VI SA/Wa 2388/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2012 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2011 r. sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek pt. "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz T. W., na skutek wniosku o unieważnienie ww. patentu, wniesionego przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w W., decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 10, art. 11, art. 16 ust. 3 i 23 w związku z art. 24 ust.1 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (tekst jednolity Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.), dalej cyt. jako u.o.w., w związku z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), dalej cyt. jako p.w.p. oraz art. 100 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. - unieważnił w części patent, w pozostałym zakresie wniosek oddalił oraz orzekł o kosztach postępowania. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] lutego 2010 r. został złożony wniosek o unieważnienie ww. patentu na wynalazek pt. "[...]" udzielonego na rzecz T. W. decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2008 r. Wniosek złożyła G. Sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej zwana stroną skarżącą. Pismem z dnia 9 marca 2011 r. uzupełniono ww. wniosek. We wniosku jako podstawę swojego żądania strona skarżąca wskazała art. 10, art. 11, art. 16 ust. 3 oraz art. 23 w związku z art. 24 pkt 1 u.o.w. podnosząc brak nieoczywistości i nowości (art. 10 i art. 11 u.o.w.) przedmiotowego rozwiązania w świetle wcześniejszych publikacji, a także udzielenie spornego patentu w sytuacji, gdy jego zastrzeżenia patentowe pokrywają się z zastrzeżeniami patentu [...] z pierwszeństwem z 20 grudnia 2000 r. (art.16 ust. 3 u.o.w.), oraz udzielenia spornego patentu w sytuacji, gdy tożsame rozwiązanie zostało wcześniej prawidłowo zgłoszone na terenie Niemiec i całej Europy, a produkcja urządzeń według tego rozwiązania była prowadzona w Polsce od 1998 r. (art. 23 w związku z art. 24 pkt 1 u.o.w.). Swój interes prawny strona skarżąca wywodziła z faktu, że G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. jest producentem i dystrybutorem urządzeń sanitarnych, w tym stojaków montażowych, służących zwłaszcza od mocowania urządzeń sanitarnych, o cechach objętych spornym patentem, a więc sporny patent prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy, przy czym strony są konkurentami w zakresie urządzeń sanitarnych, w tym stojaków montażowych, służących zwłaszcza od mocowania urządzeń sanitarnych. Ponadto uprawniony ze spornego patentu wezwał stronę pismem z dnia 9 listopada 2009 r. do zapłaty odszkodowania i zaprzestania naruszeń, względnie nabycia licencji do wykorzystywania spornego patentu pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. Na poparcie zarzutów braku nowości i nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania strona skarżąca przy wniosku o unieważnienie patentu oraz przy piśmie z dnia 9 marca 2011 r. przedłożyła następujące materiały: 1. katalog "[...]. Informacja techniczna 1/1998", 2. opis niemieckiego wzoru użytkowego DE 200 18 940 Ul opublikowanego 15.03.2001r. ze świadectwem rejestracji (wraz z tłumaczeniami), 3. katalog "[...] systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", 4. katalog "[...]" [...], luty 2000, 5. katalog "[...] 2000", 6. katalog "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", 7. porównanie ram montażowych produkcji wnioskodawcy i uprawnionego, 8. patent europejski [...] (zgłoszenie ogłoszono 18.07.2001) z listem Niemieckiego Urzędu Patentowego dotyczącym jego walidacji w Niemczech (wraz z tłumaczeniami). Jako dowód podania przedłożonych katalogów i treści w nich zawartych do wiadomości publicznej przed datą pierwszeństwa spornego patentu, strona skarżąca przedłożyła następujące materiały: 9. pisemne oświadczenie A. K. oraz Zarządu G. Sp. z o.o. dotyczące druku i/lub upowszechniania katalogów oraz innych materiałów informacyjnych G. i treści w nich zawartych, 10. pisemne oświadczenie przedstawiciela V. Sp. z o.o. (wraz z tłumaczeniem) dotyczące publikacji i rozpowszechniania katalogu V. i treści w nim zawartych, 11. pisemne oświadczenie [...] Sp. z o.o. oraz G. A.G. (wraz z tłumaczeniem) dotyczące publikacji i rozpowszechniania katalogu G. i treści w nim zawartych, 12. pisemne oświadczenie W. Sp. z o.o. dotyczące publikacji i rozpowszechniania katalogu V. i treści w nim zawartych, 13. pisemne oświadczenie H. Sp. z o.o. dotyczące publikacji i rozpowszechniania katalogu H. i treści w nim zawartych wraz z listą odbiorców tego katalogu, 14. kopie wybranych stron i/lub okładek wybranych pięciu numerów czasopisma "[...]" z lat 1998, 1999 i 2000, z rysunkami i/lub opisem systemu [...], 15. kopie wybranych stron i/lub okładek wybranych dwóch numerów czasopisma "[...]" z lat 1994 i 1996, z rysunkami i/lub opisem systemu [...], 16. kopie wybranych stron i/lub okładek wybranych trzech numerów czasopisma "[...]" z roku 1999, z rysunkami i/lub opisem systemu [...] oraz (w jednym z numerów) stelaży V., 17. kopie wybranych stron i okładki czasopisma "[...]" nr 1 z roku 2001, 18. kopie wybranych stron i okładki czasopisma "[...]" nr 5/6 z roku 1998 z rysunkami, opisem i zdjęciami systemów [...],[...] i S., 19. kopie 3 katalogów "[...]. Informacja techniczna" - 1/1999, 1/2000 i 1/2001, 20. wybrane materiały prasowe z 1999 r. dotyczące wystaw wyrobów [...], 21. aneks z 12 maja 1998 r. do Umowy Dostawy z 3 stycznia 1997 r. dotyczący dostawy dla spółki G. Sp. z o.o. elementów systemu [...], 22. oświadczenie [...] Dodatkowo na rozprawie w dniu [...] czerwca 2011 r. został przesłuchany jako świadek A. P., pełniący funkcję prokurenta w skarżącej spółce. W odpowiedzi na wniosek uczestnik postępowania T. W. pismami z dnia 11 czerwca 2010 r., 13 sierpnia 2010 r., 14 stycznia 2011 r. oraz z dnia 6 czerwca 2011 r. uznał wniosek za bezzasadny. Zakwestionował przedłożony materiał dowodowy w postaci katalogów; w szczególności podniósł, iż przedłożony materiał dowodowy nie ujawnia rozwiązania identycznego do żadnego z wynalazków chronionych przedmiotowym patentem, a ponadto nie zawiera wskazówek dla znawcy prowadzących do uzyskania przedmiotowych wynalazków. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] unieważnił sporny patent w części obejmującej zakres określony zastrzeżeniami od 6 do 13, oraz znaną część zakresu określonego zastrzeżeniem 1, które przybiera postać: “1.Stojak montażowy, służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu, w którym ramową ,konstrukcję nośną (1a) stanowią co najmniej dwa pionowe słupki (1. 1) o kształcie czworoboku usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1. 1), natomiast poniżej poziomej osi (0), pomiędzy słupkami (1. 1) umieszczona jest poprzecznie i trwale pierwsza trawersa (6) w przekroju poprzecznym w kształcie ceownika, której krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1. 1), a ponadto w obszarze dolnym ścianki czołowej, symetrycznie względem osi pionowej wykonane są po dwa otwory mocujące urządzenie sanitarne, znamienny tym, że w ścianie czołowej ceownika pierwszej trawersy (6) wykonany jest prostokątny otwór spustowy zakończony półkolem w prostokątnej podstawie którego wykonane jest wywinięcie półkoliste wyciętej ścianki otworu spustowego ze szczeliną w kształcie odwróconej dużej litery T w obszarze półkolistym wyciętej ścianki, natomiast na przedłużeniu ścianki czołowej od dołu wykonana prostopadle podłużna półka dolna ceownika pierwszej trawersy (6) ma osiowo wykonany podłużny otwór, a pod nim osiowo prostopadle zamocowany trwale kątownik zakończony łukowym wewnętrznym wybraniem z otworami mocującymi rurę spustową." W pozostałym zakresie wniosek oodalił. Organ podniósł, że strona skarżąca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego patentu, gdyż ona jak i uprawniony są konkurentami w zakresie urządzeń sanitarnych, w tym stojaków montażowych, służących zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych. Ponadto uprawniony ze spornego znaku wezwał stronę skarżącą pismem z dnia 9 listopada 2009 r. do zapłaty odszkodowania i zaprzestania naruszeń, względnie nabycia licencji do wykorzystania spornego patentu pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. Wskazał, że przedmiotowy patent jest chroniony trzynastoma zastrzeżeniami dotyczącymi trzech różnych wynalazków w kategorii urządzenia zastrzeganych zastrzeżeniami niezależnymi 1, 6 i 10 o następującej treści: 1. Stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu konstrukcji ramowej od ściany, znamienny tym, że ramową konstrukcję nośną (la) stanowią co najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1), natomiast poniżej poziomej osi (0), pomiędzy słupkami (1.1) umieszczona jest poprzecznie i trwale pierwsza trawersa (6), w przekroju poprzecznym w kształcie ceownika, której krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1.1) ponadto w ścianie czołowej (6.1) ceownika pierwszej trawersy (6), osiowo wykonany jest prostokątny otwór spustowy (6.3), zakończony półkolem (6.4) w którego prostokątnej podstawie wykonane jest wywinięcie półkoliste wyciętej ścianki (6.5) otworu spustowego (6.3), ze szczeliną w kształcie odwróconej dużej litery T w obszarze półkolistym wyciętej ścianki (6.5), natomiast na przedłużeniu ścianki czołowej (6.1) od dołu wykonana prostopadle podłużna półka dolna (6.8) ceownika pierwszej trawersy (6) ma osiowo wykonany podłużny otwór (6.9), a pod nim osiowo, prostopadle zamocowany trwale kątownik (6.10), zakończony łukowym wewnętrznym wybraniem, z otworami (6.11) mocującymi rurę spustową, ponadto w obszarze dolnym (6.2) ścianki czołowej (6.1), symetrycznie względem osi pionowej (01), wykonane są po dwa otwory mocujące (6.12) urządzenie sanitarne. 2. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że na przedłużeniu ścianki czołowej (6.1), od góry wykonana prostopadle podłużna półka górna (6.6) ceownika pierwszej trawersy (6) ma symetryczne osiowo łukowe wybranie (6.7). 3. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że poprzeczka górna (4) o przekroju czworoboku, posiada na swych końcach zamocowane prostopadłe ramiona dystansowe (4.1) z zaczepami (4.2) wykonanymi z płaskownika, usytuowanymi równolegle względem trawersy (6) mocującymi ramową konstrukcję nośną (la) do ściany. 4. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że poprzeczka dolna (5) ma w przekroju poprzecznym kształt ceownika, którego krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1.1). 5. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że ramowa konstrukcja nośna (1a) osadzona jest teleskopowo na stopach podłogowych (3) wykonanych z kształtownika o zarysie zewnętrznym czworoboku, z przecięciem podłużnym na jednej ściance, osadzonego na płaskiej podstawie (3.1) z otworem mocującym do podłoża, natomiast nad poprzeczką dolną (5) ma usytuowane zaciski (1.2) ustalające stopy podłogowe (3) w pionowych słupkach (1.1) na wymaganej wysokości za pomocą śrub. 6. Stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu ramy od ściany, znamienny tym, że ramową konstrukcję nośną (1b) stanowiące najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1), natomiast poniżej poziomej osi (0) pomiędzy słupkami (1.1) umieszczona jest poprzecznie druga trawersa (7), stanowiąca płaskownik z osiowo usytuowanym półkolistym wybraniem (7.1) oraz z podłużnymi, poziomo usytuowanymi otworami (7.2), mocującymi rurę (7.3) odpływową urządzenia sanitarnego, zamocowana w pionowych słupkach (1.1) rozłącznie, ponadto nad drugą trawersą (7) usytuowany jest poziomo wspornik podpierający (7.4) w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku z przecięciem wzdłużnym na jednej ściance, a nad nim usytuowany jest wspornik mocujący urządzenie sanitarne (7.5), w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku z przecięciem (7.6) wzdłużnym na jednej ściance, zwrócony przecięciem (7.6) do urządzenia sanitarnego, zaopatrzony w śruby mocujące (7.7) urządzenie sanitarne. 7. Stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że poprzeczka górna (4) o przekroju czworoboku, posiada na swych końcach prostopadłe ramiona dystansowe (4.1) z zaczepami (4.2) wykonanymi z płaskownika, usytuowanymi równolegle względem trawersy (7) mocującymi ramową konstrukcję nośną (lb) do ściany. 8. Stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że poprzeczka dolna (5) ma w przekroju poprzecznym kształt ceownika, którego krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1-1). 9. Stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że ramowa konstrukcja nośna (1b) osadzona jest teleskopowo na stopach podłogowych (3) wykonanych z kształtownika o zarysie zewnętrznym czworoboku, z przecięciem podłużnym na jednej ściance, osadzonego na płaskiej podstawie (3.1) z otworem mocującym do podłoża, natomiast nad poprzeczką dolną (5) ma usytuowane zaciski (1.2) ustalające stopy podłogowe (3) w pionowych słupkach (1.1) na wymaganej wysokości za pomocą śrub. 10. Stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i wyposażoną w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu ramy od ściany, znamienny tym, że ramową konstrukcję nośną (lc) stanowią co najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1), natomiast poniżej poziomej osi (0) umieszczona jest poprzecznie i trwale trzecia trawersa (8) o kształcie ceownika z otworami (8.1), mocującymi urządzenie sanitarne, zamocowana trwale pomiędzy słupkami (1.1), podparta na poprzeczce dolnej (5) pionowymi podporami (8.2), w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku. 11. Stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że poprzeczka górna (4) o przekroju czworoboku, posiada na swych końcach prostopadłe ramiona dystansowe (4.1) z zaczepami (4.2) wykonanymi z płaskownika, usytuowanymi równolegle względem trawersy (8) mocującymi ramową konstrukcję nośną (lc) do ściany. 12. Stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że poprzeczka dolna (5) ma w przekroju poprzecznym kształt ceownika, którego krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1.1). 13. Stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że ramowa konstrukcja nośna (1c) osadzona jest teleskopowo na stopach podłogowych (3) wykonanych z kształtownika o zarysie zewnętrznym czworoboku, z przecięciem podłużnym na jednej ściance, osadzonego na płaskiej podstawie (3.1) z otworem mocującym do podłoża, natomiast nad poprzeczką dolną (5) ma usytuowane zaciski (1.2) ustalające stopy podłogowe (3) w pionowych słupkach (1.1) na wymaganej wysokości za pomocą śrub. Organ wskazał, iż materiały przedstawione przez stronę skarżącą, wymienione pod pozycjami 9 – 18, 20 i 22 stanowią wystarczające powody podania przedłożonych katalogów i treści w nich zawartych do wiadomości publicznej przed datą pierszeństwa spornego patentu. Ponadto materiały dowodowe wyżej wymienione pod pozycjami 1 – 6 stanowią wystarczające dowody braku nowości i/lub braku nieoczywistości części rozwiązania przedstawionego zastrzeżeniem niezależnym 1 i zastrzeżeniami zależnymi 2 - 5, rozwiązania przedstawionego zastrzeżeniem niezależnym 6 i zastrzeżeniami zależnymi 7-9 oraz rozwiązania przedstawionego zastrzeżeniem niezależnym 10 i zastrzeżeniami zależnymi 11-13. Organ podniósł, że wynika to z następujących okoliczności faktycznych: 1. Cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 1 jako "stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu konstrukcji ramowej od ściany, w którym ramową konstrukcję nośną (1a) stanowią co najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1)" znane są z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str. 11, 12 (k.139 i obie strony k.134 akt. Sp.89/10 Tl). a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i str. 2, 3, 4, katalogu "[...]" W., luty 2000, str 3, 4, katalogu "[...] 2000", str.39 oraz katalogu "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", str. 3, 4, 5,. Natomiast cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 1 jako "poniżej poziomej osi (0), pomiędzy słupkami (1.1) umieszczona jest poprzecznie i trwale pierwsza trawersa (6), w przekroju poprzecznym w kształcie ceownika, której krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach(1.1)" oraz jako "w obszarze dolnym (6.2) ścianki czołowej (6.1), symetrycznie względem osi pionowej (01), wykonane są po dwa otwory mocujące (6.12) urządzenie sanitarne" znane są z Fig. 1 i 2 rysunku należącego do opisu niemieckiego wzoru użytkowego [...] (k.109 akt. [...]), tak więc we wskazanym zakresie rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 1 nie spełnia wymogu nieoczywistości. Natomiast pozostałe cechy zastrzegane w zastrzeżeniu niezależnym nie zostały, zdaniem Kolegium, ujawnione w żadnym z materiałów przeciwstawnych, nie zostało także wskazane jak przeciętny fachowiec w tej dziedzinie mógłby na podstawie któregokolwiek ze wskazanych materiałów uzyskać rozwiązanie określone tymi cechami bez wkładu myśli twórczej, a więc w tym zakresie rozwiązanie określone zastrzeżeniem 1 spełnia wymogi patentowe, a w szczególności wymogi nowości i nieoczywistości. Także zarzuty udzielenia spornego patentu w sytuacji, gdy jego zastrzeżenia patentowe pokrywają się z zastrzeżeniami patentu [...] z pierwszeństwem z 20 grudnia 2000 r. (art. 16 ust. 3 u.o.w.), oraz udzielenia spornego patentu w sytuacji, gdy tożsame rozwiązanie zostało wcześniej prawidłowo zgłoszone na terenie Niemiec i całej Europy, a produkcja urządzeń według tego rozwiązania była prowadzona w Polsce od 1998r. (art. 23 w związku z art. 24 pkt 1 u.o.w.) są bezzasadne w stosunku do rozwiązania określonego tymi cechami zastrz.1, gdyż w tym zakresie zastrz.1 spornego patentu nie pokrywa się z zastrzeżeniami patentu [...] i nie dotyczy cech tożsamych. 2. Cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 6 jako "stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu ramy od ściany (w którym) ramową konstrukcję nośną (lb) stanowiące najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1), natomiast poniżej poziomej osi (0) pomiędzy słupkami (1.1) umieszczona jest poprzecznie druga trawersa (7),... ponadto nad drugą trawersą (7) usytuowany jest poziomo wspornik podpierający (7.4) w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku z przecięciem wzdłużnym na jednej ściance, a nad nim usytuowany jest wspornik mocujący urządzenie sanitarne (7.5), w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku z przecięciem (7.6) wzdłużnym na jednej ściance, zwrócony przecięciem (7.6) do urządzenia sanitarnego, zaopatrzony w śruby mocujące (7.7) urządzenie sanitarne" znane sa z rysunku stelaża D. do umywalki w katalogu “[...]" W., luty 2000. Natomiast cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 6 jako "stanowiąca płaskownik z osiowo usytuowanym półkolistym wybraniem (7.1) oraz z podłużnymi, poziomo usytuowanymi otworami (7.2), mocującymi rurę (7.3) odpływową urządzenia sanitarnego, zamocowana w pionowych słupkach (1.1) rozłącznie" znane są z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", str. 21 (k.85 akt. [...]). Tak więc, rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 6 nie spełnia wymogu nieoczywistości, gdyż wynika w sposób oczywisty ze znanych rozwiązań, tj, fachowiec bez wkładu myśli twórczej może zastosować rozwiązanie trawersy znane z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", str. 21 w rozwiązaniu stelaża D. do umywalki znanego z katalogu "[...]" W., luty 2000. 3. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 7 jako "stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że poprzeczka górna (4) o przekroju czworoboku, posiada na swych końcach prostopadłe ramiona dystansowe (4.1) z zaczepami (4.2) wykonanymi z płaskownika, usytuowanymi równolegle względem trawersy (7) mocującymi ramową konstrukcję nośną (lb) do ściany" znane są z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str.14 (k.139 i k.133, druga strona, akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i katalogu "[...] 2000", str. 22 - 26). Tak więc, rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 7 (łącznie z zastrz. 6) nie spełnia wymogu nieoczywistości. 4. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 8 jako "jako "stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że poprzeczka dolna (5) ma w przekroju poprzecznym kształt ceownika, którego krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1.1)" znane są z Fig. 1 i 2 rysunku należącego do opisu niemieckiego wzoru użytkowego [...] (k.109 akt. [...]). Tak więc rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 8 (łącznie z zastrz. 6) nie spełnia wymogu nieoczywistości. 5. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 9 jako "stojak według zastrz. 6, znamienny tym, że ramowa konstrukcja nośna (lb) osadzona jest teleskopowo na stopach podłogowych (3) wykonanych z kształtownika o zarysie zewnętrznym czworoboku, z przecięciem podłużnym na jednej ściance, osadzonego na płaskiej podstawie (3.1) z otworem mocującym do podłoża, natomiast nad poprzeczką dolną (5) ma usytuowane zaciski (1.2) ustalające stopy podłogowe (3) w pionowych słupkach (1.1) na wymaganej wysokości za pomocą śrub" znane są z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str. 11, 12 (k.139 i obie strony k.134, akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i str.8-11, oraz katalogu "G. 2000", str. 38, 39 i katalogu "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", str.3, 4, 5), więc rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 9 (łącznie z zastrz. 6) nie spełnia wymogu nieoczywistości. 6. Cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 10 jako "stojak montażowy służący zwłaszcza do mocowania urządzeń sanitarnych, wyposażony w ramową konstrukcję nośną wraz z trawersą i wyposażoną w stopy podłogowe osadzone teleskopowo z regulacją odstępu ramy od podłogi, oraz wyposażony we wsporniki ścienne z regulacją odstępu ramy od ściany (w którym) ramową konstrukcję nośną (lc) stanowią co najmniej dwa pionowe słupki (1.1) o kształcie czworoboku, usztywnione poprzeczką górną (4) i poprzeczką dolną (5), osadzonymi trwale w słupkach (1.1), natomiast poniżej poziomej osi (0) umieszczona jest poprzecznie i trwale trzecia trawersa (8) ...z otworami (8.1), mocującymi urządzenie sanitarne, zamocowana trwale pomiędzy słupkami (1.1), podparta na poprzeczce dolnej (5) pionowymi podporami (8.2), w przekroju poprzecznym o kształcie czworoboku" znane są z katalogu "[...] Informacja techniczna 1/1998", okładka i str.11, 12 (k.139 i obie strony k.134 akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i str.2, 3, 4, 10, 11, katalogu "[...]" W., luty 2000, str. 3, 4, katalogu "G. 2000", str. 20, 34, 39 oraz katalogu "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", str. 3, 4, 5, 6). Natomiast cechy określone w zastrzeżeniu niezależnym 10 jako "o kształcie ceownika" znane są z Fig. 1 i 2 rysunku należącego do opisu niemieckiego wzoru użytkowego DE 200 18 940 Ul (k.109 akt. Sp.89/10 Tl). Tak więc rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 10 nie spełnia wymogu nieoczywistości, gdyż wynika w sposób oczywisty ze znanych rozwiązań, tj, fachowiec bez wkładu myśli twórczej może zastosować rozwiązanie trawersy znane z z Fig. 1 i 2 rysunku należącego do opisu niemieckiego wzoru użytkowego [...] (k.109 akt. [...]) w rozwiązaniu stelaża znanego z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str. 11, 12 (k.139 i obie strony k.134 akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i str.2, 3, 4, 10, 11, katalogu "[...]" W., luty 2000, str3, 4, katalogu "G. 2000", str.20, 34, 39 oraz katalogu "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", str.3, 4, 5, 6). 7. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 11 jako "stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że poprzeczka górna (4) o przekroju czworoboku, posiada na swych końcach prostopadłe ramiona dystansowe (4.1) z zaczepami (4.2) wykonanymi z płaskownika, usytuowanymi równolegle względem trawersy (7) mocującymi ramową konstrukcję nośną (lb) do ściany" znane są z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str.14 (k.139 i k.133, druga strona, akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i katalogu "G. 2000", str. 22-26). Tak więc rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 11 (łącznie z zastrz. 