, są podobne lub zbliżone do usług co do których o prawo ochronne wniósł S. S.A.
W obowiązującym stanie prawnym brak jest przepisu, który definiowałby pojęcie jednorodzajowości czy podobieństwa usług. Kwestia musi być zatem każdorazowo omawiana i oceniana przez UP. Sąd zgadza się z twierdzeniem Organu, iż jednorodzajowość towarów czy usług nie może być rozumiana jako ich identyczność. Badać zatem należy kluczowe elementy, które są charakterystyczne, znamienne dla związków między usługami. Należą do nich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania, a także to czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne.
Znak [...] został przeznaczony do sygnowania usług w klasie 43: usługi gastronomiczne, usługi restauracji, usługi hotelarskie. Znaki przeciwstawione służą do oznaczania usług z klasy 41: edukacja; organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów; organizowanie konkursów, loterii, publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie, rozrywka.
W ocenie Sądu wskazane powyżej usługi maja różny rodzaj i charakter. Usługi z klasy 43 dotyczą serwowania posiłków oraz oferowania miejsc noclegowych. Usługi zawarte w klasie 41 dotyczą zupełnie innych świadczeń, które są związane z edukacją, poszerzaniem wiedzy, zdobywaniem informacji i umiejętności.
Zasadnie Organ nie zgodził się z oceną Skarżącego, iż porównywane usługi są podobne, ponieważ łączy je miejsce, w którym są wykonywane. Szkolenia z zakresu kulinariów wymagają odpowiednio przystosowanego miejsca i sprzętu, tak by zgromadzeni kursanci mieli możliwość obserwacji osoby, która prowadzi zajęcia jak i samodzielnego przygotowywania potraw. Nie dziwi zatem, iż to właśnie kuchnie znajdujące się w hotelach i punktach gastronomicznych są najbardziej odpowiednim do tego miejscem. Miejsce dystrybucji porównywanych usług może być częściowo tożsame jednak nie dowodzi to ich podobieństwa w takim stopniu aby można stwierdzić, iż niesie za sobą ryzyko konfuzji. Uprawnione jest zatem twierdzenie, iż są to usługi odmienne.
Istotnym elementem oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd jest też kwestia tego, że porównywane usługi nie są konkurencyjne, ani też się nie uzupełniają. Dla restauracji konkurencją są bary mleczne, jadłodajnie, food tracki, budki z jedzeniem, stołówki, pizzerie. Dla hotelu tego rodzaju konkurencją może być, kwatera prywatna, pensjonat, hostel.
Zatem konkurencją dla podmiotu, który prowadzi warsztaty kulinarne (i inne usługi z klasy 41) nie będzie restauracja, która zajmuje się jedynie serwowaniem jedzenia, czy też hotel, który oferuje nocleg.
Słusznie także Organ podkreślił, iż usługi z klasy 41 i 43 mają inny cel i zaspokajają inne potrzeby. Edukacja, rozwój osobisty, możliwość zdobycia nowych umiejętności nie są związane z chęcią zaspokojenia głodu czy znalezienia noclegu.
Skarżący zarzucił Organowi brak wyjaśnienia tego, iż w jego ocenie porównywane usługi zaspokajają inne potrzeby. UP stwierdził, iż wątpliwe jest by osoba poszukująca noclegu w hotelu, czy nawet osoba głodna, która poszukiwałaby restauracji omyłkowo skorzystała z usługi szkoleń gastronomicznych.
Potrzeby ludzkie można sklasyfikować poczynając od tych, które są najbardziej niezbędne, do najmniej pilnych. Podstawę tworzą potrzeby fizjologiczne czyli miedzy innymi zapewnienie jedzenia czy miejsca do spania, są one bazowe i niezbędne. Tego rodzaju potrzeby należy zaspokajać jako pierwsze. Kolejne są potrzeby bezpieczeństwa, przynależności, potrzeba szacunku. Najwyżej sklasyfikowana została potrzeba samorealizacji (por. W. Miecznikowski, Czasopismo "Problemy Jakości" rok 2010, nr 6 strona 47). W ocenie Sądu do tej ostatniej grupy potrzeb można zaliczyć również chęć dokształcania się, podnoszenia kwalifikacji również gastronomicznych. Dlatego też Organ prawidłowo stwierdził, iż usługi z klasy 41 i 43 zaspokajają różne potrzeby. Te z klasy 43 dotyczą potrzeb najbardziej podstawowych, usługi z klasy 41 realizowane są dopiero gdy wcześniejszej potrzeby zostały już zaspokojone.
Podniesiony w skardze problem kierowania usług do innych odbiorców należy wytłumaczyć w ten sposób, iż odbiorcami usług gastronomicznych, restauracji i hotelowych są osoby, które poszukują miejsca gdzie można posilić się, zjeść lub skorzystać z noclegu. Odbiorcami usług z grupy 41 są ci, których celem jest pogłębienie wiedzy i umiejętności w zakresie sporządzania posiłków. Ponadto udział w szkoleniu, warsztatach, czy konferencjach mogą wziąć osoby, które wcześniej zgłosiły się do tego rodzaju przedsięwzięć. Zatem również decyzja co do wzięcia udziału w tego rodzaju aktywności musi być bardziej przemyślana. Nie można bez uprzedniej rezerwacji miejsca za pomocą Internetu czy też telefonicznie wziąć w nich udziału. W przypadku usług restauracji, gastronomicznych czy hotelowych taka możliwość istnieje w znacznie większym stopniu. Z przeważającej większości punktów gastronomicznych, czy hoteli można z nich skorzystać podejmując decyzję spontanicznie bez wcześniejszej rezerwacji miejsc.
