VI SA/Wa 2379/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Pismem z dnia 12 października 2012 r. skarżąca M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin: M. i K. w woj. W.. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. Skarżąca wskazała, że wykonanie tej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych następstw budowy kopalni na terenach o wysokiej kulturze rolniczej i wysokiej dochodowości gospodarstw rolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować w świetle przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a., które regulują zakres tej kontroli. Stosownie zaś do art. 135 sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Procedura wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczyć więc może aktów wydanych w pierwszej instancji, jak i aktów w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (vide: Uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r. FPS 12/99). Odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy" NSA stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. Decyzja koncesyjna z dnia [...] maja 2011 r. wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2011 r. Orzekanie o legalności źródłowej decyzji Ministra Środowiska przyznającej koncesję wykraczałoby poza granice danej sprawy. Tym samym nie jest możliwe wkraczanie w sferę wykonalności tej decyzji, gdyż orzeczenie to nie mieści się w pojęciu tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o losie skargi, która zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z prawem. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się bowiem zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.