10) nie spełnia wymogu nieoczywistości. 8. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 12 jako "jako "stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że poprzeczka dolna (5) ma w przekroju poprzecznym kształt ceownika, którego krótsze boki osadzone są na stałe w pionowych słupkach (1.1)" znane są z Fig. 1 i 2 rysunku należącego do opisu niemieckiego wzoru użytkowego [...] (k.109 akt. [...]). Tym samym rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 12 (łącznie z zastrz. 10) nie spełnia wymogu nieoczywistości. 9. Cechy określone w zastrzeżeniu zależnym 13 jako "stojak według zastrz. 10, znamienny tym, że ramowa konstrukcja nośna (lb) osadzona jest teleskopowo na stopach podłogowych (3) wykonanych z kształtownika o zarysie zewnętrznym czworoboku, z przecięciem podłużnym na jednej ściance, osadzonego na płaskiej podstawie (3.1) z otworem mocującym do podłoża, natomiast nad poprzeczką dolną (5) ma usytuowane zaciski (1.2) ustalające stopy podłogowe (3) w pionowych słupkach (1.1) na wymaganej wysokości za pomocą śrub" znane są z katalogu "[...]. Informacja techniczna 1/1998", okładka i str. 11, 12 (k.139 i obie strony k.134, akt. [...]) (a także z katalogu "H. systemy sanitarne. Propozycje na rok 2000/1", okładka i str.8-11, oraz katalogu "G. 2000", str. 38, 39 i katalogu "Technika systemowa. [...]. Elementy sanitarne do montażu na ścianie i w ścianie obiektu", str. 3, 4, 5). Tak więc, rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 13 (łącznie z zastrz. 10) nie spełnia wymogu nieoczywistości. Zdaniem organu pozostałe materiały dowodowe przedłożone przez stronę skarżącą były nieskuteczne lub zbędne z nastepujących dowodów: - kopie 3 katalogów "[...]. Informacja techniczna" - 1/1999, 1/2000 i 1/2001 - ponieważ dublują materiał informacyjny znany z katalogu "[...]. Informacja techniczna" - 1/1998, - porównanie ram montażowych produkcji wnioskodawcy i uprawnionego - gdyż nie jest to żaden materiał podany do wiadomości publicznej lecz analiza przeprowadzona przez wnioskodawcę na potrzeby niniejszego postępowania, - patent europejski [...] (zgłoszenie ogłoszono 18 lipca 2001) z listem Niemieckiego Urzędu Patentowego dotyczącym jego walidacji w Niemczech (wraz z tłumaczeniami) - gdyż o jego zgłoszeniu ogłoszono 18 lipca 2001 r., a więc po dacie pierwszeństwa spornego patentu (28 maja 2001 r.), a więc nie należy on do stanu techniki spornego patentu, - aneks z 12.05.1998 r. do Umowy Dostawy z 3 stycznia1997 r. dotyczący dostawy dla spółki G. Sp. z o.o. elementów systemu [...], gdyż nie określa on ukształtowania części, których dotyczy, ani nie wskazuje na daty ich udostępnienia do wiadomości publicznej. Reasumując organ podniósł, że w świetle powyższego należało unieważnić patent nr [...] na wynalazek pt.: "[...]" w części obejmującej zakres określony zastrzeżeniami od 6 do 13, oraz znaną część zakresu określonego zastrz.1, które przybiera rzytoczoną postać, a w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Tak zredagowane zastrzeżenie niezależne 1 spełnia wymogi zdolności patentowej, a w szczególności wymogi nowości i nieoczywistości, a co za tym idzie także zastrzeżenia od niego zależne, to jest zastrzeżenia 2, 3, 4 i 5 także te wymogi spełniają jako rozpatrywane łącznie z zastrz.1, niezależnie od tego czy same zawierają cechy nowe i nieoczywiste. Organ podniósł, że stwierdzenie braku nieoczywistości danego wynalazku jest wystarczającą przesłanką jego unieważnienia, w stosunku do wszystkich wynalazków, co do których stwierdzono brak nieoczywistości, dlatego organ nie rozpatrywał pozostałych zarzutów. Zarzuty udzielenia spornego patentu w sytuacji, gdy jego zastrzeżenia patentowe pokrywają się z zastrzeżeniami patentu [...] z pierwszeństwem z 20 grudnia 2000 r. (art.16 ust. 3 u.o.w.), oraz udzielenia spornego patentu w sytuacji, gdy tożsame rozwiązanie zostało wcześniej prawidłowo zgłoszone na terenie Niemiec i całej Europy, a produkcja urządzeń według tego rozwiązania była prowadzona w Polsce od 1998 r. (art. 23 w związku z art. 24 pkt 1 u.o.w.) są bezzasadne w stosunku do wszystkich rozwiązań objętych przedmiotowym patentem, nie tylko dlatego, iż zastrzeżenia spornego patentu nie pokrywają się z zastrzeżeniami patentu EP 1116830 i nie dotyczą cech tożsamych, ale również dlatego, że zgodnie z art. 23, pierwszeństwo do uzyskania patentu na wynalazek oznacza się według daty zgłoszenia go w polskim Urzędzie Patentowym, zaś patent [...] nigdy nie został w Polsce zgłoszony ani na Polskę wyznaczony. Zgodnie z brzmieniem art. 10 u.o.w. patent ten nie należy także do stanu techniki spornego patentu, gdyż o jego zgłoszeniu ogłoszono 18 lipca 2001 r., a więc po dacie pierwszeństwa spornego patentu (28 maja 2001 r.). Skargę na powyższą decyzję w części, w której Urząd Patentowy oddalił żądanie unieważnienie przedmiotowego patentu w całości, tj. w części obejmującej część zakresu zastrzeżenia niezależnego 1 oraz zastrzeżeń 2, 3, 4 i 5, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła G. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów postępowania. Postawiła zarzuty: 1. naruszenia przepisów art. 46 ust. 3 p.w.p. oraz art. 55 ust. 1 w zw. z art. 89 p.w.p. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 5 i pkt 7 k.p.a. polegające na modyfikacji przez organ w decyzji bez jakiegokolwiek wniosku którejkolwiek ze stron części opisu zastrzeżenia 1 patentu nr [...], wskazując, że ustawa – Prawo własności przemysłowej nie przyznaje organowi kompetencji do dokonywania jakichkowliek zmian w dokumentacji zgłoszenia z wyjatkiem oczywistych omyłek i błędów językowych. Nieważność części zastrzeżenia głównego skutkuje nieważnością całości tego zastrzeżenia i pociąga za sobą nieważność zastrzeżeń zależnych. 