Prawidłowo zatem stwierdził UP, iż za daleko idące jest twierdzenie Skarżącego zgodnie, z którym porównywane usługi pozostają względem siebie w ścisłym związku. Niekiedy celem wizyty w restauracji może być chęć spędzenia czasu w miłej atmosferze przy dobrym jedzeniu, to że takie same cele mogą mieć niektórzy uczestnicy warsztatów kulinarnych, nie oznacza, że te dwie usługi są podobne.
W ocenie Sądu usługi należy badać, w ich głównym aspekcie, podstawowej funkcji. W przeciwnym przypadku przy rozpatrywaniu jedynie wąskiego spektrum charakteru czy celu usługi, można dojść do wniosku, że usługi krańcowo odmienne są przez pryzmat takiego podejścia zbliżone.
Zatem podstawowym celem usług restauracji i gastronomi jest aprowizacja posiłków, a celem warsztatów kulinarnych jest poszerzanie wiedzy na temat gotowania.
Podsumowując stwierdzić należy, że porównywane zakresy ochrony są na tyle odmienne, że nie można uznać, iż mamy do czynienia z usługami tego samego rodzaju skierowanymi do grona tych samych przeciętnych odbiorców.
Bardzo podobne znaki towarowe zostały przeznaczone do oznaczania usług innego rodzaju, które odpowiadają na potrzeby odmiennej grupy odbiorców.
Usługi z klasy 41 i 43 nie są podobne, w związku z czym nie można uznać ich za konkurujące ze sobą czy też wzajemnie się uzupełniające, ich przeznaczenie jest odmienne i dodatkowo adresowane są do różnego kręgu odbiorców.
Tym samym, wbrew twierdzeniom Skarżącego, nie została spełniona przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp dotycząca istnienia podobieństwa porównywanych usług, stanowiąca podstawę faktyczną sprzeciwu.
Oceny ryzyka konfuzji należy dokonać poprzez pełne zestawienie ze sobą przesłanek składających się na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów.
W ramach takiego zestawienia obowiązuje zasada równoważenia czyli wzajemnego oddziaływania na siebie poszczególnych z tych przesłanek. Przewiduje ona w szczególności, że większe podobieństwo znaków podlega osłabieniu przez nikłe podobieństwo towarów lub usług, co może powodować brak ryzyka konfuzji. I odwrotnie, jednorodzajowość towarów lub usług, wzmaga ryzyko pomyłki porównywanych znaków, a im większe jest podobieństwo towarów lub usług, tym surowiej należy oceniać wymagania co do koniecznych cech odróżniających znaków, które miałyby eliminować niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd. (por. M. Trzebiatowski [w:] Prawo własności przemysłowej, Komentarz, red. J. Sieńczyło-Chlabicz, Wydawn. C.H.Beck, Warszawa 2020, s. 822).
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, iż porównywane oznaczenia są bardzo podobne, jednak to, iż zostały przeznaczone do oznaczania usług, które są różne powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia usług. Powtórzyć należy, że w ocenie Sądu usługi z klasy 41 takie jak: edukacja, organizowanie i prowadzenie warsztatów, szkoleń, konferencji, seminariów, kongresów, sympozjów, organizowanie konkursów, loterii, publikacja książek, magazynów, katalogów, gazet, druków, broszur w Internecie, rozrywka nie są podobne do usług z klasy 43 czyli gastronomicznych, restauracji czy też usług hotelarskich. Organ dokonał zatem prawidłowego wywarzenia tego, iż wobec wysokiego podobieństwa oznaczeń do ryzyka konfuzji wystarczy mniejsze podobieństwo usług. Nie zachodzi taka zbieżność usług, która przy wysokim podobieństwie porównywanych znaków powodowałaby powstanie dużego prawdopodobieństwa, iż odbiorcy mając styczność z usługami opatrzonymi porównywanymi znakami będą je utożsamiać jako pochodzące od tego samego podmiotu, względnie przedsiębiorców ze sobą ściśle powiązanych, co prowadzi do wniosku, że występuje w sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi.
Jednak nawet i te mniejsze podobieństwo usług nie zaistniało w badanej sprawie, co Organ przedstawił i dokładnie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji.
Podsumowując należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą oraz nie są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu.
W świetle powyższych wyjaśnień, Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, UP doszedł do prawidłowych wniosków po dokonaniu prawidłowej analizy podobieństwa usług sygnowanych porównywanymi znakami oraz całościowej oceny podobieństwa tych znaków uwzględniającej ogólne wrażenie, jakie wywierają one na odbiorcy, do którego są adresowane.
Dlatego zdaniem Sądu, UP dokładnie wyjaśnił wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, rozpatrując cały, wyczerpujący materiał dowodowy.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło