VI SA/Wa 2374/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Nogal Asesor WSA Maciej Borychowski (spr.) Protokolant st. spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi R. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług rusznikarskich, obrotu detalicznego istotnymi częściami broni palnej i broni pneumatycznej, obrotu detalicznego określonymi rodzajami amunicji oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej również: "WSA") w Warszawie jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "Minister", "Organ/Organ I instancji") z dnia [...] maja 2024 r. nr [...], którą po rozpoznaniu wniosku R.T. (dalej: "Strona", "Skarżący") o ponowne rozpatrzenia sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2024 r. o cofnięciu koncesji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług rusznikarskich, obrotu detalicznego istotnymi częściami wskazanej w koncesji broni palnej i broni pneumatycznej, obrotu detalicznego określonymi rodzajami amunicji (dalej: "zaskarżona decyzja"). Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1743 z późn. zm., dalej: "ustawa koncesyjna"). Zaskarżona decyzja została wydana w ustalonym stanie faktycznym i prawnym. Z akt sprawy wynika, że Stronie w dniu [...] czerwca 2003 r. została udzielona koncesja nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: (i) usług rusznikarskich – wytwarzanie broni palnej: bojowej (strzelby, karabiny, karabinki, rewolwery, pistolety, pistolety maszynowe), myśliwskiej, sportowej, gazowej, alarmowej, sygnałowej oraz broni pneumatycznej dla posiadaczy pozwoleń na broń oraz wytwarzania istotnych części ww. rodzajów broni – niezbędnych do jej napraw; (ii) obrotu detalicznego istotnymi częściami wskazanymi w koncesji broni palnej oraz broni pneumatycznej, określonymi w ust. 6 Załącznika nr 1 Rodzaje broni i amunicji – BA – do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625; (iii) obrotu detalicznego rodzajami amunicji określonymi w ust. 10 Załącznika BA do rozporządzenia Rady Ministrów tj. amunicją do określonych w koncesji rodzajów broni palnej. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, że pismem z dnia [...] października 2023 r. Wydział Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w P., działając w oparciu o art. 126 ust. 5 ustawy koncesyjnej, przesłał Organowi I instancji protokół kontroli działalności gospodarczej wykonywanej przez Stronę, przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2023 r. i [...] września 2023 r. przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w P. na podstawie art. 123 pkt 4 ustawy koncesyjnej. Przedmiotem kontroli było wykonywanie przez Stronę, w okresie od dnia [...] marca 2021 r. do dnia [...] sierpnia 2023 r. koncesjonowanej działalności gospodarczej znajdującej się pod adresem: 64-020 C., [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, iż: 1) doszło do naruszenia dyspozycji zawartych w art. 16, art. 33, art. 47 i art. 59 ustawy z dnia [...] czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, poprzez: • przechowywanie w pomieszczeniu magazynowym oraz w obiekcie niebędącym magazynem niezaewidencjonowanej przyjętej do naprawy broni, amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz materiałów wybuchowych, • niezaewidencjonowanie przyjętej do naprawy broni - w tym figurującej jako utracona - amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz materiałów wybuchowych, • nieprowadzenie ewidencji przeznaczonej do obrotu amunicją oraz zawartych transakcji mających za przedmiot obrót tą amunicją, • nieprowadzenie ewidencji broni przyjętej do naprawy, • nieprowadzenie karty kwalifikacyjnej obiektu magazynowego dla żadnego z dwóch posiadanych magazynów, • nieprowadzenie ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego dla żadnego z dwóch posiadanych magazynów; 2) doszło do naruszeń wielu dyspozycji zawartych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2019 r. w sprawie ewidencjonowania, wytworzonych oraz przyjętych do remontu, naprawy, przerobienia, oznakowania, pozbawienia cech użytkowych lub zniszczenia materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2019, poz. 2241), poprzez: • nieujęcie w książce wyrobów wytworzonych (prowadzonej w formie dwóch ksiąg założonych w dniu: 01.01.2007 r. i 01.02.2014 r.): ➢ daty i kolejnego numeru wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu i rozchodu broni, w tym strzeleckiej broni palnej, amunicji, ➢ jednostki miary, ➢ numeru i daty raportu produkcyjnego, dokumentu przychodu, dokumentu rozchodu, dokumentu przekazania między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy, ➢ oznaczenia dostawcy, ➢ oznaczenie odbiorcy, ➢ ilości lub liczby przyjętej broni, w tym strzeleckiej broni palnej, amunicji, ➢ ilości lub liczby wydanej broni, w tym strzeleckiej broni palnej, amunicji, ➢ stanu magazynu po operacji przychodu albo rozchodu broni, w tym strzeleckiej broni palnej, amunicji, ➢ imienia i nazwiska osoby dokonującej wpisu, co jest niezgodne z § 6 pkt 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 rozporządzenia ewidencjonowania wytworzonych materiałów. W protokole kontroli stwierdzono, że Strona nie wykonała wszystkich zaleceń zawartych w protokole kontroli z dnia [...] marca 2021 r., tj. nie usunięto stanu faktycznego niezgodnego z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją, w postaci: 1) braków danych w ewidencjach: działalności rusznikarskiej, wyrobów wytworzonych, 2) nieewidencjonowania istotnych części broni palnej przyjętych do remontu, naprawy, przerobienia, oznakowania, pozbawienia cech użytkowych lub zniszczenia, 3) niezgodnych z obowiązującymi przepisami dokumentów rozchodu towarów koncesjonowanych, 4) braku opinii upoważnionej instytucji dotyczącej spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych zapewniających prawidłowe wykonywania działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi przepisami, 5) braku karty kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, 6) braku ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego. Z protokołu kontroli z dnia [...] września 2023 r. wynika również, że przedstawiony w dniu kontroli przez Stronę wykaz amunicji nie odpowiadał faktycznemu stanowi amunicji przechowywanej w obydwu magazynach. Podczas kontroli w obydwu magazynach oraz pomieszczeniu przyległym do magazynu (obiekt nie będący magazynem), w budynku między budynkiem mieszkalnym, a rusznikarnią, ujawniono amunicję w łącznej ilości 8867 sztuk, przy czym: (i) w magazynie znajdującym się w budynku rusznikarni – 1892 szt.; (ii) w magazynie miedzy budynkiem mieszkalnym a rusznikarnią – 6581 szt.; (iii) w pomieszczeniu przyległym do magazynu w budynku miedzy budynkiem mieszkalnym a rusznikarnią – 394 szt. Dokonane ustalenie było niezgodne z przedstawionym przez Stronę sporządzonym na potrzeby kontroli wykazem amunicji: 1) stan na dzień 23.08.2023 r., 2) znajdującej się poza magazynem. Pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. Organ I instancji zawiadomił Stronę o wszczęciu postepowania administracyjnego w sprawie cofnięcia koncesji nr [...]. Jako podstawę wszczętego postepowania wskazał art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy koncesyjnej. Skarżący w dniu [...] stycznia 2024 r. skorzystał z prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem. Następnie w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. pełnomocnik Strony wypowiedział się w sprawie, jednocześnie zwracając się z wnioskiem o zawieszenie postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2024 r. Organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie cofnięcia koncesji nr [...]. Decyzja z dnia [...] lutego 2024 r. cofnięto Stronie koncesję nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług rusznikarskich, obrotu detalicznego istotnymi częściami wskazanej w koncesji broni palnej i broni pneumatycznej, obrotu detalicznego określonymi rodzajami amunicji. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku Skarżący stwierdził, że organ koncesyjny naruszył szereg przepisów - art. 7, 77 § 1, art. 75 § 1, art. 80, art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Strony doszło do zaniechania ze strony organu koncesyjnego dokonania dokładnych ustaleń co do zabezpieczonej podczas kontroli broni, istotnych jej elementów, granatów, atrap i złomu rusznikarskiego, gdyż organ nie wstrzymał się z wydaniem decyzji do czasu wydania opinii przez Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P., przez co błędnie przyjął iż zabezpieczony asortyment stanowi towar koncesjonowany. Według Strony organ koncesyjny powinien podjąć decyzję po rozstrzygnięciu w postępowaniu przygotowawczym sygn. RSD [...]prowadzonym w przedmiocie ustalenia charakteru i specyfiki zabezpieczonych przedmiotów. Ponadto Strona zarzuciła organowi koncesyjnemu naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy koncesyjnej, gdyż dopiero prawomocne zakończenie postępowania karnego da Przedsiębiorcy możliwość wykonania zaleceń pokontrolnych, tj. odpowiednie zaewidencjonowanie wyrobów wytworzonych, działalności rusznikarskiej, broni, istotnych jej elementów, granatów, atrap i złomu rusznikarskiego. W obecnej bowiem chwili Przedsiębiorca nie ma dostatecznej wiedzy i świadomości co do obowiązków wynikających z prowadzenia tego rodzaju działalności oraz spoczywającej na nim odpowiedzialności. W związku z tym, Skarżący ponownie wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia koncesji nr [...]. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2024 r. Organ po przytoczeniu ustalonego stanu faktycznego oraz mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa wskazał, że organ koncesyjny, prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia koncesji nr [...], nie rozpatruje sprawy w kontekście winy czy niewinności osoby prowadzącej działalność gospodarczą, jako osoby podejrzanej czy też oskarżonej o popełnienie przestępstwa, ani nie weryfikuje prawidłowości prowadzonego postępowania karnego i nie bada zasadności tak jego wszczęcia, jak i postawienia zarzutów osobom nim objętym. W wyniku analizy sprawy organ koncesyjny uznał, że wydanie w tej sprawie decyzji cofającej koncesję jest właściwym środkiem prawnym, a jego surowość w zaistniałym stanie faktycznym, wbrew opinii Strony, nie powoduje podważenia zasady domniemania niewinności. Organ podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie jest faktem, iż Strona nie wykonała wszystkich zaleceń pokontrolnych. Ponadto - uprawniony do oceny - organ koncesyjny stwierdził, że Skarżący w sposób rażący naruszył przepisy prawa, gdyż ujawnione podczas kontroli naruszenia w prowadzeniu jego działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić Stronie uprawnienia do dalszego jej prowadzenia. Niewypełnianie przez Stronę obowiązków wynikających z przepisów obowiązujących w przedmiotowej materii doprowadziło do braku rozliczalności, a przez to do utraty kontroli nad posiadanym (lub już zbytym) towarem koncesjonowanym. W ocenie Ministra niepodważalne jest, iż w kontrolowanej działalności ujawniono: brak rzetelności w bieżącym dokonywaniu wpisów w księgach, niezgodne z obowiązującymi przepisami dokumenty rozchodu towarów koncesjonowanych, brak opinii upoważnionej instytucji dotyczącej spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych zapewniających prawidłowe wykonywania działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi przepisami, brak karty kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, brak ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego. Ponadto Strona nie wykonał wszystkich zaleceń pokontrolnych z 2021 r., na okoliczność czego złożył w trakcie kontroli wyjaśnienia, w których stwierdził, że ujawnione w trakcie kontroli naruszenia powstały na skutek jego zaniedbania, braku wiedzy i świadomości co do obowiązków wynikających z prowadzenia tego rodzaju działalności oraz spoczywającej na nim odpowiedzialności. Ponadto, niewykonanie zaleceń pokontrolnych, Przedsiębiorca uzasadnił tym, że planował już zakończyć wykonywanie działalności gospodarczej objętej koncesją nr [...]. Organ uznał, iż w światłe zgromadzonego materiału można uznać, że działalność koncesjonowana była prowadzona przez Stronę w sposób nieprofesjonalny, pozbawiony rzetelności, bez znajomości przepisów ją regulujących. Ponadto, mimo doświadczeń Strony związanych z przeprowadzoną już wcześniej, w 2021 r., kontrolą oraz wykazanych wówczas nieprawidłowości, Skarżący nadal kontynuuje działalność nie respektując obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych. Z rozstrzygnięciem Organu nie zgodził się Skarżący wnosząc do WSA w Warszawie skargę na decyzję Ministra z dnia [...] maja 2024 r., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7, 77 § 1 k.p.a. polegające na zaniechaniu dokonania dokładnych ustaleń w zakresie zabezpieczonej broni, istotnych jej elementów, granatów, atrap i złomu rusznikarskiego zabezpieczonych na terenie prowadzonej przez Przedsiębiorcę działalności gospodarczej, b) art. 75 § 1 k.p.a. polegające na niedopuszczeniu jako dowód opinii Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P. Pracownia Broni i Balistyki, podczas gdy dowód ten w sposób jednoznaczny pozwoli ustalić jakie zabezpieczone u Przedsiębiorcy przedmioty winny podlegać przepisom ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, c) art. 80 k.p.a. polegające na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego prowadzącej do błędnego przyjęcia, że zakwestionowane przez organ kontrolujący przedmioty stanowiły broń, istotne jej elementy i granaty podlegające wymaganej ewidencji, d) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku uzyskania opinii Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P. Pracownia Broni i Balistyki, w przedmiocie charakteru i specyfiki zabezpieczonych u Przedsiębiorcy przedmiotów, której wydanie ma nastąpić w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym pod sygn. RSD [...], co będzie mogło stanowić podstawę do wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a.; 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy koncesyjnej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą określonej w koncesji, podczas gdy dopiero prawomocne zakończenie postępowania karnego da Przedsiębiorcy możliwość wykonania zaleceń pokontrolnych, tj. odpowiednie zaewidencjonowanie wyrobów wytworzonych, działalności rusznikarskiej, broni, istotnych jej elementów, granatów, atrap i złomu rusznikarskiego, b) art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy koncesyjnej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że Przedsiębiorca rażąco naruszył warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, wynikające z przepisów prawa, podczas gdy Przedsiębiorca sam przyznał, że nie miał dostatecznej wiedzy i świadomości co do obowiązków wynikających z prowadzenia tego rodzaju działalności oraz spoczywające na nim odpowiedzialności, zobowiązał się dopełnić wszelkich obowiązków, jednakże z uwagi na zabezpieczenie przedmiotów do sprawy o sygn. RSD [...] został on pozbawiony możliwości dysponowania nimi, a tym samym prawidłowego zaewidencjonować ich i podjęcia co do nich dalszych działań. Formułując powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi rozwinął podniesione zarzuty. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie (k. 27 akt sądowych). Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2024 r. Skarżący poparł skargę. Pełnomocnik Organu wniósł o jej oddalenie (protokół rozprawy – k. 46 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu, żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie zaszła w sprawie, a zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jaki poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] lutego 2024 r., nie naruszają prawa. Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez Organ prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Organ ocenił wszechstronnie, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności (naruszenia) sprawy. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie była dowolna. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez Ministra, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2024 r., którą po rozpoznaniu wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2024 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług rusznikarskich, obrotu detalicznego istotnymi częściami wskazanej w koncesji broni palnej i broni pneumatycznej, obrotu detalicznego określonymi rodzajami amunicji. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozsądzenia czy zaszły okoliczności do cofnięcia Skarżącemu ww. koncesji. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiła art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Zgodnie z tym przepisem, organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, gdy przedsiębiorca: 1) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą określonej w koncesji, 2) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, wynikające z przepisów prawa. Stosownie natomiast do art. 5 ust. 1 ustawy koncesyjnej, wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym jest dozwolone wyłącznie po spełnieniu warunków określonych w ustawie. W sprawie bezsporne jest, że w dniach [...] sierpnia – [...] września 2023 r. została przeprowadzona u Skarżącego kontrola, która obejmowała okres od dnia [...] marca 2021 r. do dnia [...] sierpnia 2023 r. Przedmiotowa kontrola była kolejną, bowiem, poprzednio kontrola działalności gospodarczej objętej koncesją została przeprowadzona w 2021 r., jej wyniki zostały utrwalone w protokole kontroli z [...] marca 2021 r. W toku kontroli stwierdzono, że Skarżący nie prowadził ewidencji przeznaczonej do obrotu amunicji oraz zawartych transakcji mających za przedmiot obrót tą amunicją, czym naruszył art. 59 ustawy koncesyjnej. Odnosząc się do powyższego Skarżący wskazał, że posiadaną amunicję używał do przestrzeliwania wytworzonej i naprawionej broni, nie prowadził obrotu i nie zbywał jej. Brak ewidencji Strona uzasadniła swoim zaniedbaniem oraz niewiedzą, że jest to obowiązkowe. Zostało ustalone, że Skarżący posiadał księgi/rejestry ewidencyjne wyrobów wytworzonych oraz przyjętych do remontu, naprawy, przerobienia, oznakowania, pozbawienia cech użytkowych lub zniszczenia materiałów wybuchowych, broni i amunicji, niemniej jednak prowadzone były niezgodnie z ustawą koncesyjną i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2019 r. w sprawie ewidencjonowania wytworzonych oraz przyjętych do remontu, naprawy, przerobienia, oznakowania, pozbawienia cech użytkowych lub zniszczenia materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2019, poz. 2241, dalej: "rozporządzenie w sprawie ewidencjonowania wytworzonych materiałów"). W trakcie kontroli rozpoczętej 24 sierpnia 2023 r. kontrolujący stwierdzili, iż Strona nie wykonała zaleceń zawartych w protokole kontroli z dnia [...] marca 2021 r., gdyż Skarżący - mimo, że posiada Rejestr broni przyjętej do naprawy nr 2 (w formie księgi papierowej), spełniający wymogi określone w rozporządzeniu w sprawie ewidencjonowania wytworzonych materiałów, to nie dokonuje w nim wpisów, czym naruszono dyspozycję art. 47 ustawy koncesyjnej. Ustalenia w tym zakresie zostały utrwalone w protokole kontroli – pkt 5b (k. 54 v. akt administracyjnych). Dokumenty rozchodu były niezgodne z rozporządzeniem w sprawie ewidencjonowania wytworzonych materiałów. W toku kontroli stwierdzono bowiem brak wymaganych danych w postaci: (i) ilości lub liczby przyjętej lub wydanej broni, w tym strzeleckiej broni palnej i amunicji; (ii) imienia i nazwiska osoby wydającej broń, w tym strzelecką broń palną i amunicję; (iii) imienia i nazwiska osoby upoważnionej do odbioru broni, w tym strzeleckiej broni palnej i amunicji. Strona braki w tym zakresie uzasadniała swoim zaniedbaniem i niewiedzą, iż jest to obowiązkowe (k. 48 akt administracyjnych). Nieprawidłowości zostały również stwierdzone w zakresie pomieszczeń magazynowych, albowiem opinia dotycząca tych pomieszczeń nie została wydana przez uprawniony podmiot wskazany w rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie instytucji upoważnionych do wydawania opinii dotyczących spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych podczas wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. poz. 164 z późn. zm.) – wydanego na podstawie art. 16 ustawy koncesyjnej. Ustalono również, że Strona nie prowadziła karty kwalifikacyjnej obiektu magazynowego dla żadnego z dwóch posiadanych magazynów. Nie prowadził również ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego. Powyższe zaniechania naruszały przepisy art. 33 ust. 2 pkt 4 i 6 ustawy koncesyjnej. W toku kontroli zostały również stwierdzone nieprawidłowości dotyczące przechowywania amunicji (w łącznej ilości 8867 sztuk). Cześć amunicji była przechowywana w pomieszczeniach niespełniających wymogów technicznych w tym zakresie, a ponadto ujawniona ilość był niezgodna z wykazem przedłożonym przez Stronę. Stwierdzone zostały również uchybienia dotyczące przechowywania, broni palnej, granatów, spłonek oraz prochu strzelniczego. Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły także braku zaewidencjonowania przyjętej do naprawy dubeltówki nr [...], figurującej jako broń utracona, dostarczonej Stronie w celu pozbawienia cech użytkowych. Skarżący tłumaczył, że właścicielką broni była kobieta, której imienia i nazwiska nie pamięta. Weszła w posiadanie tej broni po zmarłym mężu. Miała również dostarczyć informację o źródle pochodzenia, ale niestety zmarła (k. 48 pkt 12 akt administracyjnych). W toku kontroli Skarżący oświadczył, że niewykonanie zaleceń pokontrolnych, zawartych w protokole kontroli z dnia [...] marca 2021 r. wynikało z planu zakończenia koncesjonowanej działalności gospodarczej(k. 48 pkt 9 akt administracyjnych) . W ocenie Sądu dokonane w sprawie ustalenia oraz zgromadzony materiał dowodowy uprawniał Ministra do podjęcia decyzji o cofnięciu Skarżącemu koncesji. Rozpoznając niniejszą sprawę należy podkreślić, że działalność wykonywana przez Skarżącego ma charakter reglamentowany. Sąd wyjaśnia, że powodem ograniczenia swobody działalności gospodarczej są kwestie istotne dla funkcjonowania państwa, w szczególności bezpieczeństwo oraz interes publiczny. Przedsiębiorca, który planuje prowadzić działalność reglamentowaną, musi uzyskać prawo do jej podjęcia i wykonywania oraz musi spełnić szczegółowe warunki, określone w przepisach prawa. Ocenę, czy przedsiębiorca spełnia takie warunki, przeprowadza właściwy organ, na przykład minister czy prezes urzędu publicznego. Ten sam organ później weryfikuje, czy firma działa zgodnie z ustawowymi warunkami, a w przypadku koncesji oraz niektórych zezwoleń – także z treścią wydanej decyzji i warunkami zapisanymi w koncesji lub zezwoleniu. Oznacza to, że taki organ może przeprowadzać kontrole działalności gospodarczej, a w ostateczności – pozbawić przedsiębiorcę prawa do dalszego wykonywania działalności reglamentowanej. Taki charakter ma właśnie sprawa zainicjowana skargą Strony. Sąd całościowo podziela rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji. Tym samym, nie zasługują na uwzględnienie argumenty podnoszone przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego oraz przed WSA w Warszawie. Zdaniem Sądu, Skarżący nie dostrzega istoty sprawy. Skarżący kwestionując dokonane ustalenia i podjętą decyzję podnosił, iż z uwagi na posiadaną koncesję miał prawo posiadać broń, amunicję, nabywać proch oraz inne potrzebne towary/części niezbędne do prowadzenia działalności koncesjonowanej. Organ tego nie kwestionuje. Natomiast Skarżący nie dostrzega, że przysługujące mu z tytułu posiadanej koncesji uprawnienia nie zwalniają go z obowiązku prowadzenia tej działalności zgodnie z prawem. Działalność gospodarcza prowadzona przez Stronę takich warunków nie spełniała. A takie wnioski wprost wynikają z przeprowadzonych przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w P. dwóch kontroli działalności gospodarczej Skarżącego w zakresie objętym koncesją. Należy podkreślić, iż po pierwszej kontroli Stronie została dana szansa usunięcia naruszeń stwierdzonych i opisanych w protokole kontroli z dnia [...] marca 2021 r. Ponownie przeprowadzona kontrola w dniach [...] sierpnia – [...] września 2023 r. i ustalenia opisane w protokole kontroli z dnia [...] września 2023 r. (k. 51 – 55 v. akt administracyjnych) ujawniła, że Skarżący nie dość, że nie usunął nieprawidłowości objętych zaleceniami pokontrolnymi, to również po raz kolejny popełnił tożsame naruszenia. Sąd zgadza się z Ministrem, że Skarżący w sposób rażący naruszył przepisy prawa, gdyż ujawnione podczas kontroli naruszenia w prowadzeniu jego działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić uprawnienia do dalszego jej prowadzenia. Niewypełnianie przez Stronę obowiązków wynikających z przepisów obowiązujących w przedmiotowej materii doprowadziło do braku rozliczalności, a przez to do utraty kontroli nad posiadanym (lub już zbytym) towarem koncesjonowanym. Za podjętą decyzją przemawia również sposób "obrony" Skarżącego, który zaniechania i niedopełnienia w tym zakresie tłumaczył zaniedbaniem, brakiem wiedzy i świadomości co do obowiązków wynikających z prowadzenia tego rodzaju działalności oraz spoczywającej na nim odpowiedzialności. A nadto, iż zamierzał już zakończyć wykonywanie działalności gospodarczej objętej koncesją nr [...]. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy w sposób dostateczny uzasadniał podjęcie decyzji o cofnięciu koncesji. Nie znajdują zatem akceptacji zarzuty naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy koncesyjnej. Sąd zauważa, że stwierdzone w toku kontroli Skarżącego naruszenia (wynikające również z braku wykonania zaleceń pokontrolnych) odnoszą się do całego zakresu działalności wynikającej z koncesji, tj. w zakresie usług rusznikarskich, obrotu detalicznego istotnymi częściami broni palnej oraz obrotu detalicznego rodzajami amunicji. Tym samym zmiana zakresu koncesji byłaby nie do pogodzenia z jej przedmiotem ocenianym przez pryzmat stwierdzonych naruszeń – stwierdzone naruszenia działalności koncesjonowanej dotyczyły naruszeń objętych całą sferą uprawnień do wykonywania działalności gospodarczej wynikającej z koncesji. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. i art. 97 pkt 4 k.p.a. Odnosząc się do tych zarzutów Sąd wskazuje, że art. 24 ust. 2 ustawy koncesyjnej stanowi dla organu koncesyjnego (tu: Ministra) samodzielną podstawę do wydania decyzji o cofnięciu albo zmiany zakresu koncesji. Podstawą takiego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą określonej w koncesji (pkt 1). Rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, wynikające z przepisów prawa (pkt 2). W sprawie rozpatrywanej przez Sąd przesłanki z ww. przepisu zostały spełnione. Organ w tym zakresie nie musiał oczekiwać na opinię Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P. Pracownia Broni i Balistyki. Sąd zauważa, że konieczność oczekiwania na opinię właściwego laboratorium kryminalistycznego, byłaby uzasadniona, gdyby cofnięcie koncesji było wyłącznie uzasadnione od ustaleń prowadzonego postępowania karnego, w szczególności od wniosków zawartych w takiej opinii. Natomiast decyzję o cofnięciu koncesji Organ oparł o ustalenia dotyczące w szczególności przechowywania przyjętej do naprawy broni, amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz materiałów wybuchowych w obiekcie magazynowym nieposiadającym właściwego certyfikatu; braku ewidencjonowania przyjętej do naprawy broni - w tym figurującej jako utracona - amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz materiałów wybuchowych; przechowywanie przyjętej do naprawy broni, amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz materiałów wybuchowych w pomieszczeniu niebędącym obiektem magazynowym; nieprowadzenie ewidencji przeznaczonej do obrotu amunicją oraz zawartych transakcji mających za przedmiot obrót tą amunicją; nieprowadzenie ewidencji broni przyjętej do naprawy. Nieprawidłowości dotyczyły również prowadzonych książek wyrobów wytworzonych, które były prowadzone wadliwie. Zgromadzony materiał dowodowy stanowiły samodzielne przesłanki do cofnięcia koncesji. Zatem, Sąd stwierdza, że Organ dysponował ustaleniami i dowodami wystarczającymi i jednocześnie dającymi prawo wydania zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa natomiast, że znajdujące się w aktach sprawy postanowienie KPP K., w sprawie RSD – [...]dotyczące zmiany postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego (k. 96 akt administracyjnych) zostało wydane w prowadzonym w sprawie postępowaniu karnym i dotyczy przestępstwa z art. 137 pkt 1 ustawy koncesyjnej, które typizuje przestępstwo niedopełnia obowiązku ewidencjonowania broni, w ramach posiadanej koncesji. Niemniej jednak prowadzone równolegle wobec Skarżącego postępowanie karne nie ma wpływu na procedowanie Organu. Są to różne postępowania o odmiennych sankcjach. A co najistotniejsze zastosowanie sankcji z art. 24 ust. 2 ustawy koncesyjnej nie jest warunkowane uprzednim skazaniem za przestępstwo określone w art. 137 pkt 1. W rozpatrywanej sprawie wydanie zaskarżonej decyzji nie było też warunkowane wynikami uzyskanej opinii z ww. laboratorium. Powtórzyć należy, że dowody i ustalenia jakimi dysponował Organ były wystarczające do wydania decyzji i nie zachodziła potrzeba zawieszenia prowadzonego postępowania na podstawie art. 97 pkt 4 k.p.a. Raz jeszcze należy zaakcentować, że podstawą cofnięcia koncesji był całokształt ustaleń dotyczących działalności gospodarczej Skarżącego, a nie wyłącznie kwestia ustalenia użytkowości, sprawności zabezpieczonej broni palnej lub granatów. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.