2. naruszenia zasad wymienionych w treści art. 6, 7, 8 i 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie i pominięcie części dowodów, jak również w całości dowolną i wybiórczą analizę materiału dowodowego. Konsekwencją naruszenia wskazanych zasad była modyfikacja opisu zastrzeżenia nr 1 post factum i błędna dowolna ocena, że tak tak opisany przez organ wynalazek spełnia cechy nowości i nieoczywistości. Ponadto wskazała, że organ odrzucił a priori wnioski dowodowe, uznając, że nie są one istotne dla merytorycznego rozpoznania sprawy, ponownie podkreślając, że rozwiązania opisane w zastrzeżeniach zależnych nr 2, 3, 4, 5 do części zastrzeżemioa niezależnego nr 1 były zastosowane juz wcześniej w znanych stelażach firmy G. Z istoty kontrukcji porównywalnych stelaży (uprawnionego czy też firmy geberit) wynika, że rura spustowa musi być w ten czy inny sposób umocowana na stelażu. Mocowanie rury spustowej do stelaża nie jest istotą tego wynalazku. Jedyna różnica pomiędzy znanymi rowiązaniami firmy geberit a wynalazkiem uprawmnionego polega na kształcie otworów rury spustowej. Jednakże usytuowanie rury wpustowej w otworze o innym kształcie i z wysunięta półką nie jest cechą istotną spornego wynalazku. Organ nie zajął stanowiska w powyższym zakresie. 3. naruszenia przepisów art. 10 i art. 11 u.o.w., gdyż udzielono patentu na wynalazek, który w tamtej "dacie" w całości nie spełniał kryteriów nowości i nieoczywistości, m.in. z uwagi na pierwszeństwo patentu [...] udzielonego w Niemczech oraz poprzez podtrzymanie ochrony patentowej na wynalazek opisany częścią zastrzeżenia 1 oraz zastrzeżeniami zależnymi nr 2 3, 4 i 5, pomimo, że nie spełniają one przesłanek nowości i nieoczywistości. 4. naruszenia przepisów art. 16 ust. 3, art. 23 i art. 34 u.o.w.. oraz zakwestionowania prawa pierwszeństwa ochrony patentu europejskiego [...], gdyż zastrzeżenia patentowe spornego patentu pokrywają się z zastrzeżeniami patentu [...] chronionemu od daty wcześniejszej (10 stycznia 2000 r.) niż data ochrony spornego wynalazku (28 maja 2001 r.), a ponato w polsce w latach 1997 – 1998 były już produkowane elementy systemu [...]. 5. naruszenia przepisu art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia zaskarżonej w części decyzji poprzez uznanie braku nowości lub braku nieoczywistości zastrzeżeń zależnych 2-5 i jednoczesnego uznania, że zastrzeżenia 2-5i częściowo zastrzeżenie 1 (w wersji przytoczonej w zaskarżonej decyzji) spełniają te wymogi patentowe; 6. naruszenie art. 8 u.o.w. i art. 79 k.p.a. oraz art. 89, art. 48 i art. 55 ust. 1 i art. 63 ust. 2 p.w.p. poprzez "zastąpienie" przez Urząd nieważnej części zastrzeżenia patentowego nr 1 opisem utworzonym przez Urząd na potrzeby zaskarżonej decyzji, choć pierwotny opis patentowy był inny i został uznany przez organ za nieważny. Strona skarżąca wniosła także o dopuszczenie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dowodu w postaci opisu patentowego wynalazku "[...]" złożonego 3 stycznia 2001 r. do Urzędu Patentowego RP przez G. AG, [...],[...] Szwajcaria wraz z wnioskiem o udzielenie patentu na ww. wynalazek na okoliczność wykazania, iż wynalazek ten według opisu patentowego był znany jeszcze przed datą pierwszeństwa spornego wynalazku. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Podniósł, że organ nie dokonał żadnej modyfikacji zastrzeżenia 1 spornego patentu. Unieważnienie części zakresu określonego danym zastrzeżeniem skutkuje przesunięciem znanych cech do części niezamiennej danego zastrzeżenia. Ze względu na jasność decyzji, w sentencji podano jaką postać przybiera zastrzeżenie 1 po przesunięciu wszystkich znanych cech do jego części niezamiennej. Ponadto podkreślił, że nie jest konieczne, aby zastrzeżenia zależne 2, 3, 4 same w sobie spełniały wymogi patentowości, jeżeli spełnia je zastrzeżenie 1, od którego są one zależne. W pismach procesowych z dnia 12 marca oraz z dnia 26 maja 2012 r. strona skarżąca podtrzymała dotychczasowe zarzuty i żądania skargi. Dodatkowo w piśmie z dnia 25 maja 2012 r. wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających dokumentów w postaci: - wydruku z bazy danych niemieckiego Urzędu Patentowego dotyczącego patentu [...], - wydruku z bazy danych niemieckiego Urzędu Patentowego dotyczącego patentu [...], - kopii okładek i jednej strony broszury reklamowej oznaczonej datą 15 marca 2001 r. Na rozprawie w dniu 31 maja 2012 r. Przewodnicząca stwierdziła, że w aktach sprawy znajdują się dwie decyzje: jedna opatrzona datą [...] czerwca 2011 r. z podpisami członków składu orzekającego oraz druga z dnia [...] czerwca z uzasadnieniem podpisanym przez przewodniczącego składu orzekającego i jednego członka składu orzekającego. Jak wynika z protokołu ustnego ogłoszenia decyzji, pierwsza decyzja weszła do obrotu poprzez jej ogłoszenie w dniu [...] czerwca 2011 r. Druga decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. została doręczona stronom i ta decyzja została zaskarżona do Sądu. W związku z tym rozprawę odroczono i wezwano organ do zajęcia stanowiska co do stwierdzonych dwóch decyzji w sprawie. W piśmie z dnia 6 czerwca 2012 r. organ wyjaśnił, że akta sprawy zawierają decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. podpisaną przez trzech członków Kolegium Orzekającego ds. spornych i ogłoszoną w dniu [...] czerwca 2011 r., która weszła do obrotu w tym dniu oraz uzasadnienie tej decyzji, które zostało wysłane obu stronom. Sentencja decyzji wysłanej stronom jest wadliwa. Do stron wraz z prawidłowym uzasadnieniem decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. omyłkowo została wysłana sentencja pierwotnego projektu decyzji, stąd różnice w dacie i podstawach prawnych. Stronom bezzwłocznie doręczone zostaną uwierzytelnione kserokopie prawidłowej sentencji decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. W piśmie z dnia 12 czerwca 2012 r. strona skarżąca wskazała, iż w sprawie istnieją dwa niezależne od siebie dokumenty dotyczące tej samej sprawy, ale oznaczone różnymi datami i odmienne w swojej treści. Jednakże dokument oznaczony datą [...] czerwca 2011 r. nie spełnia przesłanek określonych w art. 2558 ust. 1 p.w.p. niezbędnych do