VI SA/Wa 2378/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2378/12 w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji rozstrzygającej postanawia: sprostować komparycję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2378/12 w ten sposób, że w miejsce "sędzia NSA Andrzej Wieczorek" wpisać "sędzia WSA Andrzej Wieczorek" W dniu 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji rozstrzygającej. Wobec oczywistego błędu pisarskiego we wskazaniu stanowiska służbowego jednego z członków składu orzekającego, zaszła konieczność sprostowania tej niedokładności niniejszym postanowieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (vide: wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz ..., s. 1050). Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. w którego komparycji wbrew zamierzeniom Sądu nastąpiła oczywista omyłka pisarska. Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.