zaistnienia aktu administracyjnego. Natomiast dokument oznaczony datą [...] czerwca 2011 r. w "oryginale" znajdującym się w aktach administracyjnych nie został podpisany, podpisy znajdują się jedynie pod uzasadnieniem decyzji. Tym samym oba akty należy uznać za nieważne. Powyższe stanowisko strona skarżąca potwierdziła w pismach z dnia 10 lipca 2012 r., 31 lipca 2012 r. oraz 21 września 2012 r. Organ w piśmie z dnia 10 lipca 2012 r. wskazał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. została podjęta po rozprawie zamkniętej w dniu [...] czerwca 2012 r. w obecności skarżącej. Strony miały możliwość zapoznania się z tą decyzją i otrzymania jej kopii. Zgodnie z obowiązującym trybem decyzję (w postaci jej sentencji) wysyła się stronom wraz z uzasadnieniem. Akta sprawy zawierają uzasadnienie ww. decyzji sporządzone w obowiązującym trybie i podpisane prawidłowo przez Przewodniczącego Kolegium Orzekającego oraz eksperta-referenta, który sporządził uzasadnienie. Uzasadnienie to zostało wysłane do stron wraz z sentencją decyzji. Sentencja decyzji wysłana stronom jest wadliwa, albowiem została wysłana sentencja pierwotnego projektu. Organ doręczył stronom odrębnie uwierzytelnioną kserokopię prawidłowej sentencji decyzji. Ze stanowiskiem organu zgodził się uczestnik postępowania w piśmie z dnia 7 września 2012 r. . Na rozprawie w dniu 4 października 2012 r. Sąd postanowił nie uwzględnić żadnego z wniosków dowodowych strony skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.). Granice kontroli sądowoadministracyjnej wyznaczone więc zostają przez granice sprawy administracyjnej. Sąd objął kontrolą całą decyzję, jaka została wydana w sprawie o unieważnienie patentu, pomimo iż strona skarżąca zaskarżyła ją tylko w części. Sprawą administracyjną było rozpatrzenie wniosku o unieważnienie patentu, decyzja wydana przez organ rozstrzygnęła kwestię unieważnienia patentu. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W pierwszej kolejności Sąd badał zarzuty odnośnie daty zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej, w sprawie zostały wydane dwie decyzje, co uzasadniało postawienie wręcz zarzutu o ich nieważności. Sąd nie podziela tego zarzutu. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, po rozpoznaniu wniosku o unieważnienie patentu, została wydana jedna decyzja, o nr [...], z dnia [...] czerwca 2011 r. Skarżąca zaskarżyła tę decyzję, błędnie wskazując za organem datę jej wydania na dzień [...] czerwca 2011 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawa o unieważnienie przedmiotowego patentu była rozpoznawana na dwóch rozprawach: w dniu [...] stycznia 2011 r. i w dniu [...] czerwca 2011 r. W dniu [...] czerwca 2011 r. rozprawa została zamknięta, jednak decyzja nie została ogłoszona ponieważ Kolegium Orzekające postanowiło odroczyć ogłoszenie decyzji na dzień [...] czerwca 2011 r., na godz. 9.30. Decyzja w dniu [...] czerwca 2011 r. została ogłoszona, co potwierdza protokół ustnego ogłoszenia decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. (karta 292 akt adm.). W aktach znajduje się decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. z podpisami Przewodniczącego Kolegium Orzekającego i dwóch jego członków zawierająca wszystkie obligatoryjne składniki decyzji wymienione w art. 2558 ust. 1 p.w.p. Powyższy tryb wydania decyzji przez Urząd Patentowy w postępowaniu spornym jest zgodny z trybem wskazanym w art. 2557 ust. 1, art. 2558 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 2559 ust. 1 – 3 p.w.p. Zgodnie z art. 2559 ust. 1 p.w.p. decyzję Urzędu Patentowego podlegają ogłoszeniu, z zastrzeżeniem art. 25510 ust. 1 (nie dotyczy przedmiotowej sprawy). Pisemne uzasadnienie decyzji sporządza się z urzędu w terminie 30 dni od dnia jej ogłoszenia. Uzasadnienie podpisuje przewodniczący składu orzekającego i członek składu orzekającego, który sporządził uzasadnienie. Odpis decyzji wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom (art. 2558 ust. 2). W ocenie Sądu, z treści ww. przepisów, w bezsporny sposób wynika, iż decyzja, jaką wydaje Urząd Patentowy po przeprowadzeniu postępowania spornego, wchodzi do obrotu poprzez jej ogłoszenie. Stronom doręczany jest tylko odpis tej decyzji ale już z uzasadnieniem sporządzonym w późniejszym terminie. Urząd Patentowy doręczając stronie skarżącej odpis decyzji wraz z uzasadnieniem przesłał jako odpis decyzji – decyzję opatrzoną inną datą i będącą w istocie, jak wskazał organ, projektem sentencji decyzji. Należy podkreślić, iż dla uprawnień strony skarżącej, jako strony w postępowaniu administracyjnym, pomyłka organu nie miała żadnego znaczenia. Termin do złożenia skargi liczył się od otrzymania odpisu decyzji wraz z uzasadnieniem i skarżąca ze swojego uprawnienia skorzystała, czego dowodem jest rozpatrywana skarga. Sporny wynalazek został zgłoszony do opatentowania w dniu 28 maja 2001 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (p.w.p.), które miało miejsce w dniu 22 sierpnia 2001 r. Stosownie do art. 315 ust. 3 p.w.p., ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Zatem, w świetle powyższych przepisów wniosek o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek pt. "[...]" podlega przepisom ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie patentu Urząd Patentowy rozstrzyga w trybie postępowania spornego natomiast ust. 4 ww. przepisu stanowi, że organ rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Skarżąca domagała się unieważnienia udzielonego jej patentu z uwagi na brak ustawowych wymogów, wynikających z art. 10, art. 11, art. 16 ust. 3 i art. 23 w związku z art. 24 ust. 1 u.o.w. Patent jest chroniony trzynastoma zastrzeżeniami, z których trzy (1, 6 i 10) są zastrzeżeniami niezależnymi. Nie ulega zatem wątpliwości, że w postępowaniu spornym, w którym strona skarżąca kwestionuje nowość, nieoczywistość wynalazku, na niej, jako wnioskodawcy, spoczywa ciężar dowodów, skoro chce wynieść korzystne dla siebie skutki prawne zmierzające do unieważnienia udzielonego prawa do patentu. Nie oznacza to jednakże, że w postępowaniu spornym aktywność Urzędu Patentowego w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest całkowicie wyłączona. W myśl bowiem art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W tym art. 7, 77 § 1 k.p.a. nakładające obowiązek wszechstronnego wyjaśniania stanu faktycznego oraz wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego a następnie jego uzasadnienia zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Ponadto w ocenie Sądu spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody. Możliwość dokonania oceny legalności decyzji warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Uzasadnienie decyzji, ma bowiem na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Pamiętać należy, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. A zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, łącznie z uzasadnieniem. Uzasadnienie ma za zadanie odtworzenie procesu myślowego organu, który doprowadził do wydania decyzji. Tym samym, więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie decyzji z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena jej legalności nie jest możliwa. Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, sprowadza się w głównej mierze do części opisowej, wymienienia, które z przedłożonych przez stronę skarżącą materiałów Kolegium uważa za wystarczające dowody braku nowości i/lub braku nieoczywistości części patentu oraz stwierdzenia, że pozostałe materiały dowodowe przedłożone przez stronę skarżącą są nieskuteczne lub zbędne ze wskazaniem przyczyny. Unieważniając częściowo patent Urząd Patentowy nie uzasadnił w żaden sposób, dlaczego pozostała część patentu spełnia ustawowe warunki wymagane do udzielenia patentu, zwłaszcza w zakresie nieoczywistości w sytuacji, gdy tak istotnie zmienił się stan techniki, który decydował o jego udzieleniu. Organ unieważniając patent ustalił przecież zupełnie inny stan techniki w dacie zgłoszenia. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki ujawnionego w jednym lub łącznie w kilku rozwiązaniach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy z tej dziedziny. Wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań przesądza o oczywistości przedstawionego rozwiązania. Podkreślić należy, że charakter zgłoszonych przez stronę skarżącą zarzutów o braku nowości i nieoczywistości wynalazku wymagał ze strony Urzędu Patentowego przedstawienia analizy zespołu cech technicznych spornego rozwiązania. Takiej analizy Urząd Patentowy RP działający w postępowaniu spornym nie dokonał. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera bowiem jedynie lakoniczną i ogólną ocenę materiału dowodowego bez wdawania się w konieczną w tym przypadku ocenę wszelkich istotnych w świetle art. 10 i 11 u.o.w aspektów technicznych. Ponadto w ocenie Sądu organ wbrew przepisom ustawy p.w.p. dokonał zmian w zgłoszeniu, do dokonania których nie miał żadnych uprawnień. Zgodnie z art. 13 ust. 1 p.w.p. pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji oznacza się, z zastrzeżeniem przepisów art. 14 i 15, według daty zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie Patentowym. Data pierwszeństwa jest miarodajna dla badania nowości wynalazku, ma także znaczenie przy ocenie nieoczywistości wynalazku, albowiem tę cechę ustala się w odniesieniu do stanu techniki, obejmującego rozwiązania znane przed datą pierwszeństwa. Stąd w ustawie (p.w.p.), ale również w ustawie z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (u.o.w.) zawarto przepisy, które zezwalają tylko w bardzo ograniczonym stopniu dokonywać zmian w zgłoszeniu nie tylko samym zgłaszającym ale przede wszystkim Urzędowi Patentowemu. I tak zgodnie z art. 37 p.w.p.: 1. Do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z zastrzeżeniem ust. 2, wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki. 2. Zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu i przy zachowaniu ograniczenia określonego w ust. 1. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, a także w każdym innym przypadku, gdy w toku postępowania nastąpi zmiana zakresu żądanej ochrony, zgłaszający obowiązany jest do nadesłania odpowiednio zmienionego skrótu opisu wynalazku. Przepisy art. 42 ust. 1 oraz art. 46 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Jak wynika z powyższych przepisów możliwość wprowadzania uzupełnień i poprawek do zgłoszenia wynalazku i to tylko przez zgłaszającego jest ograniczona w dwojaki sposób: czasowo i przedmiotowo. Wyjątkowo, na podstawie art. 46 ust. 3 p.w.p. Urząd Patentowy może wprowadzić poprawki w dokumentacji zgłoszenia jedynie w celu usunięcia oczywistych pomyłek i błędów językowych. Inne poprawki może wprowadzić jedynie w skrócie opisu wynalazku (art. 46 ust. 4 p.w.p.). Unieważnienie patentu poprzez dokonanie zmian w dokumentacji zgłoszeniowej, tj. zmiana redakcji zastrzeżeń patentowych, w tej sytuacji, narusza w oczywisty sposób wskazane wyżej przepisy. Jak wskazuje się w literaturze (Prawo własności przemysłowej Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2010, s. 283), Urząd Patentowy, w żadnym wypadku, nie jest uprawniony do przeredagowania opisu lub zastrzeżeń patentowych. W ocenie Sądu, zmiana zastrzeżeń patentowych oznacza po prostu, że Urząd Patentowy orzekał w sprawie patentu na wynalazek, który nie był przedmiotem zgłoszenia. Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany jest ponadto wyjaśnić, iż oddalając na rozprawie w dniu 4 października 2012 r. wnioski dowodowe skarżącej, zgłoszone w skardze i w piśmie procesowym, działał na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dowody nie były przedkładane organowi w toku postępowania administracyjnego a Sąd nie czyni ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w k.p.a., odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadzi w sprawie, by następnie na jego podstawie podjąć decyzję administracyjną prawidłowo uzasadnioną o przekonywującej treści. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji orzeczenia. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.